Tibetan
པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་ས་དེ་ཉིད་ལས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཞིང་འདྲི་བས་མི་སྐྱོ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་ངེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འབད་པས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བས་ན་ངེས་པར་བྱས་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱན་དང་གླུ་གར་ལ་སོགས་པ་དྲེགས་པའི་ཡན་ལག་སྤངས་ཏེ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་ལུགས་འཛིན་ཅིང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་བ་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་གོམས་པས་ཆ་ལུགས་མཛེས་པ་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་གྲོགས་བདག་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་གྲོགས་བྱས་ཤིང་བཏང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གོ་སྐབས་མེད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པའོ། །དམུ་རྒོད་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་འདུག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས་གནས་ལ་དམུ་རྒོད་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས་འཇུག་པ་ལ་དམུ་རྒོད་དང༌། སྤྱོད་པ་ཉམས་བཞིན་དུ་དད་པས་བྱིན་པ་ཆུད་གསོན་པར་བྱེད་པས་སྤྱོད་པ་དམུ་རྒོད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅང་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པར་འགྲོགས་པ་དམུ་རྒོད་དེ། རྟ་དམུ་རྒོད་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོན་དེ་དག་སྤངས་ཏེ། དམུ་རྒོད་མ་ཡིན་པས་ན་ཅང་ཤེས་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟ་ཅང་ཤེས་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གནས་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་འདས་པས་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་དུལ་བར་གྱུར་པས་ན་དུལ་བའི་སའི་ལྷག་པའི་བསམ་པའོ། །སྐྱེ་བོ་གང་དག་མཐོང་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བོ་མི་སྲུན་པ་དང་མ་འདྲེས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་དང་མ་འདྲེས་པས་ན་མ་འདྲེས་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པའོ། །ཡན་ལག་གི་དམ་པ་མགོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདི་ལྟ་བུ་དག་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་བྱ་དཀའ་སྟེ། ཀུན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལས་ལྷག་པས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བཤད་དེ། སྦྱིན་པ་ནི་དངོས་སུ་ཟད་དེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཆད་པ་བ
Chinese
那被称为“波拉”。菩萨获得第一地之后，从该地到第十地之间的不顺品和对治品等，对于佛和菩萨以及善知识们，不厌倦地完全寻求和请教，因此，对于完全修习地的差别而确定。这样，因为努力而不厌倦，所以称为“决定的增上意乐”。舍弃装饰和歌舞等傲慢之支分，持有剃发和胡须等出家之相，圆满苦行之聚，是圆满一切苦行。因为习惯于此，相好庄严自然成就，称为“苦行成就的增上意乐”。对于成就无上菩提是友伴，因为作为他人的友伴而不舍弃。是“无机会的增上意乐”。四种难调伏，不能安住于正确的修习，因此对于处所是难调伏；不能进入正确的道，因此对于进入是难调伏；行为衰损，却以信心使布施复苏，因此是行为难调伏；在菩萨智者之中，与见解和行为等不一致者交往是难调伏。舍弃了如难调伏之马的那些过失，因为不是难调伏，所以称为“智者的增上意乐”，如调顺之马。安住于三学，超越了异生之地，因此是圣者。以三学关闭根门等，使心调柔，因此是“调柔地的增上意乐”。不与见到就会生起贪欲等烦恼的不调顺之人交往，并且不与烦恼本身交往，因此是“不交往的增上意乐”。以肢体的殊胜，完全施舍头等，像这样极其难行的六度，是声闻等其他圣者所难行的，因为超胜一切行，所以说是增上意乐。布施是实际耗尽，持戒是从寺庙等出现破
English
That is called "Pala." After a Bodhisattva attains the first ground, from that ground up to the tenth ground, one is certain about the distinction of completely training the grounds because one does not tire of completely seeking and inquiring about the unfavorable aspects and antidotes, etc., from the Buddhas and Bodhisattvas and virtuous friends. Thus, because one does not tire of effort, it is called "the superior intention of certainty." Abandoning the branches of arrogance such as ornaments and song and dance, holding the appearance of renunciation such as shaving hair and beard, and perfecting the assembly of ascetic practices, is perfecting all ascetic practices. Because one is accustomed to this, the beauty of appearance is spontaneously accomplished, and it is called "the superior intention of accomplished ascetic practice." One is a friend in accomplishing unsurpassed Bodhi, because one acts as a friend to others and does not abandon them. It is "the superior intention without opportunity." The four types of untamed are that one cannot sit in correct practice, therefore one is untamed in place; one cannot enter the correct path, therefore one is untamed in entering; one's conduct deteriorates, but one revives giving with faith, therefore one is untamed in conduct; among the wise Bodhisattvas, associating with those who disagree in view and conduct, etc., is untamed. Having abandoned those faults like an untamed horse, because one is not untamed, it is called "the superior intention of the wise," like a tamed horse. Abiding in the three trainings, one has transcended the ground of ordinary beings, therefore one is a noble being. Because one has tamed the mind by closing the doors of the senses with the three trainings, etc., it is "the superior intention of the tamed ground." One does not associate with unruly people who, when seen, will cause afflictions such as desire to arise, and one does not associate with the afflictions themselves, therefore it is "the superior intention of non-association." By completely giving away the best of limbs, the head, etc., these six perfections, which are extremely difficult to do, are difficult for other noble hearers, etc., to do. Because it surpasses all conduct, it is said to be the superior intention. Giving is actually exhausted, and morality is broken from arising from temples, etc.
Tibetan
ཅད་པར་འོས་པ་དག་གི་དཔུང་གཉེན་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མཐུ་ཆུང་བ་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྱོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་དུ་ལེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལག་མཐིལ་དུ་འོང་སྟེ། ཐོབ་ཟིན་པ་ཡང་བོར་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བཙལ་དཀའ་བ་ཚོལ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་ཡིན་ན། དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང༌། སྦྱིན་བ་དང་ཚུལ་ ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་ཟིན་ན་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྨད་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་མི་སྨོད་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱ་དཀའ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བ་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་རབ་ཏུ་བརྟགས་པས་ན་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་བདུན་མེད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པའོ། །ལན་རེ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་གནས་བཟང་པོ་གདམས་ཏེ་གཏོང་བར་བྱེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལན་རེ་བ་མེད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲ་བར་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་སེམས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ནི་ཀུན་གྱིས་འཇུག་པར་དཀའ་བ་ལ་བྱ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་སྡང་སྟེ། མི་སྐྲག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བྱིན་གྱི་རླབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འབོགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེས་ས་ནས་སར་འགྲོ་བར་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁུར་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཕུང་པོའི་ཁུར་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཁུར་དང༌། དམ་བཅས་པའི་ཁུར་དང༌། བརྩོན་པའི་ཁུར་རྣམས་ཏེ། ཁུར་དོར་བར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ནི་ཕུང་པོའི་ཁུར་བླངས་པ་བོར་ཏེ། དེས་ཕུང་པོ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་བོ། །ཀུན་འབྱུར་བ་སྤངས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཁུར་བླངས་པ་བོར་ཏེ། དེས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པོ། །ལམ་བསྒོམས་པས་ནི་དམ་བཅས་པའི་ཁུར་བླངས་པ་བོར་ཏེ། དེས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པོ། །འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཁུར་བླངས་པ་པོར་ཏེ། དེས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པོ། །དེ་བས་ན
Chinese
应当依止者作为助伴，以及对于弱小有情，如贱民等加以辱骂等的罪过甘愿承受，以及超离世间的果位，声闻和独觉的一切菩提都将如在掌中，已经获得的也舍弃，而去寻求难以寻觅的无上菩提，以及世间一切安乐中最殊胜的是禅定的滋味，对此也不贪执，以及布施和戒律等，如果没有被智慧波罗蜜多所摄持，就仅仅是轮回的因，如果是被智慧所呵责的行为，那么对于那些善根也不加以呵责，因此修持那些波罗蜜多，就叫做难行的增上意乐。一切有情的行为，就是今生安乐和来世的利益。对于智慧的自性进行详细辨别等，因此是没有七慢的增上意乐。期待回报是指选择布施的良田而行布施，而菩萨是不期待回报的，因此对于一切有情平等地视为布施的处所。佛陀甚深之法是指一切都难以进入的，即是空性。对此，菩萨因为以智慧彻底领悟的缘故而不嗔恨，不恐惧，这是它的定义。加持是指菩萨的智慧等越来越增上，因此从地到地，特别超胜的增上意乐。负担有四种，即蕴的负担，烦恼的负担，誓言的负担，精进的负担。为了舍弃负担，断除负担，成办负担，以及圆满负担，因此按照顺序。其中，因为完全了知痛苦，所以舍弃了取蕴的负担，因此获得了无蕴的安乐。因为断除了集起，所以舍弃了取烦恼的负担，因此获得了解脱的安乐。因为修习道，所以舍弃了取誓言的负担，因此获得了圆满菩提的安乐。因为现证灭谛，所以舍弃了取精进的负担，因此获得了寂灭的安乐。因此
English
To act as a companion to those who deserve to be relied upon, and to willingly accept the faults of abusing weak sentient beings such as outcastes, and the fruits that transcend the world, the enlightenment of all Shravakas and Pratyekabuddhas will be like in the palm of one's hand, even abandoning what has already been attained, and seeking the unsurpassed enlightenment that is difficult to find, and the best of all worldly pleasures is the taste of meditative absorption, not being attached to that, and generosity and discipline, etc., if they are not grasped by the perfection of wisdom, they are merely the cause of rebirth in samsara, and if it is an action reproached by wisdom, then those roots of virtue are not reproached either, therefore cultivating those perfections is called the superior intention that is difficult to do. The actions of all sentient beings are for happiness in this life and benefit in the next. Because of thoroughly examining the nature of wisdom, etc., it is the superior intention without the seven prides. Expecting a return means choosing a good field of generosity and giving, but Bodhisattvas do not expect a return, therefore they regard all sentient beings equally as places of giving. The profound Dharma of the Buddha refers to what is difficult for everyone to enter, which is emptiness. Because Bodhisattvas thoroughly understand this with wisdom, they do not hate or fear, this is its definition. Blessing refers to the wisdom of Bodhisattvas, etc., increasing more and more, therefore from ground to ground, it is the particularly surpassing superior intention. There are four kinds of burdens: the burden of the aggregates, the burden of the afflictions, the burden of vows, and the burden of diligence. In order to abandon the burden, to eliminate the burden, to accomplish the burden, and to perfect the burden, therefore in order. Among them, because of completely knowing suffering, the burden of taking the aggregates is abandoned, therefore the happiness of no aggregates is attained. Because of abandoning arising, the burden of taking afflictions is abandoned, therefore the happiness of liberation is attained. Because of meditating on the path, the burden of taking vows is abandoned, therefore the happiness of perfect enlightenment is attained. Because of directly realizing cessation, the burden of taking diligence is abandoned, therefore the happiness of peace is attained. Therefore