Tibetan
་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྟེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པས་ན། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ཆད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་དང་དབུས་དང་མཐར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་བསྟན་ཏེ་དེ་ལ་འདས་པའི་དུས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་མཐར་འཛིན་པའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐར་འཛིན་པའོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་རྟོག་པ་ནི་དབུས་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པས་ན་མཐར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་གློ་བུར་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་བསྟན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་ནི་སྒྲོ་བཏོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མི་རྟོག་པས་ན་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། མྱང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བའི་དྲི་མ་ཡིད་སིམ་པ་དང༌། ལུས་བདེ་བ་ལ་འདས་པ་བསྟན་ཏེ། ཡིད་སིམ་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མྱང་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་བདེ་བ་མེད་པའོ། །གཟོད་མ་ནས་ཞི་བས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་ཏེ། གཟོད་མ་ནས་མ་འོངས་པའི་དུས་ཏེ་དེའི་དུས་ནས་ཀྱང་ཞི་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་མེད་པས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཉན་པ་དང༌། བསམ་པ་དང། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་སྤྱད་པས་ན་འབྲས་བུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་མེད་པས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པས་ལུས་མེད་པའོ། །ཚོར་བ་མེད་པས་ཚོར་བར་གྱུར་པ་མེད་པའོ། །འདུད་པ་མེད་པས་འདུད་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པའོ། །འདུ་མི་བྱེད་པས་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་
Chinese
ཏེ། 烦恼的因是认为有我，因为舍弃了认为有我，所以称为断绝了因的体性。所谓完全断绝了彼岸、此岸、中间和执着，是指超离了前后之边，其中，对过去时间的思虑是执着于彼岸之边。对未来时间的思虑是执着于此岸之边。对现在时间的思虑是执着于中间之边，因为对三时没有思虑，所以称为完全断绝了一切执着。因为没有虚构，所以称为光明，是指远离了能取所取的垢染，自性清净。认为有能取和所取，称为虚构。因为不思虑有能取和所取，所以称为光明，是自性清净的体性之义。因为没有分别，所以没有喜悦，因为没有体验，所以没有安乐，是指超离了世间的等持之味、体验的垢染、心满意足和身体安乐。没有心满意足，所以称为没有喜悦之义。体验是心的禅定之味，因为没有体验禅定之味，所以没有身体安乐。因为从初始就寂静，所以称为没有完全的痛苦，是指自性涅槃。从初始到未来之时，从那时起也寂静，是自性涅槃之义。因为远离了一切努力，所以是解脱的体性，是指因为现前了果，所以没有发起精进，一切努力是指听闻、思维、修习等发起精进。因为现前受用了完全解脱的果，所以为了现前那个果，没有发起听闻等的精进，所以称为远离了一切努力。没有色，所以没有身体。没有受，所以没有变成受。没有屈服，所以没有远离屈服。不做作，所以不是造作。没有识，所以是无分别的体性，是指超离了五蕴的体性。
English
Te. The cause of afflictions is the view of self, and because the view of self is abandoned, it is called the cessation of the nature of the cause. The complete cessation of clinging to the other shore, this shore, the middle, and all extremes indicates transcendence of the limits of past and future. Thinking about the past is clinging to the extreme of the other shore. Thinking about the future is clinging to the extreme of this shore. Thinking about the present is clinging to the extreme of the middle. Because there is no thinking about the three times, it is called the complete cessation of all clinging to extremes. Because there is no imputation, it is called luminosity, which indicates purity by nature, free from the adventitious stains of grasping and being grasped. Thinking that there is a grasper and something grasped is called imputation. Because there is no thinking that there is a grasper and something grasped, it is called luminosity, which is the nature of being naturally pure. Because there is no separation, there is no joy, and because there is no experience, there is no bliss, which indicates transcendence of the taste of worldly absorption, the stain of experiencing, contentment of mind, and bodily bliss. Because there is no contentment of mind, it is called the absence of joy. Experience is the tasting of the flavor of mental concentration. Because there is no tasting of the flavor of concentration, there is no bodily bliss. Because it is peaceful from the beginning, it is called the absence of complete suffering, which indicates nirvana by nature. From the beginning to the future time, from that time also it is peaceful, which is the meaning of nirvana by nature. Because it is free from all effort, it is the nature of liberation, which means that because the result is manifest, there is no exertion of diligence. All effort refers to the exertion of diligence in listening, thinking, meditating, and so on. Because the fruit of complete liberation is directly experienced, there is no exertion of diligence in listening and so on in order to manifest that fruit, so it is called being free from all effort. Because there is no form, there is no body. Because there is no feeling, there is no becoming feeling. Because there is no bowing, there is no absence of bowing. Because it is not fabricated, it is not compounded. Because there is no consciousness, it is the nature of non-discrimination, which means transcendence of the nature of the five aggregates.
Tibetan
པ་བསྟན་ཏེ། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་མེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱངས་དེ་ལུས་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་མེད་པས་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚོར་བར་གྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་མདུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པས་ན་མདུད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མདུད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྟོགས་པར་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་འཛིན་པས་ལེན་པ་མེད་པའོ། །མི་གཏོང་བས་ན་དོར་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྣན་པ་དང་དོར་བ་མེད་པ་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ན། ཡིད་ལ་ མི་འཛིན་པས་ཏེ། ལེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པ་མི་གཏོང་བས་ན་དོར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་མེད་པས་མི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ཀུན་གཞི་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། གནས་ནི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པས་ན་གནས་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་བྲལ་བས་མི་འདུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ཚོར་བ་གསུམ་མེད་པས་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པ་བསྟན་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བས་མི་འདུག་པ་སྟེ། ཅི་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་འབྱུང་བས་ན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་མ་སྐྱེས་པ་བསྟན་ཏེ། མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་སྐྱེས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་པ་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གྱིས་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་ལ་མི་རྟེན་པ་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་མ་བརྗེད་པ་ནི་དྲན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་གང་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པས་ན་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱའོ།
Chinese
因此显示了。因为没有具有阻碍的色，所以法的声音被称为无身。因为没有快乐和痛苦，以及非乐非苦的感受，所以没有被快乐等感受所转变。执著于境是结，因为不执著于境，所以没有结。因此，是远离结，是远离执著的意思。因为不明显地积聚善与非善，所以称为非积聚。因为没有七种识等，所以没有识，因此是不可证悟的自性。因为不执取，所以没有取。因为不舍弃，所以没有抛弃，这显示了没有增益和抛弃。因为不对定之过患的相状作意，所以不对意执取，因此称为没有取。虽然如此，但不舍弃仅仅修习它，所以称为没有抛弃。因为没有处所，所以是不住，这显示了没有阿赖耶识。处所是所有种子的所依，阿赖耶识。那时，因为没有阿赖耶识，所以没有处所，这样，因为所有习气不住留，所以称为不住留。因为远离感受，所以是不安住，这显示了因为没有三种感受，所以对任何事物都没有贪著。因为远离快乐和痛苦，以及非乐非苦的三种感受，所以是不安住，是对任何事物都没有贪著的意思。因为不生起，所以是不变为生起的自性，这显示了不生。不生起的意思是不生。不生起不变为没有，意思是后来也不会坏灭。因为没有被忆念和作意，以及思和所有心所法所执持，这显示了不依赖于心和心所的集合。不忘记事物是忆念。反复思念它是作意，忆念和作意，以及信心和精进等，不依赖于任何心和心所的集合，所以称为不执持。
English
Therefore, it is shown. Because there is no form with obstruction, the voice of Dharma is called bodiless. Because there is no pleasure and pain, and no feeling that is neither pleasure nor pain, therefore it is not transformed by feelings such as pleasure. Grasping onto objects is a knot, because there is no grasping onto objects, therefore there is no knot. Therefore, it is being free from knots, which means being free from grasping. Because good and non-good are not manifestly accumulated, it is called non-accumulation. Because there are no seven consciousnesses, etc., therefore there is no consciousness, and therefore it is the nature of being un-realizable. Because there is no grasping, there is no taking. Because there is no abandoning, there is no discarding, which shows that there is no addition and no discarding. Because the faults of Samadhi are not taken to mind, therefore there is no mental grasping, and therefore it is called no taking. Although it is like that, because one does not abandon merely practicing it, it is called no discarding. Because there is no place, it is non-abiding, which shows that there is no Alaya. The place is the basis of all seeds, the Alaya consciousness. At that time, because there is no Alaya consciousness, there is no place, so because all habitual tendencies do not abide, it is called non-abiding. Because it is separated from feeling, it is non-dwelling, which shows that because there are no three feelings, there is no attachment to anything. Because it is separated from the three feelings of pleasure and pain, and neither pleasure nor pain, it is non-dwelling, which means there is no attachment to anything. Because it does not arise, it is the nature of not becoming arising, which shows the unborn. Not arising means unborn. The unborn does not become non-existent, which means that it will not be destroyed even later. Because it is not held by mindfulness and attention, and thought and all mental factors, it shows that it does not rely on the collection of mind and mental factors. Not forgetting things is mindfulness. Repeatedly thinking about it is attention, mindfulness and attention, and faith and diligence, etc., do not rely on any collection of mind and mental factors, so it is called not holding.