Tibetan
་པའི་སྦྱིན་པས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་སྦྱིན་པས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཐོ་རིས་སུ་ངེས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་མཐོ་རིས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའོ། །ཐབས་ནི་བཟོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པས། ལུས་བཟང་བ་དང༌། ངག་སྙན་པ་དང༌། སེམས་དང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་དང་ངག་ཡིད་དང་བ་དེ་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་མཐོང་ཞིང་ཐོས་ན་དད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ ཀྱི་རྒྱུན་ཅེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇུག་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། གནས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བརྩོན་པའི་ཚིག་གཉི་ག་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་པོ་རྩོམ་པའོ། །གནས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་བསམ་གཏན་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཤེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁམས་གོང་མ་དག་ཏུ་སྐྱེས་ཀྱང༌། ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་རྟོགས་ཀྱང༌། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མི་གནས་ཤིང་འདུས་བྱས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་བྱེད་པའོ། །བྱམས་པས་དཔུང་གཉེན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མཐོང་བ་ནི་དཔུང་གཉེན་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་སྐྱེ་འགྲོ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་སྐྱབས་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་སོ། །སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་ལ་མི་སྨོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཡིན་ཡང་སྨོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་སོ། །དགའ་བས་དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ་ལ་མི་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་ལ་དགའ་བ་དང༌། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་མི་དགའ་བ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། ཚོགས་ཐམས་ཅད་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
财布施能圆满持戒和忍辱的波罗蜜多。法布施能圆满精进、禅定和智慧的波罗蜜多。以持戒摄持一切生，是持戒清净的异熟果报必定生于天界，但以方便的自在，为了成办有情之义，不只生于天界，而是在一切生中出现。方便即是忍辱为了菩提之义，具有忍辱，身体美好，语言悦耳，心意调柔，身体、语言、心意令人喜悦，其他有情见闻，便会生起信心，发起菩提心，也是为了菩提。称为身语意的相续。精进的进入和安住称为精进，进入而精进和安住而精进，与精进二词相合。其中进入而精进，是菩提之因的善根最初发起。安住而精进，是已发起的善根最终圆满。以禅定了知从禅定中退转，是虽已生于禅定更高的界域，但以方便的自在，而取生于欲界。智慧舍弃无为，是指以智慧了悟无为，但为方便所摄持，不住于无为之界，也作有为之事。慈爱是无依怙者的救护，是指见到感受恶趣的痛苦和解脱，是无依怙者，对他们作获得生老和解脱之乐的救护，是方便。以悲悯不呵责轮回，是指以息灭有情痛苦的悲悯，轮回虽是痛苦之处，也不加以呵责，是方便。以喜乐不分别喜乐和不喜乐，是指对佛法的欢喜而喜乐，轮回的自性是痛苦且不喜乐的，但以方便的自在，对此毫不介意，是方便。以舍能增长善根和一切资粮
English
Generosity of wealth perfects the pāramitās of ethics and patience. Generosity of Dharma perfects the pāramitās of diligence, meditation, and wisdom. Holding all births with ethics means that the maturation of pure ethics is certain to be born in the heavens, but due to the power of skillful means, in order to accomplish the benefit of sentient beings, not only is one born in the heavens, but one also appears in all births. Skillful means means that patience is for the sake of enlightenment. By possessing patience, the body is beautiful, the speech is pleasant, and the mind is gentle. When other sentient beings see and hear the pleasing body, speech, and mind, they will generate faith and arouse the mind of enlightenment, which is also for the sake of enlightenment. It is called the continuum of body, speech, and mind. Diligence in entering and abiding is called diligence. Diligence in entering and diligence in abiding are combined with the two words of diligence. Among them, diligence in entering is the initial arising of the root of virtue, which is the cause of enlightenment. Diligence in abiding is the ultimate perfection of the root of virtue that has already arisen. Knowing to turn back from meditation with meditation means that although one has been born in higher realms of meditation, one takes birth in the desire realm due to the power of skillful means. Wisdom abandoning the unconditioned means that although wisdom realizes the unconditioned, it is not abiding in the realm of the unconditioned and also does conditioned activities because it is held by skillful means. Loving-kindness is the protection of those without support, which means that seeing the suffering of experiencing the lower realms and liberation is the state of being without support. Making them the protection of obtaining the happiness of birth and liberation is skillful means. Not blaming samsara with compassion means that with the compassion that pacifies the suffering of sentient beings, even though samsara is a place of suffering, one does not blame it, which is skillful means. Not distinguishing between joy and displeasure with joy means that one is joyful with the joy of the Dharma, and the nature of samsara is suffering and displeasure, but one does not care about it due to the power of skillful means, which is skillful means. With equanimity, the root of virtue and all accumulations increase.
Tibetan
ལ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་འང་མི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་ལས། ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དུས་ན་བཏང་སྙོམས་ལས་ཀྱང་མ་ཉམས་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚེགས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་མི་གཏོང་བའོ། །ལྷའི་མིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷའི་མིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་པ་ཡང་ཐབས་ཏེ། ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཐབས་ནི་སེམས་ཅན་དག་གི་བསམ་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་ཇི་འདྲ་བར་ཤེས་པ་ནི་ཐབས་སོ། །ཐབས་ནི་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཤེས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཤེས་པ་ནི་ཐབས་སོ། །རྒལ་ནས་འཇུག་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པས་གོང་མ་རྣམས་སུ་ཕྱིན་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ནས་སླར་ལྡོག་ཅིང་ས་འོག་མ་དག་ཏུ་འཇོག་ཅིང་སྤྱོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེ་བྱ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའོ། །ཁུར་བོར་བས་ཁུར་ཁྱེར་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཁུར་བོར་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱོད་ཅིང་ཕུང་པོའི་ཁུར་ལེན་པའོ། །ཚད་ཡོད་པར་ཚད་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཞི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཚད་ཡོད་པ་དག་ལས་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པར་སྟོན་ཅིང་འཆད་པའོ། །ཚད་མེད་པ་ཚད་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཞིར་ཉུང་དུར་བསྡུས་ནས་འཆད་པའོ། །དབང་པོ་ཞན་པ་རྣམས་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟོན། མཁས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་དོན་དཀའ་བ་རྣམས་གསལ་བར་གོ་བར་བྱེད་པ་འམ། དབང་པོ་རྣོ་བར་བྱེད་པའོ། །དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ནི་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་དུས་ལ་མཁས་པའོ། །ལམ་ནས་ལམ་ངན་པར་འགྲོ་བ་ནི། འཕགས་པའི་ལམ་ལ་གནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་ལམ་དུ་ཡང་འགྲོ་བའོ། །མྱུར་དུ་ལས་མང་པོ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཆུང་དུ་ཡང་བསམ་པ་དག་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བས་མང་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ
Chinese
而且，对于舍弃的自性，什么也不运用。以方便的威力，在舍弃的时候也不舍弃舍弃，也不舍弃增长善根、福德和智慧的行持。所谓以天眼获得佛眼，是菩萨以天眼获得佛眼也是方便，其余的也同样类推。所谓方便是进入众生的意乐，就是了解众生的意乐和习气如何是方便。所谓方便是完全了解行持的体性，像这样，因为了解众生的意乐，所以了解众生贪欲等烦恼大小的行持是方便。超越后进入，是指以禅定等到达上方，但以方便的威力，从那里返回，安住并修行于下方的地。所谓没有烦恼而普皆烦恼，是指舍弃了所知和烦恼的障碍，即使没有烦恼，为了众生的利益也在轮回中行持而似有烦恼。所谓舍弃了负担而荷负担，是指舍弃了五蕴的负担，即使变得无漏，也以方便的威力为了众生的利益而行持并取受五蕴的负担。所谓在有限中显示无限，是指像四法经等有限的事物，与心之行持相结合，显示和讲述八万四千法蕴等无限的事物。所谓在无限中显示有限，是指八万四千法蕴等，也简略地归纳为四法经来讲述。所谓使根器弱者明白，是指也为根器迟钝者宣说，以善巧的方便使困难的意义明白易懂，或者使根器敏锐。所谓知晓时与非时，是指精通应做与不应做的时机。所谓从道走向恶道，是指即使安住于圣道，也走向轮回之道。所谓迅速成办众多事业，是指即使是布施等微小的物品，也以清净的意乐回向于无上菩提，从而获得众多和巨大的果报。
English
Moreover, one does not utilize anything of the nature of abandonment. By the power of skillful means, even in the state of abandonment, one does not abandon abandonment, and one does not abandon the practice that increases the roots of virtue, merit, and wisdom. The so-called obtaining the Buddha's eye with the divine eye means that a Bodhisattva obtaining the Buddha's eye with the divine eye is also a skillful means, and the same applies to the rest. The so-called skillful means is entering the thoughts of sentient beings, which means that knowing how the thoughts and predispositions of sentient beings are is skillful means. The so-called skillful means is fully understanding the nature of conduct, like this, because one understands the thoughts of sentient beings, one understands the conduct of sentient beings' afflictions such as desire, whether great or small, which is skillful means. Transcending and then entering means that even though one has reached the higher realms through meditation and so on, by the power of skillful means, one returns from there and dwells and practices in the lower realms. The so-called being afflicted without affliction means that one has abandoned the obscurations of what is to be known and afflictions, and even though one is without affliction, one practices in samsara for the benefit of sentient beings and appears to be afflicted. The so-called abandoning the burden and carrying the burden means that one has abandoned the burden of the five aggregates, and even though one has become free from outflows, by the power of skillful means, one practices for the benefit of sentient beings and takes on the burden of the five aggregates. The so-called showing the infinite in the finite means that from finite things such as the Four Dharma Sutras, one combines them with the practice of the mind and shows and explains infinite things such as the eighty-four thousand collections of Dharma. The so-called showing the finite in the infinite means that the eighty-four thousand collections of Dharma and so on are also briefly summarized into the Four Dharma Sutras and explained. The so-called making it clear to those with weak faculties means that one also teaches those with dull faculties, and with skillful means, one makes difficult meanings clear and easy to understand, or one makes the faculties sharp. The so-called knowing the time and the non-time means being skilled in the times for what should be done and what should not be done. The so-called going from the path to the bad path means that even though one abides in the noble path, one also goes to the path of samsara. The so-called quickly accomplishing many deeds means that even with small things such as generosity, one dedicates them to unsurpassed enlightenment with pure intention, thereby obtaining many and great results.