Tibetan
་མེད་པ་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་མེད་པས་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མེད་པས་བསྟན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དེ་དག་ཉིད་གཅོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དངོས་སུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། ས་བོན་སེམས་ལ་གནས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་སྒྲ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། ཀུན་ཀྱང་སྔར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤ་སྟག་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞིང་དང་ཆོས་ཐ་དད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་དང༌། ཐེག་པ་དང་ཞིང་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་འགྲོ་བ་དང༌། རིགས་ཐ་དད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། མི་མཇེད་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་མི་བསྒྲག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཀོན་མཆོག་ཐ་དད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་མེད་པས་བསྟན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང༌། གསུང་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐ་དད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་ངན་པས་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ ནི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མེད་པས་བསྟན་ཏེ་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ཀུན་གྱིས་དགའ་བ་དང་བདེ་བས་ལུས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་ངར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མེད་པས་བསྟན་ཏེ། བདག་གོ་སྙམ་དུ་ངར་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིའོ་སྙམ་དུ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྒྲ་ཡང་མེད་དོ། །ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། བདུད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མེད་པས་བསྟན་ཏེ། ཚེ་ཕྱི་མ་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉིད་མི་དགེ་བ་ལ་བག་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་བདུད་དེ། དེའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་མེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །བདག་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ
Chinese
没有（这些）是指，由于没有悭吝等六度波罗蜜多的相违品的音声所显示的。菩萨的行为是六度波罗蜜多，因为没有那些相违品悭吝等的过患的缘故。没有障碍的过患是指，由于没有障碍等的音声所显示的。五种障碍，即对欲望的贪求、害心、掉举、后悔、昏沉、睡眠和怀疑，那些本身也是断除的，因为是断除烦恼直至舍弃之间的缘故。那些实际上的行为叫做现行，种子存在于心中叫做习气。没有众生差别的过患是指，也无有上中下的音声所显示的。一切都是如前所示的具有功德的菩萨，完全安住，这是它的同义词。没有刹土和法差别之过患是指，由于没有众生、乘和刹土差别的音声所显示的。众生、种姓差别，以及声闻等乘差别，还有娑婆世界等佛刹差别之音声不宣说之义。没有三宝差别的过患是指，由于没有佛等差别之音声所显示的。因为没有佛的名号，以及圣教的支分差别，还有声闻和菩萨僧伽差别之音声的缘故。没有恶导师所教导的过患是指，由于没有饮食等的音声所显示的，认为是我的我执，以及一切以欢喜和安乐而安住身体的缘故。没有执著我与他的过患是指，由于没有我执等的音声所显示的，认为是我的我执，以及认为是我的我所执，还有完全执著我的儿子和妻子的音声也没有。没有邪见的过患是指，由于没有魔等的音声所显示的，认为没有后世本身就是对不善不顾忌地进入，所以是魔，并且将它的现行和习气的音声也都没有连接起来。就主人完全清净的方面来说，在那世界中，如来应供
English
The absence of these is indicated by the absence of the sound of opposing factors such as stinginess to the six perfections. The conduct of a Bodhisattva is the six perfections, because there are no faults such as stinginess, which are opposing factors to them. The absence of the fault of obscuration is indicated by the absence of the sound of obscurations and so forth. The five obscurations, namely, desire for pleasure, malice, excitement, regret, dullness, sleep, and doubt, are themselves also cut off, because they are cut off until the abandonment of afflictions. The actual practice of these is called manifestation, and the seed dwelling in the mind is called habit. The absence of the fault of different sentient beings is indicated by the absence of the sound of superior, middling, and inferior. All are Bodhisattvas endowed with the qualities as previously shown, and they abide completely, which is its synonym. The absence of the fault of different fields and dharmas is indicated by the absence of the sound of different sentient beings, vehicles, and fields. The meaning is that the sound of different sentient beings, castes, different vehicles such as Hearers, and different Buddha-fields such as the Saha world is not proclaimed. The absence of the fault of different Jewels is indicated by the absence of the sound of different Buddhas and so forth. Because there is no sound of different names of Buddhas, different branches of the Holy Dharma, and different Sanghas of Hearers and Bodhisattvas. The absence of the fault of being taught by evil teachers is indicated by the absence of the sound of food and so forth, the ego-grasping of thinking "I am," and because the body abides with joy and happiness for all. The absence of the fault of grasping self and other is indicated by the absence of the sound of ego-grasping and so forth, the ego-grasping of thinking "I am," and the grasping of thinking "This is mine," and also there is no sound of completely grasping my sons and wives. The absence of the fault of wrong views is indicated by the absence of the sound of demons and so forth, the view that there is no future life itself is recklessly entering into non-virtue, therefore it is a demon, and also connect that there is no sound of its manifestation and habit. In terms of the master being completely pure, in that world, the Thus-Gone One, the Arhat
Tibetan
་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་མངའ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མ་གཏོགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ན་ལྷ་དང་མིའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་འཁོར་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་དང་བརྡའི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཆོས་སྟོན་པ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་དང་བརྡའི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཆོས་མི་སྟོན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཅེ་ན། གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་མིག་མི་འཛུམས་པར་བལྟས་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། མིག་ནི་བླུན་པ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱི། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་ལུང་ཡང་བསྟན་ཏོ། །བདག་པོ་རྣམ་པར་དག་པར་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྐྱོན་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་འབྲས་བུའོ། །ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་བསྟན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། གང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་གཟུགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱི
Chinese
如来圆满正等觉普贤等如是宣说。法王是所有和如其所有的法，全部和不错乱地通达，因此而拥有。除此之外，那个世间界中没有其他天和人的国王。如薄伽梵释迦牟尼以文字、声音和表示的词语详细地为眷属们开示佛法一样，薄伽梵不会以文字、声音和表示的词语详细地为那些菩萨们开示佛法。那么如何开示佛法呢？如“在其他地方”等所说，那些菩萨们来到薄伽梵的面前，眼睛不眨地看着如来的身体，从而获得念佛三摩地。眼睛是愚钝的，不可能证悟三摩地，而是与眼识一同存在的智慧证悟，这是它的定义。以智慧忍受一切法无生无灭，称为无生法忍，是第八地。这样，在获得念佛三摩地之后，如来
English
Thus spoke the Tathagata Samantabhadra, the perfectly complete Buddha. The Dharma King possesses all the Dharmas that exist and as they exist, completely and without error, because of this. Apart from that, there is no other king of gods and humans in that world realm. Just as the Bhagavan Shakyamuni teaches the Dharma to his retinue by distinguishing words, sounds, and indicative terms, so too the Bhagavan does not teach the Dharma to those Bodhisattvas by distinguishing words, sounds, and indicative terms. How then does he teach the Dharma? As it is said, "In another place," etc., those Bodhisattvas come before the Bhagavan and gaze upon the body of the Tathagata without blinking, thereby obtaining the Samadhi of mindfulness of the Buddha. The eye is foolish, so it is impossible to realize Samadhi, but rather the wisdom that exists together with the eye consciousness realizes it, that is its definition. To endure all Dharmas without arising or ceasing through wisdom is called the forbearance of non-arising Dharmas, which is the eighth Bhumi. Thus, immediately after obtaining the Samadhi of mindfulness of the Buddha, the Tathagata
Tibetan
ར་ཞེ་ན། སྐབས་འདིར་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱ་བར་འདོད་ལ་དེ་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་གང་གིས་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཆོ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་ལུང་སྟོན་པར་ཡང་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པའི་ཚུལ་འདིས་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བར་བྱའོ། །སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། རིགས་དང་རུས་དང་ཆོ་རིགས་མ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། རིགས་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་ལ་སོགས་པའོ། །རུས་ནི་གཽ་ཏ་མ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོ་རིགས་ནི་རིགས་མཐོན་པོར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །རྒྱུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའི་དཀར་པོའི་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། དཀར་པོའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ལས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་པས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཤེས་པ་ལ་སེམས་པས་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། དཀར་པོའི་སྤྱོད་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་མཐར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ལྟར་སྣང་བ་ལ་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་གནས་པས་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པས་ཀྱང་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཚན་མར་བཟུང་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྐྱོན་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྤངས་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་བདུན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་མཚན་མའི་རྣམ་པར་ལས་འདས་པ་ནི། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་
Chinese
若问：此处所说的佛是指法身，而法身并非任何相，如名号和妙相等，也不是任何有相的识所能证悟的。何时舍弃一切相，而将如来视为法身，此时也可称为真实忆念佛陀。如是见时，即是见彼，因此菩萨被授记获得不生法忍。以此讲述方式，也应类推至化身等下者。以化身为对境的忆念不是忆念佛陀，这由“不分别种姓、血统和族裔”所表示。种姓是指释迦种姓等。血统是指乔达摩等。族裔是指生于高贵种姓本身。以因缘作意的忆念不是忆念佛陀，这由“不以先前的白净行为完全分别”所表示。白净行为是指波罗蜜多。其意为，并非通过作意“从修持这些（波罗蜜多）的因缘中成就佛陀”而生起（忆念）。以外果作意的忆念不是忆念佛陀，这由“不以思维了知后际而完全分别”所表示。其意为，并非通过作意“白净行为的果报是在后际成就一切智智”而生起（忆念）。以现在显现为对境的忆念不是忆念佛陀，这由“不以安住于现在生起而完全分别”所表示。其意为，显现的如来是现在生起的，并非通过缘彼而生起（忆念）。如是，执持圆满报身等如来的功德为相，并加以作意，这表明不是忆念佛陀。忆念佛陀的过失，即舍弃以有相为对境，也由十七种方式表示：超越所知之相的体性，这由“不以蕴、界、处来完全分别”所表示。超越一切名言之相，即见闻和分别
English
If asked: Here, the Buddha referred to is the Dharmakaya, and the Dharmakaya is not inherently any characteristic, such as names and excellent signs, nor can it be realized by any consciousness with characteristics. When one abandons all characteristics and sees the Tathagata as the Dharmakaya, at that time it can also be called truly recollecting the Buddha. When seeing in this way, one sees only that, therefore, the Bodhisattva is prophesied to obtain the forbearance of non-arising dharmas. This way of explaining should also be applied to the Nirmanakaya and other lower forms. Recollecting with the Nirmanakaya as the object is not recollecting the Buddha, which is indicated by "not distinguishing lineage, clan, and ancestry." Lineage refers to the Shakya lineage and so on. Clan refers to Gautama and so on. Ancestry refers to being born into a noble lineage itself. Recollecting by focusing on the cause is not recollecting the Buddha, which is indicated by "not fully distinguishing by previous white conduct." White conduct refers to the Paramitas. Its meaning is that (recollection) does not arise by focusing on "Buddhahood is achieved from the cause of practicing these (Paramitas)." Recollecting by focusing on the external result is not recollecting the Buddha, which is indicated by "not fully distinguishing by thinking about knowing the future limit." Its meaning is that (recollection) does not arise by focusing on "the result of white conduct is the achievement of omniscient wisdom at the future limit." Recollecting by focusing on the present appearance is not recollecting the Buddha, which is indicated by "not fully distinguishing by abiding in the present arising." Its meaning is that the appearing Tathagata is the present arising, and (recollection) does not arise by focusing on that. Thus, holding the qualities of the Tathagata, such as the Sambhogakaya, as characteristics and focusing on them indicates that it is not recollecting the Buddha. The fault of recollecting the Buddha, which is abandoning focusing on objects with characteristics, is also indicated by seventeen ways: Transcending the nature of the characteristics of knowable objects is indicated by "not fully distinguishing by the aggregates, elements, and sense bases." Transcending all characteristics of terminology, namely seeing, hearing, and distinguishing.