Tibetan
་པར་བསྟན་པ་ལས། སྒྲུབ་པ་ཡང་ཡོད་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པར་སེམས་མི་སྐྱེའོ། །ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །གང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། དམིགས་ནས་ཡང་དག་པའི་རྩ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་དམིགས་པའོ། །རྒྱུ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་མེད་པར་སེམས་མི་སྐྱེ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྐྱེད་ཅིང་འཇོག་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྐྱེད་པའོ། །ཡུལ་དྲུག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དྲུག་ལ་མ་བརྟེན་པར་སེམས་མི་སྐྱེ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ནི་ཡུལ་ནི་སྟོང་བ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ནི་ཡུལ་ཏེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒྲུབ་པའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲུག་རྣམས་སོ། །སེམས་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ནི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའོ། །སེམས་མི་སྤྱོད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ལ་སྤྱོད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ལ་སྤྱོད་པ་དང་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའོ། །མི་སྐྱོ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་སོ། །སེམས་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་མི་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལྟར་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་གཅོད་དོ་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ནི་ཕུང་པོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཤེས་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། དེས་མ་བྱུང་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་མ་གྱུར་བས་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དག་ལྟར་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང
Chinese
之中所说，也显示了修习是存在的，如果没有所缘的对境，心是不会生起的。缘于对境而生起，是心的法性。所谓缘于一切善根，是因为心缘于对境而生起，所以心缘于一切缘起，从而生起正确的善根。没有因就不会生起，如果没有阿赖耶识的习气，心是不会生起的。所谓菩提之分法，就是生起和安住心的因，也是生起菩提之分法的因。所谓六境，就是不依赖六境，心是不会生起的。一切佛法，就是地和波罗蜜多、力量和无畏等等。这些对境就是空性。因就是对境，显现的法就是方便和智慧。修习就是修习方便和智慧。神通就是六种神通。系缚心就是一心安住。彻底了知心不运作。了知众生的心是怎样的，以及贪欲等烦恼在何处运作。以这样的自性宣说佛法，就是宣说烦恼在何处运作，以及与之相应的法，如不净观等。不厌倦是因为具有慈悲。为了灭尽心而不生心等等，不是像声闻和独觉那样安住在寂灭一边的涅槃中，而是以方便完全摄持，所以轮回的相续不会断绝善根，这就是所要表达的意义。灭尽是为了灭尽烦恼。止息是为了舍弃蕴。以心忆念知晓，就像上面所说的那样，通达安住于心念，安住于不生不灭等相，也不受法性的支配，所以也不会像声闻和独觉那样完全舍弃轮回，这就是所要表达的意义。何时成佛法等等，是为了我和一切众生获得无上菩
English
It is shown that there is also practice. Without an object to focus on, the mind does not arise. Arising from focusing on an object is the nature of the mind. "Focusing on all roots of virtue" means that the mind arises from focusing on an object. Therefore, the mind focuses on all objects that cause the arising of correct roots. Not arising without a cause means that the mind does not arise without the habitual tendencies of the all-ground consciousness. "Qualities conducive to enlightenment" means generating and establishing the cause of the mind's arising, and also generating the cause of the arising of qualities conducive to enlightenment. "Six objects" means that the mind does not arise without relying on the six objects. All the Buddha's teachings are the grounds, perfections, powers, fearlessnesses, and so on. These objects are emptiness. The cause is the object, and the manifesting dharma is skillful means and wisdom. Practice is practicing skillful means and wisdom. Direct knowledge is the six kinds of direct knowledge. Binding the mind is placing it in one-pointedness. Thoroughly knowing that the mind does not operate. Knowing what the minds of sentient beings are like and which afflictions, such as desire, they operate in. Teaching the Dharma with such a nature means teaching where afflictions operate and the corresponding dharmas, such as the contemplation of impurity. Not being discouraged is due to having compassion. Not generating the mind in order to exhaust the mind, and so on, is not like the Shravakas and Pratyekabuddhas who abide in Nirvana on one side of peace, but because it is completely grasped by skillful means, the continuum of Samsara does not cut off the roots of virtue. This is the meaning to be expressed. Exhaustion is for the sake of exhausting afflictions. Cessation is for the sake of abandoning the aggregates. By remembering and knowing with the mind, like what was said above, understanding and abiding in mindfulness, abiding in characteristics such as non-arising and non-ceasing, and also not being dominated by the nature of reality, one will also not completely abandon Samsara like the Shravakas and Pratyekabuddhas. This is the meaning to be expressed. When the Buddha's teachings, and so on, are for the sake of myself and all sentient beings attaining unsurpassed
Tibetan
་ཆུབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་གཏོང་བའོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ལྡན་པ། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་མི་ཟད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རབ་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་དང༌། ཀུན་ནས་སྦྱོར་བ་དང༌། འཆིང་བ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཡང་ཐོབ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་ལ་སྟོང་བར་རྟོག་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའོ། །གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་འདྲི་བའོ། །དེ་དག་བསྟེན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཅེས་སྨོས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ སྟོན་ཏོ། །མཐོང་བ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྟོང་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆུང་རབ་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་མ་འདུས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེར་མ་འདུས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཆུང་རབ་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མི་མཐོང་སྟེ། དེར་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོ
Chinese
直至未成佛之间，不舍弃方便与智慧双运之心流。所谓具有一刹那心之智慧，乃指最终趋入现证菩提之一刹那心，以通达二无我之智慧现证真如。心念住修习无尽已述竟。 何为极清净之菩萨？即指于法念住极投入者，亦获得超越一切障碍、系缚、束缚、习气及烦恼缠缚，且能圆满获得对一切法之自在。依此而说，彼等菩萨之法等，法即有为与无为，有漏与无漏。随法观乃以智慧了知彼等法为空性。念住乃以三摩地一心安住于彼。何为者，乃询问彼等为何物。为修习彼等之故，圣者以智慧之眼所见之彼等法等，所说之圣者，乃指无漏。所说之智慧之眼，乃指无分别之体性。 见者，乃见有为与无为之一切法，以下文将出现之方式，见空性之自性，如是所见之彼等法，直至安住于果位之间亦不退转，此乃其义。空性解脱等，应连结为不见丝毫之意，无有任何未包含于空性等之中之法。不见任何未包含于其中之法，此乃其义。不见丝毫从何法依缘而生之解脱，乃指胜义中，诸法虽为空性之自性，然于世俗中亦不见任何非依缘而生之法，除彼之外亦无有他法，此乃其义。
English
Until enlightenment is attained, one should not abandon the stream of mind that combines skillful means and wisdom. The wisdom that possesses a single moment of mind refers to the single moment of mind that ultimately leads to manifest enlightenment, and it directly realizes Suchness with the wisdom that understands the two selflessnesses. The practice of mindfulness of the mind, which is inexhaustible, has been explained. Who is the perfectly purified Bodhisattva? It is one who is deeply engaged in the mindfulness of the Dharma, who has also attained freedom from all obscurations, bonds, fetters, latent predispositions, and entanglements of afflictions, and who completely perfects the attainment of mastery over all Dharmas. Because of that, it is said, "To them, the Dharmas of Bodhisattvas," etc. Dharma is conditioned and unconditioned, defiled and undefiled. Following the Dharma means that wisdom realizes those Dharmas as empty. Mindfulness means that samadhi places one-pointedly on it. "What is it?" means asking what those things are. For the sake of cultivating them, it is said, "Those Dharmas seen by the eye of noble wisdom," etc. Saying "noble" indicates that it is undefiled. Saying "eye of wisdom" indicates that it is the characteristic of non-conceptualization. Seeing is seeing the nature of emptiness in the way that all conditioned and unconditioned Dharmas arise from below. The meaning is that those Dharmas seen in this way will not degenerate until they abide in the result. "Emptiness liberation," etc., should be connected to mean that not even the slightest thing is seen. There is no Dharma that is not included in emptiness, etc. The meaning is that no Dharma that is not included therein is seen. "Not even the slightest liberation from whatever Dharma arises dependently is seen" means that although Dharmas are by nature empty in the ultimate sense, in the conventional sense, too, not even one Dharma that does not arise dependently is seen, and there is no other Dharma apart from that. This is the meaning.