Tibetan
་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་དང༌། བསྲུངས་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ་དེ་ཇི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ནས་མཉམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་སེམས་ལ་འང་ཇི་ལྟར་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འམ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་བརྗོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའོ། །སེམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལའོ། །འདི་ལྟར་རྟོག་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་རྟོག་ཅེ་ན། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་སྐྱེས་ནས་ཞིག་ཅིང་ཞུ་སྟེ་མི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ནི་སེམས་ཉིད་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །སྐྱེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུའོ། །ཞིག་ཅིང་ཞུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཅིག་སྟེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞིག་པའོ། །མི་གནས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདུག་པའི་མཐུ་མེད་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ནང་ན་ཡང་མི་འདུག་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མི་འཕྲོས། གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དེ་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་ཅིང་དེངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཞིག་ནས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་མི་གནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་འཕོས། དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡང་མི་དམིགས་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།། གང་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གོང་དུ་བཤད་པར་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི། འདི་ལྟར་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྐྱེས་པ་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་སྐྱེས་ཟིན་ཏོ། །ཟད་ཅིང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་གཅིག་སྟེ་མེད་པར་གྱུར་པར་སྟོན་པའོ། །ཟད་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པའོ། །འགག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའོ། །ཡལ་བ་ནི་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གང་དུ་ཡང་གནས་པར་མ་གྱུར་ཏེ་དེ་བས་ན་མེད་པར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ན་མི་གནས་ཏེ་དེ་ནི་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཟད་ཅིང་འགགས་ཏེ་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་ལ། ཡལ་ཞིང་མེད་པར་གྱུར་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང༌། ཕྱོགས་ན་མི་གནས། མིང་དང་མཚན་མར་གདགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་གང་དག་གིས་བྱང
Chinese
守护不退失，以及守护已得之（菩提心）不散乱于相违品，称为心念住。为了使菩提心不忘失而恒常，因此像那样从等持中，因此说“彼于心如何寻思”等。其中，“彼”是指安住于心念住的菩萨，或是不忘失菩提心的菩萨。“于心”是指于菩提心。“如此寻思”是指对于菩提心，如以下所说般寻思。“如何寻思”呢？因此说“心生已坏灭，消融不驻留”等。心是指心本身或菩提心。“生已”是指刚生起时。“坏灭消融”是一个意思，指立即坏灭。“不驻留”是指丝毫没有停留的力量，因此要加上“是故”。“内中亦不住，外境亦不移，二者皆无亦不见”是指心是刹那的自性，刚生起就坏灭消融的体性。坏灭后也变成不存在，不住于内部的诸事物，也不移于外部的诸境。不是内外二者，在内外二者之间也不可见，不住留，是这个意思。对于“何者发最初菩提心”等，上面已经说过了，此处要加上“也如此领会”。“已生”是指在过去时已经生起。“灭尽消散”等是一个意思，表示已经不存在。灭尽是指没有原因。消散是指自性不存在。消失是指已经不存在，也没有存在于任何地方，因此称为已经不存在。于处所和方位不住留，因此无法安立，是这个意思。最初发心，那心在每一个刹那都在灭尽消散，变成其他的，消失且不存在，因为没有实物，所以不住于处所和方位，无法安立名称和相状，是这个意思。心由何者所生
English
Protecting from deterioration, and preventing what has been protected from being distracted by opposing factors, is called mindfulness. In order to make the mind of enlightenment unforgotten and constant, therefore, from such a samadhi, therefore, it is said, "How does he contemplate that in his mind?" etc. Among them, "that" refers to the bodhisattva who abides in mindfulness, or the bodhisattva who does not forget the mind of enlightenment. "In the mind" refers to the mind of enlightenment. "Contemplate in this way" means contemplating the mind of enlightenment as described below. "How to contemplate?" Therefore, it is said, "The mind arises and decays, dissolves and does not stay," etc. The mind refers to the mind itself or the mind of enlightenment. "Having arisen" means immediately upon arising. "Decaying and dissolving" is the same meaning, referring to immediate decay. "Not staying" means having no power to stay even a little, so "therefore" should be added. "It does not abide within, nor does it move to external objects, nor is it perceived where both are absent" means that the mind is of a momentary nature, the nature of decaying and dissolving immediately upon arising. After decaying, it also becomes non-existent, not abiding in the internal things, nor moving to the external objects. It is not either of the two, and it is not perceived or abiding between the two, inside and outside, that is the meaning. Regarding "Whoever generates the first mind of enlightenment," etc., it has already been said above, and here it should be added, "also understand in this way." "Has arisen" means has already arisen in the past. "Extinguished and ceased," etc., is the same meaning, indicating that it has become non-existent. Extinguished means without cause. Ceased means non-existent by nature. Disappeared means that it has become non-existent and has not remained anywhere, so it is called non-existent. It does not abide in place and direction, therefore it cannot be established, that is the meaning. Initially generating the mind, that mind decays and ceases in each moment, becoming different and different, disappearing and becoming non-existent, because there is no entity, it does not abide in place and direction, and cannot be established with name and form, that is the meaning. The mind is born of whom
Tibetan
་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཟད་ཅིང་འགགས་ཏེ་ཡལ་ཞིང་མེད་པར་གྱུར་བས་ཞེས་བྱ་ལ། སེམས་གང་དག་གིས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་སེམས་བསྐྱེད་བ་གང་གིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་ བའི་རྩ་བ་བསྒྲུབས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡལ་ཞང་མེད་པར་གྱུར་པས་སེམས་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ན་མི་གནས་ཤིང་མིང་དང་མཚན་མར་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་གང་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་དེའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་གང་གིས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པའི་འོག་ཏུ་འཕེལ་བར་གྱུར་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གོ །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་དང་འདྲ་བར་ཟད་ཅིང་འགགས་ཏེ། ཡལ་ཞིང་མེད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ན་མི་གནས་ཤིང་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་མཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ནི་འདས་པའི་སེམས་དེ་མ་འོངས་པར་མི་འཕོ་ཞིང༌། མ་འོངས་པའི་སེམས་དང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་གང་གིས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་བའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟགས་ན་གང་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས
Chinese
为了菩提的缘故，那些已经如法修习的善根也耗尽、停止、消失、灭亡了，这是什么意思呢？什么样的心是善根的因呢？为了菩提，是为了获得那个果实。修习善根，就是修习福德和智慧的资粮。菩提心本身，按照前面所说的方式，在胜义谛中是无自性的。因此，从它产生的善根也消失灭亡了，因为像心一样，它是无自性的，所以不住于处所和方所，也不能施加名称和名相，这是它的意思。什么样的心将那些善根回向给菩提，那些也具有那种自性、那种特征，这是什么意思呢？什么样的心是善根的因，即生起菩提心。回向给菩提也，是指回向给菩提之后增长的那些善根。这就是说，由菩提心产生的善根，回向给无上菩提的那些，也像心一样耗尽、停止，从消失灭亡的特征来看，不住于处所和方所，也不能施加，这是它所显示的。心不能认识心，这是因为心是无自性的，没有能知和所知。同样，下面的也一样适用。心不连接心的界限，是指过去的心不转移到未来，也不与未来的心连接界限。其中，以什么我将现证无上正等觉的菩提呢？等等，对于将要现证菩提的心，以及善根的心等等，如果按照前面所说的方式进行观察，任何事物都不是自性成立的，因此，任何菩提心都不与善根的心同住，等等，这样说了。为了显示心上思虑的其他方面，又说，他这样想，因和果不会白费等等。
English
It is said that for the sake of enlightenment, those roots of virtue that have been properly cultivated also become exhausted, cease, vanish, and disappear. What does this mean? What kind of mind is the cause of the roots of virtue? For the sake of enlightenment is for the sake of attaining that fruit. Cultivating the roots of virtue is cultivating the accumulations of merit and wisdom. The mind of enlightenment itself, according to the manner mentioned above, is without intrinsic nature in the ultimate sense. Therefore, the roots of virtue that arise from it also vanish and disappear, because like the mind, it is without intrinsic nature, so it does not abide in place and direction, and cannot be given names and labels, that is its meaning. What kind of mind dedicates those roots of virtue to enlightenment, those also have that nature, that characteristic, what does that mean? What kind of mind is the cause of the roots of virtue, that is, the arising of the mind of enlightenment. Dedicating to enlightenment also refers to those roots of virtue that grow after dedicating to enlightenment. That is to say, the roots of virtue generated by the mind of enlightenment, those dedicated to unsurpassed enlightenment, also like the mind, are exhausted and cease. From the characteristic of vanishing and disappearing, they do not abide in place and direction, and cannot be labeled, that is what it shows. The mind does not know the mind, because the mind is without intrinsic nature, there is no knower and known. Similarly, the following also applies. The mind does not connect the boundaries of the mind, which means that the past mind does not transfer to the future, nor does it connect the boundaries with the future mind. Among them, with what shall I realize the unsurpassed, perfectly complete enlightenment? Etc., for the mind that will realize enlightenment, and the mind of the roots of virtue, etc., if observed in the manner described above, nothing is inherently established, therefore, any mind of enlightenment does not dwell together with the mind of the roots of virtue, etc., it is said. In order to show other aspects of thought on the mind, it is also said, he thinks like this, cause and effect will not be wasted, etc.