Tibetan
བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱེད་པའོ། །ཐོས་པའི་དོན་ལ་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་པའི་དུས་ན་ཆོས་གང་ཐོས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་རྟོག་ཅིང་སེམས་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་མི་བརྟེན་པའོ། །ཡང་དང་ཡང་ཚོལ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཆོས་དེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱོད་པའོ། །སེམས་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ནི་དེའི་དུས་ན་སེམས་རྨོངས་ཤིང་མི་གསལ་བར་མ་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་སེམས་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་དད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པས་སེམས་དང་བའོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་རྣམ་པར་སེལ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་རྣམས་ནི་མི་ལྡང་བར་གནོན་ཞིང་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ལྟུང་བ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ནི་ཉེས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཚངས་པ་འམ་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་འམ། གཉེན་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པའོ། །འགྱོད་པ་མེད་པ་ནི་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་མི་འགྱེད་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སེམས་ལ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ནི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཆོ་ག་པར་མི་འཛིན་གྱི། །ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ལ་གཞོལ་བ་ནི་ཐོས་པའི་དུས་ ན་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་འབབ་པ་ནི་སེམས་པའི་དུས་ན་ཐོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་བབ་པ་ནི་སེམས་པས་རྙེད་པའི་དོན་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟུལ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའོ། །མགོ་དང་གོས་ལ་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་སྨྱུར་ཏེ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པ་འམ། ཟང་ཟིང་ལ་མ་ཆགས་པར་གནས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་མི་ལྷོད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱང་མ་ཉམས་པའོ། །བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་ནི་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནམས་ཀྱང་མི་འདོར་བའོ། །ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཤེས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྱིར་ཞིང་ཆེར་སྐྱེས་པའོ། །འདུ་འཛི་ལ་མི་དགའ་བ་ནི་འགྲོ་བ་མང་པོའི་ནང་ན་གནས་པར་མི་མོས་པའོ། །གཅིག་པུར་དགའ་བ་ནི་གཅིག་པུར་གནས་པར་མོས་པའོ། །དགོན་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་དགོན་པའི་གནས་སུ་གནས་འཆའ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའོ། །འཕགས་པའི་རིགས་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་ལ་གནས་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འདོར་བའོ། །
Chinese
努力修行禅定。思维听闻之义，即于如是作意之时，思维所听闻之法义本身，而不依赖于心之言辞。屡屡寻伺，即是对所思之法，再三审察。心无浊染，即彼时心不愚昧，亦不昏沉。又心无浊染，即是对法本身，以信敬之心，令心澄净。遣除诸盖障，即于贪欲等五盖，不令生起，而加以压制、遣除。了知从堕落中解脱，即善巧以梵行或解脱之方便，对治所生之过患。或善巧于修习对治法。无有后悔，即不后悔所作之善。无有随眠，即不令烦恼于心中生起。以实修为心要，即不以言辞为满足，而以如所听闻之法，精勤修习。倾心于法，即于听闻之时，为受持如所说之法之语词故。趣入于法，即于思维之时，为获得所听闻之法之义故。安住于法，即以思维所获之义，再三修习，故亲近于果。具足调伏，即不为烦恼等不顺品所胜伏。如头与衣燃，即是速疾修习一切。不贪著于彼，即是不贪著于上述诸法，以不执著之方式而行持。或不住于散乱。戒律不松懈，即戒律之支分，乃至细微之处亦不亏损。不舍精进，即不舍弃修善之精进。殊胜增长，即智慧辗转增上，广大增长。不喜愦闹，即不乐于安住于众人之中。喜乐寂静，即乐于安住于寂静之处。趋向于寂静处，即于寂静处安住，而修习禅定。以圣种知足，即安住于四圣种。不退转，即不舍弃所修之功德。
English
To strive in meditation. To contemplate the meaning of what is heard is to contemplate the very meaning of the Dharma that is heard at the time of such thought, without relying solely on the words of the mind. To repeatedly seek is to repeatedly examine the Dharma that is contemplated. To be without turbidity in the mind is to not become foolish or unclear in the mind at that time. Alternatively, to be without turbidity in the mind is to have faith and trust in the Dharma itself, thereby purifying the mind. To completely eliminate the obscurations is to suppress and eliminate the five obscurations, such as desire and longing, without allowing them to arise. To know how to emerge from downfalls is to be skilled in the means of achieving purity or liberation from faults that have arisen, or to be skilled in practicing antidotes. To be without regret is to not regret having done good. To be without arising is to prevent afflictions from arising in the mind. To make practice the essence is to not be satisfied with mere words, but to diligently practice the Dharma as it has been heard. To be devoted to the Dharma is, at the time of hearing, for the sake of holding the words of the Dharma as it has been taught. To enter the Dharma is, at the time of thinking, for the sake of obtaining the meaning of the Dharma that has been heard. To abide in the Dharma is to repeatedly meditate on the meaning that has been obtained through thinking, and therefore to be close to the fruit. To be endowed with discipline is to not be overcome by opposing forces such as afflictions. Like a fire burning on one's head and clothes, it is to quickly accomplish all practices. To not be attached to that is to practice without attachment to the things mentioned above, in a way that does not fixate. Or to not dwell in distraction. To not relax discipline is to not diminish even the smallest aspects of discipline. To not abandon diligence is to never abandon the diligence of accomplishing good. To have superior progress is for wisdom to increase and grow greater and greater. To not like busyness is to not be pleased to dwell among many people. To delight in solitude is to be pleased to dwell in solitude. To turn towards solitary places is to dwell in solitary places and meditate on samadhi. To be content with the noble lineage is to abide in the four noble lineages. To be unwavering is to not abandon the qualities that have been cultivated.
Tibetan
འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔགས་དྲན་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙུག་ལག་རྣམས་མི་སློབ་ཅིང་སྔོན་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུན་དུ་དམིགས་ཤིང་སེམས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཚོལ་བ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཉན་ཅིང་ཚོལ་བའོ། །བརྗེད་པ་མེད་པ་ནི་མཉན་ཞིང་བརྩལ་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྗེད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དོན་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པར་སེམས་ཤིང་དཔྱོད་པའོ། །བློ་གྲོས་ཀྱི་ལམ་དང་མཐུན་པ་ནི་བློ་འམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །བརྟན་པས་བསྡོམས་པ་ནི་སྡོམ་པ་གང་བླངས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་མི་འགྱུར་བས་བརྟན་པར་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་སྡོམ་པའོ། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་དང་མཐུན་པའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བསགས་པའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པས་བརྒྱན་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་རྟག་ཏུ་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྷུར་བྱེད་པ་ནི་ཇི་སྤྱད་དོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ཅིང་སྒྲུབ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པའོ། །བློ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་མ་ཞུམ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་དུ་ལ་མ་ཕྱོགས་པས་སོ། །བློ་མ་གྱེས་པ་ནི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པ་ནི་བདག་གིས་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་ཞིང་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པའོ། །བདག་གི་ཡོན་ཏན་མི་སྙེམས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་ཕྲག་དོག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བ་ཤ་སྟག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པར་ལྟ་བའོ
Chinese
不忆念世间的咒语，就是不学习世间的学问，并且对于先知者们也经常不专注和思考。寻求出世间的法，就是听闻和寻求经典之法。不忘失，就是不忘失听闻和修习的法。随顺意义而行，就是与通达法界之义相符地思考和观察。与智慧之道相合，就是以智慧或般若获得八支圣道。以稳固而摄持，就是对于所受持的戒律之事物，不改变而稳固地守护身语意。以诸缘分随顺智慧，就是与缘起之知识相符。或者，由于知晓诸法是缘起的自性，因此积聚无二智慧之因。以知惭有愧而庄严，就是观待自他而恒常不作恶业。精勤随顺智慧而行，就是一切所行之事，皆为获得智慧而行持和修习。智慧之眼完全清净，就是精通世间和出世间的一切法。智慧极其清净，就是因为没有所知和烦恼的障碍。智慧广大，就是因为缘于大乘。智慧不怯弱，就是因为不倾向于小乘。智慧不散乱，就是因为不执着于各种见解。智慧极为明亮，就是因为自性完全清净。现量了知，就是无障碍地了知三时。不依赖他人的功德，就是自己获得功德不依赖他人，也不受他人的影响。不自夸自己的功德，就是因为功德圆满和完全具足。称赞他人的功德，就是因为没有嫉妒。行作善妙之业，就是只作善事。不与业之果报相违背，就是即使通达空性之法，也认为业之果报是存在的。
English
Not remembering worldly mantras means not studying worldly knowledge, and also not constantly focusing on and contemplating the seers. Seeking Dharma beyond the world means listening to and seeking the Dharma of the scriptures. Not forgetting means not forgetting the Dharma that has been heard and practiced. Following the meaning means thinking and contemplating in accordance with understanding the meaning of the Dharmadhatu. Being in accordance with the path of wisdom means attaining the eightfold noble path through wisdom or prajna. Holding firmly with stability means that the object of whatever vows have been taken does not change, and the body, speech, and mind are firmly guarded. Following wisdom with conditions means being in accordance with the knowledge of dependent origination. Alternatively, because of knowing that all dharmas are of the nature of dependent origination, the cause of non-dual wisdom is accumulated. Being adorned with shame and embarrassment means constantly not committing evil deeds in relation to oneself and others. Striving to follow wisdom means that all actions are practiced and cultivated for the sake of attaining wisdom. The eye of wisdom is completely pure, which means being skilled in all dharmas of the world and beyond the world. Wisdom is extremely pure, which is because there is no obscuration of what is to be known and afflictions. Wisdom is vast, which is because it is focused on the Mahayana. Wisdom is not timid, which is because it does not incline towards the Hinayana. Wisdom is not distracted, which is because there is no attachment to various views. Wisdom is extremely clear, which is because its nature is completely pure. Directly knowing means knowing the three times without obscuration. Not relying on the merits of others means that one's own attainment of merits does not depend on others, nor is one influenced by others. Not boasting of one's own merits means that merits are perfect and completely fulfilled. Praising the merits of others means that there is no jealousy. Doing good deeds means only doing good deeds. Not contradicting the ripening of karma means that even though one understands the Dharma of emptiness, one still believes that the ripening of karma exists.