Tibetan
་བཏང་སྙོམས་སུའང་འདོར། ཁ་ཅིག་ཏུ་བཙལ་ཞིང་འབད་པར་བྱ་ཞིང་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་གཞག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྣོད་མ་ཡིན་པ་དང་མཉན་པར་མི་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ལ་བབ་པའི་སེམས་ཅན་ཏེ། ཆོས་ཟབ་མོ་བཤད་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཉན་པར་མི་འདོད་པ་ལ་མི་འཆད་པར་འཇོག་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བྱ་བར་གཞག་པ་ལ་བྱའོ། །མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་མི་དགའ་བའི་སེམས་མི་འབྱུང་བ་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པའོ། །སེམས་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་ངེས་པའི་གང་ཟག་དྲོད་དང་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ས་ལ་བཞུགས་པའམ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པའོ། །སྦྱིན་པའི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་བཏུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་སྤྱད་པའི་སྒོ་ཐ་དད་པས་སྦྱིན་པ་སྤྱད་པའམ། སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤྱོད་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་བར་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གང་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་པ་མེད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་དུ་མི་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་པར་བསྟན་པར་ཟད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ངེས་པར་སྒྲུབ་དགོས་པ་ཀུན་ལ་འཇུག་ཅིང་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །སྟོབས་ནི་ལེ་ལོས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའོ། །མོས་པ་ནི་དགེ་བར་སྤྱད་པ་ལ་དད་པའོ། །མཐུན་པ་ནི་བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་ཚུགས་པའོ། །བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པ་མི་གཏོང་བའོ། །བཏང་སྙོམས་མི་ཟད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།མངོན་སུམ་གྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡང་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མི་ཟད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་མཐའ་མེད་དེ་མི་ཟད་པས་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་ཟད་དོ། །འདིར་ཡང་བསྟན་པ་དང་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་བལྟ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན་ཞེས
Chinese
也不舍弃于舍弃。在某些情况下，应当寻求和努力，不应置之不理，这是它的意思。对于非器和不愿听闻的众生，所谓的舍弃是指对于时机成熟的众生，对于不适合宣讲深奥佛法的人，以及不愿听闻佛法的人，不予宣讲而放置，此处所谓的舍弃是指不作为而放置。在未获得等情况下，不生起不悦之心的也置于舍弃。对于名为声闻乘的众生等，对于确定为声闻种姓的补特伽罗，处于确定生起暖位和顶位等的地，或者进入见道者，如同不能转变为大乘一样，也同样置于舍弃。布施之时，调伏戒律的舍弃是指布施和戒律二者所行之门不同，故而行布施，或者在赞叹布施功德之时，行持戒律，或者赞叹戒律功德也置于舍弃，这是它的意思。同样，对于其余的六度也应如此类推。对于不应享用的法不入等，是指对于以上不应作的法已经显示了舍弃，但对于菩提的因，也就是必须成办的福德和智慧资粮，都应进入，而不应舍弃。力量是指不被懈怠所胜伏。信解是指对于行善生起信心。和合是指不被魔等所动摇。不舍弃精进是指不舍弃恒常行持精进。不尽的舍弃已经宣说完毕。为了显示现证的菩萨，尊者舍利子之子，又说了菩萨们的五种神通也不尽等。安住于神通者，称为现证的菩萨。要知道，那不尽也是因为所知的对境，众生和法没有边际而不尽，因此天眼等能知者也不尽。此处也应以教和证的方式来观察。哪五种呢？
English
Also, do not abandon equanimity. In some cases, one should seek and strive, and not leave it in equanimity, that is its meaning. To abandon beings who are not vessels and do not want to listen means beings who are ripe. For those who are not vessels for explaining profound Dharma, and those who do not want to listen to Dharma, one does not explain and leaves them. Here, abandonment means to leave something undone. Even at times when one has not found something, one does not generate unpleasant thoughts and leaves them in equanimity. Beings who are of the Hearer Vehicle, etc., those individuals who are determined to be of the Hearer lineage, who are situated on the ground where warmth and summit, etc., are definitely produced, or those who have entered the Path of Seeing, just as they cannot be transformed into the Great Vehicle, they are similarly left in equanimity. At the time of giving, the equanimity of subduing morality means that giving and morality are practiced through different doors, so one practices giving, or at the time of praising the merits of giving, one practices morality, or praising the merits of morality is also left in equanimity, that is its meaning. Similarly, this should be applied to the other six perfections as well. Not entering into things that should not be consumed, etc., means that equanimity has been shown for the things that should not be done above, but for the cause of great enlightenment, which is the accumulation of merit and wisdom that must be accomplished, one should enter into all of them and not abandon them. Strength means not being overcome by laziness. Faith means having faith in practicing virtue. Harmony means not being disturbed by demons, etc. Not abandoning diligence means not abandoning the constant practice of diligence. The inexhaustible equanimity has been explained. In order to show the manifest Bodhisattva, the Venerable Son of Sharadvati also said that the five superknowledges of the Bodhisattvas are also inexhaustible, etc. Those who abide in superknowledge are called manifest Bodhisattvas. That inexhaustibility is also because the objects to be known, beings and dharmas, are limitless and inexhaustible, so the divine eye, etc., which know them, are also inexhaustible. Here too, one should look at it as teaching and explanation. What are the five?
Tibetan
་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་བྱ་བ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །དེ་མན་ཆད་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། གཟུགས་མངོན་སུམ་པ་དང་ཚིག་མངོན་སུམ་པ་དང༌། སེམས་མངོན་སུམ་པ་དང། བསགས་པ་མངོན་སུམ་པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་པ་དང༌། འབྱུང་བ་མངོན་སུམ་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་མངོན་སུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་གང་ཞེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་མངོན་སུམ་བདེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང༌། གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་དང༌། རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་གང་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷའི་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་འོད་གསལ་ཏེ་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ལྷའི་མིག་དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་གི་མིག་དེ་ནི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལམ་ལ་མ་ཆགས་པར་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་མ་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྔོས་པས་ལྷའི་མིག་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་ནི་ཆེས་མཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འམ། ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྤྱོད་པ་ལས་ཐོས་པའི་ལྷའི་མིག་ནི་ཆེས་མཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་མིག་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་མིག་མཆོག་གོ །འཕགས་པ་དེ་དག་གི་ལྷའི་མིག་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷའི་མིག་མཆོག་པས་ན་དེ་ཉིད་ལས་བཟླ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་མཆོག་
Chinese
从“行为”开始，直到“了知神通行为”为止，阐述了所教导的方式。从那之后，其余的一切都阐述了讲述的方式。显现的菩萨也有六种：色显现、语显现、心显现、积聚显现、平等性显现和生起显现。其中，为了阐释色显现，菩萨们宣说了“何为天眼”等等。色显现之乐也有四种应知：超胜于世间和出世间，见一切色，不为不合之垢所染，因清净。其中，从“何为诸天之天眼”开始，直到“法光明”为止，阐述了超胜于一切世间和出世间。从“以彼天眼，十方世界”开始，直到“彼等一切皆令圆满”为止，阐述了见一切色。从“彼等之眼，以见一切色”开始，直到“不执著于道而行”为止，阐述了不为不合之垢所染。从“彼为何故”开始，直到“神通不退失”为止，阐述了因清净。菩萨皆从一切智性中决定生起，意为为了获得一切智智而回向，故获得如是天眼。从大广大中决定生起者说“天眼最为殊胜”，意为菩萨之行持波罗蜜多等大广大，或从行持道之智慧大广大中听闻的天眼最为殊胜。所谓“法殊胜”，乃是天等龙等世间凡夫之天眼，胜过声闻和独觉圣者之天眼。圣者彼等之天眼，也胜过菩萨之天眼，因此为了从彼处返回，故称“法殊胜”。
English
Beginning with "action," the manner of teaching is explained up to "knowing the actions of magical powers." Thereafter, the manner of explanation is shown by all the remaining portions. Bodhisattvas who have become manifest are also of six kinds: manifest form, manifest speech, manifest mind, manifest accumulation, manifest equality, and manifest arising. Among these, in order to explain manifest form, the Bodhisattvas spoke of "What is the divine eye?" and so forth. Manifest form and bliss are also to be known in four aspects: surpassing the world and the world beyond, seeing all forms, not being stained by dissimilar impurities, and having pure causes. Among these, from "What is the divine eye of all the gods?" up to "the light of Dharma," it is shown to surpass all the world and the world beyond. From "With that divine eye, the realms of the ten directions" up to "they completely perfect all of those," it is shown to see all forms. From "That eye of theirs, by seeing all forms" up to "they act without attachment to the path," it is shown not to be stained by dissimilar impurities. From "Why is that?" up to "the superknowledges do not decline," it is shown to have pure causes. "Bodhisattvas definitely arise from omniscience" means that by dedicating themselves to attaining the wisdom of omniscience, they obtain such a divine eye. Those who definitely arise from the great vastness say, "The divine eye is most excellent," meaning that the divine eye heard from the practice of the Bodhisattva's conduct, such as the perfections, which is greatly vast, or from the practice of the greatly vast wisdom of the path, is most excellent. "Dharma is supreme" means that the divine eye of worldly beings such as gods and nagas, who are not noble ones, is surpassed by the divine eye of the noble ones, the Hearers and Solitary Buddhas. The divine eye of those noble ones also surpasses the divine eye of the Bodhisattvas, and therefore, in order to return from that, it is called "Dharma is supreme."