Tibetan
ང་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ནི་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བྱམས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་བཤད་ པའོ། །བདག་གི་བདེ་བ་གཏོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་རྟག་པར་བདག་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་སྦྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་རབས་གཞན་ན་ཡང་པ་དེ་བ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་བྱམས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་འདིར་བདེ་བ་ལ་འཇོག་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཟང་ཟིང་གི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བྱས་པས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་བདེ་བ་ལ་འཇོག་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་འགྲོ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་བདག་སྐྱོབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་གི་བྱམས་པ་ནི་བདག་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་གཞན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱམས་པ་ནི་ཆུ་བོ་ལས་སྒྲོལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོ་བཞི་ལས་བསྒྲལ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གནས་སུ་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།། ཁྱད་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པ་ཕྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པ་གང་གིས་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ནི། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དང་པོ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡན་ཆད་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ནི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་ཞིང་སྤྱོད་པས་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་བྱམས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་དེ་དག་གི་བྱམས་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་གཉི་ག་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཉི་གར་མི་དམིགས་ན་ཇི་ལྟར་བྱམས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ལམ་དམིགས་པར་འདྲ་བར་སྣང་བས་བྱམས་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱམས་པ་མི་ཟད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་དང༌། རྒྱུ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། ལས་སོ། །དེ་ལ་བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྡུག་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་བསྟན་ཏོ། །བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་ པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཞན་གྱི་སྐབས་མི་རྙེད་བས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་ཏོ། །གཡོ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན
Chinese
应加上“ང་བ་”这个词。关于业的解释完毕。为了显示差别，（经中）说“尊者舍利弗之子慈氏是完全救护一切有情”等等。其中“完全救护”这个词是所要显示的。其余部分是解释慈氏如何救护一切有情的。 “舍弃自己的安乐”是指具有大慈心的人们，常常不希望自己拥有安乐，这是它的意义。 “给予有情安乐”是指为了让有情在此生和来世都能安乐，所以会成为大慈心。让有情在此生安乐，是指让他们拥有所有无过失的物质安乐。让有情在来世安乐，是指让有情在来世获得天人和人的善趣。 “声闻的慈心是救护自己”是指，他们的慈心仅仅是让自己从轮回中解脱，除此之外不做其他事情。 “菩萨们的大慈心是完全救护一切有情”是指，菩萨们的慈心能让一切有情从轮回的痛苦和恶趣的痛苦中解脱出来。 （经中）说“尊者舍利弗之子慈氏是从河流中救度出来的人”，应加上“菩萨们的慈心是”这句话。菩萨们的慈心是指，将一切有情从四条河流中救度出来，安置于涅槃之境，这是它的意义。差别的解释完毕。为了显示种种差别，（经中）说“如此，尊者舍利弗之子”等等。如果区分菩萨的慈心，可以分为三种。为了显示菩萨的慈心以什么为目标，以什么为所缘境，其中以有情为目标的慈心是，（经中）说“发起最初之心的菩萨们”等等。发起最初之心的菩萨，最初在凡夫位时，对于无上菩提
English
The word "ང་བ་" should be added. The explanation of karma is finished. In order to show the difference, (the sutra) says, "The venerable Sharadvatiputra Maitreya is the one who completely protects all sentient beings," and so on. Among them, the word "completely protects" is what is to be shown. The remaining parts are explanations of how Maitreya protects all sentient beings. "Giving up one's own happiness" means that those who possess great loving-kindness do not always wish to possess their own happiness, that is its meaning. "Giving happiness to sentient beings" means that in order to make sentient beings happy in this life and in future lives, one becomes great loving-kindness. Making sentient beings happy in this life means making them possess all the material happiness without fault. Making sentient beings happy in future lives means making sentient beings attain the happiness of gods and humans in future lives. "The loving-kindness of the Shravakas is to protect oneself" means that their loving-kindness only liberates themselves from samsara, and does nothing else. "The great loving-kindness of the Bodhisattvas is to completely protect all sentient beings" means that the loving-kindness of the Bodhisattvas can liberate all sentient beings from the suffering of samsara and the suffering of the lower realms. (The sutra) says, "The venerable Sharadvatiputra Maitreya is the one who saves from the river," the phrase "the loving-kindness of the Bodhisattvas is" should be added. The loving-kindness of the Bodhisattvas means liberating all sentient beings from the four rivers and placing them in the state of Nirvana, that is its meaning. The explanation of the difference is finished. In order to show the various differences, (the sutra) says, "Thus, the venerable Sharadvatiputra," and so on. If the loving-kindness of the Bodhisattva is distinguished, it can be divided into three types. In order to show what the object of the Bodhisattva's loving-kindness is, what the object is, among them, the loving-kindness that aims at sentient beings is, (the sutra) says, "The Bodhisattvas who generate the first mind," and so on. The Bodhisattva who generates the first mind, initially in the state of an ordinary being, towards the unsurpassed Bodhi
Chinese
直至发起菩提心之前，都安住于信行地。那时，因为视众生为实有，所以要发愿将一切众生安置于无上菩提，因此称为缘众生之慈。缘法的慈是入行菩萨的，从初地直至七地之间称为入行菩萨。因为那时要修习和实践布施、波罗蜜多和菩提资粮等一切法，所以称为入行。他们的慈心是缘于菩提资粮之法的，因此是缘法之慈。无缘之慈是不生法忍菩萨的，不生法忍是指八地以上。因为他们任运自成于无相，所以他们的慈心是了悟到上述的众生和法二者在胜义中都未生未现，因此不缘于他们，所以是无缘之慈。如果像这样对二者都不缘，那怎么会是慈心呢？虽然在胜义中不缘，但在世俗中，似乎仍然缘着众生，所以称之为慈心，没有过失。无尽的慈心已经讲完了。以被痛苦所折磨的菩萨的角度来说，世尊舍利弗之子等也说了，这也要从四个方面来理解。四者为何？即一切佛法中最殊胜的，决定义，因，自性，和作用。其中，从世尊舍利弗之子开始，直至认为从内心深处执着一切众生是可怜的，这部分内容揭示了一切法中最殊胜的。从世尊舍利弗之子大悲开始，直至因为找不到其他的机会，所以称为大悲为止，这部分内容揭示了决定义。从因为产生于无动摇开始，直至观察破戒的众生为止，这部分内容揭示了因和自性。
English
Those who abide in the stage of practice by faith up to the generation of Bodhicitta. At that time, because they view sentient beings as truly existing, they vow to place all sentient beings in unsurpassed Bodhi, therefore it is called loving-kindness focused on sentient beings. Loving-kindness focused on Dharma is that of Bodhisattvas who have entered the practice, from the first Bhumi up to the seventh Bhumi are called Bodhisattvas who have entered the practice. Because at that time they train and practice all Dharmas such as generosity, Paramitas, and the aspects of Bodhi, it is called entering the practice. Their loving-kindness is focused on those Dharmas of the aspects of Bodhi, therefore it is focused on Dharma. Loving-kindness without focus is that of Bodhisattvas who have attained forbearance of non-arising Dharmas, forbearance of non-arising Dharmas refers to the eighth Bhumi and above. Because they spontaneously accomplish the absence of characteristics, their loving-kindness is that they realize that both sentient beings and Dharmas mentioned above have not arisen or appeared in ultimate reality, therefore they do not focus on them, so it is without focus. If one does not focus on both in this way, how can it be loving-kindness? Although one does not focus in ultimate reality, in conventional reality, it still appears to focus on sentient beings, so it is called loving-kindness, there is no fault. The inexhaustible loving-kindness has been explained. From the perspective of Bodhisattvas tormented by suffering, the Venerable Sharadvatiputra and others also spoke, and this should also be understood from four aspects. What are the four? They are the most excellent of all Buddhist teachings, the definitive word, the cause, the nature, and the function. Among them, starting from the Venerable Sharadvatiputra, up to the point of thinking that all sentient beings are held as pitiable from the bottom of one's heart, this part reveals the most excellent of all Dharmas. Starting from the Venerable Sharadvatiputra's great compassion, up to the point of calling it great compassion because no other opportunity can be found, this part reveals the definitive word. Starting from because it arises from immovability, up to the point of observing sentient beings who break their vows, this part reveals the cause and nature.