Tibetan
་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་བ་བསྟན་ཏེ། འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་དང༌། དངོས་པོའི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྟེ། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་དབེན་པ་དང༌། དམིགས་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པར་གཏོགས་པ་ཆད་པས་གཅོད་པ་དང༌། མཚོན་འདེབས་པ་དང༌། འཐབ་པ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། འགྱེད་པ་དང༌། གཡོའི་ཚིག་དང༌། གནོད་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལས་དབེན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་སྐྱོན་དུ་མ་མཐོང་བས་འདོད་པའི་གཉེན་པོ་དེ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བས་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་སོ། །དབེན་པ་ལས་ སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏེ། འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་འམ། སྒྲིབ་པ་ལས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདོད་པའི་དོན་རྙེད་ནས་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཏེ་ལས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་བསྟན་ཏེ། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འོག་མ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་པ་བསྟན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཚན་མ་དག་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ནས་དེ་ལས་སེམས་བཟློག་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཚན་མ་ལས་སེམས་ཉེ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅེས་བྱ་བས་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དཔྱོད་པའི་དམིགས་པ་ལས་དང་གཅིག་པས་ཞི་བ་དང༌། རབ་ཏུ་དང་བའི་སེམས་སུ་འཇོག་པས་ན་ཡོངས་སུ་དང་བ་ཡིན་ལ། དེ་དེ་ལྟར་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པས་གླགས་དང་བཅས་ཤིང༌། བར་ཆད་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་འདས་ནས་སྒོམ་པ་གོམས་པས་གླགས་མེད་ཅིང་བར་ཆད་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་ཏོ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་གནས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་གཉི་གའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་ བྱ་བས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་པ་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དེ་དག་དང་དགའ་བ་ཡང་སྤངས་པས་བར་ཆད་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་མི་བླང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མང་དུ་གནས་པས་ན་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ལ་མང་དུ་གནས་པ་དེ་སེམས་གཡེང་བ་མེད་པའི་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་སྤངས་ནས། དགའ་བ་མེད་པའི་ཞིབ་རབ་ཏུ་ཞི་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཚོར་བའི་བདེ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་འོག་མ་གཉིས་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་མེད་ལ། གོང་མ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་མེད་ཀྱི། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་འདི་ཉིད་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་འདི་ཉིད་ལ་དྲན་པ་
Chinese
初禅对于欲望等是远离的，对于罪恶不善之法是远离的，这显示了不相符的方面被削弱。所谓“对于欲望等是远离的”，是指对于烦恼的欲望和物质的欲望是远离的，因为远离了相应的存在，并且远离了所缘。所谓“对于罪恶不善之法是远离的”，是指那些由烦恼欲望之因所产生的，属于身语意恶行的，包括用刀断截、用武器刺伤、争斗、争论、争吵、欺骗的语言、伤害、说谎等等，都是远离的。由于没有将分别念和详细观察视为过失，因此与欲望的对治这两者相应，所以“有分别念，有详细观察”显示了修习对治。因为分别念和详细观察能够摧毁欲望和罪恶不善之法。所谓“由远离所生的喜乐”，显示了修习的利益。从远离欲望或从远离障碍所生的喜乐，被称为由远离所生的喜乐。因为获得了欲望的意义，并且脱离了一切恶趣，身心得到了极大的调柔，因此是堪能的。所谓“初禅已经接近并安住”，显示了这两者的住处。修习对治和修习的利益，都是从初禅的专注一心所成就的。对于下面的禅定也同样适用。所谓“它远离了分别念和详细观察”，显示了二禅的不相符的方面被削弱。因为初禅的有分别念和有详细观察的等持，将相视为过失，所以从那里转移心意，以无分别念和无详细观察的等持，使心靠近于无相。所谓“内部完全清净，心之相续成为一体”，显示了修习对治。像这样，在远离了有分别念和有详细观察的所缘之后，以专注一心地详细观察的所
English
The first dhyana is separated from desires and separated from sinful and unwholesome dharmas, which shows that the incompatible aspects are weakened. The so-called "separated from desires" means separated from the desires of afflictions and the desires of objects, because it is separated from the corresponding existence and separated from the object. The so-called "separated from sinful and unwholesome dharmas" refers to those that arise from the cause of afflictive desires, belonging to the evil deeds of body, speech, and mind, including cutting off with a knife, stabbing with weapons, fighting, arguing, quarreling, deceptive words, harming, lying, etc., are all separated from. Because of not seeing the faults in conceptualization and detailed observation, it corresponds to these two antidotes to desire, so "with conceptualization and with detailed observation" shows the practice of the antidote. Because conceptualization and detailed observation can destroy desires and sinful and unwholesome dharmas. The so-called "joy and happiness born of separation" shows the benefits of practice. The joy and happiness born from separation from desire or from separation from obscurations is called joy and happiness born of separation. Because the meaning of desire is obtained, and all evil destinies are escaped, the body and mind are greatly tamed, so it is capable. The so-called "the first dhyana has approached and abides" shows the abode of both. The practice of the antidote and the benefits of practice are all accomplished from the one-pointedness of mind of the first dhyana. The same applies to the lower dhyanas. The so-called "it is separated from conceptualization and detailed observation" shows that the incompatible aspects of the second dhyana are weakened. Because the samadhi of the first dhyana with conceptualization and with detailed observation sees the characteristics as faults, so the mind is transferred from there, and with the samadhi without conceptualization and without detailed observation, the mind is brought close to the formless. The so-called "inner completely pure, the mind's continuum becomes one" shows the practice of the antidote. In this way, after separating from the object with conceptualization and with detailed observation, with the one-pointed detailed observation of the
Chinese
因为寂止与行观二者为一，所以是寂静，安住于极信心中，所以是完全信服。如是这般心安住时，由于有分别和有伺察，所以是有空隙，超越了有间断的阶段，由于串习禅修，所以获得无空隙且无间断的阶段，因此称为心相续成为一。名为从禅定所生的喜乐，显示了禅修的利益，显示了胜于初禅的远离所生的喜乐。名为修习二禅后安住，显示了那二者的住处。名为彼远离喜的贪欲，显示了三禅的不顺品衰减，因为从禅定所生的心远离喜的贪欲的缘故。名为安住于舍，且是具念和具正知，显示了对治的修习，因为有分别和有伺察的那些以及喜也舍弃了，所以无有间断地安住于舍。而且为了不分开忆念具有喜的作意之机会，所以是正念安住，而且所生起的那些也因为无论何时也如何也不再取受的缘故，以智慧而多安住，因此名为具有正念且具正知。名为身体感受乐，圣者们说凡是彼具念安住于乐是舍，显示了禅修的利益，如是多安住于舍，彼舍弃了无有散乱的具有喜之感受后，生起无有喜的极寂静之感受，而且那时色身和意身感受乐的感受和极调柔的乐，因此名为身体感受乐。下二禅没有那样的乐和舍，上禅虽然有舍却没有乐，唯有此三禅是乐和舍的住处，因此圣者佛陀们和佛陀的声闻们在此三禅中忆念
English
Because calmness and insight are one, it is peaceful, and because it abides in a mind of extreme faith, it is complete faith. When the mind abides in this way, because there is conceptualization and investigation, there are gaps, and having transcended the stage of having interruptions, due to familiarizing with meditation, one attains a stage of being without gaps and without interruptions, therefore it is called the mind-stream becoming one. The joy and bliss born from samadhi shows the benefits of meditation, and shows that it is superior to the joy and bliss born from the isolation of the first dhyana. The name of abiding after practicing the second dhyana shows the abode of those two. The name of being free from the desire for joy shows the decline of the unfavorable aspects of the third dhyana, because the mind born from samadhi is free from the desire for joy. The name of abiding in equanimity and being mindful and aware shows the practice of the antidote, because those with conceptualization and investigation, and also joy, have been abandoned, so one abides in equanimity without interruption. Moreover, in order not to separate the opportunity for mindfulness of the mind that has joy, it is mindfulness that abides closely, and also because those that arise are never taken up again in any way, one abides greatly with wisdom, therefore it is called having mindfulness and being aware. The name of experiencing pleasure with the body, and the noble ones say that whoever abides in pleasure with mindfulness is equanimity, shows the benefits of meditation, and abiding greatly in equanimity in this way, having abandoned the feeling of joy that is without distraction, a feeling of extreme peace without joy arises, and at that time the physical body and the mental body experience the feeling of pleasure and the pleasure of extreme suppleness, therefore it is called experiencing pleasure with the body. The lower two dhyanas do not have such pleasure and equanimity, and the upper dhyana has equanimity but no pleasure, only this third dhyana is the abode of pleasure and equanimity, therefore the noble Buddhas and the Shravakas of the Buddha remember in this third dhyana.