Tibetan
ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་དག་གི་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མཐོང་ན་མ་དད་པ་རྣམས་ནི་དད་པར་འགྱུར། དད་པ་རྣམས་ནི་དད་པ་ཕྱིར་ཞིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་སློབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཉམས་པ་མེད་པ་དང། །བསླབ་པའི་གཞི་ཆེན་པོ་དག་བླངས་ཤིང་སློབ་པའི་རྒྱུས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་བ་མེད་ཅིང་མ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་སོ། །འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རབ་ཏུ་རེག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞུང་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་དགེ་སློང་འདོད་པ་ལས་དབེན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་གནས་སོ། །དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང༌། ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་ མེད་པ། དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ནས་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཉེ་བང་བསྒྲུབས་ནས་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། དེ་གཉི་གའི་གནས་སོ། །དེ་ལ
Chinese
这是为了说明功德。像这样，如果看到其他人的仪式和受用圆满，那么不信仰的人会变成信仰者，信仰的人会更加信仰并增长。对于任何微小的过失都感到恐惧，并且通过正确地接受学处并学习这两者来掌握自己，从而宣说了戒律的功德。为什么呢？因为对于正确接受的学处，即使是微尘般的过失也没有，并且接受了伟大的学处并学习，因此没有堕入恶道的机会，并且还会获得未获得的等等。这说明了要精勤修习三摩地的处所。像这样，依靠戒律，能够极大地触及一心。因此，经典中也说：“圆满了戒律之蕴，就能圆满三摩地之蕴。”那么，什么是三摩地呢？在此，比丘远离欲望，远离罪恶的不善之法，具有寻、伺，从远离中生起的具有喜和乐的初禅，通过精勤修习而安住。他远离了寻和伺，内心完全平静，心流成为一体，没有寻，没有伺，从三摩地中生起的具有喜和乐的二禅，通过精勤修习而安住。他远离了喜的贪着，安住在舍的状态中，具有正念和正知。身体感受快乐，圣者们说他是具有正念，安住在快乐中的舍的状态。没有喜的第三禅，通过精勤修习而安住。他舍弃了快乐，也舍弃了先前的痛苦，由于意乐和不悦也消失了，既非快乐也非痛苦，通过舍和完全清净的正念的第四禅，通过精勤修习而安住，这被称为三摩地。这些禅定以四种方式进行
English
This is to explain the merits. Like this, if one sees the rituals and enjoyments of others are perfect, then those who do not believe will become believers, and those who believe will further increase their faith. Fearing even the slightest fault, and mastering oneself by correctly taking up the precepts and studying these two, one speaks of the merits of discipline. Why? Because for the precepts that are correctly taken up, there is not even a dust-like fault, and by taking up and studying the great precepts, there is no chance of being born in the lower realms, and one will also obtain what has not been obtained, and so on. This shows that one should diligently cultivate the place of samadhi. Like this, relying on discipline, one can greatly touch upon one-pointedness of mind. Therefore, it is also said in the scriptures: "Having perfected the aggregate of discipline, one can perfect the aggregate of samadhi." So, what is samadhi? Here, a monk, secluded from desires, secluded from sinful and unwholesome dharmas, possessing investigation and analysis, the first dhyana with joy and bliss born of seclusion, having diligently cultivated, abides. He is free from investigation and analysis, his inner being is completely pacified, the stream of his mind becomes one, without investigation, without analysis, the second dhyana with joy and bliss born of samadhi, having diligently cultivated, abides. He is free from attachment to joy, abides in equanimity, possessing mindfulness and awareness. The body experiences happiness, the noble ones say that he is possessing mindfulness, abiding in happiness, in a state of equanimity. The third dhyana without joy, having diligently cultivated, abides. He has abandoned happiness, and also abandoned previous suffering, since pleasure and displeasure have also vanished, neither happiness nor suffering, through equanimity and completely pure mindfulness, the fourth dhyana, having diligently cultivated, abides, this is called samadhi. These dhyanas are classified in four ways: causing the unfavorable aspects to decline, cultivating the antidote, the benefits of cultivation, and the place of both. Regarding this,