Tibetan
བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་རྟག་ཅེ་ན། རྟག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། འཕགས་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་བསླུ་བའི་དོན་ཅི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་གནས་ལ་གཞན་དུ་མི་སྟོན་པ་ནི་མི་བསླུ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་ན། དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བས་ན་བསླུ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་མི་བསླུ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མདོ་ལས་ཀྱང༌། མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བདེན་པ་གཅིག་པུའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་བསྟན་པས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་གིས་གཞན་ལ་བཤད་པའམ། གཞན་གྱིས་བདག་ལ་བསྟན་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དེ་དག་ལས་ཡིད་བྱུང་ཞིང་སྐྲག་པ་དང། དངོས་པོར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཡང་མི་ལྟུང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། དེ་ཡང་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་དགའ་བ་ཙམ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་རིག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱེད་ལ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་འདི་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལྟ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཉན་པོར་གཞན་ཡང་བདེན་པ་ནི་གཅིག་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གཉིས་སུ་མདེ་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདིར་བདེན་པ་གཅིག་བསྟན་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །བདེན་པ་གཅིག་པོ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་ཁོང་ནས་དྲིས་པ་དང༌། དེ་ལ་བདེན་པ་གཅིག་ནི་གང་འདི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པར་ལྟུང་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བདེན
Chinese
何谓“常”？答：常乃是法的如实性之故。因为法的如实性的体性，无论在凡夫还是圣者的时代，其体性都没有任何差别。那么，何谓“不欺”？答：安住于其他自性，却不显现为其他，即为不欺。如果说有为法并非有为法的体性，却显现为有为法的体性，那就是欺骗。因此，不欺的究竟意义在于自性不改变，如实显现，故为不欺。因此，经中也说：“不欺之法，涅槃是唯一的真谛。一切有为法和器世间都是虚假的，具有欺骗性的。”这里也说明了以方便和智慧完全摄持的缘故。其中，菩萨宣说世俗谛也不会厌倦等等，所谓宣说世俗谛，就是我为他人宣说痛苦和痛苦的根源等，或者他人为我开示。所谓不厌倦，就是以智慧通达一切世俗谛在胜义中皆无实有，因此对这些产生厌恶、恐惧，以及执着实有都不会产生。所谓“也不会堕入现证胜义谛”，就是通达一切法如幻如梦。而且，如果未经观察，并非仅仅是欢喜，而是以智慧方便完全摄持，因此也不会仅仅安住于唯一的真如。以方便和智慧使众生完全成熟，就是菩萨精通真谛的意义。对于这些内外道徒对各种见解的执着之解药，还宣说了“真谛只有一个，没有第二个”。所谓“没有第二个”，就是在此显示，除了宣说一个真谛之外，其他的都不是正确的。那么，唯一的真谛是什么呢？当从内心提问时，唯一的真谛就是对一切法都没有增益，并且使堕入增益的众生也真实。
English
What is meant by "constant"? Answer: Constant is due to the suchness of Dharma. Because the nature of the suchness of Dharma has no different characteristics whether in the time of ordinary beings or noble ones. Then, what is "non-deceptive"? Answer: Abiding in another nature but not appearing as another is non-deceptive. If conditioned phenomena are not the nature of conditioned phenomena, but appear as the nature of conditioned phenomena, that is deception. Therefore, the ultimate meaning of non-deception is that the nature does not change, and it appears as it is, hence it is non-deceptive. Therefore, it is also said in the sutras: "The non-deceptive Dharma, Nirvana, is the only truth. All conditioned phenomena and the vessel world are false and deceptive." Here, it is also explained that it is completely grasped by skillful means and wisdom. Among them, Bodhisattvas are not weary of teaching the conventional truth, etc. Teaching the conventional truth means that I explain suffering and the origin of suffering to others, or others reveal it to me. Not being weary means that one understands with wisdom that all conventional truths are without substance in the ultimate sense, so one does not generate aversion, fear, or attachment to them as real. "Also, one does not fall into directly realizing the ultimate truth" means that one understands all dharmas as illusions and dreams. Moreover, if it is not examined, it is not merely joy, but it is completely grasped by the skillful means of wisdom, so one does not merely abide in the only suchness. Making sentient beings fully mature with skillful means and wisdom is the meaning of a Bodhisattva being skilled in the truth. As an antidote to the attachment of these internal and external followers to various views, it is also declared that "There is only one truth, there is no second." "There is no second" means that here it is shown that except for the declaration of one truth, the others are not correct. Then, what is the only truth? When asked from within, the only truth is that there is no addition to all dharmas, and it also makes sentient beings who fall into addition true.
Tibetan
་པ་ལ་རབ་ཏུ་གཟུད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། གལ་ཏེ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དག་གིས་གང་ཟག་ དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོགས་ན་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་སྐད་དུ་བཏགས་བདེ་དག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་མི་འདོགས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་ཤེས་པར་བྱེད་ལ། སྒྲོ་འདོགས་པར་ལྟུང་བ་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདེན་པ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛུད་པ་ནི་བདེན་པ་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པས་ཀྱང་མི་སྐྱོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཅིག་པོ་དེ་ནི་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་ལ་གཟུད་པའི་ཐབས་གཞན་མེད་པས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྟོན་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་དག་བསྟན་པས་ཀྱང་མི་སྐྱོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཤད་པ་གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །གོང་དུ་བདེན་པ་བཞི་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། གང་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་བསྡུས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །བར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ན་བ་དང་རྒ་བ་དང༌། འདོད་པ་མི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐ་མའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་འཆི་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་གནས་དེར་འདུས་པས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་མཚན་ཉིད་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དག་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་མ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་གང་གིས་གོང་དུ་བཤད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་ མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག
Chinese
说“完全融入”等。一切法是不可言说的自性。如果用名、句、字来附加于人与法的体性或差别，那就是增益，因为诸法的自性不是如其所说是容易安立的。因此，不对诸法增益，也如实知其自性。将堕入增益，对各种戏论显现执着的众生，完全融入那不可言说的真谛，这称为一真谛。此处也为了以方便和智慧来显示。因此说，菩萨以显示增益的真谛也不厌倦等。如是一真谛不是言词的行境，但没有其他方法可以将众生融入其中，因此以有为和无为等词语增益而显示，这就是增益的真谛。显示这些也不厌倦，是这个意思。其他解释如前观察。上面想显示所说的四谛的类别，为了显示什么是痛苦。又说，五蕴是痛苦，凡是五蕴的体性，这称为痛苦。其中以总摄最初、中间和最后的痛苦之义，色等五蕴称为痛苦。其中最初的痛苦是生。中间的痛苦是病、老，以及所欲不得等。最后的痛苦是死。由于痛苦聚集在领受这些痛苦的五蕴之处，因此五蕴称为痛苦。其中显示凡是五蕴的痛苦之体性就是痛苦。为了显示如何了知痛苦。说，谁以体性证悟到空性，这就是以痛苦了知痛苦的圣谛。不像圣声闻那样认为有痛苦的实物，而是任何人证悟到上面所说的痛苦本身也是无自性且不可得的。
English
It is said, "completely immerse." All dharmas are of an inexpressible nature. If one attaches to the essence or distinction of a person and a dharma with names, words, and letters, that is an imputation, because the nature of dharmas is not easily established as it is said. Therefore, do not impute to dharmas, and also truly know their nature. To completely immerse beings who fall into imputation and are manifestly attached to various elaborations into that inexpressible truth is called the one truth. Here also, it is to show by means of skillful means and wisdom. Therefore, it is said that the bodhisattva is not weary of showing the truth of imputation, etc. Thus, that one truth is not the object of words, but since there is no other way to immerse beings in it, showing it by imputing with words such as conditioned and unconditioned is the truth of imputation. It means that one is not weary of showing these. Other explanations should be viewed as before. Above, it is intended to show the categories of the four truths that have been spoken of, in order to show what suffering is. It is also said that the five aggregates are suffering, and whatever is the nature of the five aggregates is called suffering. Among them, by the meaning of summarizing the initial, intermediate, and final sufferings, the five aggregates such as form are called suffering. Among them, the initial suffering is birth. The intermediate sufferings are sickness, old age, and not obtaining what is desired, etc. The final suffering is death. Since suffering gathers at the place of the five aggregates that receive these sufferings, the five aggregates are called suffering. Among them, it shows that whatever is the nature of the suffering of the five aggregates is suffering. In order to show how to know suffering. It is said, whoever realizes that nature as emptiness, this is the noble truth of knowing suffering as suffering. Unlike the noble hearers who think that there is a real object of suffering, but whoever realizes that the suffering itself mentioned above is also without self-nature and unattainable.