Tibetan
ང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདོད་པ་མེད་པ་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བས་མ་བསྐྱེད་ཅིང༌། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །འདས་པའི་དུས་སུ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དངོས་ པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །བདག་གི་ཁམས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དག་སྨོས་པ་རྣམས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་དག་པར་འདྲ་བས་ན་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ། རང་བཞིན་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པ་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ། ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ། ཕུང་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཚེའི་རྒྱུན་ཆད་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མཚུངས་པས་དེ་དག་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་ལ་མཁས་པར་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་འཇུག་པ་ཚད་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་དཔག་ཏུ་མི་རུང་ཞིང༌། ཚད་མེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་ཆུད་པ་དེ་ལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་གང་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁམས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་དངོས་སུ་གསུངས་ཏེ། གང་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཁམས་ལ་མཁས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །སྒོ་ནས་འཇུག་ཅེས་བྱ
Chinese
我稍微也不希求就是没有愿望。不是由善与非善的业所生起，对善与非善的业没有行持就是不现前造作。过去时中没有生起就是没有生。未来时中不会生起就是没有出现。现在时中，补特伽罗和法的实 有不是存在，就是没有实有。从我的界到一切法的界之间所说的一切，都是胜义的法界空性中味道一体的自性。因为没有各自不同的体性，所以一切法没有差别而相同，称为平等。所有这些都远离所知和烦恼的障碍，自性光明，无垢清净而相同，所以称为无障碍平等。如同虚空界没有对境，没有自性，没有阻碍，周遍一切，这些法也同样远离对境和作者，远离能取和所取的自性，没有阻碍且周遍一切，所以称为虚空界平等。涅槃是舍弃一切烦恼，蕴聚寂灭，断绝寿命之流，超越一切事物自性，是空性的自性，同样一切法也是这样的自性，所以在涅槃界中相同，因此称它们为平等。为了总摄讲述广博开示的界，所以说进入有为界和进入无为界是无量等。以上述方式所说的有为和无为法深奥而广大，无法衡量，所有这些无量都融入空性一味之中，这称为进入有为和无为。因此，所开示的，就是从法界之理的门进入，这直接宣说了菩萨对界是精通的。所开示的有为和无为法，就是通达一切法是法界自性的界是精通的。从门进入。
English
Not desiring even a little is the absence of aspiration. Not generated by virtuous and non-virtuous actions, and not engaging in virtuous and non-virtuous actions is not manifestly creating. Not born in the past is the absence of birth. Not becoming born in the future is the absence of arising. In the present time, the reality of the individual and of phenomena does not exist, which is the absence of reality. All that is spoken of from my realm to the realm of all phenomena is the nature of being of one taste in the emptiness of the ultimate Dharma realm. Because there are no different characteristics, all phenomena are equal without difference, and are called equality. All of these are free from the obscurations of knowable objects and afflictions, and are naturally luminous, stainless, pure, and alike, so they are called equality without obscuration. Just as the space element has no object, no nature, no obstruction, and pervades everything, so too these phenomena are free from objects and agents, free from the nature of grasping and being grasped, unobstructed and pervading everything, so they are called equality in the space element. Nirvana is the abandonment of all afflictions, the pacification of the aggregates, the cessation of the stream of life, the transcendence of the nature of all things, and is the nature of emptiness. Likewise, all phenomena are of that nature, so they are the same in the realm of Nirvana, and therefore they are called equality. In order to summarize the extensively taught realms, it is said that entering the conditioned realm and entering the unconditioned realm are immeasurable, and so on. The conditioned and unconditioned dharmas spoken of above are profound and vast, immeasurable, and all these immeasurable ones are absorbed into the one taste of emptiness, which is called entering the conditioned and unconditioned. Therefore, what is taught is entering through the door of the Dharma realm, which directly declares that the Bodhisattva is skilled in the realm. The conditioned and unconditioned dharmas that are taught are the understanding of all dharmas as the nature of the Dharma realm, which is skilled in the realm. Entering through the door.
Tibetan
་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་སྒོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ རྣམས་ལ་བྱ་སྟེ། ཁམས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོར་དགོངས་པ་སྟེ། ཚུལ་ནི་རང་བཞིན་ལ་བྱའོ། །ཡང་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཚད་མེད་པས་དེ་དག་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཚད་མེད་ལ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་ཚད་མེད་ད། དེ་དག་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཚད་མེད་པས་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་འཇུག་པ་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁམས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་བསྟན་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒོ་དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞུགས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁམས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་ལ་མཁས་པའི་འོག་ཏུ་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་འདོད་ནས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དྲིས་སོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བའི་སྒོ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་སྟེ། མཁས་པའི་སྒྲ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཤད་པ་དང་སྦྱར་ན་སྐྱེ་བའི་གནས་འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱའི། །འདུ་བའི་གནས་ལ་ཡང་བྱ་སྟེ། འདིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པར་འདུས་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འཇུག་པ་ནི་རྟོགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་མིག་གི་སྐྱ་མ
Chinese
是了知法界之门，是对色等界而言的。那些界的自性不可得，即是了知法界之理的门，理即是自性。或者有为法也是无量的，了知那些各自的自性也是无量的，无为界也是无量的，了知那些各自的自性也是无量的，因此进入有为界和进入无为界是无量的。所宣说的那样，从法界的理之门进入，这被称为菩萨于界精通，所宣说的是宣说了有为界和无为界是无量的。法界的理是法界的自性，是无垢且遍及一切的。法界的理本身是了知一切诸法的方法，因此称为法界的理之门，从那门了知一切法于空性中一味，即是从法界的理之门进入，那样进入则菩萨被称为于界精通。于界精通之后宣说了于处精通，想要如所宣说的那样解说，因此问道：什么是菩萨于处精通呢？心和心所生起和增长之门即是处，于处精通即是于处精通，精通之语即是了知处的自性和体相。为了宣说什么是处，以及世间如何成为于处精通，因此说：凡是以智慧进入法的处，如果将处这个词与解释结合起来，就不仅仅是指生起之处，也是指聚集之处，这里也是因为一切法于法界中聚集为一味，因此说法的界限是法的处。进入是指了知，如果以智慧了知法界完全清净，则称为于处精通。法的处是眼睛的...
English
That is the door to realizing the Dharmadhatu, referring to realms such as form. The non-apprehension of the nature of those realms is considered the door to realizing the principle of the Dharmadhatu, and principle refers to nature. Alternatively, conditioned dharmas are also immeasurable, and realizing the individual nature of each is also immeasurable. Unconditioned realms are also immeasurable, and realizing the individual nature of each is also immeasurable. Therefore, entering conditioned realms and entering unconditioned realms is called immeasurable. What is taught is that entering through the door of the principle of the Dharmadhatu is called a Bodhisattva being skilled in realms. What is taught is the teaching that conditioned and unconditioned realms are immeasurable. The principle of the Dharmadhatu is the nature of the Dharmadhatu, which is immaculate and all-pervasive. That very principle of the Dharmadhatu is the method for realizing all dharmas, and therefore it is called the door of the principle of the Dharmadhatu. From that door, understanding that all dharmas are of one taste in emptiness is entering through the door of the principle of the Dharmadhatu. Entering in that way, a Bodhisattva is called skilled in realms. After being skilled in realms, being skilled in sources is taught, intending to explain it as it was taught. Therefore, it is asked: What is a Bodhisattva's skill in sources? The door through which mind and mental factors arise and increase is the source. Being skilled in sources is being skilled in sources. The word "skilled" means realizing the nature and characteristics of the sources. In order to explain what a source is and how one becomes skilled in sources in the world, it is said: "That which is the wisdom of entering the source of Dharma." If the word "source" is combined with explanation, it does not only refer to the place of arising, but also to the place of gathering. Here, too, because all dharmas gather into one taste in the Dharmadhatu, the boundary of Dharma is called the source of Dharma. Entering refers to realization. If one realizes the completely pure Dharmadhatu with wisdom, it is called being skilled in sources. The source of Dharma is the white of the eye...