Tibetan
དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་ལྷག་པར་ཆགས་པ་ དང། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་ལྡང་བའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ལོག་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པའི་དྲན་པའོ། །དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཀུན་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །འདི་ནི་ལོག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཡིན་པས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་དབང་ཕྱུག་དང་རང་བཞིན་དང༌། དུས་དང༌། གཙོ་བོ་དང༌། ནང་གི་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེ་དག་ལ་དམིགས་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་འཕྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་ལ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་ནས། དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་འཕྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དང་འགལ་བར་སེམས་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བདག་དང་བདག་གི་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་གནས་པ་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་གང་ གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ངོ༌། །ཡང་སྨྲས་པ། ལྟ་སོགས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེགས། །རྒྱུ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྔོན
Chinese
香味和味道以及触觉等，随之忆念和随之述说，并且对这些更加贪执，随之贪执以及愤怒等全都生起，因此为了损害自己和他人，并且与不悦意的果报相关联，以颠倒的相状作意就是颠倒的忆念。由于与此不相符，因此正确的忆念就被称为道支。首先忆念功德，然后忆念佛、法、僧、戒律、布施以及天等，就是正确的忆念，被称为道支。关于禅定的作用，禅定即是禅定，因为完全平等地安住和执持，所以是禅定。这既是颠倒的，也是禅定，所以是颠倒的禅定。所谓颠倒，就是与事实相反，即以自在、自性、时间和主宰以及内在的自我等不存在的事物为对境，首先以此为对境的心散乱。或者，对于色等以及外在的事物，以无常、痛苦、空性和无我等相状，执著于常、乐、净、我等，并且对这些更加贪执，以这些为对境的心散乱，也就是以贪著为先导的心安住，这被称为颠倒的禅定。与此相反的心安住，被称为正确的禅定，也就是以蕴、界、处，以及我和我所的空性等为对境，以无常、痛苦、空性和无我等相状为先导的心安住，也就是心一境性本身，被称为正确的禅定。为了成就一切法平等性，所以是禅定。心一境性本身和专注一境被称为同义词，这正确的禅定就被称为道支。这样，谁 见到缘起，谁就见到了法。又说，见等八支的基石，因是十二支前。
English
Recalling and recounting odors, tastes, and tactile sensations, and being particularly attached to them, with attachment and anger arising completely, thus harming oneself and others, and because it is associated with undesirable maturation, attending to reversed signs is reversed mindfulness. Because it is incompatible with this, correct mindfulness is said to be a limb of the path. First, remembering the qualities, then remembering the Buddha, Dharma, Sangha, discipline, generosity, and gods, etc., is correct mindfulness, which is said to be a limb of the path. Regarding the function of Samadhi, Samadhi is Samadhi, because it completely and equally abides and holds, therefore it is Samadhi. This is both reversed and Samadhi, so it is reversed Samadhi. What is called reversed is the opposite of reality, that is, taking as its object things that do not exist, such as power, nature, time, lord, and the inner self, etc., the mind that wanders with these as its object. Or, regarding form and other external objects, with aspects such as impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, being particularly attached to seeing them as permanent, happy, pure, and self, etc., the mind that wanders with these as its object, that is, the mind that abides with attachment as its precursor, is called reversed Samadhi. The mind that abides in opposition to this is called correct Samadhi, that is, taking as its object the aggregates, elements, sources, and the emptiness of self and what belongs to self, etc., the mind that abides with aspects such as impermanence, suffering, emptiness, and selflessness as its precursor, that is, the very one-pointedness of mind, is called correct Samadhi. Samadhi is for accomplishing the equality of all phenomena. The very one-pointedness of mind and focusing on one object are called synonyms, and this correct Samadhi is said to be a limb of the path. Thus, whoever sees dependent origination sees the Dharma. It is also said that the foundation of the eight limbs such as view, etc., the cause is the twelve prior.
Tibetan
་འགྲོ་བ། །གང་མཐོང་རྣམ་དག་བདག་ཉིད་དེས། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ནོར་བུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་གཞལ་དུ་མེད་པས་བརྒྱན་པ། རང་གི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཛད་པའི་བདག་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ནགས་ཚང་ཚིང་གི་རྩ་བ་རྣམ་པར་བསྲེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ།། །།སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། བམ་པོ་གཉིས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ། རྒ་བ་མེད་པ། འཆི་བ་མེད་པ། གདུང་བ་མེད་པ། བརྟན་པ། ཞི་བ། རྟག་པ། མི་འཕྲོགས་པ། མི་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མ་དང་བྲལ་བ། གཉིས་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོན་ཏན་ནོར་བུའི་འོད་ཟེར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་པ། ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུར་གྱུར་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཐུགས་ཆུད་ཕྱིར། །ཆོས་སྐྱེས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་ཐུགས་སུ་ ཆུད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དག་ལས་སྐྱེས་པས་ན་ཆོས་སྐྱེས་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་འཕགས་མཐོང་བས། །གང་གིས་མཐོང་བ་དེས་མཐོང་ངོ༌། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བུའོ། །འཕགས་མཐོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་ཏེ། འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གིས་སོ། །གང་གིས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཆོས་ལ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་སྐྱེས་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བུར་གསུངས་ཤེ་ན། སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཞིག་སྲོག་ལ་སོགས་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་རྟག་ཏུ་སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྲོག་དང་བྲལ་བར་རོ་མཐོང་བ་ནི་རིག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་སྤྱོད་པ་དང༌། འཇལ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་རྟོག་པའོ། །རྟག་ཏུ་སྲོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་མེད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འཚོ་བ་གཅེར་བུ་པ་དག་འདི་ལྟར་རྟོག་སྟེ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྲོག་དང་བཅས་ཤིང་དབང་པོ་དང་ལྡན་ནོ། །དབང་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་བས་ན་ས་གསུམ་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ངོ་ཞེའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ནི་སྲོག་ཆགས་ཟ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་གང་དག་སྲོག་ཆགས་མི་ཟ་བའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྲོག་མེད་པ་དང༌། སྲོག་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྲོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་མེད་པ་སྟེ། སྲོག་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའོ། །རྐྱེན་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་རྩིག་པ་དང་ཆོས་འདྲ་བ་གཡོ་བ་མེད་པ་བྱ་བ་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་སྲོག་ལ་ སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་མེད་པའོ། །ཕན་ཚུན་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཀྱང་སེམས་པ་མེད་ལ། བྱ་བ་དང་ལས་ཀྱང་སྣང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུན་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་འཚོ་བ་གཅེར་བུ་པ་དག་ཤིང་རྣམས་ནི་སེམས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། གཡོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བཅད་ན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་རེག་པའི་དབང་གིས་ཞུམ
Chinese
འགྲོ་བ། །何者见到清净自性者，将能见到佛法的真如。所谓果，乃是沙门之行的果实。获得此果即是现证，因为一切烦恼的根本，阿赖耶识，已与种子习气的垢染分离，因此具有转依。意之境，以功德之宝无法思议且不可衡量而庄严。具有不依赖于他者的自性，各自以自证智，不间断地成办一切有情之义利，是离一切戏论的自性。为了通达止观双运所具足的一切法之真如，烦恼和所知障的稠密森林之根已彻底焚毁，其自性是无上圆满正等觉之果，无学之智，称为果之法。།།萨卢绿树广释。第二品。所谓涅槃，是指有余依以及无余依之自性，称为不住涅槃。无老、无死、无苦、稳固、寂静、恒常、不可夺、不灭之自性，与初始、中间、终结分离。与无二之三界分离。身、语、意之业已完全超越。如珍宝王之形色多样，以功德珍宝之光芒，不间断地成办有情之义利。寂静，转为法性之身，即是涅槃之所许。如是通达一切之故，称为法生佛。如是，如其所是地通达一切烦恼和清净之自性，一切法之法性真如，故称为佛。所谓法生，乃是从法所生，故为法生，是说由法所生的同义词。如是说，圣见者，谁所见者即见之。如是说，因为称为佛，所以世尊是如此。圣见者，乃是
English
Going. Whoever sees the pure self will see the suchness of the Dharma. The so-called fruit is the fruit of the ascetic's conduct. Obtaining it is to realize it directly, because the basis of all afflictions, the Alaya consciousness, is separated from the defilements of seed habits, and therefore possesses transformation. The realm of mind is adorned with virtues and jewels that are inconceivable and immeasurable. It has a self-nature that does not depend on others, and each individually, with self-awareness, accomplishes the benefit of all sentient beings without interruption, and is the nature of being free from all elaborations. In order to understand the suchness of all the Dharmas possessed by the union of calm abiding and insight, the roots of the dense forest of afflictions and cognitive obscurations have been completely burned, and its nature is the unsurpassed, perfectly complete and equal awakening, the wisdom of no more learning, which is called the Dharma of the fruit. The Extensive Explanation of the Salu Green Tree. Second Chapter. Nirvana is said to be the nature of both with remainder and without remainder, and is called non-abiding Nirvana. Without aging, without death, without suffering, stable, peaceful, constant, unseizable, and indestructible nature, separated from beginning, middle, and end. Separated from the non-dual three realms. The actions of body, speech, and mind have been completely transcended. Like the various forms of the king of precious jewels, with the rays of light of the virtues and jewels, it continuously accomplishes the benefit of sentient beings. Peaceful, transformed into the Dharma-nature body, is what is accepted as Nirvana. Thus, because of understanding everything, it is called Dharma-born Buddha. Thus, as it is, understanding the nature of all afflictions and purification, the suchness of the Dharma-nature of all Dharmas, is called Buddha. Dharma-born means that it is born from the Dharma, therefore it is Dharma-born, which is a synonym for being born from the Dharma. Thus it is said, the noble seer, whoever sees it sees it. Thus it is said, because it is called Buddha, therefore the Bhagavan is like that. The noble seer is
Chinese
智慧之眼，所谓“圣”是指超脱世间，所谓“见”是指眼睛。以何所见，是指谁以缘起，如是见法则生法，以法所生则见佛。是如是说。那么，在此缘起是如何宣说的呢？即“谁以缘起此”等等。所谓“何者离命等”，是指谁以缘起此，恒常与命等分离，见离命之尸体，是智慧和随念所行，衡量、思虑、近思。所谓“恒常无命”是指无命。遍行裸体者如此思虑：内外之事物皆具命且具根。具根者，因此三地皆充满微细众生。因此，一切众生皆食众生，何者不食众生，则彼等众生获得解脱。因此，为遮破彼等，故说无命和离命等。所谓“无命”是指无命，是“离命”的同义词。因为是因和缘所生的法，因是种子等，缘是地等，彼等亦互相依赖，与遍计、永计、分别计分离，如草木、墙壁之法，无动摇，无作为。因此，与命等分离故无命。互相因缘关联而生，彼此亦无心识，然行为和事业亦显现，因和缘的相续是从无始以来就进入的。如同遍行裸体者说树木是有心识的，因为摇动、睡眠、砍断后生长等而安立名称，并非如此，外境之事物是因日月之触而消减。
English
With the eye of wisdom, "noble" means transcending the world. "Seeing" means with the eye. What is seen by whom, means who sees dependent origination, and seeing the Dharma in this way gives rise to Dharma. Being generated by Dharma, one sees the Buddha. This is how it is said. So, how is dependent origination taught here? It is "whoever depends on this origination," and so on. "Whoever is separated from life, etc." means whoever depends on this origination is always separated from life, etc. Seeing a corpse separated from life is the practice of intelligence and recollection, measuring, contemplating, and closely contemplating. "Always without life" means without life. The all-living naked ones think like this: all these internal and external things are alive and have senses. Because they have senses, all three realms are filled with tiny creatures. Therefore, all beings eat beings, and those beings who do not eat beings attain liberation. Therefore, to refute them, it is said to be without life and separated from life, etc. "Without life" means without life, which is synonymous with "separated from life." Because it is a dharma arising from causes and conditions, the cause is seeds, etc., and the condition is earth, etc. They also depend on each other, and are separated from pervasive calculation, permanent calculation, and differentiated calculation, like grass, trees, walls, and similar dharmas, without movement and without action. Therefore, because it is separated from life, etc., it is without life. They arise from mutual causes and conditions, and there is no consciousness in each other, but actions and deeds also appear. This continuum of cause and condition has entered from beginningless time. It is not like the all-living naked ones who say that trees have consciousness because they move, sleep, and grow when cut, and thus establish names. External things are diminished by the touch of the sun and moon.