Tibetan
་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གོ་རིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། གྲོལ་བ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། བར་ཆད་མེད་པའི་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་བའི་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ཁམས་གསུམ་པར་སྣང་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཙམ་པ་འདི་ལ་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་དང༌། བྲག་ཅ་དང༌། ཆུ་ཟླ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ དང། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང་བྲལ་ནས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་དང༌། བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་རྒྱུ་དག་གིས་ས་བཅུའི་རྟེན་ཅན་ཡེ་ཤེས་བཅུའི་དམིགས་པ་དབང་བཅུའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་དང༌། རྒྱུ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྐྱེན་དུ་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ནས་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འཇུག་གོ །འགོག་པའི་བདེན་ང་ལ་ཡང་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པས་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་བསྒོམས་པ་ལས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་ཞི་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་བོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ་ལས་ལམ་གྱི་བདེན
Chinese
，以及灭、道见、修道次第。其中，于苦谛，以无常、苦、空、无我的如实随见之识，以及忍、解脱、舍、殊胜、无间之识，现证彼苦，并彻底摧毁烦恼阿赖耶识的习气，证悟人法二无我，将显现于三界的不真实遍计所生的唯识，如幻、如阳焰、如乾闼婆城、如火焰轮、如石女儿、如水月、如影像般如理作意。从蕴等、界、处中，远离能取、所取，安住于法无我之平等性中，自心本初不生，安住于空性智慧中，一切法无自性的智慧，以大悲为根本，成为菩提心之因，以各种方便、福德、智慧资粮，以及十度之因，以十地为所依，十智为对境，十力为果，成就功德不可思议且无边无际之生处，寂灭法身。如是，于集谛，以集、因、生、缘为无间，以及解脱、舍、殊胜、见、修与正理相应，以及与正理不相应的行相，远离一切烦恼阿赖耶识的习气垢染，而入于寂灭法身。于灭谛，亦以灭、寂、殊胜、决定出离为无间，以及解脱、舍、殊胜、见、修道之次第，彻底摧毁一切烦恼阿赖耶识的习气，从无间、舍、解脱、殊胜之修习中，证悟人法二无我，而获得寂灭法身。从因缘分离中，获得道谛。
English
, and the order of seeing the path of cessation and the path of meditation. Among them, in the truth of suffering, with the knowledge of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, as well as the knowledge of forbearance, liberation, abandonment, excellence, and non-obstruction, one directly realizes that suffering, and completely destroys the habitual tendencies of the afflicted Alaya consciousness. Realizing the selflessness of both person and phenomena, one contemplates the mere mind arising from the unreal pervasive thoughts appearing in the three realms as illusion, mirage, Gandharva city, fire wheel, barren woman, water moon, and reflection. From the aggregates, elements, and sense bases, one is separated from the grasper and the grasped, and abides in the equality of selflessness of phenomena. One's own mind is primordially unborn, and abiding in the wisdom of emptiness, all phenomena are without inherent existence. This wisdom, with great compassion as its root, becomes the cause of the mind of enlightenment. Through various skillful means, accumulation of merit and wisdom, and the causes of the ten perfections, with the ten grounds as the basis, the ten wisdoms as the object, and the ten powers as the result, one realizes the peaceful Dharmakaya, the source of inconceivable and boundless qualities. Similarly, in the truth of origin, with origin, cause, arising, and condition as uninterrupted, as well as liberation, abandonment, excellence, seeing, and meditation in accordance with reason, and aspects not in accordance with reason, one is separated from the defilements of the habitual tendencies of the afflicted Alaya consciousness, and enters the peaceful Dharmakaya. In the truth of cessation, also with cessation, peace, excellence, and definite departure as uninterrupted, as well as the order of the path of liberation, abandonment, excellence, seeing, and meditation, one completely destroys the habitual tendencies of the afflicted Alaya consciousness. From the practice of uninterruptedness, abandonment, liberation, and excellence, one realizes the selflessness of both person and phenomena, and attains the peaceful Dharmakaya. From the separation of cause and condition, one obtains the truth of the path.
Tibetan
་པ་ལ་ཡང་ལམ་དང༌། རིག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་ན་འདི་ལྟར་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་མཐུན་པར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའི་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་ནས། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྟེན་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཚོགས་ཅན་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མ་དང་བྲལ་བ་དོན་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཛད་པའི་ བདག་ཉིད་བླ་ན་མེད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་བོ། །ཡང་སྨྲས་པ། གང་གིས་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་བཟོད། །དེ་ནི་ལུང་བསྟན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གང་གིས་དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཉིད་བཟོད་ཅིང་འདོད་པ་དེ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་ལས། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་བྱམས་བདག་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ་དང༌། །དེ་སྐད་དུ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་དྲིས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཀྱང༌། སཱ་ལུ་ལྗང་པ་དཔེར་མཛད་པའི་མདོ་འདི་རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བཤད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་བཤད་པ། སཱ་ལུ་ལྗང་པ་དཔེར་མཛད་པ། །དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་ཐོས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སཱ་ལུ་ལྗང་པ་དཔར་མཛད་པའོ། །སྙིང་པོ་བླངས་ཏེ་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྙིང་པོ་བླངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་བཟུང་བའོ། །ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷ་དང༌། ཀླུ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང༌། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེའོ། །མངོན་བསྟོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་ཞིང་ངེས་པར་བསྐྱེད་ནས་སོ། །
Chinese
于彼亦道，及理，及修，及决定出离，若如是见，及修习，及无间，及舍断，及解脱，及与殊胜道相应，于阿赖耶识所具习气，如实摧坏已。由悟入人法无我之平等性，三身之所依寂静法身，功德不可思议，且具无量之聚，无始，无中，无终，一切义利无间断而任运成就之 自性无上，及证得一切智性。又说：何者如是忍彼性，彼则授记无疑虑。何者如是忍受适才所说之缘起，人法无我之彼性且欲乐之，彼即是由于具有人法无我之忍，当观为犹如授记无上正等菩提，且当知是决定之语。是故经中说：苾刍舍利子！若具足如是法忍之善男子或善女人，如来应供正等觉者，则授记无上正等菩提。如是慈氏自性，对舍利子说，如是舍利子问菩萨慈氏，菩萨慈氏亦，广为分别解说以娑罗树为譬喻之此经，菩萨慈氏所说，以娑罗树为譬喻，是舍利子所听闻。取其精要已，诸天众。所谓取其精要已者，谓为悟入法之义彼性之故，而执取精要也。所谓诸天众者，谓与天，龙，药叉，乾闼婆等俱也。所谓随喜者，谓随喜也。所谓称赞已者，谓确定且生起汝所说如是而行，非异于彼也。
English
Also on that, the path, and the reason, and the practice, and the definite departure, if one sees it correctly, and meditates, and without interruption, and abandons, and liberates, and in accordance with the special path, having truly destroyed the habits that exist in the basis of all consciousness. From realizing the equality of selflessness of persons and phenomena, the basis of the three bodies, the peaceful Dharmakaya, whose qualities are inconceivable and possess immeasurable collections, without beginning, middle, and end, all meanings are spontaneously accomplished without interruption. The nature of the unsurpassed, and the attainment of omniscience. Again it is said: Whoever thus endures that nature, that one is prophesied without doubt. Whoever thus endures and desires that nature of selflessness of persons and phenomena, which was just spoken of as dependent arising, that one, because of possessing the endurance of selflessness of persons and phenomena, should be regarded as similar to being prophesied to unsurpassed perfect enlightenment, and should be known as the definitive word. Therefore, in the sutra it is said: Bhikshu Shariputra! If a son or daughter of good family possesses such Dharma endurance, the Tathagata, Arhat, perfectly enlightened Buddha, prophesies unsurpassed perfect enlightenment. Thus, the self-nature of Maitreya spoke to Shariputra, and thus Shariputra asked the Bodhisattva Maitreya, and the Bodhisattva Maitreya also extensively explained this sutra using the Salu tree as an example, and the Bodhisattva Maitreya spoke, using the Salu tree as an example, which Shariputra heard. Having taken the essence, the assembly of gods. The so-called having taken the essence means that for the sake of realizing the meaning of the Dharma, that very nature, the essence is grasped. The so-called assembly of gods means together with gods, nagas, yakshas, gandharvas, and so on. The so-called rejoicing means rejoicing. The so-called praising means having ascertained and generated that it is as you said, and not different from that.
Tibetan
ལངས་ཏེ་སོང་ནས་དགའ་སེམས་ཀྱིས། །དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་ལས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་བཤད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་དེ་སྐད་ཅེས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ སྨྲས་པའོ། །ཡི་རངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་དེ་ཐོས་ནས་ཡིད་དགའ་སྟེ། སེམས་མགུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སོང་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་སྡེ་ཡི། །རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་རབ་བཟང་པོ། །དམན་བློས་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་བྱས། །སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷརྨ་ཤྲཱི་པྲ་བྷཱ་དང༌། ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང༌། ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་རས་བསྒྱུར། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་ཞུས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། འཕགས་པ་སཱ་ལུ་ལྗང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། ཀླུ་སྒྲུབ།
Chinese
起身离去，心怀喜悦，为众比丘宣说。因此，经中说：此后，具寿舍利子对慈氏菩萨所说感到非常欢喜，从座位上起身离去。菩萨大菩萨慈氏如此说，即菩萨慈氏对舍利子如此说。欢喜是舍利子听闻后心生欢喜，是心满意足的同义词。离去后，如他所听闻的深广稀有的经藏一样，为了利益一切有情，为众比丘宣说。萨律姜嘎经的，广释极为殊胜，为了使劣慧者也能通达，仅作一百十二颂。萨律姜嘎的广释，大学者龙树所造，圆满结束。 印度堪布达摩室利般若，译师班德雷贝洛哲，智生童子翻译。校对译师班德贝巴泽校订确定。 圣萨律姜嘎，名为大乘经的广释。龙树。
English
Having arisen and departed, with a joyful heart, he explained it to the monks. Therefore, it is said in the sutra: Then, the venerable Shariputra, greatly delighted by what the Bodhisattva Maitreya had said, arose from his seat and departed. The Bodhisattva, the great Bodhisattva Maitreya, spoke thus, meaning that the Bodhisattva Maitreya spoke thus to Shariputra. Rejoicing is that Shariputra, having heard this, felt joy in his heart; it is a synonym for satisfaction. Having departed, he explained to the monks the profound, vast, and rare sutras, just as he had heard them, for the benefit of all sentient beings. The extensive explanation of the Salu Ljangpa Sutra is extremely excellent. In order for those of inferior intellect to also understand, it is made up of only one hundred and twelve verses. The extensive explanation of Salu Ljangpa, composed by the great scholar Nagarjuna, is completed. The Indian Abbot Dharmasriprabha, the translator Bande Lekpai Lodro, and Jnanakumara translated it. The revising translator Bande Pel Tsek corrected and finalized it. The extensive explanation of the Holy Salu Ljangpa, called the Great Vehicle Sutra. Nagarjuna.