Tibetan
་སོགས་པ་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་དེའི་དོན་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་མལ་ཆ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་མལ་ཆའི་དཔེ་དང་མི་སྦྱོར་ཏེ། འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ན་བདག་འདུས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བདག་ལུས་མེད་པ་ལ་མལ་ཆ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་འདུས་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་ཕན་འདོགས་པར་རུང༌། དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་དེ། འདུས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་མལ་ཆའི་དབྱེ་བས་མལ་ཆའི་དཔེ་འདུས་ པ་གཞན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་འདུས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་ལ་ང་དང་ངའི་ཞེས་རློམ་པའི་རྣམ་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཅེས་བྱའི། འདི་ལ་ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་རུས་སྦལ་གྱི་སྤུའི་རང་བཞིན་དང་འདྲ་བ་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། འོ་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་དེའི་ཕྱིར་དེའི་གཞུང་ལུགས་དགག་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གཉིས་དང་བྱེད་པོ་དུས་ལས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་བདག་དང་གཞན་འབྲེལ་པ་ལས། དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བར་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང༌། བདག་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལས་མིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ལས་མིན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་བདག་དང་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་ཕྲད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་མི་འདོད་ན་འོ་ན་བྱེད་པོ་གཞན་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་ཏེ་མུ་སྟེགས་བྱེད་གཞན་དག་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོག་མའི་བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཁྱབ་པའི་བདག་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་ཕྱི་དང་ནང་འདི་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་ཅིང་འཇིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །དེ་བས་ན་དེའི་གཞུང་ལུགས་དགག་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ཉིད་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་རིག་ལས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱུ་
Chinese
等等是它的功德，所以它的意义是利他。例如，床垫等与他处结合称为利他一样。因为是利他的缘故，这个理由不能与床垫的例子结合，因为是组合的缘故。如果我是非组合的自性，那么我如何能以非组合且无我的床垫等支分组合的自性来利益呢？因此，没有成立理由的意义。非组合成办利他，所以床垫的分类，床垫的例子只是成办组合的利他。因为我是组合的，从因和缘获得生起，所以产生我与我的执着，因此唯有心才称为我。为了显示这其中没有像乌龟毛自性的内在作者，远离理性和比量，所以薄伽梵说外和内的事物不是从他而生的。如果这样，事物也不是从我而生，也不是从他而生。那么，事物会从二者而生吗？因此，为了驳斥那个宗派，说了“二与作者非时”。说了不是从我和他而生。其他则认为事物是从我和他的关系而生，因此即使说是二者，因为没有观察到从我而生，以及不是从他而生，所以说不是从二者而生。除了因和缘之外，没有我和他，薄伽梵这样说了。如果二者结合也不想生和灭，那么有些人说，难道是从作者他力而生和灭吗？其他外道认为有作者，名为最初的作者，常恒不断遍及的主宰，他生起和毁灭一切内外。因此，为了驳斥那个宗派，说了事物生、住、灭不是作者的明智。那么是什么呢？因
English
Etc. are its merits, so its meaning is altruism. For example, just as a mattress etc. is combined with other places and called altruism. Because it is for the sake of others, this reason cannot be combined with the example of a mattress, because it is a combination. If I am the self-nature of non-combination, then how can I benefit from the self-nature of the combination of limbs such as a mattress that is non-combined and without self? Therefore, the meaning of the reason is not established. Non-combination accomplishes altruism, so the classification of mattresses, the example of mattresses, only accomplishes the altruism of combination. Because I am a combination, I obtain arising from cause and condition, so the clinging to I and mine arises, therefore only the mind is called I. In order to show that there is no internal agent like the self-nature of turtle hair in this, which is devoid of reason and inference, the Bhagavan said that external and internal things are not born from others. If so, things are not born from me either, nor from others. Then, will things arise from both? Therefore, in order to refute that sect, it is said, "Two and the agent are not time." It is said that it is not born from me and him. Others think that things are born from the relationship between me and him, so even if it is said to be two, because it is not observed to be born from me, and it is not born from him, it is said that it is not born from two. Apart from cause and condition, there is no me and him, the Bhagavan said so. If the two combine and do not want to arise and perish, then some people say, is it born and perished from the power of the agent? Other heretics think that there is an agent, called the first agent, the constant, continuous, pervasive master, who arises and destroys everything inside and outside. Therefore, in order to refute that sect, it is said that the arising, abiding, and ceasing of things is not the wisdom of the agent. So what is it? Cause
Tibetan
དང་རྐྱེན་འབྲེལ་པ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་འཇུག་པར་སྣང་ངོ༌། །བྱེད་པ་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རག་མ་ལས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་འགྱུར་བ་མེད་པ། བྱེད་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་ལ་ནི་བྱ་བ་དང༌། ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ། འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པར་འབྱུང་བར་སྣང་ངོ༌། ། གང་གི་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པ་དེའི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་འགའ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྟག་པའི་ཕྱིར་གང་ལའང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྐྱེ་བའམ། འཇིག་པར་མི་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། བྱ་བ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་འདྲ་བའི་རིམ་པ་འབྱུང་བ་དམིགས་ཀྱི། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤ་ལ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལས་ཕན་ཚུན་རག་ལས་ཏེ། འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ངེས་པ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་དངོས་པོ་ལས་སྐྱེས་པ། །མི་རྟག་རུང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །རྒྱུ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ན་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་བྱེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་ན། །མི་འགྱུར་བར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྒྱུ་ལ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་སོ། །བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལ་ནི་འགའ་ཡང་བྱ་བ་དང་ལས་ངེས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་བསླུ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འདུས་པ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དག་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དངོས་རྣམས་སྐྱེ་དང་གནས་པ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་རིག་བྱ། །གཞན་དག་དེ་ལྟར་ལོག་རྟོགས་ཤིང༌། །ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་དེ་ལྟར་བརྗོད། །གཞན་དག་ནི་སེམས་ཅན་དང༌། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་དང༌
Chinese
並且從因緣和合，事物才顯現生起。作者如同虛空般不變，因此不依賴於它，因為它不可能生、住、滅。如果問為什麼，因為作者不變，無作者的虛空自性，沒有任何作用和事業。具有生起的事物依賴於因和緣，顯現為次第生起。 如果按照作者而依賴，按照那樣，事物的生、住、滅將永遠鄰近。因為作者是常，事物將同時生、住、滅，或者任何事物都不會生、住、滅。因為是常，所以對任何事物都不會稍微產生或毀滅。事物依賴於因和緣而生起，只有在這些情況下，才能觀察到作者、作用、因和果相似的生起次第。而無生起的虛空蓮花等，不可能生、住、滅。從不變的因相互依賴，具有作用的事物，其生起是確定的，這是不可能的。從常有的事物所生，不可能是無常的。因為因是不變的，或者只能產生相同的結果。如果因和果不同，又怎麼會不變呢？因為因也有變化的，所以不相似的方面就消失了。對於沒有作用的石女之子等，任何作用和事業都不可能確定。因此，世尊說，由於佛法對事物不欺騙，事物的生起並非依賴於作者，而是當因和緣聚合時，事物才能生起和滅亡。如果這樣，就必須承認事物有生、住、變化等。事物的生和住，應知其因是自在天。其他人如此錯誤地理解，並以不真實的方式陳述。其他人則認為有情和器世間的產生等。
English
And from the combination of causes and conditions, things appear to arise. The agent is unchanging like space, so it does not depend on it, because it is impossible for it to arise, abide, and cease. If asked why, because the agent is unchanging, the nature of space without an agent has no action or activity whatsoever. Things that have arising depend on causes and conditions, appearing to arise in sequence. If it depends on the agent, according to that, the arising, abiding, and ceasing of things will always be close. Because the agent is permanent, things will arise, abide, and cease simultaneously, or nothing will arise, abide, and cease. Because it is permanent, it does not cause anything to arise or cease even slightly. Things depend on causes and conditions to arise, and only in these cases can one observe the sequence of the agent, action, cause, and effect arising similarly. But the lotus of space, which has no arising, etc., cannot arise, abide, or cease. From an unchanging cause, mutually dependent, the arising of things with action is not possible, because what is born from a permanent thing cannot be impermanent. Because the cause is unchanging, it can only produce the same result. If the cause and effect are different, how can it be unchanging? Because the cause also has changes, the aspect of dissimilarity disappears. For those who do not have action, like the son of a barren woman, no action or activity can be determined. Therefore, the Bhagavan said that because the Dharma does not deceive things, the arising of things does not depend on the agent, but when causes and conditions come together, things can arise and cease. If so, then it must be admitted that things have arising, abiding, change, etc. The cause of the arising and abiding of things should be known as the Lord. Others misunderstand in this way and state in an untrue way. Others think that the arising of sentient beings and the world, etc.