Chinese
即是如此。愚痴强烈且见解恶劣，被称为邪见的果报。这是与因同类的果报。杀生导致外在事物，果实营养少等等。不予取用导致冰雹降临，完全被尘土所覆盖。以欲望邪淫，导致各方都被尘土覆盖。说谎导致一切时处，所有事物气味不佳。离间语的果报是，非常高和低。说粗恶语所产生的，土地是无水且炎热的。说绮语所产生的，时节都不正常。贪心导致果实小，害心导致果实粗糙，没有果实或者果实小。由邪见所产生的，俱生罪过，舍弃了具有果实的（行为）即是呵责。这是主宰的果报。这是于胜道的道上，从竹巴所说的十不善之品第九品。 沉溺于放逸之人，不是解脱的法器。放逸被毒麻醉，远离涅槃非常遥远。制造极大怖畏的怨敌，没有能与放逸相比的。无论谁被放逸所控制，都将堕入地狱。完全具有放逸的不净者，嬉戏且无所顾忌地行罪恶之事，之后堕入不可忍受的地狱。恒常具有正念之人，圆满福德智慧到彼岸，将获得最极寂静，他的一切怖畏都将止息。无论谁获得人主之位后，不沉溺于放逸，并且从那之中返回，那人就被称为智者。首先如同获得安乐般了知，之后随顺放逸，获得从放逸所生的果报，之后必定会因此而痛苦。怨敌众多且不悦意，名声恶劣且受到极大诽谤，于僧众之中受到呵责，具有放逸者是痛苦之器。于一切时处的一切事业中，放逸是最极的过患，无论谁于日夜，他的善业都不会圆满。世间和超世间的安乐，无论稍微存在什么，因为害怕被放逸所摧毁，所以应当从那之中舍弃。放逸是轮回的根本，正念是最极的行道。因此应当舍弃放逸。
English
That is so. Intense ignorance and evil views are known as the result of wrong views. This is the result that is similar to the cause. Killing causes external objects to have small fruits and less nutrients, etc. Taking what is not given causes hail to fall and is completely covered with dust. Wrongful sexual conduct due to desire causes all directions to be covered with dust. Lying causes all things to have an unpleasant odor at all times. The result of divisive speech is that it is very high and low. What arises from speaking harsh words is that the land is waterless and has hot spots. What arises from idle chatter is that the seasons are abnormal. Greed causes small fruits. Harmful intent causes rough fruits, no fruits, or small fruits. The coemergent faults that arise from wrong views, abandoning what has fruits is criticized. This is the result of the lord. This is the ninth chapter on the ten non-virtues spoken by the Drukpa on the path of the Victorious Ones. Whoever delights in carelessness is not a vessel for liberation. Carelessness is intoxicated by poison, and Nirvana is very far away. There is no enemy that causes great fear like carelessness. Whoever is controlled by carelessness will fall into hell. The impure who are full of carelessness play and fearlessly commit sins, and then fall into unbearable hell. Those who are always mindful perfect merit and wisdom to the other shore and will attain supreme peace, and all their fears will cease. Whoever obtains the position of a human lord does not indulge in carelessness, and turns away from it, that person is called wise. First, having understood as if attaining happiness, then following carelessness, obtaining the result arising from carelessness, afterwards one will definitely suffer because of it. Many enemies and unpleasantness, bad reputation and great slander, being blamed in the assembly, the one with carelessness is a vessel of suffering. In all activities at all times, carelessness is the greatest fault, and whoever, day and night, their virtuous deeds will not be perfected. Worldly and transmundane happiness, whatever little there is, fearing that it will be destroyed by carelessness, one should abandon it from then on. Carelessness is the root of samsara, mindfulness is the supreme path. Therefore, carelessness should be abandoned.
Tibetan
ངས་པ་དེ། །ཀུན་དུ་རྟག་པར་བདེ་བར་འགྱུར། །བག་མེད་བརྒྱ་ཡིས་བཅིངས་པ་ནི། །ཡུལ་གྱི་རྒྱ་མཚོས་གཡེངས་པ་ཉིད། །སྲིད་པའི་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་ཡི། །ལྷ་རྣམས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་རྩེ། །སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ལྷ་ཡི་ནི། །བདེ་བ་སྐད་ཅིག་རིམ་པས་འཛད། །བག་མེད་པ་ཡིས་བརྒྱལ་བ་རྣམས། །སྐད་ཅིག་ཟད་པར་མི་ཤེས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཡུལ་ལ་རོལ་པ་རྣམས། །ཡིད་ནི་བག་མེད་ཀྱིས་གཡེངས་འཁྲུལ། །འདོད་པའི་བདེ་བས་ཆོག་ཤེས་མེད། །དེ་ཡིས་ལྷ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །འདོད་པའི་རིམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་ཡི། །ལྷ་རྣམས་བག་མེད་མུན་པས་གཏིབས། །འབྱོར་པ་གཡོ་ཞིང་སྲོག་ཀྱང་ནི། །མཐར་ཀྱང་འཇིགས་པར་མི་ཤེས་སོ། །ཐོག་མར་གྲོགས་པོ་གཞན་དུ་མཐོང༌། །ཕྱི་ནས་དགྲ་བོ་བཞིན་དུ་འགྱུར། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀུན་བག་མེད་ཀྱིས། །ཉ་རྣམས་ལྕགས་ཀྱུས་བརླག་བཞིན་ནོ། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་དང༌། །ཀླུ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ཀུན་དུ་དོན་མེད་བྱེད་པར་མཐོང༌། །བག་མེད་པས་ནི་དགྲ་བོ་མཆོག །སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྲག་ཅིང༌། །རང་དང་མཛའ་བོ་འཆི་བསམས་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བརྩེ་བ་ཡིས། །བག་མེད་ཡང་དག་རབ་ཏུ་སེལ། །འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བག་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་བརྗོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་མི་བྱ། །འདོད་པ་ཡིས་ནི་ཀུན་དུ་བསླུས། །འཁོར་བའི་ འཆིང་བ་དྲག་པོ་སྟེ། །ཀུན་ཀྱང་དམྱལ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་སོ། །འདི་ལ་ཆགས་དང་འདོད་པ་གང༌། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་སོ། །འདོད་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་ཟིན་པ་ལ། །ཞི་བའི་རྒྱུ་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཆགས་པས་བསླུས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཞེ་སྡང་ཡོངས་སུ་འབར་བ་སྟེ། །གཏི་མུག་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིས། །ཚིག་རྩུབ་པོ་ནི་སྨྲ་བ་ཡིན། །གཏུམ་པ་ལས་བྱུང་གཏུམ་པ་སྟེ། །གྱུར་པ་དང་ནི་དྲག་གཏུམ་ཉིད། །འདོད་པ་དུག་གི་མེ་འདྲ་སྟེ། །རབ་ཏུ་འབད་པས་སྤང་བར་བྱ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དབང་པོ་ནི། །དབང་པོའི་དོན་ལ་ཞེན་བྱས་ཏེ། །འདོད་པ་འདི་ནི་བྱིས་པ་ཡི། །ཡིད་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང་དམྱལ་བར་ལྟུང༌། །འདོད་ཆགས་མེ་ནི་བསྲེག་བྱ་ཡི། །ཡུལ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཚིམ་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དབང་པོ་ཡང༌། །ཡུལ་ལས་ཞེན་པ་ཚིམ་པ་མེད། །རྩོལ་བས་མེ་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ། །མ་འཕྲད་པར་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདོད་པའི་མེ། །ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད་ཀྱང་ནི་སྐྱེ། །མེ་ནི་རིང་ན་འཚིག་མི་བྱེད། །འདོད་མེ་རིང་ཡང་བཟོད་པར་དཀའ། །དུག་ནི་ཟོས་པས
Chinese
思维彼者，恒常安乐。为百种放逸所束缚者，乃为境界之海所迷惑。为有之锁链所束缚之天神们，无数嬉戏。仅仅出生为天神，其安乐刹那次第耗尽。为放逸所昏迷者，不知刹那之耗尽。恒常耽著于境界者们，心为放逸所迷惑错乱。欲乐之安乐无有满足，因此天神们乃是痛苦。为欲之次第所迷惑之天神们，为放逸之黑暗所笼罩。财富动摇，寿命亦然，终亦不知怖畏。初见如异友，后则如敌。一切有身者皆为放逸所害，如鱼为钩所灭。天神与非天，人与龙等，于彼等之差别处，皆见徒劳无益。放逸乃为最胜之敌。怖畏有之痛苦，思及自身与亲友之死亡，以慈爱一切有情之心，彻底遣除放逸。此乃入于胜者之道中，宣说放逸之过患品第十。 不应贪著诸欲，诸欲乃是遍一切处欺骗。轮回之猛烈束缚，一切皆是地狱之因。于此贪著与欲望，彼之痛苦无边。为欲望之蛇所缠绕者，无有寂静之因。为贪著所欺骗之有情们，嗔恨完全炽燃，为愚痴所控制，说粗恶语。从暴怒所生乃是暴怒，转变与猛烈暴怒。欲望如毒之火，应以极大努力舍弃。各自之士夫诸根，执著于诸根之境，此欲望乃是孩童之，夺意且堕地狱。贪欲之火，燃烧之，仅仅以境不能满足。如是诸根亦然，从境之执著无有满足。努力则火生，不遇则不生。人们之欲望之火，遇或不遇亦生。火于远处不焚烧，欲火久亦难忍。毒乃食已
English
Thinking of that, one will always be happy. Those who are bound by hundreds of negligences are distracted by the ocean of objects. The gods who are bound by the chains of existence play immeasurably. Just by being born as a god, their happiness is exhausted in an instant. Those who are bewildered by negligence do not know the exhaustion of the moment. Those who always indulge in objects, their minds are distracted and confused by negligence. There is no satisfaction with the happiness of desire, therefore the gods are miserable. The gods who are confused by the order of desire are covered by the darkness of negligence. Wealth is shaken, and life too, and in the end they do not know fear. At first they are seen as different friends, but later they become like enemies. All embodied beings are harmed by negligence, like fish destroyed by hooks. Gods and non-gods, humans and dragons, in particular, are seen to do meaningless things. Negligence is the best enemy. Fearing the suffering of existence, thinking of the death of oneself and friends, with love for all sentient beings, completely eliminate negligence. This is the tenth chapter on the faults of negligence from Entering the Path of the Conquerors. Do not desire desires, for desires deceive everywhere. The fierce bondage of samsara, all are causes of hell. Whatever attachment and desire there is, its suffering is endless. For those seized by the serpent of desire, there is no cause of peace. Sentient beings deceived by attachment, their hatred is completely blazing, controlled by ignorance, they speak harsh words. What arises from violence is violence, transformation and fierce violence. Desire is like a fire of poison, it should be abandoned with great effort. Individual persons, the senses, are attached to the objects of the senses, this desire is what steals the minds of children and falls into hell. The fire of desire, burning, is not satisfied by mere objects. Likewise, the senses too, there is no satisfaction from attachment to objects. Fire arises from effort, it does not arise without meeting. The fire of desire of people, whether it meets or does not meet, also arises. Fire does not burn from afar, the fire of desire is difficult to endure even for a long time. Poison is eaten