Tibetan
།མཐའ་ཡས་ལུས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྤྲིན་གྱི། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི། །སེམས་འདི་གཉིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན། །སྔོན་དུ་གསུང་བ་དངོས་གཞིའི་སྐབས། །ཕྱི་མ་རྗེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འདོད། །འདི་ནི་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བར་གསུངས་པ་ཡིན། །སྨོན་དང་འཇུག་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཉིས་སུ་གསལ། ། གང་ནས་བཟུང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཁམས། །མཐའ་ཡས་རབ་ཏུ་སྒྲིམ་པའི་ཕྱིར། །མི་ལྡོག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །སེམས་དེ་ཡང་དག་བླངས་གྱུར་པ། །དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དུ་མ་ཞིག །ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་ལས་ནི། །འཁོར་ཚེ་འབྲས་བུ་ཆེར་འབྱུང་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་སེམས་བཞིན་དུ། །བསོད་ནམས་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བ་མིན། །འདི་དག་གིས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ལམ་འབྲས་དང་བཅས་མཚན་ཉིད་རྣམས། །ཡང་དག་བསྡུས་ཏེ་ཇི་བཞིན་གསུངས། །འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།མཆོག་ཏུ་དགེ་བ་བཟུང་བ་དང༌། །མི་དགེ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ནི། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྲུངས། །བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ། །དེ་ནི་དགེ་བསྙེན་བསྙེན་གནས་དང༌། །དགེ་ཚུལ་དང་ནི་དགེ་སློང་རྣམས། །ལྔ་དང་བརྒྱད་དང་བཅུ་དང་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང་བསྲུང་བར་གཟུང༌། །ཕོ་དང་མོ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས། །མདོར་ན་སླར་ཡང་བརྒྱད་དུ་དབྱེ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་ཞེས་པ། །འདུལ་བ་ཉིད་དུ་རྒྱས་པར་སྤྲོས། །དགེ་སློང་ལུས་ནི་བསྡམས་པ་སྟེ། །དགེ་སློང་ངག་ནི་བསྡམས་པ་ཡིན། །དགེ་སློང་ཡིད་ནི་བསྡམས་པ་སྟེ། །དགེ་སློང་ཀུན་དུ་བསྡམས་པ་ཡིན། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་དག་ཉིད་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ། །ཞུགས་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་དང༌། །ལྡན་ཞིང་དེ་རྣམས་སོ་སོར་འབྲང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། །མཐའ་ཡས་ཐུབ་པས་གསུངས་པ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་འཇུག་ལ་སོགས་སུ། །བསྡུས་པ་དེ་རྣམས་བལྟ་བར་བྱ། །མ
Chinese
无边身体之化云，乃为利乐有情之因。圆满佛陀之位所摄之，此二心乃次第而分。先说者为正行时，后说者为随行时。此乃入菩萨行论中，所说菩提心之差别。以愿与行之差别，菩提心则明显分为二。从何时起，为使有情界，无边而极力守护之故。以不退转之心，彼心已如实受持者。从今以后，即使睡眠或，处于放逸，然福德力，恒常不间断而增多，如虚空般广大生起。从发愿菩提心而，轮回时果报虽大，然如趣入菩提心般，福德不会恒常生起。以此等一切有漏无漏之，善法，以及道果等体性，如实摄集而宣说。此乃入于胜者道中，生起菩提心之品，即第七品。至极受持善，断除一切不善，以此受持律仪者，如实完全守护。以教法之心，忆念轮回之痛苦，为断除痛苦之因，应完全受持对治。彼乃近事、近住，沙弥以及比丘等，五、八、十，一切皆应舍弃而受持守护。以男与女之差别，总而言之复分为八。所谓别解脱律仪，于律藏中广说。比丘身已调伏，比丘语已调伏，比丘意已调伏，比丘一切皆已调伏。一切罪恶皆不作，圆满行持诸善，调伏自心，此乃佛陀之教。彼等进入大乘后，成为殊胜之者，具足菩萨之学处，并且各自随学。菩提心之学处，乃无量能仁所说之诸法，于入菩萨行论等中，摄集彼等应观之。
English
The emanated clouds of limitless bodies are indeed the cause for benefiting sentient beings. These two minds, encompassed by the state of complete Buddhahood, are distinguished in sequence. The one spoken of first is during the actual practice, while the latter is considered during the subsequent practice. This is the distinction of the mind of enlightenment as explained in Entering the Bodhisattva's Way of Life. Through the distinction of aspiration and engagement, the mind of enlightenment is clearly divided into two. From the moment one takes on the responsibility to protect the limitless realm of sentient beings, with an irreversible mind, and has truly taken that mind, from this day forward, even if one sleeps or becomes heedless, the power of merit will continuously increase, arising as vast as the sky. Although the result is great when circling in samsara from the aspiring mind of enlightenment, the continuous arising of merit is not like that of the engaging mind. With all these virtuous dharmas, all contaminated and uncontaminated, and the characteristics including the path and its fruit, are completely gathered and explained as they are. This is the seventh chapter, the chapter on generating the mind of enlightenment, from Entering the Path of the Conquerors. Supremely upholding virtue and abandoning all non-virtue, one who upholds vows in this way completely protects them as they are. With the mind of the teachings, one should remember the suffering of samsara. To abandon the cause of suffering, one should completely take up the antidote. That is, lay practitioners, temporary monks, novices, and monks, should abandon and uphold the five, eight, and ten precepts, respectively. Based on the distinction between male and female, in short, it is again divided into eight. The vows of individual liberation, as they are called, are extensively explained in the Vinaya. A monk's body is tamed, a monk's speech is tamed, a monk's mind is tamed, a monk is tamed in every way. One should not commit any evil deeds, but should fully practice all virtues, and tame one's own mind. This is the teaching of the Buddha. Those who enter the Great Vehicle become particularly excellent, possessing the training of a Bodhisattva, and following them individually. The training of the mind of enlightenment, all the teachings spoken by the limitless Sage, are gathered in works such as Entering the Bodhisattva's Way of Life, and those should be examined.