Tibetan
་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་འདི་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །བསམ་གཏན་རྣམས་དང་ཚད་མེད་རྣམས། །གཞན་ཡང་གང་དག་གཟུགས་མེད་པ། །འདི་དག་མི་འཁྲུགས་མཚན་ཉིད་དུ། །ཡང་དག་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཡིན། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས། །ངེས་པར་འབྱུང་བྱེད་རང་མཚན་ཉིད། །སྟོང་པ་ཉིད་གང་དབེན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དམིགས་མེད་ཉིད། །ཞི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། །གསུམ་པའི་ཉིད་མཚན་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །རྨོངས་མེད་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡི། །ངོ་བོར་སྟོབས་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །སྐྱོབ་པ་མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ནི། །ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་ངོ་བོའོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་རྣམས་ནི། །སྤོབས་སོགས་ཚད་མེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་ཉེར་སྒྲུབ་པ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་པར་བརྗོད། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྐྱོབ་པ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ་དགའ་བ་ནི། །རབ་དགའི་མཚན་ཉིད་ བཏང་སྙོམས་ནི། །མ་འདྲེས་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་མ་འདྲེས་པ། །བཅུ་དང་བརྒྱད་དུ་གང་འདོད་རྣམས། །གང་ཕྱིར་སྟོན་པ་དེས་མི་འཕྲོགས། །དེ་ཕྱིར་མི་འཕྲོགས་མཚན་ཉིད་ཅན། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི། །མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད། །གཞན་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་ཞེས་བྱར་མི་འདོད་དོ། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་དང༌། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང༌། །དེ་དེ་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ནི་རང་མཚན་སྟོང་པ་ཉིད། །ད་ལྟར་འདི་ནི་མི་གནས་ཤིང༌། །འདས་དང་མ་འོངས་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དུ་དེ་དག་མི་དམིགས་པ། །དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད། །མི་དམིགས་པ་དེ་རང་ངོ་བོ། །དེ་ཡིས་དབེན་པ་ཉིད་གང་དེ། །ཐེར་ཟུག་གནས་མིན་འཇིག་མིན་པས། །མི་དམིགས་ཞེས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་གཟུགས་རྣམས་མེད། །དངོས་པོའི་རྒྱན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་རྣམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །སྟོང་པ་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། །དངོས་པོའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པ་ནི། །མདོར་བསྡུས་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཏེ། །དེ་རྣམས་དེ་ཡིས་སྟོང་ཉིད་གང༌། །དེ་དངོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །མདོར་བསྡུས་ན་ནི་དངོས་མེད་པར། །འདུས་མ་བྱས་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྗོད། །དེ་ནི་དངོས་མེད་དེ་སྟོང་ཉིད། །དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་སྟོང་ཉིད་དེ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་མ་བྱས་པས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །སངས་
Chinese
度母六度的，此乃特征之宣说。禅定等和无量等，以及其他任何无色者，这些是不乱之特征，是真实知者所说。三十七菩提分，是决定出离之自性。空性凡是寂静之故，彼之特征是无相。寂静之故是无相，第三之自性是痛苦，无明之解脱，特征是解脱。极其真实决定之，自性是力等也述说。救护者无畏等是，极其坚固之自性。各个真实之智等是，无畏等无量之特征具。利益有情而勤奋，大慈是决定宣说。救护一切痛苦者，是大悲，喜是，极喜之特征。 舍是，不杂之特征称作。佛法是不杂的，十和八中任何所欲者，因为导师不夺取，因此是不夺取之特征。一切种智之智慧是，现量之特征认为。其他是片面之故，不认为是现量。有为之特征为何，无为之特征为何，彼彼唯是空性，那是自相空性。现在此是不住的，过去和未来没有，何处彼等不可得，那是不可得称说。不可得那是自性，以彼寂静性凡是彼，恒常非住非坏灭，是不可得之空性。结合所生之色等没有，因为从事物庄严所生。从缘所生彼等唯是，空性事物空性。事物之声音所说的是，简略五蕴等，彼等以彼空性凡是，那是事物空性宣说。简略而言若无事物，是对无为法等说。那是无事物彼空性，无事物空性。自性自本体无性是，本体宣说空性，如此自性非所作，是故宣说本体。
English
The characteristics of the six perfections are explained here. Dhyanas (meditations), immeasurables, and whatever is formless, these are the characteristics of non-disturbance, as spoken by the truly knowing one. The thirty-seven factors of enlightenment are characterized by definite emergence. Emptiness, because of its seclusion, its characteristic is absence of signs. Because of peace, it is signlessness; the third nature is suffering, and the liberation from ignorance, its characteristic is liberation. The powers, which are extremely definite in nature, are also spoken of. Protectors and fearlessness are of an extremely stable nature. The individual correct knowledges are characterized by fearlessness and immeasurability. Great love is definitely spoken of as diligently benefiting beings. Great compassion is the complete protection of those who suffer, and joy is the characteristic of great joy. Equanimity is called the characteristic of non-mixture. The Buddha's teachings are unmixed, whichever of the ten and eight are desired, because the teacher does not take away, therefore it is the characteristic of not taking away. The wisdom of all-knowingness is considered to be the characteristic of direct perception. Others are one-sided, therefore it is not considered direct perception. What is the characteristic of the conditioned, and what is the characteristic of the unconditioned? They are only emptiness, that is self-characteristic emptiness. Now this is not abiding, the past and future do not exist, where those are not perceived, that is called imperceptible. Imperceptibility is its own nature, and whatever is secluded by it, is the emptiness of imperceptibility because it is constant, non-abiding, and non-destructive. Forms arising from combination do not exist, because they arise from the adornment of things. Those arising from conditions are empty by that very fact, the emptiness of things. What is spoken of by the sound of things is, in brief, the five aggregates, and whatever is empty of them, that is explained as the emptiness of things. In short, if there is no thing, it refers to the unconditioned dharmas. That is the emptiness of no-thing, the emptiness of no-thing. Self-nature, own-being, no-nature is, the emptiness of speaking of own-being, thus self-nature is not made, therefore it is taught as own-being.