Tibetan
དུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་ནི་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ནི་ཕ་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་ནི་རིགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། ནན་ཏན་ལ་ནི་ཚུལ་མ་ཉམས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང༌། བློན་པོ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། གདམས་ངག་ལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། ནན་ཏན་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཅོད་པན་དང༌། རྒྱན་དང་ཆོས་ཀྱི་ཐབས་མགོ་ལ་འཆིང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་བསྙེན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གནས་བཅུ་ཡིས། གྲོགས་པོས་བཤེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དང༌། དོན་འདོད་པ་དང༌། ཕན་པ་འདོད་པ་དང༌། བདེ་བ་འདོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། དེ་རིང་དུ་གནས་པ་དྲན་པར་ འགྱུར་བ་དང༌། དེ་འོང་བ་ན་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལེགས་པར་འོངས་པའི་ཕྱིར་མདུན་བསུ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལ་ཤིས་པའི་གཏམ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ལ་གསང་བ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་གསང་བ་སྦེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་གསང་བ་སྲུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་མི་མཛའ་བ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་མཛའ་བོ་བསྟེན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གནས་བཅུ་པོ་ནི་སྡིག་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་གནས་བཅུས་གྲོགས་པོས་བཤེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དང༌། དོན་འདོད་པ་དང༌། ཕན་པ་འདོད་པ་དང༌། བདེ་བ་འདོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག །འགོད་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང༌། གཏང་བར་བྱ་བ་གཏོང་བ་པ་ཡང་དག་པར་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཕ་དང་མ་ལ་རིམ་གྲོས་གནས་པ་དང༌། གུས་པར་ཉན་པ་དང༌། ཞེས་དང༌། རི་མོར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མནར་སེམས་པ་མེད་པ་དང༌། མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཡ
Chinese
应当生起之想。种姓之子，你应当于我生起殊胜子之想。于善知识生起父母之想，于随教生起种姓之理之想，于精勤生起不坏失理之想。种姓之子，你应当于我生起青年国王之想。于善知识生起正法之王之想，殊胜大臣之想，于教诫生起国王之法律之想，于精勤生起智慧国王之顶髻，以庄严和正法之方便束缚于头上，以及观视正法之王的城市之想。种姓之子，你应当如是修习作意，亲近善知识们。如是说。《遍行菩提经》中也说：大王以十种处，以友伴于善友随念爱，欲利，欲益，欲乐，应知。何为十？即彼长时安住忆念，彼来时生欢喜，善来之故前去迎接，于彼说吉祥之语，于彼说秘密，彼之秘密隐藏，彼之秘密守护，彼之不友善者舍弃，彼之友善者依止。大王，此十处乃为从罪恶中遮止而前行者。大王，又以十处，以友伴于善友随念爱，欲利，欲益，欲乐，应知。何为十？身语意之律仪，令其如实受持。安置，善安置，应舍弃者，令其如实趣入舍弃。于父母处以恭敬而住，恭敬听闻，如是，于画像者令其如实趣入，于具戒之沙门和婆罗门无有恼害之心，令其如实受持前行，于彼等之功德之后赞叹宣说。
English
One should generate the thought. Son of good family, you should generate the thought of an excellent son towards me. Towards the virtuous friend, generate the thought of parents; towards the subsequent teachings, generate the thought of the principles of lineage; towards diligence, generate the thought of not losing the principles. Son of good family, you should generate the thought of a young king towards me. Towards the virtuous friend, generate the thought of the king of Dharma; the thought of an excellent minister; towards the instructions, generate the thought of the king's laws; towards diligence, generate the thought of the crown of the king of wisdom; binding the means of adornment and Dharma on the head, and the thought of gazing upon the city of the king of Dharma. Son of good family, you should cultivate such thoughts and attend to virtuous friends. Thus it was said. Also in the Sutra of Universally Wandering Bodhi: Great King, with ten places, with friends, towards virtuous friends, one should know to cherish love, desire benefit, desire welfare, and desire happiness. What are the ten? That is, remembering that he dwells for a long time, rejoicing when he comes, going forth to greet him because of his good arrival, speaking auspicious words to him, speaking secrets to him, hiding his secrets, guarding his secrets, abandoning those who are not friendly to him, and relying on those who are friendly to him. Great King, these ten places are those who go forward to prevent evil. Great King, also with ten places, with friends, towards virtuous friends, one should know to cherish love, desire benefit, desire welfare, and desire happiness. What are the ten? Causing them to properly take up the discipline of body, speech, and mind. Placing, placing well, causing them to truly enter into abandoning what should be abandoned. Dwelling with reverence towards father and mother, listening with reverence, and so forth, causing them to truly enter into those who make images, having no malice towards the monks and Brahmins who possess morality, causing them to truly take up going forward, and praising and proclaiming the qualities of those.