Tibetan
ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚངས་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། རྒྱལ་པོ་ངས་ནི་འདས་པའི་དུས་དྲན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འོད་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང༌། །ལོ་ནི་བརྒྱད་ཁྲི་ཐམ་པའི་བར་དག་ཏུ། །ཆོས་རྣམས་བསྟན་ནས་རྒྱལ་བ་མྱ་ངན་འདས། །རྒྱལ་བ་དེ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་འོག །དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཉམས་ཤིང་ཐུག་པ་ན། །དགེ་སློང་དྲན་པའི་བློ་ཅན་ཞེས་བྱ་བྱུང༌། །གཟུངས་ཐོབ་མ་ཡིན་སྤོབས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར། །མཛེས་ཤིང་དེས་ལ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །རྟག་ཏུ་ངན་དོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ། །སྐྱེ་དགུ་སྤྲིན་གྱི་ཆུས་ནི་ཚིམ་བྱེད་ལྟར། །ལྷར་བཅས་འགྲོ་བ་ཆོས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ནས་སྟེང་དུ། །བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའི་གྲོང་ཁྱེར་བྱུང༌། །ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་དཔག་ཚད་བརྒྱད་དུ་གྱུར། །བདེ་ཞིང་ལོ་ལེགས་མི་དེ་རྣམས་བློ་ལྡན། །ཆོས་སྨྲ་དྲན་པའི་བློ་ཅན་དེ་འོངས་ནས། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱང་སྟོན། །སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་གསུམ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་བཀོད་པར་གྱུར། །མེ་ཏོག་རྣམས་དང་སྤོས་དང་གོས་རྣམས་དང༌། །བཅའ་བ་བཏུང་བ་ཇི་ལྟར་འཚམ་པ་ཡི། །གླུ་དབྱངས་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣམས་རབ་མཆོག་གིས། །དེ་ དག་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཞིན་དུ་མཆོད། །དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཤིན་ཏུ་མི་མཐུན་གྱུར། །གྲོང་ཁྱེར་དུ་ནི་དེ་ཡི་བསྔགས་མིན་སྒྲོགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དེའི་ཉེས་པ་ངེས་ཤེས་ཞེས། །རེ་རེ་ནས་ནི་ཁྱིམ་པའི་མདུན་དུ་བརྗོད། །ཟླ་བ་ཉ་ཡི་གསོ་སྦྱོང་བབ་པ་ན། །སྡིག་པའི་དགེ་སློང་ལྟུང་བཅས་ལངས་ནས་ནི། །གལ་ཏེ་དོ་ནུབ་མྱུར་དུ་མ་སོང་ན། །གནད་རྣམས་གཏུབ་ཅིང་སྲོག་ཀྱང་བཅད་དོ་ཞེས། །སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་དེ་དག་ཉིད་ལ་སྙིང་རྗེ་ནས། །སེམས་ཅན་དག་པ་དེ་ནི་མ་ཞུམ་སོང༌། །སངས་རྒྱས་སྲས་ཅི་ཕྱིར་ན་བརྙས་བྱེད་ཅེས། །ལྷ་རྣམས་སྟོང་དག་མི་དགའ་དུ་བར་བྱེད། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དེ་དག་ཀུན། །དགོད་ཅིང་མགུ་བས་མཚན་མོ་འདའ་བར་བྱེད། །ཀྱེ་མ་བདག་ཆག་དེ་ལས་ལེགས་པར་ཐར། །ཁུར་ཅི་བོར་བ་སྙམ་དུ་ཉམས་ལ་སེམས། །དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དུས་ལས་འདས་གྱུར་ནས། །བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུར་དམྱལ་བར་གནས་པར་གྱུར། །བསྐལ་པ་བྱེ་སྟོང་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ། །ཡི་དགས་འཇིག་རྟེན་དེར་ནི་དག་སློང་གནས། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཚེ་རབས་རྟག་ཏུ་ལྗོངས། །དེ་དག་སྦྲུལ་གདུག་སྐྱེས་ཏེ་ས་རྡུལ་ཟ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་བོང་པས་བརྒྱབ། །སྐྱབས་ཀྱང་མེད་དེ་དཔུང་གཉེན་མེད་པར་གྱུར། །ཚེ་རབས་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་དུ། །མི་ཡི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས་དབུལ་པོར་གྱུར། །སྨྱོ་ཞིང་ལྗོངས་ལ་རྟག་ཏུ་ལུས་ཀྱང་རུལ། །མདོག་ངན་སྨད་པར་གྱུར་ཏེ་མཐུ་ཡང་ཆུང༌། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ང་རྒྱལ་ཟིལ་གྱིས་ནོན། །བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་མི་སྡུག་མང་པོ་བྱེད། །གཞན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་ནི་སྐྱོན་ཡང་འདོགས། །གཡང་ས་ཆེན་པོར་བདག་ཉིད་འདོར་བར་བྱེད། །མ་འོངས་དུས་ན་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་པ། །གྲགས་ཆེན་ཞེས་བྱའི་བསྐལ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེར་ནི་སྐྱོབ་པ་འཇིག་རྟེན་དོན་མཛད་པ། །བདེ་གཤེགས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་དག་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐ་མའི་ཚེ། །དེར་ནི་དེ་དག་མི་ལུས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དེ་མཐོང་ནས་ནི་བཟོད་པ་ཐོབ། །སངས་རྒྱས་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །སྔོན་ནི་ལྷན་ཅིག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་སུ་སྨོན་ལམ་བཏབ། །དེར་ནི་དེ་ དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་ཉམས། །བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ངན་འགྲོར་ལྷུང༌། །ང་ནི་དེ་ཚེ་ཆོས་སྨྲ་རྒྱལ་བའི་བུ། །དྲན་པའི་བློ་ཅན་ཞེས་བྱ་དེར་ཡང་གྱུར། །གང་དེ་སུན་འབྱིན་སྟོན་ལ་སུན་འབྱིན་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་སྤངས་ཤིང་བོར་ནས་ནི། །ཚུལ་མིན་སྤངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་སྦྱོར་གྱིས་ཤིག །གང་ཞིག་བདག་ཉིད་བསླབ་པར་མི་འདོད་པ། །དེས་ནི་མི་ཤེས་ཚིག་རྣམས་སྤངས་ནས་ཀྱང༌། །མེ་ཡི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་སྤོངས། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཐོས་དང་མ་ཐོས་དང༌། །བདེན་དང་མི་བདེན་བས་ནི་གཞན་མི་གླེང༌། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་འདོད་པ་ཡི། །དགེ་སློང་དེས་ནི་བདག་གི་ཉེས་པ་བསལ། །དེས་པ་རྣམས་ནི་ནང་དང་དེ་བཞིན་ཕྱིའི། །དངོས་པོ་དེ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་གཏོང་བྱེད། །གང་ཞིག་ང་ཡི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་འདུན། །དེ་དག་ཅི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེད། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་ང་ཡི་བསྟན་པ་ལ།། དམུ་རྒོད་མང་པོ་བྱང་ཆུབ་སུན་ཡང་འབྱིན། །དེ་དག་གཅོང་རོང་གཡང་ས་ཆེན་པོར་འགྲོ། །བསམ་པ་ཉམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཅི་བྱར་ཡོད། །ང་ཡི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདོད་གང་ཡིན་པས། །རིགས་ངན་བུ་འདྲར་ང་རྒྱལ་སྤངས་བྱས་ལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་མི་དགར་ཡོང་མི་བྱ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་གང་ན་གུས་པ་མེད་པ་དང༌། མ་དད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་སྡང་བ་དང༌། གླགས་ལྟ་བ་དག་ཡོད་པ་དེར་ནི། དེ་བཞིན་ག
Chinese
据说，这四法会成为大乘的障碍。在《梵天所问经》中也说：国王，我回忆过去，有一位佛名为智慧光佛。在八万年间，他宣说了佛法，然后逝世。那位佛逝世后，正法衰败之际，有一位比丘名为具念。他没有获得陀罗尼，却获得了无畏。他美丽且善于言辞，总是满足于微薄的需求。如同云雨滋润众生，他以佛法滋润天人等众生。在他那个时代，上方有一座名为庄严王都的城市。它的周围有八个由旬。那里安乐丰饶，人们聪明。那位说法者、具念比丘来到那里，为了利益众生而说法。有两千三百俱胝的众生被安置于无上菩提。他们以鲜花、香、衣物，以及适宜的食物和饮料，以最上等的歌舞音乐，像供养佛陀一样供养他。有五百位比丘非常不和睦，在城市中宣扬他的坏话，说持戒者犯了错误，并一一在居士面前说。在满月斋戒日，作恶的比丘，带着罪过站起来说：如果今晚不迅速离开，就会砍断要害，夺取性命。他怜悯那些说话的比丘，那个清净的众生没有退缩。诸天不悦，发出怒吼，说：为何要侮辱佛子？之后，那五百位比丘都笑着快乐地度过夜晚。唉，我们从那个灾难中解脱了，感觉像是卸下了重担。那五百位比丘死后，在地狱中住了八十劫。在七十六俱胝千劫中，那些比丘住在饿鬼世界。那些众生生生世世都在那里，他们转生成为毒蛇，以泥土为食。
English
It is said that these four dharmas will become obstacles to the Mahayana. In the Sutra of Brahma's Questions, it is also said: King, I recall the past, there was a Buddha named Buddha of Wisdom Light. For eighty thousand years, he preached the Dharma and then passed away. After that Buddha passed away, when the True Dharma was declining, there was a Bhikshu named Possessing Mindfulness. He did not obtain Dharani, but he obtained fearlessness. He was beautiful and eloquent, always content with meager needs. Just as clouds and rain nourish sentient beings, he nourished gods and other beings with the Dharma. In that era of his, above was a city named Adorned King City. Its circumference was eight yojanas. It was peaceful and prosperous, and the people were intelligent. That Dharma speaker, the Bhikshu Possessing Mindfulness, came there and preached the Dharma for the benefit of sentient beings. Two thousand three hundred kotis of sentient beings were placed in unsurpassed Bodhi. They offered him flowers, incense, clothing, and suitable food and drink, with the most excellent songs, dances, and music, just as they would offer to a Buddha. There were five hundred Bhikshus who were very discordant, and they proclaimed his faults in the city, saying that the virtuous one had committed errors, and they spoke about it one by one in front of the householders. On the full moon Uposatha day, the evil Bhikshus, standing up with transgressions, said: If you do not leave quickly tonight, we will cut off your vital points and take your life. He had compassion for those speaking Bhikshus, and that pure being did not shrink back. The gods were displeased and roared, saying: Why do you insult the Buddha's son? After that, all five hundred Bhikshus spent the night laughing and rejoicing. Alas, we have been liberated from that disaster, and we feel as if we have unloaded a burden. After those five hundred Bhikshus died, they stayed in hell for eighty kalpas. For seventy-six kotis of thousands of kalpas, those Bhikshus lived in the preta world. Those beings were there lifetime after lifetime, and they were reborn as venomous snakes, eating dirt.
Chinese
被抓住的人们看见了，便用棍棒殴打。 没有救护，成了没有亲友的人。 在十八千亿个世代中， 出生在人中，变得贫穷。 疯狂地在国土上，身体也总是腐烂。 相貌丑陋，被人轻贱，威力也很小。 像那样行事，被傲慢所压倒。 自己总是造作许多不悦意之事。 对别人的布施，也加以毁谤。 自己堕入大悬崖。 未来之时，六十劫时， 将出现名为“大名”之劫。 在那里，救护者，成办世间义利者， 将出现一万俱胝位善逝。 那些是最后成佛之时， 在那里，他们将获得人身， 见到佛陀后，获得安忍。 将能见到恒河沙数般的佛陀。 往昔，他们所有那些一起， 在一切智智的心中，立下誓愿。 在那里，他们 的菩提心不退转。 因想法的差别，而堕入恶趣。 我那时是说法之王之子， 也成了名为“具念”者。 凡是驳斥者，将驳斥导师。 因此，舍弃并抛弃傲慢之后， 舍弃不如法，而行持智慧瑜伽吧！ 凡是不想调伏自己者， 他也舍弃不了无知之语， 如火堆般舍弃嫉妒吧！ 对于所见与未见、所闻与未闻， 真实与不真实，不要议论他人。 想要证得无上菩提的， 比丘应消除自己的过失。 行持者们，对于内以及外， 所有那些事物，都为了菩提而施舍。 凡是希求我的无上菩提者， 他们为何对他人产生嗔恨？ 未来之时，我的教法中， 许多顽劣者也会毁谤菩提。 他们将前往深渊大悬崖。 心念已失，要菩提何用？ 凡是想要我的无上菩提者， 如劣种之子般舍弃傲慢之后， 对一切有情生起慈爱之心后， 对于得到与未得到，不要不悦。 其他大国王，凡是对何者没有恭敬，没有信心，以及对其他人嗔恨，以及伺机而动者，在那里，也是如此。
English
Those who were caught saw it and beat him with sticks. Without protection, he became without relatives and friends. In eighteen billion trillion lifetimes, Having been born among humans, he became poor. Mad and always decaying in the land. Ugly in appearance, despised, and his power was small. Acting like that, he was overwhelmed by arrogance. He himself always creates many unpleasant things. He also finds fault with the generosity of others. He throws himself into a great abyss. In the future, in the age of sixty kalpas, An age called "Great Fame" will arise. There, saviors, those who accomplish the benefit of the world, Ten million billion Sugatas will appear. Those will be the times of the last Buddhas, There, they will obtain human bodies, Having seen the Buddha, they will obtain forbearance. They will see as many Buddhas as there are grains of sand in the Ganges. In the past, all of them together, In the mind of omniscient wisdom, they made vows. There, they their bodhicitta does not decline. Due to the differences in thoughts, they fall into the lower realms. At that time, I was the son of the Dharma-speaking king, I also became known as "Mindful." Whoever refutes, will refute the teacher. Therefore, having abandoned and discarded arrogance, Abandoning what is improper, practice the yoga of wisdom! Whoever does not want to tame himself, He also cannot abandon ignorant words, Like a pile of fire, abandon jealousy! Regarding what is seen and unseen, heard and unheard, truth and untruth, do not discuss others. A monk who desires to attain supreme enlightenment, should eliminate his own faults. Practitioners, for the sake of enlightenment, give away all those things, both internal and external. Whoever desires my supreme enlightenment, Why do they generate anger towards others? In the future, in my teachings, many unruly people will also slander enlightenment. They will go to the deep abyss and great precipice. With the mind lost, what is the use of enlightenment? Whoever desires my supreme enlightenment, having abandoned arrogance like a son of a bad lineage, Having generated a mind of loving-kindness towards all sentient beings, do not be displeased with what is obtained and not obtained. Also, where other great kings have no respect, no faith, and hate others, and are opportunistic, there, it is the same.