Tibetan
བྱ། སྨན་དཔྱད་དང་སྙན་དངགས་དང་གཏམ་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པར་མི་བྱ། འདུག་པ་དང་ལྡང་པ་དང༌། འཆག་པ་དང་ཉལ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་མཚན་མ་ལ་དགོངས་པ་བསྟན་པ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། འོད་སྲུངས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་དགེ་སྦྱོང་སྟེ། བཞི་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁ་དོག་དང་རྟགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་དང༌། ཆོ་ག་སྲུང་ཞིང་ཚུལ་འཆོས་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང༌། བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང༌། ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་དགེ་སྦྱོང་ངོ༌། །འོད་སྲུངས་དེ་ལ་ཁ་དོག་དང་རྟགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཁ་ཅིག་ཁ་དོག་དང༌། རྟགས་དང་དབྱིབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་གྱོན་ཅིང༌། མགོ་བྲེགས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོག་ས་མོད་ཀྱི། དེ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་སྤྱོད། ངག་གི་ལས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་སྤྱོད། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་སྤྱོད་ཅིང༌། མ་དུལ་བ་མ་ཞི་བ། མ་བསྲུངས་པ་མ་བྱུང་བ། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་བརྐམ་པ། ལེ་ལོ་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ། སྡིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུངས་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང༌། རྟགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་འདི་ལ་ཆོ་ག་སྲུང་ཞིང་ཚུལ་འཆོས་པའི་དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཁ་ཅིག་ཆོ་ག་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང༌། སྤྱོད་ལམ་བཞིར་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ལ་ཟས་དང་སྐམ་ངན་པ་ཟ་ཞིང་འཐུད། འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་པོ་དག་གིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་པ་ས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང༌། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་མི་འདྲེ་ལ། ཚིག་ཉུང་ཞིང་སྨྲ་བ་ཉུང་མོད་ཀྱི། དེའི་སྤྱོད་ལམ་དེ་དག་ཀྱང་ཚུལ་འཆོས་པ་དང༌། ཁ་གསག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཉེ་བར་ཞི་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་མ་ཡིན་གྱི་དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡི་ར་འཛིན་པ་ལ་གནས་ཤིང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཡང་སར་ཡང་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དགྲར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུངས་དེ་ནི་ཆོ་ག་སྲུང་ཞིང་ཚུལ་འཆོས་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་དེ་ལ་བརྗོད་
Chinese
说：对于医药、诗歌和故事非常喜爱，对于国王非常喜爱，对于家庭的事务也不认真努力。应该精通坐、起、行、卧。这样说了。显示了对于破戒者的相状的思考。《宝积经》中也说：光明守护，这四种是沙门，哪四种呢？就像这样：颜色、标志和形状的沙门，守护仪轨而伪装的沙门，讲述词句的沙门，以及如实修行的沙门。光明守护，其中颜色、标志和形状的沙门是什么呢？光明守护，这里有些沙门具有颜色、标志和形状，穿着法衣袈裟，剃着头，拿着钵，但他们身体的行为完全不净，语言的行为完全不净，意念的行为完全不净， 不调伏，不寂静，不守护，不防护，贪求完全不净的活命，懒惰，破戒，具有罪恶的法，光明守护，这就是颜色、标志和形状的沙门。光明守护，其中守护仪轨而伪装的沙门是什么呢？光明守护，这里有些沙门具有仪轨、行境和行为的圆满，在四种行为中保持觉知，吃粗劣的食物和饮料，满足于四种高贵的种姓，非常喜欢边远的地方，不与在家和出家的人交往，话语很少，说话也很少，但他们的行为也是伪装和虚伪的，不是为了完全清净心，不是为了调伏，不是为了趋近寂静，而是为了观察目标，执着于我，安住于我的执着，对于不以空性为目标的法也认为是悬崖。对于宣说空性的比丘也认为是敌人，光明守护，这就是守护仪轨而伪装的沙门。光明守护，其中讲述
English
Said: One should be very fond of medicine, poetry, and stories, very fond of the king, and should not be truly diligent in the affairs of the household. One should be skilled in sitting, rising, walking, and sleeping. So it was said. Showing the consideration of the characteristics of those who break the precepts. It is also said in the *Ratnakuta Sutra*: Light-protector, these four are renunciates. Which four? They are: the renunciate of color, marks, and form; the renunciate who guards rituals and pretends; the renunciate who speaks in metered verses; and the renunciate who truly practices. Light-protector, what is the renunciate of color, marks, and form? Light-protector, here some renunciates have color, marks, and form, wearing monastic robes, with shaved heads, carrying begging bowls, but they engage in bodily actions that are completely impure, speech actions that are completely impure, and mental actions that are completely impure. Untamed, unpacified, unguarded, unprotected, craving for a completely impure livelihood, lazy, immoral, possessing sinful qualities. Light-protector, that is called the renunciate of color, marks, and form. Light-protector, what is the renunciate who guards rituals and pretends? Light-protector, here some renunciates have complete rituals, conduct, and behavior, and engage mindfully in the four conducts, eating and drinking poor food and drink. They are content with the four noble lineages, delight in remote places, and do not associate with householders or renunciates. They speak little and say little, but their conduct is also pretense and hypocrisy, not for the sake of completely purifying the mind, not for the sake of taming, not for the sake of approaching peace, but for the sake of observing objects, clinging to self, abiding in the clinging to self, and also perceiving as a precipice those things that are not aimed at emptiness. They also perceive as enemies those monks who speak of emptiness. Light-protector, that is called the renunciate who guards rituals and pretends. Light-protector, among them, speaking
Tibetan
པའི་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཁ་ཅིག་ཇི་ལྟར་བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གཞན་གྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང༌། ཇི་ལྟར་མང་དུ་ཐོས་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཐོས་པ་འཛིན། ཇི་ལྟར་བདག་དགོན་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་འདོད་པ་ཉུང་ལ་ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འགོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དགེ་སྦྱོང་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཚངས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འོད་སྲུངས་དེ་ནི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་གང་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ན། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོས་ནས། དགའ་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ན། ཁམས་གསུམ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡང་མི་འདོད་པ་ཡིན་ན། བདག་དང་སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང་སྐྱེ་བ་པོ་དང༌། གསོ་བ་དང་སྐྱེས་བུ་དང༌། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཚིག་འབྲུ་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནང་དུ་ཚོལ་གྱི། ཕྱི་རོལ་དུ་རྒྱག་པ་མ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་མཐོང་བས་བདག་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། གཞན་སྐྱབས་མ་ཡིན། དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡང་མི་ལྟ་ན། གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ཡང་མི་ལྟ་ན། སྨྲ་བའི་ཚིག་གི་ལམ་ནས་བརྗོད་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། འཕགས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་རྟོག་ན། མང་པོ་འདུས་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་གང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་མ་ཡིན། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འཁོར་བར་ཡང་མི་སྐྱེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་མངོན་པར་དགའ་བ་
Chinese
什么是按照言辞分段的修行者呢？ 具寿大迦叶，在此有些修行者，为了让别人知道自己具有戒律，就各自观察而守护戒律；为了让别人知道自己听闻广博，就各自观察而受持听闻；为了让别人知道自己住在寂静处，就各自观察而少欲知足，并且变得非常寂静。像这样是为了向别人展示，而不是为了厌离，不是为了离贪，不是为了止息，不是为了寂静，不是为了圆满菩提，不是为了修行，不是为了梵行，不是为了涅槃。 具寿大迦叶，这就是所谓的按照言辞分段的修行者。 具寿大迦叶，什么是如实修行的修行者呢？ 具寿大迦叶，如果有人连身体和性命都不顾惜，更何况是利养和恭敬以及分段的言辞呢？ 听闻空性、无相、无愿的法门后，欢喜并且如是进入。 即使对于涅槃也没有贪求而行持，更何况是对三界显现欢喜呢？ 如果连视空性都不愿意，更何况是视我、有情、命、生者、养育者、士夫、补特伽罗呢？ 依靠意义，而不是依靠词句；在内心寻求从烦恼中解脱，而不是向外散乱；见到一切法完全清净，自性本来就没有烦恼，自身就是救护，而不是其他的救护。 他甚至不把如来视为法性，更何况是色身呢？ 甚至不把对法的离贪视为目标，更何况是用言语的途径来表达呢？ 甚至对圣者无为的僧团也进行分别，更何况是对大众聚集进行分别呢？ 对于任何法，不是为了断除而精进，不是为了修习，不是为了现证，不是为了现证，也不会再轮回中出生，也不会对涅槃显现欢喜。
English
What is a practitioner who is segmented according to words? Kashyapa, here some practitioners, in order to let others know that they have discipline, observe discipline by examining each other; in order to let others know that they have heard extensively, they hold on to hearing by examining each other; in order to let others know that they live in solitude, they become less desirous and content by examining each other, and become very solitary. Like this, it is for showing others, not for renunciation, not for detachment, not for cessation, not for peace, not for complete enlightenment, not for practice, not for brahmacharya, not for nirvana. Kashyapa, this is what is called a practitioner who is segmented according to words. Kashyapa, what is a practitioner who truly practices? Kashyapa, if someone does not even care about body and life, what to say of gain and respect and segmented words? Having heard the teachings of emptiness, signlessness, and wishlessness, they rejoice and enter accordingly. Even if they practice without desire for nirvana, what to say of being manifestly happy with the three realms? If they do not even want to see emptiness, what to say of seeing self, sentient beings, life, birth-giver, nourisher, person, and individual? Rely on meaning, not on words; seek liberation from afflictions within, not scatter outwards; seeing that all dharmas are completely pure, and that by nature there is no affliction, self is the refuge, not other refuges. They do not even see the Tathagata as dharmata, what to say of the form body? They do not even regard detachment from dharma as the goal, what to say of expressing it through the path of speech? Even if they discriminate against the noble unconditioned Sangha, what to say of discriminating against the assembly of the many? For any dharma, it is not striving for abandonment, not for cultivation, not for realization, not for realization, nor will they be born in samsara, nor will they manifest joy in nirvana.