Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བགྱི་བ་བྱུང་བས་ནི། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ད་ལྟར་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་གཞེས་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་འདས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཟི་བརྗིད་སྡུག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་ལ་ཉི་ཟླ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་བཞུགས་ཤིང༌། འཚོ་གཞེས་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་རྒྱལ་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བགྱི་བར་གང་གྱུར་པ་དེ་ནི། བདག་ཉིད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དགེ་སློང་རྒྱལ་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བགྱི་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་འདི་མ་འཚལ་བས། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་དེ་འདྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མ་མཆིས་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ལགས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་འམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སུག་ ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་འཚལ་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མི་འཚལ་ན། དེས་དམ་པའི་ཆོས་སྤང་བར་མི་བགྱིའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་དབྱེ་བར་མི་བགྱིའོ། །ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་པ་བསྟན་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་འབྲས་བུའི་འདུ་ཤེས་ཅན། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡི་ཟས། །ཟོས་ནས་སངས་རྒྱས་སྤོང་བར་བྱེད། །གང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ནི། །མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་བཤིག་བྱེད་པས། །གང་ཞིག་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་འདི་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །གང་གིས་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །དགྲ་བཅོམ་བསད་པར་གྱུར་པ་བས། །གང་ཞིག་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་འདི་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་འཐག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། འཇམ་དཔལ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཕྲའོ། །འཇམ་དཔལ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་ལ་ནི་བཟང་བར་འདུ་ཤེས་ལ། ལ་ལ་ནི་ངན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཆོ
Chinese
菩萨比丘说法者名为极喜自在者，已现证无上圆满菩提而成佛，如今安住、生活并说法。从东方经过百千俱胝世界，在佛刹珍宝种种的世界中，如来、应供、正等觉，光辉灿烂、清净无垢、压倒日月者安住并生活说法。世尊，成为比丘胜慧者，彼即是我在那时那刻，成为比丘胜慧。世尊，我因不了解如此之理，而遭受如此之苦。世尊，我处于那样的境地，遭受了没有那样的痛苦的痛苦，完全臆测的痛苦，颠倒的痛苦等种种。世尊，既然如此，无论是进入菩萨乘，还是进入声闻乘，如果不了解那样的足业障，不了解那样的痛苦，就不应舍弃正法，不应区分正法，不应对任何法生嗔。如是说。于舍法作意开示之大悲心入门经中亦云：具有世间果之想，于未来时将出现，彼等食尽阿罗汉之食，而舍弃佛陀。何者于此赡部洲中，摧毁一切佛塔者，何者舍弃经藏之，罪业此乃极超胜。何者于恒河沙数之，阿罗汉杀害而尽者，何者舍弃经藏之，罪业此乃极超胜。如是说。摄一切分别经中亦云：妙吉祥，舍弃正法之业障乃轻微。妙吉祥，凡如来所说之教言，于某些视为善，于某些视为恶者，彼乃
English
The Bodhisattva, a Dharma-speaking monk named Rabtu Gawae Wangpo, has manifested as a Buddha, fully enlightened to the unsurpassed and perfectly complete Bodhi. He now abides, lives, and teaches the Dharma. After passing through hundreds of thousands of billions of world realms in the eastern direction, in a Buddha-field of various precious jewels, the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha, glorious, beautiful, immaculate, and surpassing the sun and moon, abides and lives, also teaching the Dharma. The Bhagavan, who became the monk Gyalwai Lodro, was myself at that time and in that moment, becoming the monk Gyalwai Lodro. Bhagavan, because I did not understand such a principle, I experienced such suffering. Bhagavan, I was in such a state, experiencing suffering without such suffering, suffering of complete speculation, suffering of inversion, and so on. Bhagavan, since it is so, whether entering the Bodhisattva path or entering the Hearer path, if one does not understand such foot-karma obscurations, and does not understand such suffering, one should not abandon the true Dharma, should not discriminate against the true Dharma, and should not be angry with any Dharma. Thus it was said. Also, in the Sutra on Entering Great Compassion, which shows the intention of abandoning the Dharma, it is said: Those with the notion of worldly fruits will appear in later times; they will eat the food of Arhats and abandon the Buddha. Whoever destroys all stupas in this Jambudvipa, whoever abandons the Sutra Pitaka, this sin is extremely superior. Whoever has killed as many Arhats as there are sands in the Ganges, whoever abandons the Sutra Pitaka, this sin is extremely superior. Thus it was said. Also, in the Sutra Compendium of All Distinctions, it is said: Manjushri, the karmic obscuration of abandoning the true Dharma is minor. Manjushri, whoever considers some of the teachings spoken by the Tathagata to be good and some to be bad, that is...
Tibetan
ས་སྤོང་བའོ། །གང་ཆོས་སྤོང་བ་དེས་ཆོས་སྤངས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན། དགེ་འདུན་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་པའོ། །འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་སྤོབས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་འམ། སྤོབས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཡང་གཟུངས་ཐོབ་ཅེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུངས་ཐོབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ན་ ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བའི་སྤྱོད་པ་ཉེས་པར་བྱས་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱི་བག་མེད་པས་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤོབས་པ་གོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ལེགས་པར་མ་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་ཚིག་དང་ཚིག་ཏུ་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེའི་མིང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དང་མདོ་སྡེར་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པར་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་ལ་ལ་མོས་ཤིང་དོན་ལ་ལ་ལ་མི་མོས་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་གཏམ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དཀྲུགས་མ་བྱེད་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པས་སྨྲ་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྤྱད་འདི་ལ་མི་སྤྱད་ཅེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་འདི་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་དམ་ཚིག་གོ
Chinese
舍法品。凡舍法者，以舍法故，即是诽谤如来，恶言僧伽。若言此是理，此非理，是为舍法。若言此是为菩萨所说，此是为声闻所说，是为舍法。若言此是为独觉所说，是为舍法。若言此是菩萨之学，此非菩萨之学，是为舍正法。若言说法者有勇，或言无勇，是为舍法。若说法是为非法，是为舍法。若言无佛出世亦得陀罗尼，是为舍法。若言得陀罗尼者非是清净，是为舍法。若言说法者所有行是恶所作，是为舍法。若言说法者修行不具足，是为舍法。若以行仪放逸而论说，是为舍法。若以行仪而论说，是为舍法。若以行及戒律毁坏而论说，是为舍法。若言不解勇，是为舍法。若言显现未善说，是为舍法。若以未解故，于句与句中作违背，是为舍法。若言以字之名而入于如来之教，是为舍法。若言经与经作违背，是为舍法。若言偈与偈作违背，是为舍法。若于此义而信乐，于此义而不信乐，是为舍法。若说法之时转为异语，是为舍法。若不搅乱，是为舍法。若以分别而说，是为舍法。若言此应行此不应行，是为舍法。若言此是善说此非善说，是为舍法。此是佛之教敕。
English
Chapter on Abandoning the Dharma. Whoever abandons the Dharma, by abandoning the Dharma, is slandering the Tathagata and speaking ill of the Sangha. If one says, "This is reasonable, this is unreasonable," it is abandoning the Dharma. If one says, "This was spoken for the sake of Bodhisattvas," or "This was spoken for the sake of Hearers," it is abandoning the Dharma. If one says, "This was spoken for the sake of Solitary Buddhas," it is abandoning the Dharma. If one says, "This is the training of a Bodhisattva," or "This is not the training of a Bodhisattva," it is abandoning the Holy Dharma. If one says, "The Dharma speaker has courage," or "The Dharma speaker has no courage," it is abandoning the Dharma. If one teaches that the Dharma is not the Dharma, it is abandoning the Dharma. If one says that even without the appearance of a Buddha, one can obtain a dharani, it is abandoning the Dharma. If one says that obtaining a dharani is not completely pure, it is abandoning the Dharma. If one says that the conduct of the Dharma speaker is accompanied by evil deeds, it is abandoning the Dharma. If one says that the Dharma speaker's practice is not perfect, it is abandoning the Dharma. If one speaks of carelessness in conduct, it is abandoning the Dharma. If one speaks of conduct, it is abandoning the Dharma. If one speaks of conduct and discipline being broken, it is abandoning the Dharma. If one says that courage is not understood, it is abandoning the Dharma. If one says that the appearance is not well explained, it is abandoning the Dharma. If, due to not understanding, one makes contradictions between sentences, it is abandoning the Dharma. If one says that one enters the teachings of the Tathagata by the name of letters, it is abandoning the Dharma. If one says that sutras contradict sutras, it is abandoning the Dharma. If one says that verses contradict verses, it is abandoning the Dharma. If one believes in one meaning and does not believe in another meaning, it is abandoning the Dharma. If, when teaching the Dharma, one changes to another topic, it is abandoning the Dharma. If one does not confuse, it is abandoning the Dharma. If one speaks with discrimination, it is abandoning the Dharma. If one says, "This should be practiced, this should not be practiced," it is abandoning the Dharma. If one says, "This is well spoken, this is not well spoken," it is abandoning the Dharma. This is the command of the Buddha.
Tibetan
།འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་དམ་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ངས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བར་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་ངས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་པ་ཡིན་ན། འདི་ལྟར་མི་བླུན་པོ་དེ་དག་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ བར་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་དབང་གིས་ཆོས་སྤོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བགྱིས་པར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་ཐར་བར་འགྱུར། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཉིན་གཅིག་ཅིང༌། དུས་གསུམ་དུ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པར་བཤགས་ན། དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཉུང་ན་བསྐལ་པ་བཅུས་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མ་བཟུང༌། མ་བཀླགས་པར་སྨྲ་ན། ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་ལས་མ་སྨྲས་པར་ཤིན་ཏུ་ཐར་བར་དཀའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་བསླབས་ནས། ཕྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་སྨོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལྕགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཚོན་རྣོན་པོས་ལྕེ་བཅད་པ་ནི་བླའི། འཁོར་གྱི་ནང་ན་འདུག་གམ། དབེན་པ་ན་འདུག་གམ། བདག་ཉིད་ཟླ་དང་བཅས་པར་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་འདིས་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེ
Chinese
如果说“这不是佛的教令的誓言”，那就是舍法。那是什么缘故呢？文殊，声闻众的辩才有多少，菩萨众的辩才有多少，那些全部都是如来的威力。文殊，我已发愿，声闻众的辩才有多少，菩萨众的辩才有多少，那些全部都是从如来的威力中产生的。文殊，我已于菩提发愿，像这样愚笨的人们堕入恶趣，是因为受到了魔的加持。对于那，还想加以责难，从那以后，文殊童子向世尊这样禀告道：世尊，如果有人因恶友的影响，做了像这样舍法的事，世尊，那时他要怎样才能从中解脱呢？这样禀告之后，世尊对文殊童子这样说道：文殊，如果七年之中，每天三次向罪过忏悔罪过，在那之后就会清净，从那以后，最少也能获得十劫的忍辱。文殊，如果菩萨乘的种姓之子或种姓之女，不持此法类，不读诵而说，比起不说话，因法而贫乏就更难以解脱。因此，要先向菩萨学习，之后才能说法，那样就不会被责备了，这样说到之间。在《分别经》中也说：舍利弗，用铁的自性利器割断舌头是更好的。无论是在僧团中，还是在寂静处，还是独自与月亮在一起，宣说不完全清净的法是不可以的。舍利弗，因此要用这种方式来理解。舍利弗，过去无量劫之前，有如来应供正等觉，名为大庄严。
English
If it is said, "This is not the vow of the Buddha's command," then it is abandoning the Dharma. What is the reason for that? Manjushri, however much eloquence the Shravakas have, and however much eloquence the Bodhisattvas have, all of that is the power of the Tathagata. Manjushri, I have made the aspiration that however much eloquence the Shravakas have, and however much eloquence the Bodhisattvas have, all of that arises from the power of the Tathagata. Manjushri, I have also made aspirations for Bodhi. Like this, those foolish people go to the lower realms because they are blessed by the demons. Furthermore, they think of blaming that. From then on, Manjushri, the youth, said to the Bhagavan: "Bhagavan, if someone, under the influence of evil friends, does such a thing as abandoning the Dharma, Bhagavan, how will he be liberated from this at that time?" After he said that, the Bhagavan said to Manjushri, the youth: "Manjushri, if for seven years, one confesses faults for faults three times a day, then after that, one will become pure. After that, at the very least, one will attain patience for ten kalpas. Manjushri, if a son of a noble family or a daughter of a noble family of the Bodhisattva vehicle does not hold this Dharma category, and speaks without reciting it, it is very difficult to be liberated from being impoverished by the Dharma rather than not speaking. Therefore, having trained in this Bodhisattva, one should teach the Dharma later, so that one will not be blamed," he said until that point. Also, in the Sutra of Discrimination, it says: Sharadvatiputra, it is better to cut off the tongue with a sharp iron weapon. Whether one is in the midst of the assembly, or in a solitary place, or even alone with the moon, it is not right to teach the Dharma that is not completely pure. Sharadvatiputra, therefore, one should understand it in this way. Sharadvatiputra, in the past, immeasurable kalpas ago, there was a Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, named Great Adornment.