Tibetan
ད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བསྐོས་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་ཞིང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལའང་མངོན་དུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན། ངན་ངོན་ལ་མོས་པ་འཁོར་གྱི་ནང་ན་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེས་གཙུག་ ལག་ཁང་ཅིག་བརྩིགས་ནས་དེ་ན་གནས་ཤིང་དེའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ལ་བཀོད་པར་གྱུར་ཏེ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་རྟག་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་ཀྱང༌། སྤྱོད་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཏེ། དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ལོ། །དེའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བར་འཛིན་དུ་བཅུག་གོ །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་འཛིན་དུ་བཅུག་གོ །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་འཛིན་དུ་བཅུག་གོ །དགེ་སློང་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་མཆོག་དང་ཐ་མ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ལྷུར་ལེན་པར་གྱུར་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་བཟོད་པ་ཅན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ། དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་གང་ན་གནས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཕྱིན་ནས་དེ་ན་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནས་ཡང་དང་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། གྲོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་དག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཕྱིར་འོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་དེ་དག་ཏུ་རིགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དད་པར་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་འཁོར་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཚུལ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་ཀྱང་དེ་དག་ཏུ་དོང་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང
Chinese
之后，任命名为达巴南巴达巴者为守护圣法之人，然后就完全寂灭了。当时，出现了一位名叫比丘行慧者，他具有极其清净的戒蕴，获得了五种世间神通，并且精通律藏。那位比丘具有最高的苦行，喜欢恶劣的环境，在僧团中修行。他建造了一座寺庙，住在那里，并且使他的眷属也安住在极其清净的戒蕴中，喜欢修习功德之学。那位比丘精进修行，恒常安住在菩提心中。其他的菩萨们也正确地劝导他修习同样的行持，正确地劝导他修习有相的见解。他让他们执着于一切有为法皆为无常。他让他们执着于一切有为法皆为痛苦。他让他们执着于一切有为法皆为无我。那位比丘精通禅定，但不精通菩萨的行持，却具有善根。那位说法比丘行持清净，精通了解众生的上、中、下根器。他的所有眷属都努力修习功德之学，成为具有无相忍辱和善巧方便的人。善男子，之后，说法比丘行持清净者与眷属一起，前往比丘行慧所住的寺庙，住在那里。他为了慈悲众生，一次又一次地从那座寺庙前往村庄，在那里从事乞食等事务，然后再回来。他在那里使成百上千的不同种姓的人产生了信仰。他的所有眷属也都精通正法。他们也前往那些地方，为众生说法，他们也使成百上千的众生获得了无上圆满的菩
English
Then, Dapa Nambar Dapa was appointed as the one who upholds the sacred Dharma, and then he completely passed into nirvana. At that time, there arose a monk named Bhikshu Behavioral Wisdom, who possessed an extremely pure aggregate of morality, attained the five mundane superknowledges, and was also manifestly learned in the Vinaya Pitaka. That monk possessed the highest asceticism, was fond of unpleasant environments, and practiced within the assembly. He built a monastery and resided there, and also established his retinue in the extremely pure aggregate of morality, and they were fond of the accumulation of the qualities of learning. That monk exerted diligence and constantly abided in the mind of enlightenment. Other Bodhisattvas also correctly encouraged him to practice the same conduct, and correctly encouraged him to practice views with characteristics. He caused them to hold that all conditioned phenomena are impermanent. He caused them to hold that all conditioned phenomena are suffering. He caused them to hold that all conditioned phenomena are without self. That monk was skilled in samadhi, but not skilled in the conduct of Bodhisattvas, yet he possessed roots of virtue. That Dharma-speaking monk, whose conduct was pure, was skilled in understanding the superior, middling, and inferior faculties of sentient beings. As many as were in his retinue also diligently practiced the accumulation of the qualities of learning, and became those who possessed non-objective forbearance and were skilled in means. Noble son, thereafter, the Dharma-speaking monk, whose conduct was pure, together with his retinue, went to the monastery where Bhikshu Behavioral Wisdom resided, and stayed there. From that monastery, again and again, out of compassion for sentient beings, he would go to villages, perform the activities of begging for food, and then return. There, he caused hundreds and thousands of different castes to develop faith. As many as were in his retinue were also skilled in the Dharma. They also went to those places and taught the Dharma to sentient beings, and they also caused hundreds and thousands of beings to attain unsurpassed, perfect, and complete enli
Tibetan
་ཆུབ་ཏུ་བཀོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་འཁོར་དེ་དག་ནི་བསམ་གཏན་ལྷུར་ལེན་ཅིང་གྲོང་དག་ཏུ་ཡང་འཁོར་བར་མི་འདོང་ངོ༌། །དེ་ནས་དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་ལ་མ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དེ་དག་ནི་གྲོང་དུ་ཡང་ དང་ཡང་འཇུག་གོ་ཞེས་དེས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུས་ནས་བཅའ་བ་བྱས་པ། བདག་ཅག་གི་ནང་ནས་སུས་ཀྱང་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །ཁྱོད་ནི་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉུང་དུ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་གྱིས་ཁྱོད་གྲོང་དུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ཞིང་བསྔགས་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་གྲོང་དུ་མ་འདོང་བར་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བས་རྣམ་པར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པས་དེའི་འཁོར་གྱིས་དེ་ཟེར་བ་ལྟར་མ་མཉན་ཏེ། ཡང་དང་ཡང་གྲོང་དག་ཏུ་འདོང་བར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་ནམ་གྲོང་ནས་ཕྱིར་འོངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཡང་གཎྜཱི་བརྡུངས་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ད་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་གྲོང་དུ་འདོང་དང༌། ཁྱོད་གཙུག་ལག་ཁང་འདི་ན་མ་གནས་ཞེས་བསྒོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པས། དགེ་སློང་དེའི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རང་གི་འཁོར་རྣམས་བོས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ། ཁྱེད་གྲོང་དུ་སུ་ཡང་མ་འདོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྨིན་པར་བྱས་པ་དེ་དག་དགེ་སློང་དེ་དག་དང་མ་ཕྲད་པས། ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་ཡང་གྱུར། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་ཡོངས་སུ་འགྲིབས་པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཟླ་བ་གསུམ་པོ་དེ་དག་འདས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་འཕོས་ནས། གྲོང་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དང༌། ལྗོངས་དང༌། ཡུལ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང༌། སེམས་ཅན་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མཐོང༌། དེའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་ཐ་མལ་པ་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་
Chinese
成就菩提。比丘行慧的眷属们专心禅定，也不再前往村落。之后，比丘行慧对其他菩萨生起了不信任之心，说道：他们又一次次地进入村落。于是他敲击犍椎，召集比丘僧团，制定规定：我们之中谁也不得进入村落。你是无知之行，不要少言寡语，你进入村落又能做什么呢？住在寺院里，是世尊所允许和赞叹的，你不要进入村落，而要以禅定的快乐来行持。他这样宣告。善男子，之后，行为清净者及其眷属不听从他的话，又一次次地前往村落。善男子，之后，当那些比丘从村落返回时，比丘行慧又敲击犍椎，召集比丘僧团，说道：如果从今以后你再进入村落，你就不住在这座寺院里。善男子，之后，比丘说法者行为清净，为了守护那位比丘的心，召唤自己的眷属说道：你们谁也不要去村落。之后，那时那些比丘所成熟的众生，由于没有遇到那些比丘，也变得非常不高兴，善的根本也完全衰减了。善男子，之后，比丘说法者行为清净，在那三个月过去之后，从那座寺院迁移到另一座寺院，前往村落、城市、地区、国家和国王的宫殿眷属处，为众生说法。善男子，之后，比丘行慧也看到了说法者行为清净者一次又一次地前往，也看到他的眷属行为举止庸俗，他也因此对他生起了不信任之心，说道：这个比丘是破戒者。
English
Attained enlightenment. The retinue of the monk Action-Wisdom devoted themselves to meditation and no longer went to villages. Then, the monk Action-Wisdom developed a mind of distrust towards other bodhisattvas, saying: They enter the villages again and again. So he struck the bell, gathered the monastic community of monks, and made a rule: None of us should enter the villages. You are acting without awareness, do not speak little, what can you do by going to the village? Staying in the monastery is allowed and praised by the Blessed One, do not go to the village, but practice with the bliss of meditation, he proclaimed. Son of good family, then the one with pure conduct and his retinue did not listen to what he said, and went to the villages again and again. Son of good family, then when those monks returned from the village, the monk Action-Wisdom again struck the bell, gathered the monastic community of monks, and said: If from now on you go to the village, you will not stay in this monastery. Son of good family, then the monk who speaks the Dharma, with pure conduct, in order to protect the mind of that monk, called his own retinue and said: None of you should desire to go to the village. Then, at that time, those beings who had been ripened by those monks, because they did not meet those monks, also became very unhappy, and the root of virtue was completely diminished. Son of good family, then the monk who speaks the Dharma, with pure conduct, after those three months had passed, moved from that monastery to another monastery, and went to villages, cities, regions, countries, and the retinues of the king's palace, and taught the Dharma to beings. Son of good family, then the monk Action-Wisdom also saw the one who speaks the Dharma, with pure conduct, going again and again, and also saw his retinue with ordinary conduct, and he also developed a mind of distrust towards him, saying: This monk is immoral.
Tibetan
པ་ཅན། ཚུལ་ཁྲིམས་ལོག་པ་ཅན་ཏེ། འདིས་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་འཐོབ། དགེ་སློང་འདིའི་ བྱང་ཆུབ་ནི་རྒྱང་རིང་ངོ༌། །དགེ་སློང་འདི་ནི་འདུ་འཛིར་གནས་པའོ་ཞེས་འགྲོ་བ་མང་པོ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་སློང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་དེ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པར་གྱུར་ནས། དེ་དེ་ལྟར་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པ་དང༌། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་ངོ༌། །དེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་གྱུར་ནས། ཚེ་རབས་དྲུག་ཅུར་མི་སྙན་པར་བརྗོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཚེ་རབས་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིར་བབས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལྷག་མས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་འཕྲོ་དྲི་མ་མེད་པའི་གསུང་རབ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཏུ་མགོའི་ཐོད་ལ་མེ་འབར་བ་ལྟར་རྣམ་པར་སྤྱད་ཀྱང༌། མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཐོབ་སྟེ། ཚེ་རབས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོར་དབང་པོ་རྟུལ་པོར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་ཕ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་སྒུལ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་སྙམ་དུ་མི་བལྟ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། ང་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཕྲ་མོས་དེ་ལ་མ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་ཏུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་ཕྲ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་གྱི། རིགས་ཀྱི་བུ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱའོ། །དེའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ པ་ནི་ཤེས་པར་དཀའོ། །དེ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།
Chinese
具者，持戒邪恶者，此人如何能得菩提？此比丘之 菩提甚遥远。此比丘住于喧嚣处，如是对众多有情宣说。种姓之子，其后于异时，比丘行之慧彼作死亡之时已至，彼如是作死亡之时，彼业之异熟故，堕入无间有情大地狱中。彼于九十九俱胝百千劫中，于有情大地狱中感受痛苦之感受，于六十生中获得不悦意之语。于三万二千生中，从出家还俗。彼业障之余业，于如来应供正等觉光明遍照无垢之经中出家。彼出家后，于六百俱胝百千年中，如顶上燃火般精进修持，然亦未获得少分随顺之忍，于众多百千生中，成为根器迟钝者。种姓之子，彼时彼刻，名为比丘说法行清净者，若汝思彼为异者，则不应如是观，何以故？不动如来即是彼时彼刻名为比丘说法行清净者。种姓之子，彼时彼刻，若汝思名为比丘说法行之慧者为异者，则不应如是思，何以故？我即是名为比丘说法行之慧者，我亦以如是之微细方便，于彼生起不信之心，显现积集业障故，堕入有情地狱中。种姓之子，如是微细者乃是业障，种姓之子，不欲如是业障者，不应于他人之行生嗔。应信解彼之一切行。应如是思，我不能知他人之心，有情之行 是难以了知，应如是生起心。
English
O Possessor, how can one with corrupt morality attain enlightenment? The enlightenment of this monk is far away. This monk dwells in noisy places, so it is said to many beings. Son of good family, then at another time, the wisdom of the monk's conduct reached the time of death. As he reached the time of death in that way, due to the ripening of that action, he fell into the great hell of sentient beings in Avici. He experienced the feeling of suffering in the great hell of sentient beings for ninety-nine billion trillion kalpas. In sixty lifetimes, he received unpleasant speech. In thirty-two thousand lifetimes, he fell back from ordination. Due to the remaining residue of that karmic obscuration, he became ordained in the scriptures of the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, radiating light and without impurity. After he became ordained, even though he practiced diligently for six hundred billion trillion years as if his head were on fire, he did not attain even a small amount of concordant patience, and in many hundreds of thousands of lifetimes, he became dull-witted. Son of good family, at that time, if you think that the monk named Dharma-speaker, whose conduct is pure, is different, you should not view it that way. Why? The immovable Tathagata was the monk named Dharma-speaker, whose conduct was pure, at that time. Son of good family, at that time, if you think that the wisdom of the monk named Dharma-speaker is different, you should not think that way. Why? I was the one named the wisdom of the monk Dharma-speaker. I also aroused a mind of disbelief in him through such subtle means, and because I manifestly accumulated karmic obscurations, I fell into the hells of sentient beings. Son of good family, such subtle things are karmic obscurations. Son of good family, those who do not desire such karmic obscurations should not be angry at the conduct of others. One should have faith in all of their conduct. One should think, 'I do not know the minds of others. The conduct of sentient beings is difficult to understand.' One should generate such a mind.