Tibetan
་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ལ་ཤིན་ཏུ་ངེས་འགྱུར་ཞིང༌། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་སྦྱིན་པའི་ཆར་འབེབས་པས། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ དུ་དེ་ཡི་ཚད་མི་ཟིན། །རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བས་ཟད་མི་ཤེས། །དེ་བས་མི་ཟད་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་མི་ཟད་རྒྱ་ཆེན་རྒྱུ་ཡང་ཡིན། །ཁམས་གསུམ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་དང༌། །མཁའ་དང་སྤྲིན་ལྟར་རྟག་ཏུ་འདྲེ་བ་མེད། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པར་མཉམ་གཞག་ཅིང༌། །མཚན་མའི་སྐྱོན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། །ཉོན་མོངས་བསལ་ཞིང་དམན་པ་མེད་པས་ན། །ཐུབ་དབང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཟད་གསུངས། །སྐྱེས་བུ་དམ་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་བྱས་ཤིང༌། །བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་རྒྱུ་ཡི་སྦྱིན་པ་ནི། །བྱེད་པར་འདོད་པས་མི་རྟག་རྣལ་འབྱོར་དང༌། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པ་མི་རྟག་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངང་གྱུར་ན། །བྱིན་པ་བདག་གི་ཁྱིམ་བཞག་གཞན་གྱི་བར། །ཤིན་ཏུ་རིག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་བྱིན་དེ་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཁྱིམ་ན་གང་བཞག་དེ་ལས་འཇིགས་པ་འབྱུང༌། །མི་ཆོག་ཐུན་མོང་རྟག་ཏུ་བསྲུང་དགོས་ཏེ། །བྱིན་ན་ཉེས་པ་དེ་དག་གནོད་མི་འགྱུར། །བྱིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བདེ་བ་བསྒྲུབ། །མ་བྱིན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད། །མི་ཡི་ནོར་རྣམས་སྐར་མདའི་རང་བཞིན་ལྟར། །ཡོངས་སུ་མ་བཏང་དེ་དག་མེད་པར་འགྱུར། །མ་བྱིན་ནོར་རྣམས་མི་རྟག་མེད་འགྱུར་ཏེ། །བྱིན་པས་དེ་དག་ཡོད་པའི་གཏེར་དུ་འགྲོ། །སེམས་ཅན་ཕན་པར་གཞོལ་བས་གང་བྱིན་པའི། །ནོར་རྣམས་སྙིང་པོ་མེད་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མཁས་པས་བསྔགས། །སྐྱེ་བོ་བྱིས་པ་དེ་དག་སོག་ལ་དགའ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་མི་འབྲལ་གང་ཡང་མེད། །བྱིན་པས་རྟག་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང༌། །བཏང་བས་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འཛིན་མི་འགྱུར། །འཇུངས་པ་འཕགས་པའི་ལམ་མིན་ཉེན་མོངས་བསྐྱེད། །གང་ཞིག་བྱིན་པ་དེ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག །དེ་ལས་གཞན་གྱུར་འཕགས་པས་ལམ་ངན་གསུངས། །སློང་བ་སྔོན་དུ་འོངས་ན་རྒྱལ་སྲས་དེས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས་ནི་སྤེལ་བའི་ཕྱིར། །དེས་གཞན་འདུ་ཤེས་བདག་ལ་གཞག་བྱས་ཤིང༌། །དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་འདུ་ཤེས་དེ་ལ་སྐྱེད། །སློང་བ་འོངས་པ་ཐོས་ན་ཆེ་བ་རྣམས། །ཉོན་མོངས་མི་དགའ་རྣམ་པར་སྲབ་འགྱུར་བས། །དགའ་བའི་སྟོན་མོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་བས
Chinese
因此成为世间一切之主，对五种神通极为确定，以布施之雨普降世间，各方都无法测度其量。恒常不断生起，故不知其尽，因此成为利益众生之无尽藏。是无尽智慧广大之因，是三界坏灭之事物，如虚空和云般恒常不混杂。那是空性之如实安住，完全舍弃了相的过患，清除了烦恼且无有低下，因此大能仁们宣说了无尽。殊胜之人特意宣说，广大安乐之因的布施，欲行持者以无常瑜伽，对世间生起大悲心。见到受用之相无常，大悲成为自性时，布施置于自家，胜于他人。将能证悟极深奥之戒律。凡是布施，不会由此生起怖畏，凡是置于家中，会由此生起怖畏。不应共同享用，必须恒常守护，布施则那些过患不会损害。布施能成办来世安乐，不布施则今生亦生痛苦。人的财富如流星般，若不完全施舍，则会消失。不布施的财富会无常消失，布施则成为拥有的宝藏。凡是致力于利益有情所布施的，无有实义的财富也会变得有意义。凡是完全施舍者，智者赞叹，愚昧之人则喜欢积攒。完全执持，则无有任何不离散，布施则恒常具足圆满。施舍能使烦恼不被执持，吝啬非为圣者之道，会生起烦恼。凡是布施，那是道路之殊胜，除此之外，圣者说为恶道。乞者先来时，王子为了增殖圆满菩提之资粮，将他者之想置于自身，并于彼生起善知识之想。听闻乞者到来时，大人物们，因烦恼不悦变得微薄，而生起广大的欢喜盛宴。
English
Therefore, one becomes the lord of all the world, and becomes extremely certain about the five superknowledges. By raining down the rain of generosity on all the world, its measure cannot be grasped in all directions. Because it constantly and continuously arises, it is not known to be exhausted. Therefore, it becomes a never-ending benefit to beings. It is also the cause of vast, inexhaustible wisdom. It is a thing that causes the three realms to perish, and like the sky and clouds, it is never mixed up. That is the true abiding of emptiness, and it completely abandons the faults of characteristics. Because it eliminates afflictions and has no inferiority, the great Thubwang (Buddhas) have declared it to be inexhaustible. Noble beings have specifically stated that the generosity that is the cause of great happiness, those who wish to practice it should generate great compassion for the world with impermanent yoga. When the appearance of enjoyment is seen as impermanent, and great compassion becomes one's own nature, giving is better than keeping it in one's own home. One will realize the extremely profound discipline. Whatever is given will not give rise to fear. Whatever is kept at home will give rise to fear. It should not be shared in common, and must always be protected. If you give, those faults will not harm you. Giving accomplishes happiness in the next world, and not giving causes suffering even in this life. People's wealth is like the nature of meteors. If it is not completely given away, it will disappear. Wealth that is not given away will impermanently disappear, but giving will make it a treasure to possess. Whatever is given by those who are devoted to benefiting sentient beings, even wealth that has no essence will become meaningful. Whatever is completely given away is praised by the wise. Foolish people like to hoard. By holding on to everything, there is nothing that does not separate. Giving always brings abundance. Giving prevents afflictions from being held on to. Stinginess is not the path of the noble ones, and it generates afflictions. Whatever is given is the best of paths. Other than that, the noble ones have said it is a bad path. When a beggar comes first, the prince, in order to increase the accumulation of perfect enlightenment, places the thought of others on himself, and generates the thought of a virtuous friend in him. When hearing that a beggar has come, great people, because their unpleasant afflictions become thin, a great feast of joy arises.
Tibetan
། །སློང་བ་སྔོན་དུ་འོངས་ལ་དེ་དག་དགའ། །ཅི་སྟེ་སློང་བ་སྔོན་དུ་འོངས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཤིན་ཏུ་མཐུ་ཆུང་སྦྱིན་པར་མ་ནུས་ན། །ཅི་ནས་སློང་བ་སྨ་བབ་མ་གྱུར་པ། །འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་དེ་ཡི་ཡིད་ཀྱང་བཞོ། །ཕྱིན་ཆད་སློང་བ་དྲུང་དུ་འོངས་གྱུར་ན། །ཅི་ནས་ཁོ་ཆད་དམའ་བར་མི་འགྱུར་བར། །འཇུངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་བསལ་བ་དང༌། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱ། །གང་ཞིག་ཟང་ཟིང་ནོར་ལ་ཆགས་བྱེད་པ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད། །སེམས་མཆོག་དེ་ནི་སྐྱོན་དང་མི་འགྲོགས་ཏེ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རོ་དང་མི་འགྲོགས་བཞིན། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་སྐྱོན་རྣམས་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བས་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་གཅིག་པུ་ངས་བསྐྱབ་པའི། །སེམས་དང་སྤྱོད་དང་ཞུམ་པའི་ངང་མི་མཐུན། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་འདྲའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་འདོད་དེ་མི་གཏང༌། །འཇིག་རྟེན་ནང་ན་གཏོང་འདོད་སེམས་ལྡན་པ། །གཏོང་བའི་ནང་ན་མཆོག་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལེའུའོ།། །།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྒྱན་ལྡན་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་དོན་གང་བརྩོན་པ། །རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོག་མར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་མཐུ་ཡི་སྟོབས་ཀྱང་བསྐྱེད། །ཅི་ནས་རྨི་ལམ་རྨི་ཡང་འཚེ་མེད་པར། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་བྱམས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །གཞན་ལ་ཕན་པར་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་པ་དེས། །གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་བཞིན་རེག་མི་བྱ། །ཁ་ཏོན་སྤྱོད་པའི་བློ་ལས་ཕྱིར་ལོག་པས། །ཐོག་མར་གཞན་གྱི་བུད་མེད་བསླུ་བའི་བློ། །ཡོངས་སུ་གཏང་བྱ་འཇིག་རྟེན་ཕན་བྱེད་པས། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ལྟར་བསྒྲུབ། །སྙན་ཅིང་ཡིད་འོང་དུས་དང་ལྡན་པའི་ཚིག །དབྱེན་དུ་མི་འགྱུར་བདེན་དང་མཐུན་པ་དག །དམ་ཆོས་ཡང་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་འགྱུར་བ། །གཉེན་པོས་བཙལ་ཞིང་རྟག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །གཞན་གྱི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཐོབ་གྱུར་ན། །བདག་གི་ཞོ་ ཤས་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་བ། །དེ་དག་ཁོ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྙེད་གྱུར་ཅེས། །དགའ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ་ཆགས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ཉོན་མོངས་དབང་གྱུར་བདག་ཕན་མི་རེག་པར། །འདི་ནི་བདག་ཉིད་མཐུ་ཆུང་ཞན་པའི་མཐའ། །གཞན་གྱི་ཉེས་པ་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཞེས། །གནོད་སེམས་མེ་འབར་གཞི་ལ་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱ། །ལོག་ལྟའི་འདུ་ཤེས་མུན་ནག་ཐིབས་པོ་དག །ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་ཡིད་ལ་གསལ་བྱས་ཏེ། །ལྷ་མི་
Chinese
那些乞求者先来会使他们高兴，如果乞求者先来了，但你却非常贫穷，没有能力布施，那么，无论如何不要让乞求者感到失望。用温和的语言抚慰他们的心，以后如果乞求者来到你面前，无论如何不要让他们变得沮丧和失望，努力消除吝啬的过错，为了彻底舍弃世俗而努力。如果有人贪恋财物，他就不会生起菩提心，这种殊胜的心与过错不相容，就像大海与腐臭不相容一样。因此，要经常舍弃一切过错，为了寻求菩提，要经常布施一切。以“我独自救护一切众生”的心态、行为和无畏的精神不一致。像那样的布施，其根本是菩提心，像那样的布施，有布施的意愿却不实行。世间具有布施意愿的人，佛陀说，在布施中是最殊胜的。这是布施波罗蜜多的章节。 圆满的佛陀具有戒律的庄严，为了成办一切众生的利益而精进，首先要完全清净自己的戒律，也要生起清净戒律的力量。无论如何，即使在梦中也要做到不伤害，要对一切世间生起慈爱。一心一意利益他人的人，不要像对待幻化之物一样触碰他人的财物。从念诵行为的意念中退转，首先要完全舍弃欺骗他人妻子的念头，利益世间的人，要像殊胜的丈夫一样完成身体的行为。悦耳动听、适时的话语，不导致不和、与真理相符的话语，能够领悟真正的佛法，要用良药去寻找，并经常宣说。如果他人获得了圆满的安乐，我的那份应该做什么呢？要生起“那些安乐我亲自获得了”的喜悦之心，完全舍弃贪恋之心。不要因为烦恼的控制而不顾及自己的利益，这是自己能力弱小的极端表现。对于他人的所有过错，也要这样想，努力熄灭嗔恨的火焰。用智慧的光芒照亮被邪见所笼罩的黑暗，使诸神和人类
English
Those who come begging first will make them happy. If the beggars come first, but you are very poor and unable to give, then, by all means, do not let the beggars be disappointed. Soothe their hearts with gentle words. In the future, if beggars come to you, by all means, do not let them become frustrated and disappointed. Strive to eliminate the faults of stinginess, and strive to completely abandon worldliness. If someone is attached to wealth, he will not generate Bodhicitta. This supreme mind is incompatible with faults, just as the great ocean is incompatible with stench. Therefore, always abandon all faults, and in order to seek enlightenment, always give everything. The mind, behavior, and fearless spirit of "I alone protect all beings" are inconsistent. Such giving has its root in Bodhicitta. Such giving has the intention to give but does not give. The Buddha said that those in the world who have the intention to give are the most supreme among givers. This is the chapter on the Perfection of Giving. The perfect Buddha is adorned with the splendor of discipline, and strives to accomplish the benefit of all beings. First, one must completely purify one's own discipline, and also generate the power of pure discipline. By all means, even in dreams, one must not harm, and one must generate love for all the world. Those who single-mindedly benefit others should not touch the wealth of others as if it were an illusion. Turning away from the thought of recitation and practice, one must first completely abandon the thought of deceiving the wives of others. Those who benefit the world should accomplish the actions of the body like a supreme husband. Words that are pleasing to the ear, timely, do not lead to discord, and are in accordance with the truth, and are able to comprehend the true Dharma, should be sought with medicine and constantly proclaimed. If others have obtained perfect happiness, what should my share do? Generate the joy of "I have personally obtained those happinesses," and completely abandon attachment. Do not disregard your own benefit because of the control of afflictions. This is the extreme manifestation of one's own weakness. For all the faults of others, think likewise, and strive to extinguish the flames of hatred. Illuminate the darkness shrouded by wrong views with the light of wisdom, so that gods and humans