English
Having the distinction of excellent laughter, For the sake of its inexhaustible and complete perfection, The diligence of the monastery is also a special cause. Even if one dwells in the work of supreme wisdom, There is no entry into the work of signs. With great compassion, not abandoning the compounded, Even with great diligence, one does not fall into the absence of the compounded. Hearing the Dharma that has never been heard before is not harmful, In any case, one does not retreat and also holds the Dharma that has been heard. All non-humans are happy to benefit him, All aspects of Samadhi will be attained. All times of day and night are said to have fruit, There is no degradation by the assembly of qualities. By all the meanings that are superior to the Dharma of humans, It increases in all aspects like the Utpala (藏文，梵文天城体，utpala，汉语：Utpala) flower. Fame and happiness will also be attained, Generosity, abandonment of doubt, and the supreme state of mind will also be attained. All the qualities of this life that appear, The way of diligence arises, there is no greater quality. The Buddha who possesses great qualities and is complete, Even the one worthy of worship in the three realms is accomplished from that. If the qualities of great diligence are like that, Why not be diligent in great diligence? This is the chapter on the perfection of diligence. Then, for the sake of generating wisdom, One should strive in the way of meditation. All aspects that benefit the world, Are happily accomplished by the light of wisdom. If the mind is purified by the way of meditation, Like the clouds cleared in the autumn season, Like the moon shining in the sky, Wisdom will become especially clear. Having pure morality, Having relied on virtuous and beneficial friends, Few activities and peacefulness, Holding the way of blessing with mindfulness, Or a pure place of asceticism under a tree, Or a beautiful meadow, Or the unadorned, joyful, The fragrant flowers of the forest, Suitable as a condition for meditation, Contented places for beings, Or where the sound of beings does not arise, Or places that dwell in profundity, Or a good ground for a monastery, Or empty places and houses, Or secluded medicinal mountain retreats, Or a place where the roar of a lion is heard, Or secluded from busyness and afflictions, In any suitable place, Sit comfortably in the lotus position, Straighten the upright body, Place the upright guard on the mind, One should place it closely and correctly, Understanding wrongly with compassion.
Tibetan
་རྣམས། །སྐབས་མེད་ཚུལ་དུ་དམ་བཅས་ཤིང༌། །ཤེས་ཕར་རབ་ཤེས་བྱ་བའི་དུས། །འདི་ཡིན་མྱ་ངན་འདས་དུས་མིན། །སེམས་ཅན་མྱ་ངན་མ་འདས་སུ། །མྱ་ངན་འདའ་བར་མོས་མེད་ཅེས། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཕན་བསམས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མོས་བསྐྱེད་ཅིང༌། །རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །ཡང་དང་ཡང་ཞིང་ངལ་བསོ་ན། །གཙུབས་པས་མེ་ཕྱིན་མེ་འགྱུར་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་ལའང་དེ་བཞིན་དུ། །ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་གཏོང་མི་བྱ། །དམིགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟན་ཚུལ་དུ། །ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་བརྟན་པར་བྱ། །དམིགས་པ་མང་པོ་བརྒྱུད་པ་ལས། །འདི་ནི་ཉོན་མོངས་འཁྲུག་པར་འགྱུར། །ལྷག་མཐོང་བརྩོན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུས། །ཞུམ་པར་གྱུར་ན་གཟེངས་ཡང་བསྟོད། །རྒོད་པར་གང་ཚེ་གྱུར་པའི་ཡིད། །ཞི་གནས་ཚུལ་གྱིས་བཟློག་པར་བྱ། །ཏིང་འཛིན་མཐུ་ནི་མི་གཡོ་ཞིང༌། །ཡང་དག་གྱུར་ན་བཏང་སྙོམས་གཞག །བདེ་གཤེགས་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆགས་པར་ཡོང་མི་བྱ། །བསམ་གཏན་དགའ་བའི་རོ་མྱང་བས། །རང་དབང་མེད་པའི་ཉམ་མི་བླང༌། །བདག་གི་བདེ་ཙམ་ཐོབ་དོན་དུ། །བརྩམ་པ་རྒྱ་ཆེན་འདི་སྒྲུབ་མིན། །ལུས་དང་སྲོག་ལ་ལྟ་བ་ཡི། །ཞུམ་པས་ནོན་གྱུར་སེམས་གྱུར་ཅིང། །རང་གི་མགོ་བོ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་པར་དེས་མི་བྱ། །མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཤེས་བྱས་ཤིང༌། །ཡིད་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། །དམིགས་ལས་བསམ་པ་ཉམས་གྱུར་ན། །དྲན་པས་ཕྱིར་ཡང་བསྡུ་བར་བྱ། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་རང་གི་ཡིད། །གླང་ པོ་རང་དབང་ཐོབ་འགྱུར་ན། །ལྕགས་ཀྱུས་བཟློག་པར་བྱ་བ་བཞིན། །ལོག་པའི་ཕྱོགས་ལས་བཟློག་པར་བྱ། །དེ་ནས་སྒྲིབ་པའི་ནད་ཀྱི་རྣམས། །བསལ་བས་སོས་པའི་ཡིད་གྱུར་ཅིང༌། །དབུལ་པོ་ཉམ་ཐག་ཕོངས་པ་ལས། །ལོངས་སྤྱོད་སྐྱིད་ཐོབ་ཐར་པ་བཞིན། །བདེ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །འདོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་བསལ་བར་བྱ། །དེ་དང་བྲལ་བས་དམིགས་པ་ཡི། །བདེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་ཀྱང༌། །གློག་ལྟར་མི་རྟག་འགྱུར་བ་དང༌། །དབུ་བ་གསོག་ལྟར་བདག་མེད་པའི། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པར། །བསླུ་བའི་དོན་དུ་འོངས་འདྲ་དོར། །ཕ་རྣམས་བུ་ལ་བྱམས་པ་དང༌། །བུ་རྣམས་ཕ་ལ་དེ་བཞིན་ཏེ། །མཛའ་ལ་མཛའ་བོ་བྱམས་པ་དང༌། །འགྲོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བྱམས་པ་དག །ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱས་ཤིང༌། །བརྟན་པའི་སྙིང་པོས་བརྟན་བྱས་ཏེ། །གཡུལ་དུ་གྲུ་གདོང་འདྲེན་བཞིན་གྱི། །མཛའ་བྱམས་ས་མཚམས་འཇིགས་བྱེད་
Chinese
诸位，以无暇之身立誓，于了知般若之时，此时乃是涅槃之时，而非众生未入涅槃之时，莫欣乐于涅槃。如是为利益世间而思，于成佛生起信心，以不间断之瑜伽，精勤修习禅定。若屡屡懈怠，如钻木取火，火未生而息，瑜伽之法亦如是，未得殊胜勿舍弃。于一所缘境，以坚固之方式，坚定意之念想。若缘多所缘境，则此乃烦恼之扰动。以精进修习胜观之力，若心生怯懦，则应赞扬策励。何时心生掉举，则应以寂止之法调伏之。若等持力不动摇，且已正直，则应舍置。为得善逝等持之故，不应对其生起贪执。品尝禅定之喜乐，莫取无自在之衰损。为仅得自身之安乐，不应修此广大之事业。若以身命为念，为怯懦所胜而心生动摇，纵然自身头颅焚毁，亦不应因此而懈怠精进。了知诸相之体性，为令意平等安住之故，若意念从所缘境中散失，则应以正念 पुनः摄持。若自心从诸盖障中，如象王般获得自在，则应如以铁钩调伏般，从邪道中调伏之。如是，以遣除盖障之病，而使意念复苏，如贫者脱离困顿贫乏，而获得受用安乐之解脱。以具足安乐之心，应遣除贪欲之过患。远离彼等，虽从一所缘境，次第经历诸安乐，然如闪电般无常变异，如聚沫般无自性，如梦境般无意义，应舍弃如是欺惑之境。如父亲慈爱儿子，儿子亦如是慈爱父亲，友爱朋友，众生互相关爱。以功德之聚积累，以坚固之心髓稳固，如战场上战船相撞般，摧毁友爱之界限
English
Those, having vowed in a manner of no leisure, at the time of knowing the Prajñāpāramitā, this is the time of Nirvāṇa, not the time when sentient beings have not entered Nirvāṇa, do not rejoice in Nirvāṇa. Thus, thinking of benefiting the world, generate faith in becoming a Buddha, with uninterrupted yoga, strive to practice meditation. If you repeatedly become lazy, like rubbing wood to make fire, the fire goes out before it is produced, the method of yoga is also like that, do not abandon it without obtaining excellence. In a single object of focus, in a firm manner, make the mind's thought firm. If you go through many objects of focus, then this will become a disturbance of afflictions. By the strength of striving to practice Vipassanā, if you become discouraged, then you should praise and encourage yourself. Whenever the mind becomes agitated, then you should subdue it with the method of Śamatha. If the power of Samādhi is unwavering, and it has become upright, then you should let it go. For the sake of obtaining the Sugata Samādhi, you should not become attached to it. Tasting the joy of meditation, do not take the loss of no freedom. For the sake of obtaining only your own happiness, you should not accomplish this vast undertaking. If you think of body and life, and your mind is shaken by being overcome by cowardice, even if your own head is burned, you should not become lazy in diligence because of it. Knowing the nature of the characteristics, for the sake of keeping the mind in equanimity, if the mind becomes distracted from the object of focus, then you should gather it back with mindfulness. If your own mind, from all the obscurations, becomes free like an elephant king, then you should subdue it from the wrong path, just as you would subdue it with an iron hook. Thus, by removing the disease of obscurations, the mind becomes refreshed, like a poor person escaping from hardship and poverty, and obtaining the liberation of enjoying happiness. With a mind endowed with happiness, you should remove the faults of desire. Separated from them, although from one object of focus, you successively experience all kinds of happiness, yet like lightning, it is impermanent and changing, like a collection of foam, it is without self-nature, like a dream, it is meaningless, you should abandon such deceptive objects. Like fathers loving their sons, and sons likewise loving their fathers, friends loving friends, and beings loving each other. Accumulating with a collection of merits, stabilizing with a firm essence, like warships colliding on the battlefield, destroy the boundaries of friendship and love.
Tibetan
ཀྱང༌། །འདི་ཚེ་བརྩལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །གཞན་དུ་ངན་འགྲོ་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །རྒྱུར་གྱུར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན། །དེ་བས་འདོད་པ་བསྟེན་མི་བྱ། །རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་ཅིང༌། །བདག་དང་གཞན་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཡང༌། །ཤེས་རབ་མིག་ལྡོངས་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །མི་བདེ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེད་པ་ཡང༌། །བདག་འདོད་དོན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཡོངས་སྤངས་པའི། །འདོད་པ་དེ་དག་གཞན་དོན་ལ། །བརྩོན་པས་དྲན་བྱར་འོས་པ་མིན། །འདོད་པ་དེ་དག་ཐོབ་པ་དང༌། །ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་དང༌།། མང་དུ་བསགས་པས་མི་ངོམས་ན། །དེ་ལས་ནད་ཆེན་གང་ཞིག་ཡོད། །བཙལ་ཚེ་རོ་མེད་ཉོན་མོངས་ལ། །བསྲུང་ཚེ་འཇིགས་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། །མེད་འགྱུར་མྱ་ངན་ཆེ་བསྐྱེད་ན། །དེ་ལ་འདོད་བྱེད་སུ་ཞིག་ཡོད། །གང་གི་རོ་ལ་མྱོས་གྱུར་ན། །རང་དོན་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། །མྱོས་འགྱུར་སྨྱོན་ཆུ་ཇི་བཞིན་པའི། །འདོད་པ་སེམས་ལྡན་སུ་ཞིག་བསྐྱེད། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །འདོད་པ་སྐྱོན་ལྡན་ཤེས་གྱུར་ན། །དེ་ལས་སེམས་ནི་ལྡོག་འགྱུར་ཏེ། །འབྱུང་ལམ་ཆོས་ལ་མོས་པར་འགྱུར། །དབེན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་དང་བདེ། །བག་ཡངས་ཐོབ་ལས་སྐྱེས་པ་འབྱུང༌།། ཡན་ལག་དེ་དང་ལྡན་པས་ན། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན། །དེར་ནི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་དཔྱོད་དག །འདོད་ལྡན་སྐྱོན་ལྡན་མཐོང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་དག་ཞི་བ་ཚོལ་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་དགའ་སྐྱེས་བདེ་བ་ཐོབ། །ནང་ནི་ཡོངས་སུ་དང་གྱུར་ཞིང༌། །དེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་གྱུར་པ་ནི། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས། །གཉིས་མེད་དྲང་སྲོང་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཡིད་ཀྱི་འཁྲུག་ལོང་ཡིན་ཤེས་ནས། །དགའ་ལས་འདོད་ཆགས་བྲལ་གྱུར་པ། །དྲན་པ་བཏང་སྙོམས་ལྡན་པ་ཡི། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བདེ་བའི་བསམ་པ་ཡོངས་བཏང་བས། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་གྱུར་ཅིང༌། །བཏང་སྙོམས་དྲན་པས་རྣམ་དག་པའི། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་སྟེ། །ཆོས་རྒྱལ་རྒྱལ་སྲིད་གནས་པ་ན། །དཔལ་ལྡན་གྲགས་པ་ཁྲེལ་དང་གཟུངས། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་བསྒྲུབས་པས། །རང་རྒྱལ་ཉན་ཐོས་ཡོན་ཏན་ལ། །དེ་དག་ཤིན་ཏུ་འདས་གྱུར་ཅིང༌། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་འཕགས་མཐུ་དང་ལྡན། །གཏོང་བ་འཇུངས་པ་འགོད་བྱེད་ཅིང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་པ་ཚུལ་ལ་འགོད། །ཁྲོ་བ་བཟོད་ཅིང་ངེས་པ་དང༌། །སྒྱིད་ལུག་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དང༌། །འཁྲུག་པའི་སེམས་
Chinese
然，此生勤作之痛苦，于他世能生恶趣之，乃成欲之行相也。是故不应耽著欲，乃为分别念之所依，亦为自他一切之，能使智慧眼盲之因，亦生种种不乐，于我欲之义当勤作。于一切行相皆永舍弃之，彼诸欲求于他利，以勤作故不应忆念。彼诸欲求获得时，如一日般受用之，多积亦不餍足者，彼更有何大病焉？求时无味乃苦恼，守护之时生怖畏，灭失生大忧恼者，于彼有谁贪求耶？于何之味若耽著，自利亦不顾惜矣，如耽醉狂水一般之，欲求有心者谁复生？如是于诸行相中，知欲求具有过患已，从彼心即转变而，于解脱道之法生信乐。从寂静所生之喜与乐，从放逸获得所生者生起。具足彼等支分故，获得第一禅定也。于彼则分别念与妙观察，见为具有欲求具过患，以寻求彼等寂灭故，得定生喜乐。内里完全调柔已，彼心专注一境性，是为第二禅定之禅定，无二正士胜者所宣说。知是意之散乱已，从喜远离贪著者，具有正念舍受之，将获得第三禅定。舍弃乐之念已，无苦与乐已，以舍受正念而清净之，将获得第四禅定。彼后获得五神通，于法王统治国政时，具德名称惭与持，将随顺于彼。为利他故现证已，于自得声闻功德，彼等极度超胜已，极度殊胜具威力。布施能制悭吝者，无律能安立于律，忿怒能忍及决定，懈怠大精进，散乱之心
English
However, the suffering of striving in this life, and the cause of generating evil destinies in other lives, is the nature of desire. Therefore, one should not indulge in desires, which are the basis of all conceptual thoughts, and also for oneself and others, the cause of blinding the eye of wisdom, and also generate various kinds of unhappiness. One should strive for the sake of one's own desires. Those desires that are completely abandoned in all aspects, those desires for the benefit of others, should not be remembered with diligence. When those desires are obtained, and enjoyed as if for a single day, and not satisfied by accumulating them in abundance, what greater disease is there than that? When sought, it is a tasteless affliction, when guarded, it generates fear, and when lost, it generates great sorrow, who would desire that? If one is intoxicated by its taste, one would not even care for one's own benefit, like a mind possessed by intoxicating madness, who would generate desire? Thus, in all aspects, having known that desire is fraught with faults, the mind will turn away from it, and develop faith in the path of liberation. The joy and happiness born of solitude, arise from being born from obtaining ease. Because one is endowed with those limbs, one obtains the first dhyana. There, conceptual thought and subtle discernment are seen as having desire and faults, and by seeking their pacification, one obtains joy and happiness born of samadhi. When the inner is completely subdued, and the mind is focused on one point, it is said to be the dhyana of the second dhyana, spoken by the supreme, unequaled sage. Having known that it is a disturbance of the mind, one who is free from attachment to joy, endowed with mindfulness and equanimity, will obtain the third dhyana. Having completely abandoned the thought of happiness, having no suffering or happiness, purified by equanimity and mindfulness, one will obtain the fourth dhyana. Thereafter, one obtains the five superknowledges, and when the Dharma King reigns over the kingdom, glory, fame, shame, and retention will follow him. Having accomplished manifest realization for the sake of others, in the qualities of the self-conqueror and Hearer, they have greatly surpassed, and are exceedingly excellent and powerful. Giving subdues stinginess, the undisciplined are established in discipline, anger is endured and determined, laziness is overcome by great diligence, and the disturbed mind