Tibetan
སེམས་ནི་དགེ་བའི་རྣམ་པ་དང༌། །ཆོག་ཤེས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དང། །དྲན་པ་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པ་དང༌། །གཏོང་བ་སྤེལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀུན་ལ། །མི་ངོམས་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང༌། །མ་ཐོས་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། །མངོན་ཤེས་ཉན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་དང༌། །མི་ སྡུག་བདག་མེད་ཞི་རྣམས་དང༌། །རང་སེམས་བསྲུང་བའི་རྣམ་པ་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་སྤེལ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། །འདི་ཡང་རྒྱས་པ་འཕགས་པ་ནི། །བློ་གྲོས་མི་ཟད་མདོར་ཤེས་བྱ། །ཐོས་པ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་ནི། །ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་མིང་གཞན་ཡིན། །གང་ཚེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །མཐུན་རྒྱུ་དག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི། །དོན་ཉུང་བྱ་བ་ཉུང་ཉིད་དང༌། །སྨྲ་བ་ཉུང་བ་ལ་མངོན་དགའ་དང༌། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐོས་པའི་དོན། །སེམས་ཤིང་ཆོས་ལ་གཞོལ་ཉིད་དང༌། །སེམས་དང་བ་དང་ཡོ་བྱད་དག །ཉུང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། །དགོན་པ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་དང༌། །གཞན་ཡང་གཅིག་པུར་དགའ་བ་དང༌། །དྲན་མི་ཉམས་དང་རྟག་ཏུ་ནི། གཏོང་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕྱོགས་དགའ་དང༌། །ཆད་པ་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོགས། །གང་ཡང་རོལ་མོའི་བསྟན་བཅོས་དང༌། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དག་གི །བསྟན་བཅོས་ཀུན་ནི་ཡོངས་སྤོང་བའོ། །དེ་དག་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།། །།དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། །ཁྱིམ་སོགས་ཉེས་པའི་ཕུང་པོར་ནི། །མཐོང་ན་ཐོས་པ་ལྡན་པ་ཡིས། །དེ་ནས་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །ཁྱིམ་གནས་རྨོངས་པ་འདི་ནི་བུ་དང་ནོར་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ། །དགའ་བའི་སྦྱོར་བས་སེམས་གཡེངས་གྱུར་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒ་དང་འཆི་མེད་ཞི་ཞིང་མཚུངས་མེད་པའི། །གོ་འཕང་བདག་གཞན་ཕན་པ་ཕུན་ཚོགས་གནས་གྱུར་པ་ཡང་འཐོབ་འགྱུར་རམ། །ནོར་དང་ཆུང་མ་བདག་ཉིད་ཞེས་པ་འཆི་བ་དམ་པའི་གསུམ་པོ་འདི། །ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པའི་གནས་ལ་གནས་པ་སྟེ། །འདི་རྣམས་ལ་ནི་གང་ཞིག་གང་ཚེ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་དཔྱོད་པ་དེ་སྟོབས་ལྡན། །ཐོས་པ་ལྡན་ཡང་རྙེད་སོགས་ལ། །ཞེན་ན་སེམས་སྦྱོང་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཚེ་ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་ན། །དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་བསླུས་པའི་མཆོག །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཁྱེར་བ་ཡི། །མི་ཤེས་སྐྱེ་བོ་ སྐོམ་པས་དུས་བྱེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ནས་སྐ
Chinese
心是善良的形态， 知足的特性， 生起忆念的形态， 增长布施的特性， 此外对于一切佛法， 不厌足的形态， 未闻退失的特性， 听闻现证的形态， 同样痛苦空性， 不净无我寂静等， 守护自心的形态， 增长精进的形态。 这也是广大的圣者， 智慧无尽简要知晓。 唯有听闻佛法， 名为法的集合的别名。 何时完全成熟， 那就是智慧的集合， 以法的集合的结合， 顺缘所说的是， 意义少，事情少， 喜欢少说话， 再三听闻的意义， 用心并倾心于佛法， 心和悦以及资具， 少而喜欢， 喜欢寂静的地方， 此外也喜欢独处， 忆念不退失并且恒常， 喜欢布施和戒律， 断除律典等， 任何音乐论典， 以及世间散乱者的， 一切论典全部舍弃。 这些是精进的波罗蜜多。 《猛利请问经》中说： 如果见到家等是罪恶的聚集， 那么有闻者应当， 从那以后住在森林里。 住在家里愚昧的人，因为儿子、财富和妻子等， 以贪爱的行为使心散乱，怎么能得到寂静呢？ 同样，佛陀的无老和不死，寂静且无与伦比的， 获得利益自己和他人，圆满安乐的果位了吗？ 财富和妻子以及自身，这三个被认为是珍爱的， 没有执着并且与生俱来，安住在觉悟的境界里。 对于这些，谁在何时以何种方式产生呢？ 因为不是真实的，所以知道没有意义的智慧是有力量的。 即使有闻，如果贪执利养等， 心也不会调伏， 那时在天神和世间中， 那是完全被欺骗的。 就像被带到大海中， 不知晓的人们， 因口渴而死去一样， 同样获得闲暇后，却...
English
The mind is the form of virtue, The characteristic of contentment, The form of generating mindfulness, The characteristic of increasing generosity, Furthermore, towards all the Buddha's teachings, The form of insatiability, The characteristic of not losing what has not been heard, The form of listening to direct perception, Likewise, suffering and emptiness, Impurity, selflessness, peace, etc., The form of guarding one's own mind, The form of increasing diligence. This also, the vast noble ones, Inexhaustible wisdom, should be known in brief. Only through hearing, the Dharma, Is called by another name, the collection of Dharma. When it is fully ripened, That itself is the collection of wisdom, Through the union of the collection of Dharma, What is said to be the conducive cause is, Few meanings, few activities, Manifest joy in speaking little, Again and again, the meaning of hearing, Focusing the mind and being devoted to the Dharma, Mind and joy and possessions, Being delighted in having little, Manifestly inclined towards solitude, Furthermore, also delighting in being alone, Unfailing mindfulness and constantly, Delighting in giving and morality, Cutting off codes of law, etc., Any musical treatises, And those of worldly distractions, All treatises are completely abandoned. These are the perfections of diligence. In the "Requested by the Fierce One" Sutra: If one sees the house, etc., as a collection of faults, Then the one with hearing should, From then on, dwell in the forest. The ignorant one who dwells in the house, because of sons, wealth, and wives, etc., With loving actions, the mind becomes distracted, how can one attain peace? Likewise, the Buddha's agelessness and immortality, peaceful and incomparable, Will one also attain the state of benefiting oneself and others, the perfection of bliss? Wealth and wife and self, these three are considered precious, Without attachment and innate, abiding in the state of realization. For these, who, when, and how will they arise? Because it is not real, the wisdom that knows it is meaningless is powerful. Even with hearing, if one clings to gain, etc., The mind will not be tamed, Then in the world with gods, That is the supreme deception. Just as being carried into the great ocean, Unknowing beings, Die of thirst, Likewise, having obtained leisure, but...
Tibetan
ད་ཅིག་ཀྱང༌། །སེམས་མ་སྦྱངས་ན་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་འཐབ་མོས་བསྐྲད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ནི་སྙིང་རྗེས་བཀུར་སྟིར་བྱས་ནས་དེ་དག་གཏོང༌། །དེ་བཞིན་སྡུག་པ་རྣམས་ལ་དང་པོ་མཚུངས་པར་བདེ་བ་ཉེར་བསྟན་ནས། །སླར་ཡང་དགྲ་བྱེད་གང་ཡིན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་བར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡང༌། །དེ་དག་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི། །དགེ་བ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་རྒྱུ། །ཡང་ནི་གལ་ཏེ་སྐལ་མི་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི། །ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ལས་འཁོར་འདོད་ཡིད་འབྱུང་ཞིང༌། །རྙེད་དང་གྲགས་པའི་རྒྱུ་ཕྱིར་འདུད་པར་གྱུར་ན་ནི། །ནགས་འདི་ཡང་ནི་ཁྱིམ་དང་ཁྱད་པར་མེད་མིན་ནམ། །བསོད་སྙོམས་རྒྱུ་བའི་ཡུལ་དག་དང། །ཤིན་ཏུ་རིང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །ཉེ་བ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་པའི། །ནགས་དེ་དག་ཏུ་གནས་བྱ་སྟེ། །ཡུལ་གང་ན་ནི་དྲི་མ་སྲོག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ཆུ་དག་ཀྱང་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །གང་ན་འབྲས་བུའི་ལྕིད་ཀྱིས་དུད་པའི་ཤིང་ཡོད་ཅིང༌། །གདུག་པའི་སྦྲུལ་དག་དང་ནི་བྲལ་བའི་ཕུག་ཡོད་པ། །དེ་རུ་འདི་ནི་ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཡང་ནི་གསུང་རབ་འདོན་པ་དང༌། །སླར་སྔགས་གང་ཡིན་དེ་ནི་སླར་ཡང་རིགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་དཔྱོད་པར་བྱེད། །དེ་ནས་བསོད་ནམས་ལས་བྱུང་མཚན་མ་རྣམས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་གྱུར་ཅིང༌། །བྱིང་དང་རྒོད་པའི་དུག་དང་བྲལ་བས་རང་གི་སེམས་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད། །རྒྱལ་པོའམ་ནི་རྒྱལ་བུའམ། །བྲམ་ཟིའང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ། །དགེ་སློང་དགོན་པ་བ་དག་གི །དྲུང་དུ་འོངས་པར་གྱུར་ན་ནི། །དེས་ནི་དེ་ལ་གུས་པ་ཡིས། །ལེགས་པར་བྱིན་ནམ་ཞེས་བྱ་དང༌། །ཇི་ལྟར་བཤམས་པའི་སྟན་དག་ལ། །རང་གིས་མཁྱེན་བཞིན་བཞུགས་ཞེས་བྱ། །རྒྱལ་པོ་འགྲེང་ན་རང་སྟན་ལ། །བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་འགྲེང་བྱ་ལ། །བཞུགས་ན་འདུག་པར་བྱས་ནས་ནི། །དགའ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་བྱ་སྟེ། །སྐལ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ནི། །ཐོས་མང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་ཡི། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ། ། རྟག་པར་བདེ་བར་གནས་ལགས་ཞེས། །གལ་ཏེ་བརྟན་ཞིག་དུལ་བ་དང༌། །དབང་པོ་ཀུན་ནི་ཞི་གྱུར་ན། །ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་འབྱུང་བ། །རྣམ་སྨིན་བཅས་པའི་གཏམ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཡིད་བྱུང་ལྡན། །ཡིད་བྱུང་རྗེས་མཐུན་བརྗོད་པའམ། །ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཆེ་བརྗོད་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནགས་ཕྱིན
Chinese
即使现在，如果心没有调伏，将会堕落恶趣。智者们不会用争斗驱赶孩童，因为智者们以慈悲恭敬对待他们而放任。同样，对于痛苦者，首先平等地显示安乐，之后又怎能与制造痛苦的敌人一同欢喜呢？因此，为了舍弃烦恼，即使与世俗之人相似，他们本身也是众生善根增长的因。或者，如果对于福德不均等的众生群体，由于贪恋而想要眷属，心生厌离，为了名利而屈服，那么这森林与家又有什么区别呢？乞食游方的处所，既不太远，也不太近的森林中应当居住。在那个地方，有远离污垢、由生物产生的过患的水源，有果实累累的树木，有远离毒蛇的山洞。在那里，日夜诵读经文，再次用理性的方法来研究咒语。之后，执持由福德产生的相，远离沉没和掉举的毒害，从而使自己的内心产生喜悦。国王或者王子，婆罗门或者大臣等，如果比丘来到寂静的寺院，那么就以恭敬的态度对他说：“安乐吗？”对于如何铺设的座位，自己知道后就说：“请坐。”国王站立时，自己也应当从座位上站起来，坐下时也坐下，然后说令人高兴的话：“有福德的您所在的国家，博学、具有戒律的比丘、婆罗门等，是否常常安乐居住？”如果国王坚定、调顺，一切根门寂静，就说与业和随顺的异熟果报相关的话。如果国王具有信心，就说随顺信心的言语，或者赞颂甚深广大的功德的佛陀。菩萨前往森林。
English
Even now, if the mind is not tamed, it will fall into lower realms. The wise do not drive away children with strife, for the wise treat them with compassion and respect, and then let them go. Likewise, for those who suffer, first show them equal happiness, and then how can you rejoice with the enemy who causes suffering? Therefore, in order to abandon afflictions, even if they are similar to worldly people, they themselves are the cause of the increase of merit for sentient beings. Or, if one desires a retinue out of attachment to a group of sentient beings with unequal fortune, and becomes disillusioned, and submits for the sake of fame and gain, then what is the difference between this forest and a home? One should dwell in those forests where the places for alms-seeking are neither too far nor too near. In that place, there are also waters that are free from the faults of impurities arising from living beings, and there are trees bent with the weight of fruits, and there are caves that are free from venomous snakes. There, one recites scriptures day and night, and again examines the mantras with a collection of reasonings. Then, holding the signs arising from merit, and being free from the poison of sinking and agitation, one generates joy in one's own mind. If a king or a prince, a Brahmin or a minister, etc., comes to the hermitage of a monk, then with respect, one should say to him, "Are you well?" Regarding the seats that have been arranged, knowing for oneself, one should say, "Please sit." If the king stands, one should also stand from one's seat, and if he sits, one should sit down, and then speak pleasing words: "In your country, O fortunate one, are the learned, disciplined monks, Brahmins, etc., always dwelling in happiness?" If the king is firm, subdued, and all his senses are pacified, then one should speak about matters related to karma and its corresponding ripening results. If the king has faith, one should speak words that accord with faith, or praise the Buddha, whose qualities are profound and vast. The Bodhisattva went to the forest.
Tibetan
་ན། །ཡིད་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་བྱ་སྟེ། །བདག་ནི་ཁྱིམ་གྱི་གནས་སྤངས་ནས། །ཅི་ཡོད་དོན་དུ་ནགས་སུ་འོང༌། །ལྷ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་བྱའི་དགེ་སློང་གོ་འཕང་ནི། །གལ་ཏེ་ནགས་སུ་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་འདིར་འབྱུང་ན། །ནགས་ན་རྒྱུ་བའི་སྤྲེའུ་དང་ཆོམ་རྐུན་སེང་གེ་རྣམས། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་དགེ་སྦྱོང་གོ་འཕང་ཡོན་ཏན་གྱིས་བརྒྱན་འགྱུར། །གཞན་ཡང་ང་རྒྱལ་ཁེངས་པའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང༌། །སེར་སྣ་སྡང་ཆགས་རྟག་ཏུ་འཇིགས་མང་དང༌། །རེག་གཟུགས་རོ་དང་དྲི་ཡིས་འཇིགས་པ་དང༌། །ཕུང་པོ་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་པས་འདར་བ་དང༌། །ཉོན་མོངས་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་པའི་མེས་གདུངས་ཤིང༌། །ལྷ་ཡི་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་པས་དེ་བཞིན་སྐྲག །འཆི་བདག་བདུད་ཀྱིས་ཡང་ཡང་བལྟས་པ་ཡིས།། ད་ལྟ་བདག་ནི་ནགས་སུ་འོངས་མིན་ནམ། །དེ་ཕྱིར་ནགས་སུ་གནས་པ་འདི། བདག་ཉིད་དབེན་པའི་ཕྱིར་བསྟེན་ནམ། །ཇི་ལྟར་བདག་ལ་འཇིགས་རྣམས་ཡོད། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །འདིར་ནི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །།འཇིགས་ཚོགས་ལྟ་བ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གང་ཕྱིར་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །དེ་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །མ་རིག་ཉེར་བསླད་འཁྲུལ་པ་དང༌། །གཉིས་སྦྱོར་བདག་ཏུ་རིག་པ་རྣམས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཀུན་བྱུང་བ། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ། །བདག་ཅེས་ཡང་དག་མི་འཛིན་པའི། །འཇིགས་ཚོགས་ལྟ་བ་རྩ་བ་ནི། །སྲིད་པའི་ལྕུག་མ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ། དེ་ཕྱིར་འཇིགས་པ་ཀུན་གཅད་ཕྱིར། །བདག་ཏུ་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ལ། །ད་ནི་བདག་གིས་བསྟན་པ་རུ། །རབ་ཏུ་འཐད་པ་དག་ཏུ་བྱ། །དགོན་པ་ཆེན་པོར་གནས་པ་ཡི། །ལྗོན་ཤིང་གེལ་པ་ལྕུག་མ་སོགས། །དེ་དག་སུ་ལའང་མི་འཇིགས་ན། །བདག་ནི་དེ་ལས་ལྷག་ པར་སྔར། །འདི་ན་འགའ་ཞིག་བདག་གམ་ནི། །སྐྱེས་བུའམ་ནི་གང་ཟག་གམ། །ཤེས་ལས་སྐྱེས་སམ་ཤེད་བུའམ། །ཚད་མས་དཔྱད་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་འཇིགས་པ་དག་གི་རྒྱུ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་འདི། །དེ་ཕྱིར་ལུང་དང་ཚད་མ་ཡི། །མིག་གིས་དེ་ཉིད་གཞོམ་པར་བྱ། །གཞན་ཡང༌། དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །འབྱེད་འདི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་རྐྱེན་ཅན་ཏེ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དངོས། །གཞན་ཡང་འདིར་ནི་དགོན་གནས་པ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་འདྲེ་མེད་དེ། །མ་འདྲེས་རབ་ཏུ་མི་གནས་དང༌། །དཔྱོད་མེད་རྗེས་སུ་འཛིན་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པར། །གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་ཉེར་འོངས་ནས། །འཇིགས་པ་སྤངས་པ་བསྒྲུ
Chinese
那。 心想應當這樣思： 我已捨棄家室， 爲了何事而來到林中？ 天等供養之比丘果位， 若僅僅是住在林中就能獲得， 那麼林中遊蕩的猴子和盜賊獅子們， 那些也將以苦行果位功德莊嚴。 此外，我還被傲慢自大的痛苦所折磨， 吝嗇、嗔恨、總是充滿恐懼， 因觸、色、味、香而恐懼， 因蘊魔的恐懼而顫抖， 被煩惱魔的恐懼之火焚燒， 同樣也因天魔的恐懼而害怕。 又被死主魔反覆觀望， 如今我不是來到林中了嗎？ 因此，住在林中這件事， 是爲了自身寂靜而依止嗎？ 我若有種種恐懼， 那又將如何產生呢？ 此處，種種恐懼之因， 唯是壞聚見。 因爲一切恐懼， 皆從此而生。 無明、近惑、錯亂， 以及二取執我之識， 皆從顛倒而生， 是壞聚見的異名。 對於色等五蘊， 不執著爲真實之我， 壞聚見之根本， 是滋長有枝的因。 因此，爲了斷除一切恐懼， 對於執著我，應當捨棄。 現在我對於教法， 應當極其相合而清淨。 住在廣大寂靜處的， 樹木、灌木、嫩枝等， 它們對誰也不恐懼， 我比它們更甚