Tibetan
ང་ལུས་ལ་རྩྭ་དང་ཤིང་གེལ་པ་དང་སྨན་དང་རྩྭིག་པ་དང་ཤིང་དང་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་དང་སྒྱུ་ མ་དང་མཚུངས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་སུ་ཞིག་འཇིགས་པར་འགྱུར་འདི་ལ་སུ་ཞིག་སྐྲག་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་ལྟ་ན། འདི་ལྟར་ལུས་འདི་ལ་ནི་བདག་གམ་སེམས་ཅན་ནམ་སྲོག་གམ་སྐྱེ་བའམ་གསོ་བའམ་སྐྱེས་བུའམ་གང་ཟག་གམ་ཤེད་ལས་སྐྱེས་པའམ་ཤེད་བུ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འཇིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་བདག་གིས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་དེ་ལ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ལུས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེས་ཇི་ལྟར་དགོན་པ་ལ་རྩྭ་དང་ཤིང་གེལ་བ་དང་སྨན་དང་ནགས་ཚལ་གནས་པ་རྣམས་ངའི་བ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ངའི་པ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགོན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པ་སྟེ་ངའི་བ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བཀའ་སྩལ་པར་ཤེས་ནས་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེར་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉེ་བར་བརྟན་ནས། ཕྱིས་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་དང་ལྗོངས་དང་ཡུལ་དང་ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལུང་དང་ཁ་ཏོན་མནོད་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་ན་དེས་དེར་གུས་པ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དང་མཁན་པོ་རྣམས་དང༌། གནས་བརྟན་དང་བར་མ་དང་དགེ་སྦྱོང་གསར་བུ་རྣམས་ལ་ཞེ་ས་དང་བཅས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་མཁས་པར་བྱའོ། །སྙོམ་ལས་མེད་པར་རང་གིས་བྱ་བ་དང་གཞན་ལ་གདུང་བ་མེད་པར་བྱའོ། །དེས་བསྙེན་བཀུར་ལ་གདུ་བར་མི་བྱའོ། །དེས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དང༌། བདུད་དང་བཅས་པ་དང༌། ཚངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེའི་སྐྱེ་དགུ་དང་ བཅས་པ་དང༌། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པས་མཆོད་པས། སྦྱིན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ལས་ཀྱང་རིམ་གྲོར་བྱ་བ་བདག་གིར་མི་མཛད་ན། བདག་ཅག་མ་བསླབས་པ་སློབ་དཔོན་འདོད་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའི། གང་ལས་ཀྱང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་བདག་གིར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་དགེ་སྦྱོང་བསྙེན་བཀུར་ལ་གདུ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ཆུད་གཟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་གང་དག་སྡུད་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཅག་ནི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་སྡུད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགོན་པ་པ་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་དམ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟ་བར་འདོད་ནས། ནད་འདྲི་བའི་ཕྱིར་གྲོང་གི་གནས་སུ་འོངས་ནས། དེས་དགོངས་སུ་སླར་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་གལ་ཏེ་ལུང་མནོད་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱ་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་ན་ཡང༌། དེས་དགོན་པ་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་ཀྱིས། གང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཆོས་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དེ་ཉིད་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དྲུང་དུ་སྡིག་སྦྲུལ་དང་གཅན་གཟན་གཏུམ་པོ་དག་འོངས་ན་དེས་དེ་ལ་འཇིགས་པ་དང་སྐྲག་པར་མི་བྱའི། དེས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ལུས་དང་སྲོག་བོར་ཏེ་དགོན་པའི་གནས་སུ་འོངས་ཀྱང་འདི་ལ་བདག་གིས་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྐྲག་པར་མི་བྱའི། བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་སྤང་པར་བྱ་འཇིགས་པ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སྦྲུལ་དང་གཅན་གཟན་དེ་དག་གིས་སྲོག་གཅོད་ཅིང་ཟ་ན་ཡང་དེས་འདི་སྙམ་དུ་གཅན་གཟན་འདི་དག་ལ་བདག་གིས་ཟང་ཟིང་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱི། དེ་དག་གིས་བདག་གི་ཤ་ཟོས་ནས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་ལ། བདག་གིས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྙིང་པོ་བླངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་གིས་རྙེད་པ་ ལེགས་པར་རྙེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། གལ་ཏེ་དགོན་པའི་གནས་དེ་ན་གནས་པ་ན་མི་མ་ཡིན་པ་འོངས་ན་མདོག་སྡུག་ཀྱང་རུང་མི་སྡུག་ཀྱང་རུང༌། དེ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱ་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ལྷ་དག་དགེ་སློང་དགོན་པ་པའི་གན་དུ་འོངས་ཏེ་དྲི་བ
Chinese
我应当对身体生起如草、树木、树桩、药物、墙壁、树木、幻觉、魔术般的认识。应当生起这样的想法：谁会害怕这个？谁会恐惧这个？如果他感到恐惧和害怕，那么，这样，这个身体既没有我，也没有众生，没有生命，没有出生，没有滋养，没有丈夫，没有人，也不是由势力所生，没有势力之子。这样，所谓的恐惧，是不真实的遍计所执，我不会去执着那不真实的遍计所执。应当如理地观察身体。正如在寂静处，草、树木、树桩、药物和森林存在，因为没有“我的”而没有执着，同样，菩萨也因为没有“我的”而没有执着，从而了知一切法皆是寂静处，应当亲近并安住于此。为什么呢？因为安住于寂静处，就能断除烦恼，因为没有“我的”而没有执着。同样地，结合起来，居士，如果菩萨出家，得知佛陀开示要安住于寂静处，就应当安住于寂静处，在那里，一切善法都将圆满。善根稳固之后，之后进入乡村、城市、城镇、地区、国土、宫殿等处，宣说佛法。同样地，结合起来，居士，如果菩萨出家是为了学习经文和念诵，进入僧团之中，那么他应当在那里保持恭敬。对于堪布和阿阇黎们，以及上座、中座和新学比丘们，应当保持尊敬。应当精通戒律。应当不懈怠，自己做事，不给他人带来痛苦。不应当对供养感到厌烦。他应当这样想，如来、阿罗汉、正等觉佛，被包括天神在内的世间，包括魔众在内的世间，包括梵天在内的世间，以及包括沙门和婆罗门在内的众生，以及包括天、人和阿修罗在内的众生所供养，成为应供处，他也比任何人都更应该为一切众生做侍奉。
English
I should generate the perception of the body as being like grass, trees, stumps, medicine, walls, wood, illusions, and magic. I should generate the thought: Who would be afraid of this? Who would be terrified of this? If he feels fear and terror, then, in this way, this body has neither self, nor sentient being, nor life, nor birth, nor nourishment, nor husband, nor person, nor is it born of power, nor does it have a son of power. Thus, what is called fear is an unreal imputation, and I will not cling to that unreal imputation. One should properly examine the body. Just as in a solitary place, grass, trees, stumps, medicine, and forests exist, without clinging because there is no "mine," similarly, the Bodhisattva also does not cling because there is no "mine," thereby knowing that all dharmas are solitary places, and should draw near and abide in them. Why? Because abiding in a solitary place cuts off afflictions, because there is no clinging due to the absence of "mine." Similarly, combining it, householder, if a Bodhisattva renounces and learns that the Buddha has taught to abide in a solitary place, then he should abide in a solitary place, where all virtuous dharmas will be perfected. After the roots of virtue are firmly established, he should later enter villages, cities, towns, regions, lands, palaces, and so forth, and teach the Dharma. Similarly, combining it, householder, if a Bodhisattva renounces in order to learn scriptures and recitation, and enters the Sangha, then he should be respectful there. He should be respectful towards the Khenpos and Acharyas, as well as the elders, middle-ranking, and newly ordained monks. He should be skilled in discipline. He should be diligent, doing his own work, and not causing suffering to others. He should not be averse to offerings. He should think like this: the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha, is worshipped by the world including gods, the world including demons, the world including Brahma, and the beings including ascetics and Brahmins, and the beings including gods, humans, and asuras, becoming a worthy recipient of offerings, and he should serve all sentient beings more than anyone else.
Chinese
如果不对我进行利养，更何况我们这些没有学识却贪图利养的老师们呢？我应当恭敬一切众生，但决不贪图任何众生的恭敬。应当这样思维。为什么呢？因为在家众恭敬出家修行人，会减损随学功德之法。因为他们聚集在一起也会这样想：我们是为了利养而聚集，不是为了佛法。经中是这样说的。 同样在那部经中说：如果在家菩萨想听法，或者想拜见堪布和阿阇黎，为了探望病情来到村落，应当生起为了让他们欢喜而返回的念头。如果听闻和诵读依赖于他人，即使住在寺院里，也应当以专注于寂静的心，认为能够觉知一切事物皆为寂静，并且永不满足于寻求佛法，这才是真正的安住于寂静处。 圣《宝积经》中也说：如果一位住在寂静处的比丘，尚未证得果位，当有毒蛇和凶猛的野兽来到他面前时，他不应该感到害怕和恐惧。他应当这样想：我从一开始就舍弃了身体和生命，来到了寂静处，因此我不应该害怕和恐惧。应当生起慈悲心，彻底断除嗔恨，断除恐惧。如果他这样做，即使那些蛇和野兽杀害并吞食了他，他也应当这样想：我无法仅仅用一点财物就满足这些野兽，但它们吞食我的肉后，将会安乐地生活。我也将从这个无意义的身体中获得有意义的东西，我获得了
English
If you do not treat me with gain and respect, what need to mention those teachers of us who are unlearned but greedy for gain and respect? I should respect all sentient beings, but I should never crave the respect of any sentient being. One should contemplate in this way. Why is that? Because householders' indulgence in the gain and respect of renunciates diminishes the following of the qualities of virtue. Because those who gather together also think in this way: We gather together for the sake of gain and respect, not for the sake of the Dharma. It is said in the sutra. Again, in the same sutra, it says: If a bodhisattva householder wants to listen to the Dharma, or wants to visit the Khenpo and Acharya, and comes to the village to inquire about illness, he should generate the thought of leaving in order to make them happy. If listening and reciting depend on others, even if he lives in a monastery, he should think with a mind focused on solitude, that the one who perceives all things as solitude and is never satisfied with seeking the Dharma is the one who truly dwells in solitude. The Holy Ratnakuta Sutra also says: If a solitary bhikshu who has not attained the fruit, when venomous snakes and fierce wild animals come to him, he should not be afraid or terrified. He should think like this: From the very beginning, I have abandoned my body and life and come to a solitary place, so I should not be afraid or terrified of this. He should generate a mind of loving-kindness, completely abandon hatred, and abandon fear. If he does so, even if those snakes and wild animals kill and devour him, he should think like this: I cannot satisfy these wild animals with just a little wealth, but after they devour my flesh, they will live in happiness. I will also obtain something meaningful from this meaningless body, I have obtained