Tibetan
ཁྱིམ་གྱིས་སྐྲག་སྟེ་ཁྱིམ་ནས་མངོན་བྱུང་བ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་རྙེད་མི་དཀའ། །གང་དག་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་བྱེད་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་འདི་འཐོབ་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་གང་དག་སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་སྟེ། །མ་འོངས་པ་ནའང་མི་འབྱུང་གནས་པ་མེད། །རྒྱལ་སྲིད་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་སྤངས་ནས། །དབེན་པ་འདོད་དེས་དགོན་པར་གནས་བྱེད་པ། །ཉོན་མོངས་སྤངས་ནས་བདུད་ནི་བཅོམ་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་རྡུལ་མེད་འདུས་མ་བྱས་འཚང་རྒྱ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆོས་སྤྱོད་ཅི་འདྲ་བ། །ཟས་དང་སྐོམ་དང་དེ་བཞིན་གོས་རྣམས་དང༌། །མེ་ཏོག་སྤོས་དང་ཕྲེང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཁྱུ་མཆོག་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་འདོད་བྱེད་ཅིང༌། །འདུས་བྱས་ངན་ལས་ཡིད་བྱུང་སེམས་ཅན་གྱི། །དོན་དུ་དགོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་གོམ་བདུན་བོར། །འདི་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སྐལ་བ་མི་འདྲ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་འཁོར་འདོད་པ་དང་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ན་སྡོད་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལས་གསུངས་བ། འདི་དག་བདག་ལ་གནོད་སེམས་ལྡན་པ་ཞེས། །མཁས་པས་བྱིས་པ་རྣམས་དང་རྩོད་མི་བྱེད། །བསྟི་སྟང་བྱས་ཏེ་བྱིས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང༌། །བྱིས་པའི་ཆོས་ལ་འདྲིས་པར་ཡོངས་མི་བྱེད། །བྱིས་པ་ཇི་སྲིད་ཡུན་རིངས་ལེགས་བསྟེན་ཀྱང༌། །དེ་དག་ཕྱིར་ཞིང་མི་མཛའ་འགྲས་འགྱུར་ཞེས། །བྱིས་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་བྱིས་པ་དག་དང་སྟེན་མི་བྱེད། །བྱིས་པ་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཐ་དད་དེ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་མཛའ་མེད་ཅེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་འདིར་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་མི་རྟོན། །ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་གིས་སྨྲས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཁྲོ་དང་ཞེ་སྡང་ཡིད་མི་ཆེས་བ་དག །རབ་ཏུ་སྨྲ་སྟེ་འདི་ནི་བྱིས་པའི་ཆོས། །དོན་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་ནས་ཡིད་མི་རྟོན། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་བྱིས་པ་དག་དང་མཚུངས། །དཔེར་ན་ངན་སྐྱུགས་དང་ནི་ངན་སྐྱུགས་བཞིན། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་མཁས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྟེ། །མར་དང་མར་གྱི་ཉིད་ཁུར་མཚུངས་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །གང་དག་དགའ་དང་མི་དགའ་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་དག་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་རྟག་རབ་བདེ། །གང་དག་ནགས་དང་རི་སུལ་ལ་དགའ་བ། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ཀྱི་རབ་བདེ་མྱོང་བར་འགྱུར། །གང་དག་བདག་གིར་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད། །གང་དག་ཡོ
Chinese
因畏惧家而从家中显现出家者，他们获得这殊胜菩提并不难。哪些安住在家中而能获得这神圣殊胜菩提的，这样的佛陀过去未曾出现，未来也不会出现，现在也没有。抛弃王位如唾沫之灰尘，希求寂静而安住于寺庙，舍弃烦恼并摧毁魔军后，证得无尘无为之菩提。如是结合，出家后如何行持佛法？对于食物、饮料以及衣服等，鲜花、熏香和花环等，不会对殊胜的僧团进行供养。谁若极欲求菩提，并对有为之恶业生厌，为了众生的利益而走向寺庙，舍弃七步，这比前者功德更为殊胜。如是说。如果对于根器不同的众生，随顺贪执、希求眷属和利养等，而住在寂静之处，因此宣说此理。这些人对我怀有恼害之心，智者不与孩童们争辩，殷勤款待后完全舍弃孩童，不与孩童的法相亲近。孩童无论如何长久善待，最终会因田地等事而不和争吵，知晓孩童的本性后，智者不与孩童亲近。孩童的自性各不相同，据说对各自的生者没有友善，知晓孩童们的本性后，智者在此不信任孩童。即使说出与佛法相符的话语，也是充满愤怒和嗔恨，不值得信任。极尽言说，这是孩童的法性，彻底了解那个道理后，不要信任。孩童们与孩童们相似，譬如呕吐物与呕吐物一样。智者们与智者们在一起，譬如酥油与酥油的精华相似。如是说。也如是说：谁对喜与不喜都毫不在意，那些人在人世间恒常安乐。谁喜欢森林和山谷，将体验到修行者自身的殊胜安乐。谁没有任何执着，谁拥
English
Those who, fearing the household, manifestly renounce it, for them it is not difficult to attain this supreme Bodhi. Those who, while dwelling in the household, attain this sacred and supreme Bodhi, such Buddhas have never appeared in the past, will not appear in the future, nor do they exist now. Having abandoned royal power like the ashes of spit, desiring solitude and dwelling in monasteries, having abandoned afflictions and destroyed the armies of Mara, one attains the Bodhi that is without dust and unconditioned. Thus, having joined the order, how should one practice the Dharma? One would not offer food, drink, clothing, flowers, incense, or garlands to the supreme assemblies. Whoever intensely desires Bodhi and is disgusted with conditioned evil deeds, for the sake of sentient beings turns towards the monastery, abandoning seven steps, this is more excellent in merit than the former. Thus it is said. If one dwells in solitude desiring attachment to sentient beings of different capacities, desiring retinues and gains, etc., therefore this is taught. These beings harbor harmful thoughts towards me, the wise do not argue with children, having treated them with respect, they completely abandon children, and do not become familiar with the ways of children. No matter how long one treats children well, in the end they will become unfriendly and quarrelsome over fields, etc. Knowing the nature of children, the wise do not associate with them. The nature of children is different, it is said that they have no friendliness towards their respective parents, knowing the nature of children, the wise do not trust children here. Even if they speak words in accordance with the Dharma, they are full of anger and hatred, and are not trustworthy. Speaking excessively, this is the nature of children, having thoroughly understood that meaning, do not trust them. Children are similar to children, just as vomit is similar to vomit. The wise are together with the wise, just as butter is similar to the essence of butter. Thus it is said. It is also said that those who have no slight joy or displeasure, those people are always happy in the human world. Those who delight in forests and mountain valleys will experience the supreme bliss of a practitioner. Those who have nothing to claim as their own, those who hav
Tibetan
ངས་འཛིན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད། །བསེ་རུ་ལྟ་བུར་འཇིག་རྟེན་འདིར་གནས་པ། །དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རླུང་ལྟར་འགྲོ། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་ཡིད་མི་ཆགས། །དེ་དག་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་བདེ། །དགའ་དང་མི་དགའ་ལ་ནི་ཆགས་མེད་པ། །དེ་དག་འདི་ན་རྟག་ཏུ་སེམས་རླུང་འདྲ། །གང་དག་མི་སྡུག་དེ་ཕྲད་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །གང་དག་སྡུག་དེ་དང་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །མཐའ་དེ་གཉི་ག་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ། །མི་གང་ཆོས་ལ་དགའ་བ་དེ་དག་བདེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཉེས་པའི་ཚོགས་མང་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་སུ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ནི་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་ཉུང༌། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་བརྩོན་ནམ་ཡང་རྩོད་པ་མེད། །དགོན་པར་གནས་པ་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་འདི། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་འདུས་བྱས་ཡིད་འབྱུང་འགྱུར། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཅི་ལའང་འདོད་པ་མེད། །ཟག་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་མི་འགྱུར། །ནགས་ན་གནས་པ་འདི་ཡི་ཡོན་ཏན་འདི། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་རྩོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། རྟག་ཏུ་ཞི་ཞིང་དགའ་ལ་དབེན་པར་རྒྱུ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱང་རབ་བསྡམ་འགྱུར། །དགོན་པར་གནས་པ་འདི་ལ་ཡོན་ཏན་མང༌། །དེ་ནི་ཐར་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན། །དེ་ནི་རྣམ་འགྲོལ་ཞི་བ་མྱུར་རྟོགས་བྱེད། །ནགས་ན་གནས་ཤིང་རྣམ་འགྲོལ་སྟེན་བྱེད་ན། །དགོན་གནས་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་ཀུན་ འབྱུང། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དག་ལ་དགའ་སྤངས་ལ། །རྟག་ཏུ་དབེན་ཞིང་ནགས་ཁྲོད་བསྟེན་པར་གྱིས། །བསེ་རུ་ལྟ་བུར་རྟག་ཏུ་གཉིས་མེད་བྱོས། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཏིང་འཛིན་མཆོག་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །སྐྱོན་གྱིས་གཟིངས་པ་མཐའ་ཡས་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་སྤངས་རྟག་ཏུ་ནོར་མི་ལྟ། །དེས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དེ་དག་དགོན་པར་དགའ་ཞིང་དབང་པོ་དུལ། །དེ་དག་གང་དུའང་བུད་མེད་རྣམས་དང་སྐྱེས་པ་དག་དང་འདྲིས་མི་བྱེད། །བསེ་ལྟར་གཅིག་པུར་གནས་ཤིང་བསམ་པ་དྲི་མེད་དག་ལ་དྲི་མ་བྲལ། །དེ་དག་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བར་མི་འགྱུར་མ་ཐོབ་ཡིད་ཞུམ་མེད། །འདོད་པ་ཆུང་སྟེ་ངན་ངོན་ཙམ་ལ་དགའ་ཞིང་སྒྱུ་དང་ཚུལ་འཆོས་སྤོངས། །སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཡིད་ལྡན་སྦྱིན་དང་དུལ་བ་ལ་ཡང་གནས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་དོན་གཉེར་བསམ་གཏན་བརྩོན་འགྲུས་ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ལུས་དང་དེ་བཞིན་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་སྡུག་པའི་རྩ་ལག་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །བསམ་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་རབ་བརྟན་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་
Chinese
我执念完全没有，如犀牛角般安住于此世间，彼等如空中之风般行进。 无论何者，若对世间不执着，彼等在人世间最为安乐。 对于喜与不喜，若无有贪执，彼等在此恒常心如风。 无论何者，与不悦意相遇即是痛苦，无论何者，与悦意分离即是痛苦。 彻底断绝这两种极端之后，无论何人，若喜好佛法，彼等即得安乐。 如是宣说。 又是从那里面说到，断绝一切罪恶的众多集合之后，瑜伽士恒常所作甚少。 瑜伽士精进，也从不争论。 安住于寂静处，这是他的功德。 他恒常对有为法生起厌离，他对世间任何事物皆无欲求，烦恼不再增长。 安住于森林，这是他的功德。 他无论何时都不会争论，恒常寂静、欢喜，且行于僻静之处，身语意也善加调伏。 安住于寂静处，具有众多功德，那与解脱相顺应，那能迅速证得解脱寂静。 若安住于森林，且依止解脱，那么，安住于寂静处，就能生起这一切功德。 如是宣说。 又是从那里面说到，舍弃对村庄和城市的喜爱，恒常依止寂静处和森林。 如犀牛角般恒常修持无二，不久即可获得殊胜的禅定。 如是宣说。 圣者《胜鬘经》中也说到，抛弃充满无边过患的家，恒常不贪恋财物。 那些具备树木功德的人，喜好寂静处，且调伏根门。 那些人无论在何处，都不与女人和男人交往。 如犀牛角般独自安住，心思纯净，远离垢染。 那些获得成就的人，不会因获得而欢喜，也不会因未获得而沮丧。 欲望很少，仅仅满足于粗劣的食物，舍弃虚伪和矫饰。 为了众生的利益而精进，心怀善意，安住于布施和调伏之中。 为了追求佛陀的智慧，修持禅定，精进，具备功德，到达彼岸。 不顾及身体和生命，彻底断绝痛苦的根源。 心如金刚般坚固，恒常追求菩提。
English
I have no clinging whatsoever, dwelling in this world like a rhinoceros horn. They move like the wind in the sky. Whoever is not attached to the world, they are most happy in the human realm. Without attachment to joy and displeasure, they are always like the wind in this place. Whoever encounters the unpleasant experiences suffering, whoever is separated from the pleasant experiences suffering. After completely abandoning these two extremes, whoever delights in the Dharma, they are happy. Thus it is said. Again, from that same source: After abandoning all the many collections of faults, the yogi always does little. The yogi is diligent and never argues. This is the virtue of dwelling in solitude. He always becomes disillusioned with conditioned things. He has no desire for anything in the world. Defilements do not increase. This is the virtue of dwelling in the forest. He never argues, always peaceful, joyful, and walks in solitude. Body, speech, and mind are also well restrained. Dwelling in solitude has many virtues. It is in accordance with liberation. It quickly realizes liberation and peace. If one dwells in the forest and relies on liberation, then dwelling in solitude will bring about all these virtues. Thus it is said. Again, from that same source: Abandoning the love of villages and cities, always rely on solitude and forests. Like a rhinoceros horn, always practice non-duality. Before long, you will attain supreme samadhi. Thus it is said. Also, in the Sutra Requested by the Noble Ruler of the Land: Abandoning the house filled with endless faults, never look at wealth. Those who possess the virtues of trees delight in solitude and subdue their senses. They do not associate with women and men anywhere. Dwelling alone like a rhinoceros, with pure thoughts, free from defilements. Those who have attained do not rejoice in what they have attained, nor are they discouraged by what they have not attained. They have few desires, content with meager sustenance, abandoning hypocrisy and pretense. Diligent and mindful for the sake of sentient beings, abiding in generosity and discipline. Seeking the wisdom of the Buddha, practicing meditation, diligence, possessing virtues, reaching the other shore. Disregarding body and life, completely abandoning the roots of suffering. With a mind as firm as a diamond, always seeking enlightenment.