English
Furthermore, following and initiating roots of virtue, this is also initiating, this is his perfection of diligence. When abandoning the body, not forgetting the precious mind of generating the mind for omniscience, and looking at enlightenment itself, and individually knowing peace and extreme peace, this is his perfection of meditation. When cutting the body, individually knowing the body as grass, walls, trees, stones, and illusions, and causing the body to enter the nature of illusion, truly knowing impermanence, truly knowing suffering, truly knowing selflessness, and truly knowing peace, this is his perfection of wisdom. Connect in this way. Furthermore, he thinks thus: This sentient being is lazy, separated from virtuous Dharma, he will expose my faults and insult me. I should initiate diligence, not being satisfied with thoroughly seeking roots of virtue, first causing this sentient being to abide in the essence of enlightenment, and later I will manifest the unsurpassed perfect enlightenment. Thinking thus and donning armor, this is his perfection of diligence. Connect in this way. For sentient beings who are untamed, unpacified, unhidden, and not nearly pacified, for the sake of these sentient beings, I don the great armor, thus resolving to settle the mind in the mind, this is his perfection of meditation. Connect in this way. I should rely on the nature of Dharma, after thinking thus, when he thoroughly seeks who is the one who insults and is angry, that Dharma of insult and anger is unattainable. Because he cannot attain self and others, therefore he endures by being separated from the view of attachment, this is his perfection of wisdom. The Blessed Mother also said thus: I should abandon the disputes of all sentient beings. Do I personally dispute? If I repeat what has been said, I will discover undiscovered faults. How should I become a bridge for all sentient beings? Should I say words like "you" to others, or harsh words? This is my
Tibetan
གིས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། འཐབ་པ་དང༌། རྩོད་པའི་ནང་དུ་བདག་གིས་བེམ་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་བྱའོ། ། གཞན་གྱིས་ངན་དུ་སྨྲས་པ་དང་ངན་དུ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གི་ལན་ཐོས་ན་སེམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་གནོད་སེམས་སུ་མི་བྱའོ། །བདག་གིས་གཞན་དག་ལ་གང་གཞན་གྱིས་ཉེས་པ་གཞན་སྐྱེས་ན་དེ་ནི་བདག་ལ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་བདག་གིས་གཞན་དག་གི་ཉེས་པ་གཞན་མཉམ་པར་བསམས་པ་དེ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་བསམ་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་མི་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བདག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདེ་བར་བྱ་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བདག་གནོད་སེམས་སུ་བྱེད་དམ། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་བྱས་ཀྱང་གཞན་དག་ལ་གནོད་སེམས་མི་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ལ་བདག་གཏི་མུག་ཏུ་འགྱུར་རམ། འདི་ནི་བདག་གིས་བྱ་བའི་ཆ་ཡིན་ཏེ། བརྟུལ་བ་བརྟན་པར་བརྟུལ་པར་བྱའོ། །སྲོག་གི་བར་ཆད་བྱེད་ཀྱང་བདག་གིས་འཁྲུགས་པར་མི་བྱའོ། །བདག་གིས་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་གྱི་བཞིན་དབྱུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་ཁྲོས་པ་དེ་དག་ལ་དབུགས་འབྱིན་ཏོ་ཡིད་ཕེ་བས་པར་བྱེད་དོ་བཟོད་པ་གསོལ་ལོ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། བཟོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ལྟར་བཟོད་པ་ལ་གནས་ནས་ཐོས་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེའི་ཐོས་པ་ཆུད་ཟ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྙེད་ཆོས་རྣམས་མང་པོ་ཆུབ་བྱས་ཀྱང༌། །ཐོས་པས་རྒྱགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་སྲུང་བ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ངན་འགྲོར་གང་འགྲོ་བ། །དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པས་སྐྱོང་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །མང་དུ་ཐོས་པའི་བསྔགས་པ་ནི་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་ན་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་ཡང་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བླ་མའི་སྐྱེས་པའི་རབས་རྒྱ་ཆེར་མཛད་ ནས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ
Chinese
不應當說，在爭鬥和辯論中，我應當像屍體一樣，像羊一樣沉默。聽到別人惡語相向或惡意中傷的言語時，內心不要產生嗔恨。我對待他人，如果他人產生了過錯，那不是我好的方面。如果我把別人的過錯也同樣看待，那也不是我的本分。為什麼呢？我不應當擾亂我的心念。像這樣，我應當使一切有情安樂，一切有情都應當安樂，並且為了無上圓滿正等覺而現證圓滿成佛，從而獲得寂滅。對此，我怎麼能生起嗔恨呢？即使做了非常惡劣的事情，也不應當對他人產生嗔恨，否則我就會變得愚癡嗎？這是我應當做的，應當堅定地實踐忍辱。即使面臨生命危險，我也不應當動搖。我不應當顯露出憤怒的表情，應當這樣發願。菩薩的別解脫經中也說：對於那些憤怒的有情，要給予安慰，使他們心生歡喜，請求寬恕，隨順他們，用佛法使他們滿足。 《學集論》中說：忍辱品第九。像這樣，安住於忍辱之後，應當精進聞法，否則聞法就會變得徒勞。如《月燈經》中所說：無論修習了多少佛法，如果因聽聞而自滿，不守護戒律，破戒之人將墮入惡趣，再多的聽聞也無法救護他。關於廣聞的讚頌，在《無熱惱子所問經》中說道：善男子，如果具備聽聞，就能生起智慧。具備智慧，就能徹底平息煩惱。沒有煩惱，魔就找不到機會。此外，大仙人還廣泛地講述了上師的本生傳。菩薩摩訶薩
English
One should not speak; in fights and debates, I should be like a corpse, silent like a sheep. When hearing words of abuse or malicious slander from others, one should not harbor resentment in one's heart. If others generate faults towards me, that is not part of my good qualities. If I regard the faults of others as the same as mine, that is not my duty. Why? I should not disturb my mind. Like this, I should bring happiness to all sentient beings, all sentient beings should be happy, and I should manifest complete enlightenment for the sake of unsurpassed, perfectly complete enlightenment, thereby attaining liberation from suffering. How can I harbor resentment towards that? Even if extremely evil deeds are done, one should not harbor resentment towards others, otherwise, would I become foolish? This is what I should do; I should steadfastly practice patience. Even when facing life-threatening danger, I should not be shaken. I should not display an angry expression; I should make such a vow. In the Pratimoksha Sutra of the Bodhisattva, it also says: To those angry sentient beings, give comfort, make their hearts rejoice, ask for forgiveness, be compliant with them, and satisfy them with the Dharma. In the Compendium of Trainings, it says: The Ninth Chapter on Patience. Like this, having abided in patience, one should diligently engage in listening to the Dharma, otherwise, listening to the Dharma will become futile. As it is said in the Moon Lamp Sutra: No matter how much Dharma one has practiced, if one is complacent from hearing and does not guard the precepts, the one who breaks the precepts will fall into the lower realms, and no amount of hearing can save him. The praise of extensive hearing is mentioned in the Sutra Requested by Anavatapta's Son: Noble son, if one possesses hearing, wisdom will arise. If one possesses wisdom, afflictions will be completely pacified. Without afflictions, the demon will not find an opportunity. Furthermore, the great sage extensively narrated the Jataka tales of the supreme guru. Bodhisattva Mahasattva