Tibetan
ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་བར་འཚལ་བར་བགྱི་སྟེ་བདག་ཉིད་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །གཏང་བས་དེའི་རང་གི་དོན་བྱ་བ་མེད་པར་གྲུབ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཉམས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་སྐལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་རང་གི་ཁུར་ཁས་འཆི་བར་མི་བྱེད་དོ། །གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཉམས་པར་མ་མཐོང་བ་དེར་རང་གིས་བྱས་སམ་གཞན་གྱིས་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་སྤྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ན། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་གི་དགེ་བ་མི་འདོར། ཅི་སྟེ་བདག་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ན་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིགས་སོ། །ཇི་སྟེ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བས་བདག་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡལ་བར་འདོར་ན་གོང་དུ་སྨོས་པའི་མདོ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུངས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་བཅོས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། བདག་གིས་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ བསལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་ཚུལ་ལྟར་སྔ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་བདག་ལ་སྨད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། འཕགས་པ་རྩོམ་པ་མེད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པར་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱ། སྨྲས་པ། གང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལོག་པར་མི་སྒྲུབ་པའོ། །སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལོག་པར་མི་སྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བུ། སྨྲས་པ། གང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་འདོན་བའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ། གང་ལུས་དང་སྲོག་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་ཞིང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པར་རེ་བ་ཡང་མེད་དོ། །སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ། གང་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་ཀྱི་བདག་ནི་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡང་རུང་བས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཡིན
Chinese
从“一切有情皆证菩提，唯我不然”开始，到“世尊，此乃如实之语”之间所说。布施虽能成就其自身之目的，然因怖畏有情之利益受损，故不以自身之重担加于无福之有情。若不见有情之利益受损，则自己所为或他人所行，于利益众生有何差别？是故菩萨为成办他人之善，不舍自身之善。若自畏恶趣之苦，则他者亦畏彼苦。若谓彼受苦不损于我而弃之，则如前述诸经所言，有过失。又于《宝积经》中，从“此四光护乃伪装之菩萨”开始，说到“我所求者乃自身之乐，非为遣除有情之苦”。是故当如强行者所问之方式，对我进行呵责。此菩萨之学，如《正法集经》中圣无著所说：“种姓之子，当如何知安住于修持？答：不以邪道对待有情。问：如何不以邪道对待有情？答：不舍弃对有情之大慈大悲。” 善现问：“菩萨之大慈为何？” 答：“于一切有情布施身命及一切善根，亦不期望回报。” 问：“菩萨之大悲为何？” 答：“唯愿一切有情首先成佛，而非我。” 又于彼经中云：“大悲乃菩萨一切学处之根本。” 任何希求菩萨果位者，皆应如是希求。
English
From "May all beings attain enlightenment, but not I," to "Bhagavan, this is a true statement." Although giving accomplishes its own purpose, one does not impose one's own burden on beings without merit, fearing that the benefit of beings will be impaired. If one does not see the benefit of beings being impaired, then what difference does it make whether it is done by oneself or used by others to benefit beings? Therefore, a Bodhisattva does not abandon his own merit in order to accomplish the good of others. If one fears the suffering of the evil realms, then the other also fears that same suffering. If one abandons it, thinking that suffering does not harm oneself, then as it appears in the sutras mentioned above, it will be accompanied by faults. Furthermore, in the Sutra of the Heap of Jewels, beginning with "These four light protectors are disguised as Bodhisattvas," it says, "What I seek is my own happiness, not to eliminate the suffering of beings." Therefore, one should reproach me in the manner of the one who asked forcefully. This Bodhisattva's training is like what the noble Asanga taught in the Sutra of the Collection of True Dharma: "Son of good family, how should one know to abide in practice? Answer: One does not treat sentient beings wrongly. Question: How does one not treat sentient beings wrongly? Answer: One does not abandon great love and great compassion for sentient beings." Subhuti asked, "What is the great love of the Bodhisattvas?" He answered, "One gives one's body, life, and all roots of virtue to all sentient beings, and does not even expect to be helped in return." He asked, "What is the great compassion of the Bodhisattvas?" He answered, "One wishes that all sentient beings attain enlightenment first, and not oneself." Furthermore, in that very sutra, it is said, "Great compassion is the root of all the Bodhisattva's trainings." Anyone who seeks the Bodhisattva's fruit should seek it in this way.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ན། གང་གིས་སྦྱིན་པ་པོ་ཡོན་གནས་ཆེན་པོས་དོན་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཟློག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡོང་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཕོངས་པས་འཆི་བར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོ་སྟོང་གི་འགོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་ཏེ། དགེ་སློང་གཅིག་ལ་བྱིན་པར་གྱུར་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་བྱིན་པར་གྱུར་ལ། གང་ཡང་ལུང་འབོགས་པ་དང་ཁ་ཏོན་ལ་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གུས་པ་དང་བཅས་པ་ཆོས་འདོད་པ་ཞིག་གིས་དད་པས་བྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པ་བླངས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་འདིས་བདག་གིས་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་བརྩམ་མོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ལ་གཏང་བར་བྱ་ བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་དེས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ་ཞེས་གང་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། ལོངས་སྤྱོད་བསྲུང་བ་མདོ་ཙམ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །བསོད་ནམས་བསྲུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ། རང་དོན་རྣམ་སྨིན་སྲེད་སྤངས་པས། །དགེ་བ་ཀུན་ཏུ་བསྲུང་བར་འགྱུར། །སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་སྲུང༌། མཐོ་རིས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཚངས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དབང་ཕྱུག་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན། གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཁ་དོག་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན། སྙན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །དམྱལ་བའི་འཇིགས་པས་འཇིགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་འཇིགས་སྐྲག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཆོས་བཅུ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུ
Chinese
因为，无论谁，以大施主、大福田之身份，行大布施，由此所显现的福德资粮大海之聚，是决定无疑的，是世尊不可阻挡的，是决定无疑地开示过的。如果不是这样，那就只有贫困而死了。在《寂静调伏决定神变经》中说：大王，你将千年的供养全部加起来，供养一位比丘，同样，将所有供养分别供养所有比丘。如果有人精进于讽诵和读诵，具有恭敬心，渴求佛法，以信心接受适合大布施之物，心想：以此布施，我将开始遍寻佛法。那么，与将善根全部施舍于此相比，百分之一也无法接近。这番话是就贪恋家庭安乐的人而言的，按照之前所说的道理，没有任何过失。守护受用，简略地讲述完毕。下面讲述守护福德。其中：断除贪恋自利异熟果，将守护一切善。在《无贪子所问经》中说：他不为王位而守护戒律，不为天界，不为帝释天，不为梵天，不为受用，不为自在，不为色，不为容貌，不为名声。如是安立。不是因为畏惧地狱的恐怖而守护戒律，同样，不是因为畏惧畜生道和阎罗王的世间而守护戒律。否则，为了嘲笑佛陀的行持而守护戒律，乃至为了利益一切众生、成就安乐和追求安乐而守护戒律。如是安立。具有如此戒蕴的菩萨，不会完全从十法中退失。何为十？即：转轮
English
Because, whoever, as a great benefactor and a great field of merit, performs great generosity, the resulting accumulation of merit, like a vast ocean, is undoubtedly something that the Bhagavan cannot reverse, and it has been undoubtedly taught. If it were not so, then one would only die in poverty. In the Sutra of Miraculous Transformations of Perfect Tranquility, it says: Great King, if you were to add up all the offerings of a thousand years and give them to one bhikshu, and similarly, give all the offerings separately to all the bhikshus, and if someone who is diligent in reciting and reading, with reverence, desiring the Dharma, takes what is suitable for great generosity with faith, thinking, 'With this generosity, I will begin to seek the Dharma everywhere,' then even one percent of giving away all the roots of virtue to this would not come close. What was taught there was spoken in the context of those who are attached to the happiness of the household. According to the previously stated reasoning, there is no fault. Guarding possessions has been briefly explained. Now, guarding merit will be discussed. Therein: By abandoning attachment to self-interest and fruition, one will guard all virtues. As it is said in the Sutra Requested by the Son of No Attachment: He does not guard morality for the sake of kingship, nor for the sake of heaven, nor for Indra, nor for Brahma, nor for enjoyment, nor for power, nor for form, nor for beauty, nor for fame. Thus it is applied. He does not guard morality out of fear of the terrors of hell. Likewise, he does not guard morality out of fear and dread of the animal realm and the world of Yama. Otherwise, he guards morality in order to mock the conduct of the Buddha, and even to benefit all sentient beings, to accomplish happiness, and to seek happiness. Thus it is applied. A Bodhisattva who possesses such a heap of morality will not completely fall away from the ten dharmas. What are the ten? They are: the wheel-turning
Tibetan
ར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་བག་ཡོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིན། བརྒྱ་བྱིན་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་བག་ཡོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འདོད་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མི་ཕྱེད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཆོས་ཉན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་ནས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡི་དམ་གྱི་བར་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང༌། སྤོབས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། བསམ་གཏན་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཕྱག་བྱས་པ་ཡིན། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡིན། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཕྱག་བྱས་པ་ཡིན། དྲི་ཟ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་ཡིན། ཀླུའི་དབང་པོ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་རྗེད་པ་ཡིན། བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་ཚོང་དཔོན་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་གསོལ་བ་ཡིན། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དགོངས་པ་ཡིན། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་སྟོན་པ་དང་མཚུངས་པར་བཀུར་བ་ཡིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འགྲོ་བ་བཞིར་མི་འགྲོ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར་མི་ཁོམ་པའི་འགྲོ་བར་མི་འགྲོ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཞིང་གི་འགྲོ་བར་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་འགྲོ་བར་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ངན་འགྲོའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྲོ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བཏང་བའི་བསོད་ནམས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ཡང་ལེན་པ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །བསོད་ནམས་བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ལས་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བསོད་ནམས་བསྲུང་བར་འདོད་པས། འགྱོད་པར་ཡང་ནི་མི་བྱ་སྟེ། །དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། བྱིན་ནས་འགྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མཇུག་མཐུ་ཆུང་བར་བྱས་པས་མཐུ་ཆུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྱོད་པས་སྡིག་པ་ཟད་པ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཟད་པར་འགྱུར་བར་དགོངས་པའོ། །བྱས་པར་གྱུར་ཀྱ
Chinese
不退失轮王的王位，而且对此也谨慎并希求菩提。不退失帝释天之位，而且对此也谨慎并希求菩提，并且希求见到佛。同样，不退失梵天之位，获得不退转的佛见，不退失听闻佛法，努力修持如何获得的佛法，不退失菩萨的本尊，不间断的勇气，成办一切善法，不退失禅定。同样地结合起来。如此安住于戒蕴的菩萨摩诃萨，诸天经常顶礼，龙族经常赞叹。 夜叉经常顶礼，乾闼婆经常供养，龙王和非天之王经常忆念，婆罗门、国王、商人和居士经常祈请，智者经常前往，诸佛经常忆念，包括天人在内的世间，像导师一样恭敬，对一切众生慈悲。同样地结合起来。不往四处，哪四处呢？如下：除了成熟众生之外，不往无暇之处，不往没有佛的刹土，不往生于邪见者的家族，不往一切恶趣，如是说。因此，应当守护先前布施的福德，不让其被烦恼所夺。已经布施的福德，除了为了他人的利益之外，不应希求其异熟果报。此外，想要守护福德，也不应后悔。如《猛厉请问经》中所说：“布施之后，不应生起后悔之心。”就像这样，如果使结果变得微小，那么力量也会变得微小。就像后悔会耗尽罪业一样，福德也会耗尽，这是他的想法。即使已经做了
English
Not losing the kingdom of the wheel-turning king, and also being cautious about this and desiring enlightenment. Not losing the position of Indra, and also being cautious about this and desiring enlightenment, and desiring to see the Buddha. Similarly, not losing the position of Brahma, obtaining irreversible Buddha-sight, not losing listening to the Dharma, diligently practicing the Dharma as it was obtained, not losing the bodhisattva's chosen deity, uninterrupted courage, accomplishing all virtuous dharmas, and not losing meditation. Similarly, combine them. Thus, the bodhisattva mahasattva who abides in the aggregate of morality is always bowed down to by the gods. The nagas always praise him. Yakshas always bow down to him. Gandharvas always make offerings to him. The Naga kings and the Asura kings always remember him. Brahmins, kings, merchants, and householders always pray to him. The wise always go to him. The Buddhas always remember him. The world, including the gods, honors him as a teacher. He is compassionate to all beings. Similarly, combine them. He does not go to four places. What are the four? They are as follows: Except for maturing beings, he does not go to places without leisure. He does not go to fields without Buddhas. He does not go to birth in the families of those with wrong views. He does not go to all the evil realms, as it is said. Therefore, one should protect the merit that was previously given, so that it is not taken away by afflictions. The merit that has been given, one should not desire its fruition except for the benefit of others. Furthermore, wanting to protect merit, one should not regret it. As it is said in the "Fierce Interrogation Sutra": "After giving, one should not generate a mind of regret." Just like that, if one makes the result small, then the power will also become small. Just as regret exhausts sins, so too will merit be exhausted, this is his thought. Even if it has been done