Tibetan
མཆོག་འདི་ཐོབ། །དེ་ཚེ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་དག་ནི། །མྱ་ངན་འདས་སམ་ཡང་ན་བཞུགས་ཀྱང་རུང༌། །སེམས་ཅན་གང་གིས་ཆོས་འདིའི་མིང་ཐོས་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཉ་པ་མཆིལ་པ་ཐོགས་པས་ཉ་བཤོར་བའི་ཕྱིར་མཆིལ་པ་གཟན་མ་དང་བཅས་པ་མཚོ་ཆེན་པོར་བཅུག་ལ་དེ་བཅུག་པ་དེ་ཉས་མིད་པར་གྱུར་ན། ཉ་དེ་མཚོ་ཆུའི་ནད་ན་འཕྱོ་ཡང་དེ་སྲད་བུ་སྲ་བ་ཡུ་བ་སྐམ་ས་ལ་བཏགས་པས་བརྟོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉ་བ་མཆིལ་པས་འཆོར་བར་འོངས་ནས་སྲད་བུ་ཐངས་ཞེས་བྱེད་པ་ལས་ཉ་ཟིན་པར་ཤེས་ཏེ་དེས་སྲད་བུ་དྲངས་ནས་དེ་སྐམ་ལ་ཕྱུང་སྟེ་དགའ་ མགུར་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གང་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ན། ཐ་ན་དད་པའི་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་ན་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་མི་དལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོའི་སྲད་བུས་སེམས་ཅན་དེ་དག་བཟུང་ནས་འཁོར་བའི་མཚོ་ཆུ་ལས་བཏོན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐང་ལ་འཇོག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚེ་འདི་གསར་བུ་ཡིན་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། དཔེར་ན་དྲ་བྱི་ལ་སྤྲིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་གསར་བུ་འཕགས་པ་ནོར་བཟངས་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཏུགས་ནས་ཕྱག་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་བྱ་བ་དང་ཕྱག་བྱེད་པ་གཉིས་གཅིག་ལ་བསྡུ་བ་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་ཕྱག་བྱ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་བླངས་པ་མེད་པས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟའམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པ་དང་གཅིག་དམའ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གནོད་པ་གསུངས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཕྲའོ། །འཇམ་དཔལ་གང་ལ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་ལས། ལ་ལ་ནི་བཟ
Chinese
获得此殊胜。那时，诸位善逝，无论是已入涅槃，还是仍然住世，任何众生听闻此法的名号，他们都将获得菩提。如是所说。大悲经中也说：例如，渔夫拿着鱼钩，为了钓鱼，将带着饵食的鱼钩放入大海中，放入后，鱼吞下了鱼钩，鱼在海水中因病漂浮，但那根坚固的线，系在岸边的木桩上，被称为系缚。渔夫用鱼钩钓鱼，拉动鱼线，知道鱼已上钩，于是拉起鱼线，将鱼拉到岸上，欢喜歌唱。同样，任何众生以对薄伽梵的信心，种下善根，即使只生起一念信心，那些众生即使因恶业的障碍而投生于无暇之处，诸佛薄伽梵也会以佛陀的智慧和摄受之物的线，抓住那些众生，从轮回的苦海中救出，安置于涅槃的岸边。如是说。因此，应当对他们生起导师的想。当向他人顶礼时，即使对方是新学之人，也应想到，因其生起了菩提心，故值得顶礼，并以意念顶礼。例如，网云菩萨虽是大菩萨，却以全身触碰新学圣者财护并向其顶礼，以及发起殊胜意乐等，如是也说应向菩萨乘的所有人顶礼。这是真实的意义。顶礼者和被顶礼者二者如何能统一而不相违呢？因为是互相以顶礼为对境的缘故。因为没有修习，所以也不会变成非福德。难道诸佛也是如此吗？不是的，因为会变成无有边际和变得低劣的缘故。《圣妙吉祥真实名经》中也说了过患，文殊师利，舍弃正法的业障是轻微的，文殊师利，对于如来所说的法，有些人
English
Having obtained this excellence. At that time, those Sugatas, whether they have passed into Nirvana or are still dwelling, whichever sentient beings hear the name of this Dharma, all of them will attain Bodhi. As it is said. Also in the Great Compassion Sutra, it says: For example, a fisherman holding a fishhook, in order to catch fish, puts the fishhook with bait into the great ocean, and after putting it in, the fish swallows the hook. Although the fish floats in the sea water due to illness, that strong thread is tied to a stake on the shore, which is said to be tethered. The fisherman comes to catch fish with the hook, and when he pulls the thread, he knows that the fish has been caught, so he pulls the thread and pulls the fish ashore, and rejoices and sings. Similarly, whichever sentient beings generate roots of virtue with faith in the Bhagavan, even if they generate a single thought of faith, even if those sentient beings are born in unfavorable circumstances due to the obscurations of evil deeds, the Buddhas, the Bhagavans, will seize those sentient beings with the thread of the wisdom of the Buddhas and the objects of gathering, and lead them out of the ocean of Samsara and place them on the shore of Nirvana. Thus it is said. Therefore, one should generate the perception of a teacher towards them. When prostrating to others, even if the other person is a novice, one should think that because they have generated the mind of Bodhi, they are worthy of prostration, and prostrate with the mind. For example, even though Net Cloud Bodhisattva is a great Bodhisattva, he touched the novice Arya Vasu with his whole body and prostrated to him, and also generating superior intention, etc., it is also said that one should prostrate to all individuals of the Bodhisattva vehicle. This is the definitive meaning. How can the one who prostrates and the one to whom prostration is made be unified without contradiction? Because they are mutually aimed at prostration. Because there is no practice, it will not become non-merit either. Are the Buddhas also like that? No, because it would become limitless and become inferior. In the Sutra of the Collection of All Aspects of Discrimination, harm is also mentioned: Manjushri, the karmic obscuration of abandoning the true Dharma is slight. Manjushri, for some, from the Dharma spoken by the Tathagata, some
Tibetan
ང་བར་འདུ་ཤེས་ལ་ལ་ངན་པར་འདུ་ཤེས་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྤངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན། དགེ་འདུན་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་པའོ་འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ ཡིན་ནོ་ངས་འདི་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པ་འམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་ཆོས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་གང་ཡང་མེད་ན། མི་བླུན་པོ་དེ་དག་ངའི་ཆོས་འདི་ལ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བཤད་པ་འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཤད་པའོ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་དེ། དེ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྤོབས་པ་ཡོད་དོ་ཞེའམ། སྤོབས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་གཟུངས་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གཟུངས་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་སུན་འབྱིན་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །བག་མེད་པར་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་གླེང་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤོབས་པས་གོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལེགས་པར་མ་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་ཚིག་དང་ཚིག་ཏུ་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེའི་མིང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དང་མདོ་སྡེར་འགལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འགལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་ལ་ལ་མོས་ཤིང་ལ་ལ་ལ་མ་མོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་གཏམ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དཀྲུགས་མ་བྱེད་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པས་སྨྲ་ན་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ སྤྱད་འདི་ལ་མི་སྤྱད་ཅེས་ཟེར་ན་ཆོས་སྤོ
Chinese
如果认为某些事物是坏的，那就是舍弃正法。舍弃正法，就是诽谤如来，诋毁僧伽。如果说“这是合理的，这是不合理的”，那就是舍弃正法。如果我在这里没有以声闻乘、缘觉乘或大乘来分别宣说不同的法，那些愚蠢的人会区分我的法，说“这是为声闻说的，这是为缘觉说的”。他们以分别的观念舍弃正法。如果说“这是菩萨的学处，这不是菩萨的学处”，那就是舍弃正法。如果说说法者有自信，或者没有自信，那就是舍弃正法。如果说“法不是法”，那就是舍弃正法。如果说没有佛陀出现就没有陀罗尼，那就是舍弃正法。如果说说法者没有获得陀罗尼，那就是舍弃正法。如果诽谤说法者的行为，那就是舍弃正法。如果说说法者的修行不圆满，那就是舍弃正法。如果不谨慎地谈论，那就是舍弃正法。如果以行为来谈论，那就是舍弃正法。如果以行为和戒律的缺失来谈论，那就是舍弃正法。如果说不能以自信来理解，那就是舍弃正法。如果说没有很好地解释诸法的显现，那就是舍弃正法。如果因为不理解而使语句之间相互矛盾，那就是舍弃正法。如果说以文字的名义进入如来的教诲，那就是舍弃正法。如果说经部和经部之间相互矛盾，那就是舍弃正法。如果说偈颂和偈颂之间相互矛盾，那就是舍弃正法。如果说对某些意义感到满意，对某些意义感到不满意，那就是舍弃正法。在讲法的时候，如果转移到其他话题，那就是舍弃正法。如果不搅乱，那就是舍弃正法。如果以普遍的分别念来说话，那就是舍弃正法。如果说“这个应该做，这个不应该做”，那就是舍弃正
English
If one considers some things to be bad, that is abandoning the true Dharma. By abandoning the true Dharma, one is slandering the Tathagata and disparaging the Sangha. If one says, "This is reasonable, this is not reasonable," that is abandoning the true Dharma. If I have not here separately taught different Dharmas as belonging to the Hearer Vehicle, the Solitary Buddha Vehicle, or the Great Vehicle, those foolish people will distinguish my Dharma, saying, "This is taught for the Hearers, this is taught for the Solitary Buddhas." They abandon the true Dharma with the notion of separation. If one says, "This is the training of a Bodhisattva, this is not the training of a Bodhisattva," that is abandoning the true Dharma. If one says that the speaker of Dharma has confidence, or does not have confidence, that is abandoning the true Dharma. If one says, "Dharma is not Dharma," that is abandoning the true Dharma. If one says that without the appearance of a Buddha there is no dharani, that is abandoning the true Dharma. If one says that the speaker of Dharma has not obtained dharani, that is abandoning the true Dharma. If one denigrates the conduct of the speaker of Dharma, that is abandoning the true Dharma. If one says that the practice of the speaker of Dharma is not perfect, that is abandoning the true Dharma. If one speaks carelessly, that is abandoning the true Dharma. If one speaks through conduct, that is abandoning the true Dharma. If one speaks through the deterioration of conduct and discipline, that is abandoning the true Dharma. If one says that one cannot understand with confidence, that is abandoning the true Dharma. If one says that the appearances of Dharmas have not been well explained, that is abandoning the true Dharma. If one makes words contradict each other because of not understanding, that is abandoning the true Dharma. If one says that one enters the teachings of the Tathagata by the name of letters, that is abandoning the true Dharma. If one says that Sutras contradict Sutras, that is abandoning the true Dharma. If one says that verses contradict verses, that is abandoning the true Dharma. If one says that one is satisfied with some meanings and not satisfied with others, that is abandoning the true Dharma. When teaching the Dharma, if one diverts to other topics, that is abandoning the true Dharma. If one does not agitate, that is abandoning the true Dharma. If one speaks with universal conceptualization, that is abandoning the true Dharma. If one says, "This should be practiced, this should not be practiced," that is abandoning the