Tibetan
ང་ཞེ་ན། དེ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་སའི་ཁམས་དང༌། ཆུའི་ཁམས་དང༌། མེའི་ཁམས་དང༌། རླུང་གི་ཁམས་སོ། །དེ་ལ་སའི་ཁམས་དང་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཡིན་ནོ། །ཆུའི་ཁམས་དང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མེའི་ཁམས་དང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རླུང་གི་ཁམས་དང་བ་ཡང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སའི་ཁམས་དང་བ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་དམ་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་བྱ་བར་ཉེ་བར་མི་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་བར་དང་བ་ནི་ཚེས་གང་ལ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་དམ་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་བྱ་བར་ཉེ་བར་མི་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་དེ་དག་ནི་སེམས་པ་མེད་ཅིང་བྱེད་པ་མེད་ལ་ཅི་ལ་ཡང་མི་ནུས་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཆོས་རྣམས་ནི་རེ་རེ་ནས་བཙལ་ན་ཐ་སྙད་ཙམ་མ་གཏོགས་པར་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སའི་ཁམས་དང་བ་ནི་སའི་ཁམས་དང་བས་སྟོང༌། རླུང་གི་ཁམས་དང་བའི་བར་ནི་རླུང་གི་ཁམས་དང་བས་སྟོང་སྟེ། ཆོས་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་དག་ལ་དང་བའམ་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་བའང་ག་ལ་ཡོད་དེ། གང་ལ་ཡང་དང་བའམ་འཁྲུགས་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་སྟོང་སྟེ། དེ་ནི་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡང་མི་དམིགས་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གནས་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །གང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེ་ནི་བུད་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་བུད་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེས་རློམ་སེམས་སུ་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རློམ་སེམས་ནི་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རློམ་ སེམས་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེའི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་རྣ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གང་ཞེ་ན། གང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་བའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ངེས་པ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་ཀླས་པ། གདགས་སུ་མེད་པ། ཐ་སྙད་མེད་པ། བརྗོད་དུ་མེད་པ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་ལ་དབང་པོ་རྣམས་ཐོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཡུལ་རྣམས་ཞེ
Chinese
我說，那就是四大種與和合，即是說地界、水界、火界、風界。其中地界與和合不是生處。水界與和合也不是。火界與和合也不是。風界與和合也不是眼之生處。那是什麼緣故呢？地界與和合對於任何法，作為生處或者獲得生處，都不會接近安住。同樣地，風界的間隔與和合，對於任何法，作為生處或者獲得生處，都不會接近安住。那是什麼緣故呢？那些法是無心且無作用，對於任何事都無能為力。大王，如果一一尋找這些法，除了名言之外，不會發現眼之生處。那是什麼緣故呢？地界與和合是因地界與和合而空。風界的間隔與和合是因風界與和合而空。任何自性空性的法，又怎麼會有和合或擾亂呢？對於任何和合或擾亂都不可見，那些又怎麼會去看待色呢？如此，眼之生處以眼之生處的自性極其空性。因為它沒有來去，所以前際也不可見，後際也不可見。因為沒有自性，所以在其中安住也不可見。任何自性不存在的，既不是女人也不是男人。任何既不是女人也不是男人的，又怎麼會以我慢心去看待呢？大王，我慢心是魔的行境。沒有我慢心是佛的行境。那是因為什麼緣故呢？一切法都遠離我慢心。同樣地結合。大王，在那裡，從耳之生處到身之生處之間是什麼呢？是四大種與和合。大王，如此一切法的間隔是，趨向於解脫，確定於法界，被虛空界所遍及，不可施設，沒有名言，不可言說，不是能言說的。大王，任何諸根會被阻礙的，那就是境等。
English
I say, that is the combination of the four great elements, namely the earth element, the water element, the fire element, and the wind element. Among them, the earth element and its combination are not a source of arising. The water element and its combination are also not. The fire element and its combination are also not. The wind element and its combination are also not a source of arising for the eye. Why is that? The earth element and its combination do not closely abide in any dharma as a source of arising or to obtain a source of arising. Similarly, the interval and combination of the wind element do not closely abide in any dharma as a source of arising or to obtain a source of arising. Why is that? Those dharmas are without mind and without action, and are incapable of anything. Great King, if these dharmas are sought one by one, no source of arising for the eye is found apart from mere designations. Why is that? The earth element and its combination are empty of the earth element and its combination. The interval and combination of the wind element are empty of the wind element and its combination. How can there be combination or disturbance in those dharmas that are empty by their very nature? Since no combination or disturbance is seen in anything, how can those look at form? Thus, the source of arising for the eye is utterly empty by the very nature of the source of arising for the eye. Since it has no coming or going, neither the prior limit nor the posterior limit is seen. Since it has no nature, abiding in it is also not seen. Whatever does not exist by its very nature is neither female nor male. Whatever is neither female nor male, how can that look with pride? Great King, pride is the realm of activity of the demon. Absence of pride is the realm of activity of the Buddha. Why is that? All dharmas are free from pride. Combine it similarly. Great King, what is there between the source of arising for the ear and the source of arising for the body? It is the combination of the four great elements. Great King, thus the interval of all dharmas is, tending towards liberation, ascertained in the realm of dharma, pervaded by the sphere of space, un-establishable, without designation, unspeakable, not to be spoken. Great King, whatever the faculties are obstructed by, that is objects, etc.
Tibetan
ས་བྱ་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཐོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་རྣམས་ནི་མིག་གི་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བའི་སྒྲ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་མིག་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཐོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འབབ་པའི་ཐོགས་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་ནི་གཟུགས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གསུམ་དུ་འབབ་སྟེ། མཐུན་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འབབ་པ་དང༌། མི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འབབ་པ་དང༌། མཐུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་མཐུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འབབ་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡུལ་དེ་དག་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པར་སྤྱོད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡིད་དེ་མཐུན་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་སྤྱོད་པ་དེས་ནི་དེའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། མི་མཐུན་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བར་སྤྱོད་པ་དེས་ནི་དེའི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། མཐུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་མཐུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་རྨོངས་པར་སྤྱོད་བདེས་ནི་དེའི་གཏི་མུག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་ལ་དམིགས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡུལ་རྣམས་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་རྨིས་ལ། དེ་ཉལ་བ་ལས་སད་ནས་བུད་མེད་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གྱུར་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། རྨི་ལམ་ན་མཐོང་བའི་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་དེ་ཡོད་དམ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་མཆིས་སེ། །བཀའ་སྩལ་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་སྐྱེས་བུ་གང་རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་མཐོང་བའི་བུད་མེད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་བ་དང་དགའ་བ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་དེ་མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནམ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྨི་ལམ་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་མཆིས་ཤིང་མི་དམིགས་ན། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལྟ་ག་ལ་མཆིས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་གང་དེ་ལ་ཞེན་པའི་མི་དེ
Chinese
地，谓眼识缘于色境，因此诸色即名为眼之所缘。如是，耳之声等亦如是。其中，眼识缘于诸色，是指趋向之缘。如是，眼识以三种方式趋向于诸色：对于适意之境，以贪爱之想而趋向；对于不适意之境，以嗔恚之想而趋向；对于非适意亦非不适意之境，以舍受之想而趋向。如是，意识缘于诸法等亦如是。彼等境即名为意识之行境，因此意识于彼等境行持、如实行持，故名意识之行境。大王，意识若缘于适意之境而生贪执，则彼贪欲生起；若缘于不适意之境而生嗔恚，则彼嗔恨生起；若缘于非适意亦非不适意之境而生愚痴，则彼愚昧生起。如是，对于声、香、味、触等，亦如前述般，于三种法上取境而领受。大王，于彼等，当知诸根如幻术，诸境如梦境。 大王，譬如有人于睡眠之梦中，梦见与妙龄女子一同受用，其人醒来后，忆念起梦中所见之妙龄女子。大王，您意下如何？梦中所见之妙龄女子存在吗？世尊，并不存在。佛告之言：大王，您意下如何？若有人于梦中与所见之妙龄女子一同嬉戏、欢愉、生起执着，此人是具有智慧之本性吗？世尊，并非如此。为何如此呢？世尊，梦中所见之妙龄女子，实则并不存在且不可见，又怎能与其一同受用呢？更何况是对其生起执着之人呢？
English
Earth, that is, eye consciousness is connected to forms, therefore, forms are called the objects of the eye. Similarly, the sounds of the ear and so on are also like that. Among them, the eye consciousness being connected to forms indicates the connection of flowing. Thus, the eye consciousness flows towards forms in three ways: towards pleasant objects, it flows with the perception of attachment; towards unpleasant objects, it flows with the perception of anger; and towards objects that are neither pleasant nor unpleasant, it flows with the perception of equanimity. Similarly, the mind being connected to dharmas and so on is also like that. Those objects are called the objects of the mind's activity, therefore, the mind acts and performs various actions on those objects, hence it is called the object of the mind's activity. Great King, if the mind clings to pleasant forms, then desire arises; if it clings to unpleasant forms, then hatred arises; if it clings to forms that are neither pleasant nor unpleasant, then delusion arises. Similarly, for sounds, smells, tastes, and tactile sensations, one experiences taking objects on the three types of dharmas, just like before. Great King, for those, know that the senses are like illusions and the objects are like dreams. Great King, for example, a person dreams of enjoying pleasures with a beautiful woman in a dream while sleeping. When that person wakes up from sleep and remembers the beautiful woman seen in the dream, Great King, what do you think? Does the beautiful woman seen in the dream exist? World Honored One, she does not exist. The Buddha said: Great King, what do you think? If someone plays, rejoices, and becomes attached to the woman who is seen as a beautiful woman in a dream, is that person of a wise nature? World Honored One, that is not so. Why is that? World Honored One, the beautiful woman seen in the dream does not actually exist and is not visible, so how can one enjoy pleasures with her? Moreover, what about the person who is attached to her?