Tibetan
ང་ཤེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུགས་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱང་ཤེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ནི་ཡུལ་རྣམ་པ་མང་པོ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་དུ་མར་འགྱུར་ རོ། །ཡང་ན་ནི་སེམས་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ནི་གཟུགས་ཀྱང་སེམས་བཞིན་དུ་བལྟར་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡུལ་མེད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་ན་ནི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བསམས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་འབྱུང་ཞིང་སྣང་བའི་རིགས་སོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་གཟུགས་རྡུལ་དུ་གཞིག་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བཤིག་ན་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་སོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཟུགས་སུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་གཟོད་མ་ནས་མེད་པས་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་རུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས། ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣར། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡང་སེམས་ཙམ་དུ་བཤད་པས། དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱང་དེ་ལས་གུད་ན་མེད་པས་བརྫུན་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པས། གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱང་དེ་ལས་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །སེམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྟ་བུ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེས་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ན། དོན་དམ་པར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད། མ་འོངས་པའི་ཆོས་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་བཀའ
Chinese
我将成为有知者。或者，既然识本身是色，那么心也将变得无知。或者，正如存在多种多样的境一样，心也将变得多种多样。 或者，心也将变成有色之物。或者，色也将像心一样变得不可见。在一种情况下，如果无境的心本身显现为境，那么对于色和颜色的显现，无论如何思，无论如何欲，都将完全成为那样的境而显现。又一种情况是，色被分解为微尘，而极微尘也被分解为部分，就像不存在一样，心也将变得不存在。因此，心本身不可能显现为境，因此，境与有境以及一切分别念都与梦境相同。如果说从无始以来，执著于色的习气成熟，从而显现为色等，这也是不合理的，因为境从一开始就不存在，所以它的习气也不可能存在。《圣十地经》中说：“三界唯是心。”《圣楞伽经》中也说：“外境非有，自心显现为外。”也正是因为宣说唯心，是为了遮止认为事物是实有的观点，并且为了利益所化众生。因此，色等是虚假的，同样，心也与色等无别，所以也是虚假的。既然色等是多种多样的显现，不是一和多的自性，同样，心也与色等无别，所以也不是一和多的自性。因此，心是缘起和幻化的自性。正如心一样，一切法也应被视为缘起和幻化的自性。因此，以般若波罗蜜多对一切法的自性进行分别观察时，胜义中，一切法，无论是已逝之法，还是未到之法，还是现在生起之法，都是不可得的。《圣宝云经》中也说。
English
I shall become knowledgeable. Or, since consciousness itself is form, then mind will also become unknowing. Or, just as there are many diverse objects, so too will mind become many and diverse. Or, mind will also become something with form. Or, form will also become invisible like mind. In one way, if the mind without an object itself appears as an object, then whatever is thought about the appearance of form and color, and whatever is desired, will completely become that object and appear. In another way, if form is broken down into particles, and even the smallest particles are broken down into parts, just as they do not exist, so too will mind cease to exist. Therefore, mind itself cannot appear as an object, and thus, objects and subjects and all discriminations are like dreams. If it is said that from beginningless time, the habit of clinging to form has matured, and thus appearances such as form arise, that is also unreasonable, because objects do not exist from the beginning, so their habits cannot exist either. The Noble Ten Bhumi Sutra states, "The three realms are only mind." The Noble Lankavatara Sutra also states, "External objects do not exist; one's own mind appears externally." The reason for teaching mind-only is to refute the view that things are truly existent, and to benefit sentient beings to be trained. Therefore, just as form and so on are false, so too, mind is not separate from them, and is therefore also false. Since form and so on are diverse appearances, not the nature of one and many, similarly, mind is not separate from them, and is therefore not the nature of one and many. Therefore, mind is only the nature of dependent arising and illusion. Just as mind is, so too should all phenomena be regarded as the nature of dependent arising and illusion. Therefore, when the nature of all phenomena is separately examined with prajnaparamita, in ultimate truth, all phenomena, whether past, future, or present, are unattainable. The Noble Cloud of Jewels Sutra also states.