Tibetan
ན་པ་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ དང་ཚུལ་བཞིན་སེམས་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞེ་ན། མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། ཚིག་གསལ་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྐྱོ་བ་བཟོད་པའོ། །དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོའི་ངེས་པའི་དོན་དང་དྲང་པའི་དོན་ལ་གུས་པར་བྱ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཉན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། འཕགས་པའི་གཏམ་འདོད་པ་བཞིན་མ་ཐོས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་གེགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་གཉིས་ལས་ལྷག་མཐོང་གི་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཚུལ་བཞིན་སེམས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ངེས་པའི་དོན་དང་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ན་བསྒོམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་འཕྱང་མོ་ཉུག་པའི་ཐག་ཐག་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ལམ་ཁ་བྲག་གི་མདོར་ཕྱིན་པའི་མི་ལྟར་གང་དུ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉ་དང་ཤ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཤིང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཟས་ཚོད་ཟིན་པར་བཟའ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། བཤད་གཅི་བྱས་ན་དགྲའི་ཚེར་མ་མེད་པར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ལ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་ གཞག་གམ་གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། རང་གི་སྡིག་པ་བཤགས་ནས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ལ། སྟན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་བདེ་བ་ལ་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལྟ་བུའམ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཕྱེད་དུ་ཡང་
Chinese
亲近善知识，广求多闻，如理作意。何为亲近善知识？即多闻，言辞清晰，具足慈悲，堪忍困苦。何为广求多闻？即对于佛陀薄伽梵十二部经的了义和不了义，恭敬听闻。如《圣解深密经》所说：“不闻圣言如所欲，是为毗钵舍那之障碍。”从这二者来说，毗钵舍那的听闻和思惟所生的见解，是从清净之因所生。如《圣弥勒请问经》中也说：“具足多闻者，智慧得以生，具足智慧者，烦恼得以息。”何为如理作意？即对于了义和不了义的经等善加抉择。如是菩萨无有犹豫，则于修定能得决定。若不如是，则如陷入犹豫的蔓草缠绕的绳索中，又如行至悬崖边的人，于任何处皆不能得决定。瑜伽行者应于一切时中，断除鱼肉等不适宜之物，饮食有节。瑜伽行者于修定时，首先应圆满一切所欲之事，若需说法，则应于无有敌害荆棘，悦意之处。思维我当令一切有情安立于菩提心要，以欲度一切有情之想，生起大悲心，向十方安住之诸佛菩萨，以五支礼敬。于佛菩萨之身像图画等前，或于其他处，尽己所能作供养赞叹，忏悔自身罪业，随喜一切有情之善根，于极柔软舒适之座上，如至尊毗卢遮那佛之跏趺坐，或半跏趺坐
English
Relying on virtuous friends, extensively seeking learning, and contemplating properly. What is relying on virtuous friends? It is being learned, having clear speech, possessing compassion, and being able to endure hardships. What is extensively seeking learning? It is respectfully listening to the definitive and interpretable meanings of the twelve divisions of the Buddha Bhagavan's teachings. As stated in the "Noble Explanation of the Profound Meaning Sutra": "Not hearing the holy words as desired is an obstacle to Vipassana." From these two, the view arising from the hearing and thinking of Vipassana arises from a pure cause. As also stated in the "Noble Maitreya's Questions Sutra": "One who possesses learning will generate wisdom; one who possesses wisdom will pacify afflictions." What is proper contemplation? It is properly distinguishing the definitive and interpretable meanings of the sutras, etc. Thus, when a Bodhisattva has no doubts, they will be certain in their meditation. If not, it is like falling into a rope entangled with hesitant vines, or like a person walking to the edge of a cliff, unable to be certain anywhere. The yogi should at all times abandon unsuitable things such as fish and meat, and eat food in moderation. When the yogi meditates, they should first complete all desired tasks, and if they need to teach, they should do so in a pleasant place free from the thorns of enemies. Thinking, "I shall establish all sentient beings in the essence of Bodhicitta," with the intention to liberate all sentient beings, generate great compassion, and pay homage with the five limbs to all the Buddhas and Bodhisattvas abiding in the ten directions. In front of the Buddha and Bodhisattva images, paintings, etc., or in another place, make offerings and praises to the best of one's ability, confess one's own sins, rejoice in the merits of all sentient beings, and sit on a very soft and comfortable seat, like the full lotus posture of the venerable Vairochana Buddha, or in a half lotus posture.