Tibetan
་ཏེ། ཟང་ཟིང་ངན་པ་ལ་ཞེན་པའི། །གཡེང་བས་ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པ་ཡིན། །འགྲུབ་པའང་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་ན། །ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པར་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་ལེ་ལོ་མེད་པས་གུས་པའོ། །འབྲས་བུ་མཐར་མི་སྟོང་པས་ན་ཡུན་རིང་བའོ། །གོ་སྐབས་མི་འབྱིན་པས་བར་མ་ཆད་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་ཚོགས་སོ། །གུས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གནས་པའི་ཚོགས་སོ། །བར་མ་ཆད་པ་ནི་འཕེལ་བའི་ཚོགས་ཏེ་མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་བཤད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདིར་འདུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ་ལུང་གི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ལ་གནས་པས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་རྒྱ་ཆེར་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པར་ཞིབ་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་འདིར་ཧ་ཅང་སྤྲོས་པར་མི་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་ནི་འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་གསུངས་པ་མདོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་གཙང་མར་འཛིན་པའོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཇི་ ལྟར་རིལ་པོར་འཛིན་པ་ནས། ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་བར་དུ་མེད་པར་བསྒོམ་པས་གསལ་བ་དང༌། ངེས་པ་དང༌། མི་རྟོག་པ་དང༌། ལས་སུ་རུང་བ་དང༌། རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཐོབ་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་མོ། །རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསལ་བར་གསུངས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཉེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནའང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་ཡུལ་གང་ལ་ཞེ་ན་དེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་གཏམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་བསྡུས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལམ་གྱི་གནས་
Chinese
因此，对于恶劣的杂染执着，以散乱能成就禅定。即使成就也会退失，所以我说应当减少资具。应当以这种方式修习不执着于受用。总之，不执着于身体和受用，就能成就止观，应当这样理解。其中，没有懈怠就是恭敬。果实最终不会空耗，所以是长久的。不给予机会，所以是不间断的。其中，不执着是成就禅定的顺缘。恭敬等是安住的顺缘。不间断是增长的顺缘，总之，应当了知，所有已经宣说的禅定的顺缘都汇集于此。《道次第摄颂》的解释，以教证圆满结合，禅定的顺缘品第五结束。 如是安住于禅定的顺缘，应当专注于所缘。关于圣者无著的专注于所缘的广大方便，在《瑜伽师地论》等处有详细阐述，因此此处不作过多阐述。应当如圣者龙树所说的那样去理解。此处将简要讲述圣者们所说的内容。首先，所缘的对境是人与法。其中，人是指执着为整体、常、乐、我、净。法是指蕴、界、处等。对于这些，如何从执着为整体开始，直到法的我之间，通过修习无有，从而获得明晰、决定、无分别、堪能、专注，这就是获得的相，是止的道。广大的方面，唯有圣者弥勒和圣者无著已经清楚地阐述了。止的过患等也同样应当了知。断除的作意也应当如是了知。如是，如果有人问：如何完全摄持心，以及修习什么对境？对此，已经宣说了《结合到彼岸的谈论》等，对于行为，有六度波罗蜜多，以及由止观所摄持的四念住等，因为是如理作意。这些也是道的处所。
English
Therefore, clinging to bad defilements, Samadhi is accomplished through distraction. Even if accomplished, it will deteriorate, so I said that resources should be reduced. One should meditate on non-attachment to enjoyment in this way. In short, non-attachment to body and enjoyment will accomplish Shamatha and Vipassana, and this should be understood. Among them, diligence is reverence. The fruit will not be exhausted in the end, so it is long-lasting. Not giving an opportunity, so it is uninterrupted. Among them, non-attachment is the condition for accomplishing Samadhi. Reverence and so on are the conditions for abiding. Uninterruptedness is the condition for increasing, in short, it should be understood that all the conditions for Samadhi that have been explained are gathered here. The explanation of the Compendium of Sutras, fully combined with the authority of the scriptures, the fifth chapter on the conditions for Samadhi is completed. Thus, abiding in the conditions for Samadhi, one should focus on the object of focus. Regarding the vast means of the noble Asanga for focusing on the object of focus, it is explained in detail in the Yogacarabhumi and so on, so it will not be elaborated too much here. It should be understood as the noble Nagarjuna said. Here, the content spoken by those noble ones will be briefly stated. First of all, the object of focus is called person and dharma. Among them, person refers to clinging to wholeness, permanence, happiness, self, and purity. Dharma refers to the aggregates, elements, and sense bases, and so on. For these, how to meditate on the absence from clinging to wholeness to the self of dharma, thereby obtaining clarity, certainty, non-discrimination, capability, and one-pointedness, this is the aspect of attainment, the path of Shamatha. The vast aspect, only the noble Maitreya and the noble Asanga have clearly explained. The faults of Shamatha and so on should also be understood in the same way. The effort of abandoning should also be understood in the same way. Thus, if someone asks: How to completely grasp the mind, and what object to meditate on? In response, the "Discourse on Joining the Paramitas" and so on have been explained, for conduct, there are the six paramitas, and the four mindfulnesses and so on, which are gathered by Shamatha and Vipassana, because it is appropriate attention. These are also the places of the path.
Tibetan
སྐབས་སུ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཞེས་གཉིས་སུ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ་ལུང་གི་ཚད་མས་སྦྱར་བ་ལས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་ནས། དེ་དག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་དགོས་པ་དེ་དག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེས་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ལྷའི་བུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཤེས་རབ་ནི་དོན་དམ་པ་ཤེས་པའོ་ཞེས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཟབ་པ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བཤད་པ་ནི་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་ཆོས་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། །རྒ་དང་གནས་དང་མི་རྟག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བས་འདྲེན་པ་དང་སེལ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤང་བ་དང་བླང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་དམིགས་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཡིད་འབྱུང་བ་མངོན་པར་དགའ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ ཤེས་པ་དང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐོབ་པ་ནི་རྙེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་འདིས་ས་དང་པོ་ལའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ལྷག་མ་དགུ་ལ་སྟེ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་ན་དག་པའོ། །འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སྙིང་པོ་ཡོད་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐོབ་པ་དོན་དམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་གཞན་གྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ནི་གཞལ་བར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་ན་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །སེམས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་སེམས་མེད་པའོ། །དེ་གང
Chinese
由于时处一切处皆为一切，故说为“度”与“菩提之分”二者。从《总集经》的释文中，以教证衡量，已讲述完禅定之度。如此，生起菩提心等福德之资粮后，为了使这些也转变为智慧之资粮，需要般若波罗蜜多的自性，以这些无有之自性而简略指示的是：说“天子”等，圣者无著说：智慧是了知胜义谛。圣者龙树也说：以了知甚深而为智慧。对此的解释是，由于不是有为法，故说生等。因为说：有为法是生，老和住以及无常。由于远离对治和不相顺之法，故说引导和遣除。由于远离舍弃和取受之相，故说是烦恼和清净。从过患和利益的角度，故说不是厌恶和欢喜。从痛苦和集起的角度，故说为了知和舍弃。从灭谛和道谛的角度，故说要现证和修习。从现观的角度，故说获得和现证，获得是具有得到，现证是通达。其中，获得是指以此在第一地。现证是指其余九地，即在等持之时，不是缘于法性。其中，因为缘于法性，所以是清净。因为获得果法身，所以是有实义。为了详细解释它，说了诸法皆无心等。为了表示获得胜义谛涅槃的自性，说了以前所表示的，以其他名言而无所缘等。法是可衡量的相，即色等。因为自性空性，所以是无所缘。因为远离心等，所以是无心。那是什么
English
Since everything is everything in all places at all times, it is said to be both "transcendence" and "aspects of enlightenment." From the commentary on the Compendium of Sutras, measured by scriptural authority, the transcendence of meditation has been explained. Thus, after generating the accumulation of merit such as the mind of enlightenment, in order to transform these into the accumulation of wisdom, the nature of the Perfection of Wisdom is needed. What is briefly indicated by these non-existent natures is: saying "son of the gods," etc. The noble Asanga said: Wisdom is understanding the ultimate truth. The noble Nagarjuna also said: Wisdom is knowing the profound. The explanation of this is that, since it is not conditioned, it is said to be birth, etc. Because it is said: Conditioned phenomena are birth, aging, abiding, and impermanence. Because it is free from antidotes and discordant phenomena, it is said to be guiding and eliminating. Because it is free from the characteristics of abandoning and taking, it is said to be affliction and purification. From the perspective of faults and benefits, it is said to be neither aversion nor joy. From the perspective of suffering and its origin, it is said to be for knowing and abandoning. From the perspective of cessation and the path, it is said to be for realization and cultivation. From the perspective of realization, it is said to be attainment and realization, attainment is having obtained, realization is understanding. Among them, attainment refers to this on the first ground. Realization refers to the remaining nine grounds, that is, during meditative equipoise, it is not focused on the nature of reality. Among them, because it is focused on the nature of reality, it is pure. Because it causes the attainment of the fruit, the Dharma body, it has essence. In order to explain it in detail, it is said that all phenomena are without mind, etc. In order to show the nature of attaining the ultimate truth of nirvana, it is said that what was previously shown is without objectification by other terms, etc. Dharma is the characteristic of being measurable, such as form, etc. Because its nature is emptiness, it is without objectification. Because it is free from mind, etc., it is without mind. What is that?