Chinese
因为调柔为一味，以对治有为法的方便而安立的无相，因此这是以无所执著之义的第四地。法是有为法，常与断的边是相。超越了那个边，所以是无相的边，即寂静是空性。询问是因为没有不同的相续，所以在第五地。因为没有初始、中间和结尾的差别，所以是进入，因为没有穷尽，所以没有不同的对境，是清净，因为没有一切烦恼和完全的清净，所以在第六地。六十二种见是应当舍弃的，从法性的角度来说，是没有，即离系的空性。因为不是多种多样，所以在第七地。因为不是圣者们所造作，所以自性是不变的。以及，所有有为法等法都是互相观待而安立的，所以自性没有成立，因此这两个空性是超越三时的，所以没有减少和增加。以及，因为能自在于无分别和完全清净的境，所以没有对有为法的呵责，所以在第八地。诸法的自性、相状仅是假立而已。以及，过去等诸法是聚集等诸时唯一。如果反过来，因为不可见，所以三时完全断绝，即能自在于智慧，所以在第九地。极度不生是因为是缘起。因为具有聚合的诸法不是自性存在的，所以是涅槃，空性真实地聚合，因为是一，所以能自在于业，所以是第十地，这样空性证悟的果实产生，因此显示了那不是没有的，这是已经逝去的人们所说。
English
Because taming is of one taste, and the signless established by the means of counteracting conditioned phenomena, therefore, this is the fourth ground with the meaning of non-attachment. Dharma is conditioned, and the edges of permanence and cessation are signs. Because it transcends that edge, it is the signless edge, that is, tranquility is emptiness. Asking is because there is no different continuum, so it is on the fifth ground. Because there is no difference between beginning, middle, and end, it is entering, because there is no exhaustion, there is no different object, it is pure, because there is no all afflictions and complete purity, so it is on the sixth ground. The sixty-two views are to be abandoned, from the perspective of the nature of reality, there is not, that is, the emptiness of detachment. Because it is not diverse, it is on the seventh ground. Because it is not made by the noble ones, the nature is unchanging. And, all conditioned phenomena and other dharmas are established in dependence on each other, so the nature is not established, therefore these two emptinesses are beyond the three times, so there is no decrease or increase. And, because it has power over non-discrimination and completely pure realms, there is no reproach for conditioned phenomena, so it is on the eighth ground. The nature and characteristics of all dharmas are merely nominal. And, the past and other dharmas are the same as the times of gathering and so on. If it is reversed, because it is invisible, the three times are completely cut off, that is, it has power over wisdom, so it is on the ninth ground. Extreme non-arising is because it is dependent origination. Because the dharmas with aggregation are not inherently existent, it is nirvana, emptiness truly aggregates, because it is one, so it has power over karma, so it is the tenth ground, thus the fruit of emptiness realization arises, therefore it shows that it is not non-existent, this is what the departed ones said.
Tibetan
། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བས་དེ་ལ་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་པས་གོས་པ་མེད་པ་ནི། ཆོས་གང་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མེད་པ་ལ་སྦར་བར་བྱ་བ་མི་འཇུག་པས་དེ་བསལ་བར་ནུས་སམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་གང་གིས་རྟོགས་ཤེ་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་གདམས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་ནི་གནས་ལུགས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་དངོས་པོར་ལྟ་བའོ། །བསལ་བ་དང་གཞག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ལེན་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དོར་བ་ནི་ཉེས་པའོ། །དེའི་འདུས་ཤེས་དང་ཡང་མི་འགྲོགས་པས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་དག་པ་ནི་ལས་སུ་རུང་བའོ། །ཞི་བ་ནི་ཐར་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་མ་གྲུབ་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་བདག་པོ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བས་ན་བཟོད་པར་བྱའོ། །མི་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོར་ཞེན་པའོ། །འོ་ན་འབད་པ་མེད་ན་ཅི་ལྟར་གྲོལ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། འབད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བས་ན་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བྱ་བ་ནི་རྒྱུར་འབད་པའོ། །འགྱུར་བ་ནི་འབྲས་བུའི་མིང་ངོ༌། །དེ་དག་དང་བྲལ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གདུང་བ་མེད་པས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་བཤད་པ་ལ་ཡི་རང་ནས་འཆད་པ་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་གུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་རས་ཀཱཪྵཱ་པ་ཎ་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་དེ་མ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་ན་རེ་ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་མ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་རང་ཉིད་འདོད་པ་ཆུང་བར་བསྟན་པས་སོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་པོར་ལྟ་བ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་
Chinese
空性远离增损，因此，由于其不生果的自性，一切法皆无过失所染，即所谓“法不生”等等。因为不存在的事物无法施加作用，所以说能够去除它吗？像这样由谁证悟呢？就是通过修习真实义，瑜伽行者才能证悟，这表明了“如是”。为了将具有如此利益的空性与之结合，教导说“因此”等等。如理作意即是实相，也就是空性。颠倒则是执着于实有。应以无舍弃和安立的心来修习空性，即所谓“如何”等等。其中，取是果，舍是过失。由于与它的聚集识也不相合，因此不共存。极清净是堪能性，寂静是解脱，自性是体性，无自性是无成立。由于远离因缘，因此没有主宰者，即没有作者。对于这样的空性，由于应当修习，因此应当忍受。不应做的是执着于实有。如果说不努力如何解脱呢？为了反驳“那为什么呢？”，教导说努力是世俗谛，而胜义谛则与之分离，因此无所作为，即所谓“无为”等等。其中，作为是因上的努力，转变是果的名称。由于远离这些，因此空性没有痛苦，称为涅槃。对于说法生起欢喜，从而对说法者进行恭敬承侍，这是为了恭敬法和说法者。为了显示如此的空性是远离一切显现的自性。因此，他没有接受价值百万的迦尔沙波那。有些人说，说法者不是为了财物，而是仅仅以慈悲来教导，所以他没有接受。有些人说，这是为了表明自己少欲知足。有些人也说，这是因为不接受将空性视为实有，为了表明自己证悟了空性。总之，一切都是以内心的圆满来完成的。
English
Emptiness is free from exaggeration and denigration, therefore, due to its nature of not producing results, all phenomena are free from the stain of faults, that is, the so-called "phenomena are unborn" and so on. Since it is not permissible to apply something to what does not exist, it is said, "Can it be removed?" By whom is such a thing realized? It is shown that the yogi realizes it by meditating on the true meaning, that is, "Thus." To combine with such beneficial emptiness, it is taught, "Therefore," and so on. Proper attention is the reality, that is, emptiness. Inversion is attachment to reality. Emptiness should be cultivated with a mind that neither abandons nor establishes, that is, "How?" and so on. Among them, taking is the fruit, and abandoning is the fault. Since it does not associate with its aggregate consciousness, it does not coexist. Extreme purity is suitability, peace is liberation, self-nature is essence, and no self-nature is unestablished. Being free from cause and condition, there is no lord, that is, no agent. Since such emptiness should be cultivated, it should be endured. What should not be done is clinging to reality. If one says, "How can one be liberated without effort?" In order to refute "Why is that?", it is taught that effort is conventional truth, but ultimate truth is separate from it, so there is nothing to do, that is, "non-action" and so on. Among them, action is effort on the cause, and transformation is the name of the result. Being free from these, emptiness has no suffering, and is called Nirvana. Rejoicing in the teaching of the Dharma, and then honoring the teacher, is for the sake of respecting the Dharma and the teacher. In order to show that such emptiness is the nature of being free from all appearances. Therefore, he did not accept the hundred thousand karshapanas. Some say that the speaker of the Dharma is not for the sake of material things, but only teaches with compassion, so he did not accept it. Some say that this is to show that he has few desires and is content. Some also say that this is because he does not accept seeing emptiness as real, in order to show that he has realized emptiness. In short, everything is accomplished by the perfection of the inner mind.
Tibetan
པར་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ལུས་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་འདོར་དུ་བཅུག་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་རང་གི་ལུས་མི་སྣང་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་དེ་བསྟན་པའི་དོན་གོམས་པར་བྱས་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་སྒྲ་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་ནས་ཤིང་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་པ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་ལས་ཡང་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་སྟེ། །ཉི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ནི་སུའི་ལུས་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ནི་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་བཟོད་པ་ལ་བཀོད་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་མཚན་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་བཀོད་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཀོད་པ་ནི། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ ཏེ། རགས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སོ། །ཕྲ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། དམན་པར་དགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཕྲ་བའོ། །མ་མཐོང་བ་ནི་བཟོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དུའོ། །རྣམ་པར་མི་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དུའོ། །དངོས་པོར་མི་མཐོང་བ་ནི་དེ་མེད་པས་མི་མཐོང་བས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མཐོང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རློམ་སེམས་ནི་དངོས་པོར་ལྟ་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པས་བྲལ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུ་མི་སླུ་བར་བསྟན་པ་ནི་འཁོར་ཐམས་ཅད་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ལ་སྣང་བ་མི
Chinese
所示现的是他的身体轮转。其他种类，也是圣者文殊加持后允许舍弃的。空性是与一切相状分离的，因此使自己的身体不显现。空性是随逐声音之后，对所诠释的意义串习，因此证悟，所示现的是通过声音显现。如同两木摩擦生火，火将木头焚烧一样，通过智慧证悟空性，智慧本身也如前所说一样，证悟为无自性，就是所见者更胜一筹。一切有为法本来就是空性，仅仅是空性的是外道徒。这样说，显现一切为空性，就是见到谁的身体就对谁说。国王阿阇世是获得顶点的，因此安置于安忍中，就是除了对自己的身体生起执着外，与色蕴的执着分离，即证悟无所执。安置于世间法的顶端，就是自己的身体也不显现，与一切色蕴的执着分离，就是显示证悟与所执分离的智慧。安置于见道，这样说，粗大的是欲界和色界。微细的是无色界，因为是对低劣的遮破，所以不是没有，而是微细的。未见的是通过八忍于无间道中。不显现的是通过八智于解脱道中。不见事物是因为没有它而不见，因此通过无分别智如实地在法界中见到，不见一切法等。自负是执着于事物，对世间道的法全部无我深信不疑而分离。分别念是世间道的体性，获得见道者远离一切分别念。等持是即使一切法是空性，也在世俗中显示业和果不欺骗，就是说见到一切眷属。其他种类，还有入定后的后得位中显现不
English
What is shown is the cycle of his body. Other kinds are also blessed by the Holy Manjushri and allowed to be abandoned. Emptiness is separate from all appearances, so it makes one's own body invisible. Emptiness follows the sound, and by becoming familiar with the meaning it expresses, it is realized, and what is shown is shown by the sound. Just as fire arises from rubbing two pieces of wood, and the fire burns the wood itself, so emptiness is realized by wisdom, and wisdom itself, as previously stated, is realized to be without self-nature, which is said to be superior to what is seen. All conditioned existence is originally emptiness; only emptiness is the heretics. Thus, showing everything to be empty is to say to whomever sees whose body. King Ajatasatru is the one who has attained the peak, so placing him in patience means that apart from the attachment to one's own body, he is separated from the attachment to form, that is, he realizes that there is nothing to be grasped. Placing it at the pinnacle of worldly dharma means that one's own body should not be seen, and being separated from all perceptions of form means that the wisdom of realizing separation from grasping is shown. Placed on the path of seeing, it is said that the coarse is the desire realm and the form realm. The subtle is the formless realm, because it is a negation of the inferior, so it is not non-existent, but subtle. What is not seen is through the eightfold forbearance in the uninterrupted path. What is not visible is through the eightfold knowledge in the path of complete liberation. Not seeing things is because they are not there, so they are not seen, so through non-conceptual wisdom, one sees without error in the realm of reality, and not seeing all dharmas, and so on. Pride is clinging to things, and being separated from all worldly dharmas by believing in no-self. Discrimination is the nature of the worldly path, and those who have attained the path of seeing are free from all discrimination. Samadhi is the teaching that even though all dharmas are emptiness, karma and its effects are not deceptive in the relative truth, which means seeing all the retinue. Other kinds, there are also appearances in the post-meditation state after entering into meditation, but not