Tibetan
ནི་དངོས་པོར་བསྒྱུར་བས་ན། ཆོས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ནི་བརྫུན་པ་ལས་ཞེན་པར་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ནམ་མཁའི་ཞེས་དཔེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་བསལ་བ་སྲིད་ན། མེད་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ངེས་པར་སྣང་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་སྦྱང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་ཤེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཚད་མའི་ སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་དེའི་གསུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེས་པ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ངས་དོན་གྱི་དབང་གིས་མཐོང་ནས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉེན་པོ་དང་སྤང་བྱ་མེད་པས་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱང་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉེས་པ་ནི་ནང་དུའང་མི་དམིགས། ཕྱི་རོལ་དུའང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ཉིད་པས་མེད་པ་ནི་གང་དུའང་གནས་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ནའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཉེས་པ་དེ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་ན་སྦྲུལ་གྱི་རིགས་འདོན་ཤེས་པ་ལ། སྦྲུལ་གྱི་གནོད་པ་མེད་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་ཤེས་ན་དེ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེས་མི་གོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་མི་འཐད་དེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ་ལན་ནི། མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་རུང་སྟེ། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ན། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དབེན་པ་སྟེ་སྟོང་པ་དང༌། སྣང་བའང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་རིགས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་ལ་ཕྲད་པས་སྟོང་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། འདྲེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་མེད་པ་ལ་བྱ་བ་མི་འཐད་པ་ལ་རྩོལ་བའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང༌། དེའང་བེམས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ལ། དེའ
Chinese
因为转变为事物，所以专注于法性是虚假的，不要执着，这是显示空性，如虚空的比喻。如果存在的事物可以消除，那么不存在的事物如何净化呢？这是显示空性，如果说一定要净化这个显现等等。那么，这样的空性由谁证悟呢？如来们证悟。因为他是量士夫，所以要追随他的教言，这是指“他们”。从这样的法性中，也要在世俗中舍弃过患，这是指“我因义而见”。这样，因为没有对治和所断，所以也没有断除的方法，这是指“另外”所说的。过患在内也不可得，在外也不可得。为什么呢？因为自性本空，所以不存在的事物不应存在于任何地方。这是指“在任何地方”等等。如果这样了解，就能断除那个过患，这是指自性。如果了解自性，就像知道取出蛇的种类一样，没有蛇的危害一样，如果了解烦恼的种类，就能断除它，不会被它沾染，这是指“无处可住”等等。自性本空不合理，因为有对境。为什么呢？回答是，不存在本身可以显现，就像有眼翳的人看到毛发交织一样。这是回答。如何不存在呢？因为自性远离等等，这是指所要断除的自性。因为远离一和多，所以是空性。显现也是错乱的，所以在理上不成立，这是用两句话显示的。从断除者的对治角度来说，法性没有生，没有不生，没有出现，因为与无事物相遇，所以显示没有空性，这是指“没有混合”等等。对于没有不共和对治的事物，行为是不合理的，没有努力的能力，而且也是无情物，自性没有被授记，而且
English
Because it is transformed into things, focusing solely on Dharma-nature is false, and one should not be attached to it. This is showing emptiness, like the example of the sky. If something that exists can be eliminated, then how can something that does not exist be purified? This is showing emptiness. If one says that this appearance must be purified, and so on. Then, who realizes such emptiness? The Tathagatas realize it. Because he is a valid person, one should follow his teachings, which refers to "they." Even from such Dharma-nature, one should abandon faults in conventional truth, which refers to "I see because of meaning." Thus, because there is no antidote and nothing to be abandoned, there is also no method of abandonment, which is what is said by "Furthermore." Faults are not found internally, nor are they found externally. Why? Because it is empty by its very nature, so something that does not exist should not exist anywhere. This refers to "anywhere," and so on. If one understands this way, one can abandon that fault, which refers to self-nature. If one understands self-nature, just as knowing how to extract the kind of snake, there is no harm from the snake, so if one understands the kind of afflictions, one can abandon them and will not be stained by them, which refers to "nowhere to abide," and so on. Emptiness by its very nature is unreasonable, because there is an object. Why? The answer is that non-existence itself can appear, like someone with cataracts seeing tangled hairs. This is the answer. How does it not exist? Because it is devoid of self-nature, and so on, which refers to the self-nature to be abandoned. Because it is devoid of one and many, it is emptiness. Appearance is also mistaken, so it is not established in reason, which is shown by two sentences. From the perspective of the antidote of the one who abandons, Dharma-nature has no birth, no non-birth, and no arising. Because it encounters no things, it shows that there is no emptiness, which refers to "no mixing," and so on. For things that are not dissimilar and have no antidote, action is unreasonable, there is no power of effort, and it is also inanimate, self-nature has not been prophesied, and