Tibetan
ས་པའོ། །དེས་ཐ་མའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། བར་མ་དོར་ལོག་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་མཛད་པས་ན་སྤྲུལ་པ་སྟེ། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ལ་དགོད་པས་ན་མི་བདེ་བ་མྱོང་ཞེས་བྱའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་པའི་མཛད་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་གཞག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐམས་ཅད་པའི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པ་ནི། དྲང་བའི་དོན་ཡིན་པས་ཁོངས་སུ་མི་རུང་ཞེ་ན། ངེས་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་སློང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི་འདོད་པའི་བདེ་བའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱིམ་ནས་འབྱུང་བའི་བདེ་བའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱིས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་བདེ་བའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་བྱུང་བ་དང་བྱ་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚན་མ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྔ་མའི་མདོ་རྣམས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང༌། གཡོ་བ་དང་ཞི་བ་དང་བྲལ་བས་ནི་རྟོགས་པའི་དག་པ་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྐྱེན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ཟད་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་བཤད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ནི་མདོ་སྡེ་གཞན་གྱིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་དག་གིས་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་ནས། ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་མདོ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པས། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་ན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དང་ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་ཆད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཆད་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའོ
Chinese
是地。因此，由于生起了对最后识和中阴身的颠倒认识，所以会堕落。这些使之平等地产生，所以是化身。由于对各种方法感到满意，所以被称为感受不适。大悲是所有时期的事业。不退转地安立在第八地。如此这般的显示一切事业，如果是正直之义，则不包括在内，如果有人这样问。那么，以决定之义来成立，就是“诸比丘”等等。其中，色等五种欲妙是欲乐。因为是梵行唯一方向的寂灭，所以是出家的快乐。由于先前所说的意义，所以是四禅定和渐次安住的等至之乐。由于获得了见道，所以是圆满菩提之乐。这些也以不执著显现和行为的例子来显示，因为是一切时期的，所以说是“那时”。因此，像这样，《名称极寂静经》等经典解释了先前的经典。名称极寂静以及动摇和寂静和分离，应当理解为解释了证悟的清净。由于没有因缘的虚构，应当理解为以法性来解释。由于贪欲灭尽等，应当理解为从断除的门径进入来解释。从《智慧极广大经》中出现的那些，应当理解为从行为的门径进入来解释。因此，世尊说，经典应当由其他经典来解释。因此，应当理解为这些使自他二利究竟的寂灭。这样说完之后，现在为了以其他经典来显示那些意义的归纳，所以说“从《楞伽经》中”。由于事业的相续不断，所以行为等不入寂灭，因为遍及一切时间和处所。先前所说的自性、真如等，是自性不断灭的体性，不入寂灭。如来的事业不是像灯火熄灭一样中断，所以不是事物断灭，不是以事物的方式入寂灭。
English
It is the ground. Therefore, since a reversed understanding of the final consciousness and the intermediate state arises, one will fall. These cause them to arise equally, so it is an emanation. Since one is satisfied with various methods, it is called experiencing discomfort. Great compassion is the activity of all times. Non-retrogression is established on the eighth ground. Such a demonstration of all activities, if it is a straightforward meaning, is not included, if someone asks. Then, establishing it with a definitive meaning is "O monks," and so on. Among these, the five desirable qualities, such as form, are the pleasures of desire. Because it is the extinction of the single direction of pure conduct, it is the happiness of leaving home. Due to the previously stated meanings, it is the happiness of the four dhyanas and the samadhis of gradual abiding. Since the path of seeing is attained, it is the happiness of perfect enlightenment. These are also shown by the examples of non-attachment to appearance and action, and since it is all times, it is said, "At that time." Therefore, like this, these sutras, such as the *Name Extremely Pacified Sutra*, explain the previous sutras. Name extremely pacified, and shaking, pacified, and separated, should be understood as explaining the purity of realization. Since there is no imputation by conditions, it should be understood as explained by the nature of phenomena. Since desire is exhausted, and so on, it should be understood as explained by entering through the door of abandonment. Those that arise from the *Extremely Extensive Wisdom Sutra* should be understood as explained by entering through the door of action. Therefore, the Bhagavan said that the sutras should be explained by other sutras. Therefore, it should be understood that these make the benefit of oneself and others the ultimate extinction. Having said this, now, in order to show the collection of those meanings by other sutras, it is said, "From the *Lankavatara Sutra*." Since the continuity of activity is uninterrupted, actions and so on do not enter extinction, because they pervade all times and places. The previously stated nature, suchness, and so on, are the characteristic of self-nature without cessation, not entering extinction. The activity of the Tathagata is not interrupted like a lamp being extinguished, so it is not the cessation of things, it does not enter extinction as a thing.
Tibetan
། །འོ་ན་ཅི་ལྟ་བུར་ཞེ་ན་རྟོག་པ་ཟད་པ་སྟེ། ལུང་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་ན། དེ་ཚེ་ང་ཡི་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་གསུངས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤངས་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟད་པའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་ནི་སྤྱིར་རྟོགས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོག་པས་དེའི་ཁྱད་པར་ ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ་ལུང་གི་ཚད་མས་སྦྱར་བ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མོས་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་གཏམ་བརྗོད་པ་སྟེ་དགུ་པའོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །། དེ་ལྟར་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་མི་ཤེས་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བླ་མེད་ཀྱི། །ཐེག་པ་ཆེ་དག་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མདོ་ཚད་མར་བྱས་ནས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡང་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་འབྱུང་བར་དགོངས་ནས། དེ་དག་ལ་ཕན་གདགས་ཤིང་ངེས་པའི་དོན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་མཛད་པས། ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་ལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་མོས་པ་ནི་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི་ཚོགས་བསགས་པ་རུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རིགས་རྣམ་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ཐེག་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། རིགས་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་དག་གྱུར་པས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡང༌། རིགས་མ་ངེས་པ་དང། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་རིགས་ཅན་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་བྱམས་པས། ཁ་ཅིག་དག་ནི་དྲང་ཕྱིར་དང༌། །གཞན་དག་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མ་ངེས་རྣམས་ལ་ཐེག་གཅིག་བསྟན། །ཞེས
Chinese
那么，是怎样的呢？就是分别念止息。经中说：菩萨的烦恼就是分别念。一切分别念都止息了，那时我才得以涅槃。如是说，即是分别念止息。分别识是执著相，舍弃执著相，就是分别识止息。其中，了知是总的了知，分别识是分别了知，这就是它们的差别。从《经集》中摘录的，以教证衡量之，讲述了难以获得对涅槃的信乐，这是第九。《经集》中，对甚深法忍受品，第一品圆满。 如此，确定了所要获得的果，即涅槃的自性特征之后，现在要讲述获得的方法的差别。在此，圣者龙树和圣者无著所建立的宗派，有些不了解究竟的具有增上慢的人这样说：世尊所说的三乘是决定之义，声闻、缘觉、无上乘，我已宣说了这些大乘。以这部经作为依据，圣者无著以隐晦的方式认为，宣说三乘也是决定之义。像这样，对于不理解世尊的教证和圣者无著的意趣的人，考虑到会有人出现，为了利益他们，并确定为决定之义，所以才说为了显示一乘而说一乘，信乐就是确定地执著。极其难以获得，是为了能够积聚资粮。那些人这样说：众生具有五种姓，所以其果也是三乘。说一种姓，是因为：如来藏在一切众生中，没有差别，因为清净的缘故。因此，如来藏就是它的缘故。一切众生都具有如来藏。因为这样，所以说一乘，是指种姓不决定和具有大乘种姓的人。圣者弥勒说：有些是为了引导，有些是为了确定。圆满的佛陀们，对不决定者宣说一乘。
English
So, what is it like? It is the cessation of conceptualization. As the scripture says: The afflictions of a Bodhisattva are conceptualizations. When all conceptualizations cease, then I will attain Nirvana. As it is said, it is the cessation of conceptualization. Discriminative consciousness is grasping at characteristics. When grasping at characteristics is abandoned, then discriminative consciousness ceases. In this, understanding is general understanding. Discriminative consciousness is specific understanding, that is their difference. From the explanation of the Collected Sutras, measured by scriptural authority, the ninth is the discourse on the difficulty of gaining faith in Nirvana. From the Collected Sutras, the chapter on forbearance of the profound Dharma, the first chapter is complete. Thus, having determined the nature of the fruit to be attained, which is Nirvana, now we shall speak of the distinctions of the path to be attained. Here, some with pride of manifest knowledge who do not know the established tenets of the noble Nagarjuna and the noble Asanga say this: The three vehicles spoken of by the Blessed One are of definitive meaning, I have taught the great vehicles of hearers, solitary realizers, and the unsurpassed. Taking this sutra as a standard, the noble Asanga thought ambiguously, saying that the teaching of the three vehicles is also of definitive meaning. Thinking that such persons would arise who do not understand the meaning of the Blessed One's words and the intention of the noble Asanga, in order to benefit them and to establish the definitive meaning, it is said that faith is definitely grasping, because it is taught for the sake of showing the one vehicle. It is extremely difficult to obtain because it is possible to accumulate merit. Those say that beings are of the nature of five kinds of lineages, so their fruit is also three vehicles. Speaking of one lineage also, because: The Thusness is in all, without distinction, because it is pure. Therefore, the Tathagata-essence is its cause. All beings have the essence of it. Therefore, the one vehicle is spoken of, referring to those whose lineage is not fixed and those who have the lineage of the Great Vehicle. The noble Maitreya said: Some are for guiding, and others are for definite grasping. The perfect Buddhas have taught one vehicle to those who are not definite.