Tibetan
དེ་ལ་ཚོགས་མ་ བསགས་པ་དང༌། དམན་པར་བསགས་པ་དང༌། བསགས་པ་ཐག་བསྲིངས་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཆག་པ་དང་ལོགས་ཤིག་ཕྱུང་བ་དང༌། སྟོང་པར་གྱུར་པ་ཞིག་སྨོས་ཏེ། སྣོད་ཆག་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེས་ཐག་བསྲིངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཕྱུང་བ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་རྙོག་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེས་ཚོགས་དམན་པར་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པས་ཁེབས་པ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ཚོགས་མ་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲིབ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་མཐོང་བས། །ཅི་ལྟར་ཆུ་ཡི་སྣོད་ཆག་ན། །ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་མི་སྣང་ལྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ངན་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་མི་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གིས་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་ཟིན་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནམ། ལུང་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མཛད་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་ནི་མེའི་དཔེ་གསུངས་ཏེ། མེ་ནི་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་དང༌། ཤི་བས་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་ཤིང་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་ཕྲིན་ལས་མེ་ལྟ་བུ་འབར་བ་དང༌། མི་འབར་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཅི་ལྟར་མེ་ནི་གཞན་དུ་འབར། །གཞན་དུ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་ལ། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཤེས་པར་བྱ།། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདོན་པར་དམ་བཅས་ནས་ཐ་མ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་འབྲི་བའམ་གང་བ་མི་མངོན་པས་མཛད་པ་ཅི་ལྟར་མཐར་ཕྱིན་ཅེ་ན། ལ་ལ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཡིན་པས་རིགས་མེད་པ་རྣམས་ཅི་ལྟར་དག་པར་འགྱུར་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་གྲོལ་བ་ཉིད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ དང། ཡང་བསམ་པ་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱེད་པ་པོས་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། འོ་ན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། ནང་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ
Chinese
因此，对于积聚（资粮）少、积聚（资粮）不足和积聚（资粮）时间过长这三种情况，分别用破裂、有缝隙和空虚来比喻说明。比如，容器破裂就像具有异熟果报的障碍，因为这样会拖延时间。有缝隙就像内心混乱，因为这样会减少资粮的积聚。空虚就像被业和烦恼的障碍所覆盖，因为这样就不会积聚资粮。因为具有这样的障碍，所以无法见到如来。正如经中所说：“如果水的容器破裂，月亮的倒影就不会显现。同样，在恶劣的众生心中，佛陀的身相也不会显现。”那么，如果一位如来完成了事业，难道不是一切都完成了吗？经中也说，一切佛的事业都是一样的。如果这样想，事业的譬喻就像火一样。火独自燃烧，熄灭时并非一切都熄灭。同样，如来的事业虽然圆满，但并非一切都圆满。要知道，事业就像火一样，会因所化众生（像木头一样）的存在与否而燃烧或不燃烧。正如经中所说：“正如火在别处燃烧，在别处熄灭一样，要知道佛陀的事业在众生身上，有的显现，有的不显现。”那么，最初发菩提心的时候，曾发誓要度化一切众生，但最终涅槃时，众生的数量既没有减少也没有增加，那么事业怎么能说是圆满完成呢？有些人认为，这只适用于具有根器的人，没有根器的人怎么可能被净化呢？这是因为他们从无始以来，不是由因和缘聚合而成，而是由法性所决定，由生处所区分的。因此，具有根器的人自然会解脱，所以没有过失。还有，以分别念来安立的人，不是依靠事物的力量，所以没有过失。那么，这怎么不会变成虚妄之语呢？不会变成虚妄之语，因为没有因为内心的想法而改变观念。通过根器的差别，有的解脱，有的不解脱。
English
Therefore, regarding the three situations of not accumulating (merit), accumulating insufficiently, and accumulating for too long, they are explained using the metaphors of being broken, having gaps, and being empty. For example, a broken container is like having the obscuration of ripening results, because it delays the process. Having gaps is like having a disturbed mind, because it reduces the accumulation of merit. Being empty is like being covered by the obscurations of karma and afflictions, because it prevents the accumulation of merit. Because of having such obscurations, one cannot see the Tathagata. As it is said in the scripture: "If a water container is broken, the reflection of the moon will not appear. Similarly, in the minds of evil beings, the body of the Buddha will not appear." So, if one Tathagata completes the activity, is it not that everything is completed? It is also said in the scriptures that all Buddhas have the same activity. If you think like this, the metaphor for activity is like fire. Fire burns alone, and when it dies out, it is not that everything dies out. Similarly, although the activity of the Tathagata is complete, it is not that everything is complete. It should be understood that activity is like fire, which burns or does not burn depending on the presence or absence of those to be tamed (like wood). As it is said in the scripture: "Just as fire burns in one place and dies out in another, know that the activity of the Buddha appears or does not appear in beings." So, when initially generating the mind of enlightenment, one vowed to liberate all beings, but when finally entering nirvana, the number of beings neither decreases nor increases, so how can the activity be said to be completely accomplished? Some people think that this only applies to those who have the capacity, and how can those who do not have the capacity be purified? This is because from beginningless time, they are not assembled by causes and conditions, but are determined by the nature of reality and distinguished by the place of birth. Therefore, those who have the capacity will naturally be liberated, so there is no fault. Furthermore, those who establish with conceptual thought do not rely on the power of things, so there is no fault. So, how will this not become a false statement? It will not become a false statement, because the perception is not changed by the power of inner thought. Through the difference in capacity, some are liberated, and some are not.
Tibetan
་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ལ། གཞན་དག་ལ་ནི། མ་ཞུམ་པ་ཡི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །ཚོར་བ་ལྷག་པར་བཟོད་བྱེད་ཅིང༌། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤངས་ནས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོད་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར། །ཐབས་ཀྱིས་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟོན། །ཅེས་གསུངས་པའི་ལུང་ཚད་མར་བྱས་ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །སེམས་ནི་རྒྱ་ཆེ་མཆོག་ཏུ་རབ་བསྐྱེད་དེ། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་བས། ཕྲིན་ལས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་སྟོན་པས། གཞན་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་གདུལ་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི། བཤད་ཟིན་འཆད་པར་འགྱུར་བས་གཞན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ལ། མི་ཟད་པའང་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ཁོ་ནའོ། །སྤྱི་ནི་སོ་སོ་བ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ལ། སོ་སོར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱི་ཅི་ལྟར་མི་གྲོལ། གང་ཞིག་སྣོན་པ་མེད་ལ་བྲི་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲུའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་སུ་ཆད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཕ་མཐའ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟད་པར་རིགས་པ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཉམ་པས་ཕ་མཐའ་མེད་པས་ཟད་པར་ཅི་ལྟར་རིགས། དེ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལ། ཉེས་པ་ཟད་པའི་ལུང་ནི་ཆོས་དང་མཐུན་པར་ཟློག་པར་མི་རིགས་ སོ། །དྲང་བའི་དོན་དུ་ཡང་བཀྲི་བར་མི་ནུས་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡུལ་ཁྱབ་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དུས་ལ་ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་གང་ཞེ་ན། སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཁས་པ་ནི་བཟོའི་ཁྱད་པར་ལེགས་པའོ། །ལོབས་པ་ནི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ཤེས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་བྱང་བ་ནི་མང་དུ་བྱས་པས་མྱུར་བ་ཉིད་དོ། །སྔགས་ནི་ལྷ་ཕོ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་གསང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ནི་ལྷ་མོ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། རིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་དང་སྦྱར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
说是为了存在之故。对于其他人来说，就像所说的：“不屈之身能，特别忍受诸感受，如灯火熄灭般，彼之心识得解脱。”舍弃了所说的涅槃，（又说）“佛陀有悲不涅槃，正法亦不至隐没，为利有情诸众生，以方便示现涅槃。”以所说的教证作为依据，如来藏普皆周遍一切众生，心识广大，极其增上，所有这些有情都将成佛，因此没有非器之有情。所有这些都将成为如来，因此示现事业本身的差别作为调伏之方便，此外，还说为了以完全涅槃调伏之众。确立一切众生皆具如来藏，以“已说、将说之外”之方式暂时搁置。不减不增，是因为有情界不穷尽之故，不穷尽也是就总体而言，就个体而言，因为解脱之故，唯有穷尽。总体不是个体的集合，既然个体已解脱，总体怎么会不解脱？如果说，凡是无增有减的，都是具有穷尽之法者，例如谷堆，那是不对的，因为种类断绝之故，比喻并不相似。如果说，凡是有边际的，都理应穷尽，然而有情界与虚空界相等，没有边际，怎么会理应穷尽？如果说，这没有成立，那是因为与教证相违之故，对于过失穷尽之教证，不应以符合正法的方式来驳斥。也不能牵强附会为不了义，因为如前者一样，具备了确定之义的特征之故。如同处所周遍一样，时间周遍的例子是什么呢？说是幻术师，精通者是技艺差别善妙者，熟练者是通晓一切形态者，极其精通者是由于多次练习而快速者。明咒与男神相关联，因为是秘密之故，真言与女神相关联，因为不是明咒之故。与比喻结合，就是“如是”。
English
It is said that it is for the sake of existence. For others, it is said, "The unyielding body especially endures feelings, like a lamp that has gone out, his mind is completely liberated." Having abandoned the Nirvana that is spoken of, (it is also said) "The Buddha, with compassion, does not pass into Nirvana, and the Dharma will not disappear, in order to benefit all sentient beings, he shows Nirvana through skillful means." Taking the words of the scriptures as प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, प्रमाण, valid cognition)，the Tathāgatagarbha pervades all beings. The mind is vast and greatly enhanced, all these beings will become Buddhas. Therefore, there are no sentient beings who are not vessels. All of these will become Tathāgatas, therefore, showing the difference of the activity itself as a means of taming. Furthermore, it is said that those who are tamed by complete Nirvana. Establishing that all beings possess the Tathāgatagarbha, it is temporarily set aside in the manner of "other than what has been said and will be said." There is no decrease or increase because the realm of sentient beings is inexhaustible. Inexhaustibility is also in terms of the general, in terms of the individual, because of liberation, there is only exhaustion. The general is not the collection of individuals, since the individuals are liberated, how can the general not be liberated? If it is said that whatever has decrease without increase is of the nature of exhaustion, like a pile of grain, that is not correct, because the analogy is not similar due to the interruption of the lineage. If it is said that whatever has an end is reasonably exhausted, but the realm of sentient beings is equal to the realm of space, without end, how can it be reasonably exhausted? If it is said that this is not established, it is because it contradicts the scriptures. The scriptures on the exhaustion of faults should not be refuted in a way that is in accordance with the Dharma. It cannot be forced into an interpretable meaning, because, like the former, it possesses the characteristics of a definitive meaning. What is the example of pervasiveness in time, just as pervasiveness in place? It is said to be an illusionist. A skilled one is excellent in the distinction of crafts. A practiced one knows all aspects. A very proficient one is quick due to much practice. Mantra is related to male deities because it is secret. Vidyā is related to female deities because it is not mantra. Combining with the example is "thus."