Tibetan
ངོས་པོ་ཙམ་ཡོད་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འདོགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རིང་གི །མེད་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གདགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་འདོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འདོགས་པའི་གཞི་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་བས། འདོགས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་མདོ་སྡེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ། དགོངས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དག་ཐོས་ནས། བཤད་པའི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སུ་འདི་ལྟར་བལྟ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་བལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདོགས་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་འདོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ན། བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་བས་ན་དེ་དག་གིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། བརྟགས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ མེད་པར་ལྟ་བའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མེད་པ་དེ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མཛངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོས་པའི་འོས་མ་ཡིན་ཞིང་འགྲོགས་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེས་རང་གང་ལྟ་བ་འཛིན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ན་ལ་ལ་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བླའི། ལ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་བ་ལ་རྨོངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པས་ན་ངན་སོང་དུ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་དག་ཀྱང་མི་སླུ་ཞིང་ཆོས་དང་བདེན་པ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འགྱུར་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལྟར་ལོག་པར་ཟིན་ཅེ་ན། གང་ལ་གང་གིས་སྟོང་པ་དེ་ལ་ཡང་མི་འདོད་ལ། གང་གིས་གང་སྟོང་པ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་གིས་སྟོང་པ་མེད་པ་དང༌། གང་སྟོང་སྟེ་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་མེད་ན་ནི་གང་དུ་ཅི་ཞིག་གང་གིས་སྟོང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་བུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། བརྗོད་པ་ནི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ལིཙྪ་བཱི་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པ་ལ་སོབས་པ་དྲིས་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། ལན་ནི་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་དང༌། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་རྗེས་སུ་བསྟོད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་བཤད། །ཡོད་པ་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡོད་པ་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རང་རིག་པ་ཡོད་པས་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པ་ནི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ལམ་ལ་ལེགས་པར་འཇུག་པས་ལོག་པར་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་གེ་བ་ངན་པའི་གཞུང་ལྟ་ཞིག་ག་ལ་འཛིན། དེའི་ཕྱིར་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྣང་བའི་དོན་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ན། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལས་ཀྱང་རྨོངས་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ལུང་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི་ས་དང་པོ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནི་ས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་མཚུངས་པ་ཉིད་དེ། ཅི་ལྟར་ཁོ་བོས་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པར་འདོད་པ་ལ་སུན་འབྱིན་པའི་གང་ཟག་ཞེ་སྡང་བས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་ཟིན་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདིར་ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཆོག་ནས་ད་ནི་དཀྱུས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པར་བྱ་ན། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་མཐར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་ཟད་ཀྱི་མཐའ་དག་པ་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་མི་བརྗོད་མི་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་ན་ནི་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །
Chinese
如果仅仅有自性，那么色等法就可以安立施设的言辞；如果没有自性，那么对于无自性的事物，安立施设的言辞就不存在。如果安立的基础不存在，那么就会变成无基础，因此安立也不存在。因此，有些人听闻了难以理解的经典大乘，具有甚深空性，宣说了密意的意义，却没有如实理解所说之义，不如理作意，仅仅以非理所生的分别念认为“这一切都只是假立，这就是真实”，像这样看待并如此宣说。按照他们的观点，由于安立的基础的自性也不存在，那么安立本身在一切情况下都不存在，仅仅通过假立怎么可能存在真实的见解呢？因此，这些人实际上是在诽谤真实、假立以及两者，所以应当了知他们是主张无有论者。像这样主张无有的人，不适合与追求梵行的人交往，不应该与他们为伍，因为他们会摧毁自己所持的见解。考虑到这一点，世尊也说：“有些人执着于有我见是好的，有些人错误地执着于空性是不可救药的。”为什么呢？因为执着于有我见的人，即使对所知迷惑，也不会诽谤所知，因此不会堕入恶趣，也不会欺骗他人，并且会安立于正法和真理。也会修习所学的法，而错误地执着于空性的人则恰恰相反。如何是错误地执着呢？对于什么以什么空，不认可它；以什么空什么，也不认可，这叫做错误地执着。为什么呢？因为以什么空不存在，以及什么空而存在，这样的空性才是合理的。如果一切都不存在，那么在哪里、什么、以什么会空呢？因此，它本身不可能变成空性。因此，现在
English
If there is only intrinsic existence, then words of designation can be applied to phenomena such as form; if there is no intrinsic existence, then there is no application of words of designation to things that lack intrinsic existence. If the basis of designation is non-existent, then it becomes without a basis, and therefore designation also does not exist. Therefore, some people, having heard the sutras of the Great Vehicle that are difficult to understand, endowed with profound emptiness, which teach the meaning of the intended meaning, do not understand the meaning of what is said as it is, and, not properly applying their minds, merely with conceptualizations arising from non-reasoning, think, "All of this is merely imputed, and this is the only truth." Whoever looks at it this way and speaks in this way, that is the correct way of looking at it. According to their view, since even the intrinsic existence of the basis of designation does not exist, then designation itself does not exist in any way, so how could there be a true view by mere imputation? Therefore, those people are actually slandering reality, imputation, and both of them, so it should be known that they are the main proponents of nihilism. Such nihilists are not worthy of being mentioned by the wise as practicing the same as Brahma, and should not be associated with, because they destroy whatever view they hold. With this in mind, the Bhagavan also said, "Some who hold to the view of self are better, but some who wrongly grasp emptiness are incurable." Why? Because those who hold to the view of self, even if they are confused about what is to be known, do not slander what is to be known, and therefore will not be reborn in the lower realms, nor will they deceive others, and they will establish themselves in the Dharma and truth. They will also practice what they have learned, but those who wrongly grasp emptiness will do the opposite. How is it wrongly grasped? They do not accept what is empty of what, nor do they accept what is empty of what, this is called wrongly grasping. Why? Because emptiness, which is empty of what does not exist, and what is empty exists, is reasonable. If everything does not exist, then where, what, and by what will it be empty? Therefore, it itself cannot become emptiness. Therefore, now
Chinese
据说，这样的观点是落入了空性之中。那么，诸法的自性是什么呢？是不可言说，因为言说是边际。因此，圣者文殊师利向离车毗·净名提问，当被诘问“为什么这样呢？”时，他沉默不语，圣者文殊师利随之赞叹，就像这样。而且，圣者弥勒和圣者无著也说：“非真遍计所执有，于彼二性即非有，空性于此亦是有，彼亦于此而存在。非空非不空亦非，故说一切皆成立，以有无性有性故，是即中观之正道。”因此，由于存在非真实的遍计所执，没有能取和所取，远离能取和所取，以及存在自证，我们中观派很好地进入了远离二边的道路，怎么会执持外道和内道的恶劣论师的邪说呢？因此，如果说能见此岸的现量等在显现的意义上也会出错，那么对于极其隐蔽的意义就更加迷惑了。因此，追随圣者龙树和无著的教证，教证本身就是量，就像之前所说的那样。为什么呢？因为圣者龙树安住于初地，而圣者无著安住于三地，所以他们的宗义也是相同的。正如我们所证的那样。那些诽谤我们认为所知存在于内部的人，虽然怀着嗔恨说了很多错误的观点，但在这里不再赘述，现在进入正题。如果想要证悟涅槃的自性，那么菩萨们岂不是会堕入真实的边际吗？不是的，仅仅是证悟了涅槃自性的某些方面而已，完全证悟则是由十地自在者才能证悟的。所以，最究竟的是不可说、不可示现的。如果说了，就会变成那样，这是总结性的词语。
English
It is said that such a view falls into emptiness. So, what is the nature of all dharmas? It is inexpressible, because expression is a boundary. Therefore, when the noble Manjushri asked Vimalakirti of Vaishali, and was challenged with "Why is that so?", he remained silent, and the noble Manjushri praised him accordingly. Moreover, the noble Maitreya and the noble Asanga also said: "The unreal, completely imagined is existent; in it, the two are non-existent; emptiness is also existent in it; it also exists in it. It is neither empty nor non-empty; therefore, everything is said to be established; because of existence with non-existence, it is the Middle Way." Therefore, because the unreal, completely imagined is existent, there is no grasper and grasped, being separated from grasper and grasped, and self-awareness is existent, we Madhyamikas enter well into the path that is separated from the two extremes, how could we hold onto the evil doctrines of the heretics, both external and internal? Therefore, if direct perception that sees this shore can also be mistaken in the meaning of appearance, then one becomes even more confused about the meaning that is extremely hidden. Therefore, by following the teachings of the noble Nagarjuna and Asanga, the teachings themselves are valid, as mentioned before. Why? Because the noble Nagarjuna abides on the first bhumi, and the noble Asanga abides on the third bhumi, so their tenets are also the same. Just as we have proven. Those who refute our view that knowable objects exist internally, although they speak many wrong views out of hatred, we will not elaborate on them here, and now we will proceed to the main topic. If one wants to realize the nature of nirvana, then wouldn't the bodhisattvas fall into the extreme of reality? No, it is only realizing some aspects of the nature of nirvana, and complete realization is realized by the lords of the ten bhumis. Therefore, the most ultimate is inexpressible and unshowable. If it is spoken, it will become that, this is the concluding word.