Tibetan
ས་ལ། གང་གི་སྐྱེ་བ་རྣམས་བརྟགས་ལ། །རྣམ་པར་མི་མཁས་དེ་ཡིས་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མ་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལེགས་པར་མ་ཟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་ཉམས་པ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་གང་དག་དང༌། དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་འཇུག་པ་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་དང་དངོས་པོ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་གཅིག་པུ་དང༌། དངོས་པོ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་གཅིག་པུ་དང་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ལ་མང་པོར་དགག་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོར་བརྗོད་ཅིང་བཏགས་ཏེ་འདོགས་ལ། བཏགས་པའི་ཚིག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་དག་ལས་བརྟགས་པའི་ཚིག་གང་རུང་གཅིག་ཅིག་ཆོས་དེ་དང་དངོས་པོ་དེ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ལ། བརྟགས་པའི་ཚིག་གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཏགས་པའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ལུས་པའམ་གཅིག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའང་མེད་ལ། དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་སྔར་བྱུང་བ་ཕྱིས་དགའ་མགུར་འདོགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་འདོགས་ན་ནི་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་སྔ་རོལ་དེས་ཉེ་བར་མ་བཏགས་པའི་ཚེ། ཆོས་དེ་དང་དངོས་པོ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་ཡང་ ༄༅། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་ཇི་ལྟར་གདགས། འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་པ་དེ་མང་ན་ཡང༌། ཆོས་དང་དངོས་པོར་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་འདོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་སྔ་རོལ་ནས་གཟུགས་ད་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་གདགས་པའི་ཚིག་གིས་བསྡུས་པའི་དུས་སུ་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་ན་ཡང༌། དེ་ལྟར་ན་ནི་གཟུགས་ཞེས་འདོགས་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་འདོགས་པ་དེ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང༌། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དང་དེར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ལ། དེའི་བློ་འཇུག་པར་འགྱུར་བར་རིགས་ན། དེ་མི་འཇུག་པས་ན་རིགས་པ་དང་གཏན་ཚིགས་འདིས་ཆོས་གཟུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་
Chinese
萨乐。考察其生者，不善巧者，不见缘起之义。如是说。复次，圣慈氏与圣无著之尊前亦云：于增益之善未摄持，圣法毗奈耶衰损者何耶？若诸法与事物，如所说之理而入，若成彼等法与事物之自性，则如是，一法与一事物之自性，极多成种种之过失。何以故？如是，于一法与一事物，极多遮遣之相，极多言说而假立，假立而增益。于极多假立之语中，考察之语任何一者，于彼法与彼事物，成彼之自性，彼之自性之体性，而其余考察之语则非，如是之决定，无丝毫可见。是故，所有假立之语，或无余，或一亦可，所有法与所有事物之彼之自性亦无，彼之自性之体性亦无。又，若色等诸法，无增益语之体性耶？如是，则最初先有者，后喜悦而增益语亲近增益时，以增益语亲近增益之先，未亲近假立之时，彼法与彼事物成无自性。若无自性，则于无事物，以增益语如何亲近假立？以增益语亲近假立虽多，然于法与事物，增益语之体性不可有。若以增益语亲近增益之先，色即是色之自性，后亦于彼，以假立语摄持之时，虽作色之亲近增益，然如是，则色之增益语亲近增益者虽无，然成色之法与成彼事物，彼之智应入，以不入故，以此理与正理，法色乃至涅槃。
English
Sala. Examining those who are born, the unskilled do not see the meaning of dependent origination. Thus it is said. Furthermore, the venerable Maitreya and the venerable Asanga also said: What is the decline from the Vinaya of the Holy Dharma, which is not well grasped by superimposition? If those dharmas and things enter as they are spoken of, and if they become the nature of those dharmas and things, then in that way, the nature of one dharma and one thing would become many kinds of faults. Why is that? Like this, for one dharma and one thing, many aspects of negation are spoken and fabricated, and fabricated and superimposed. Among the many kinds of fabricated words, if any one of the examined words becomes the nature of that dharma and that thing, the essence of its nature, and the other examined words are not, then no certainty can be seen at all. Therefore, all the fabricated words, whether all or one, do not become the nature of all dharmas and all things, nor do they become the essence of their nature. Furthermore, if the dharmas such as form do not have the nature of superimposed words, then if the first one occurs first, and later the word of superimposition is closely superimposed with joy, then before the word of superimposition is closely superimposed, when it is not closely fabricated, that dharma and that thing become without nature. If there is no nature, then how can the word of superimposition be closely superimposed on something that does not exist? Even if the word of superimposition is closely superimposed many times, the nature of the word of superimposition cannot exist in dharmas and things. If, before the word of superimposition is closely superimposed, form is the nature of form, and later, when it is grasped by the word of fabrication, it is closely superimposed as form, then even if the word of superimposition called form does not exist, the dharma that becomes form and the thing that becomes it, the wisdom of it should enter, but because it does not enter, with this reason and logic, the dharma form up to nirvana.
Tibetan
པའི་བར་དུ་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མ་བྱུང་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བཏགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཐ་སྙད་གཉིས་སུ་བཏགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ད་ལྟར་རོ། །མ་བྱུང་བ་ནི་འདས་པའོ། །འབྲལ་བ་མེད་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་བྱུང་བ་སྟེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉེན་པོ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་སྤང་བྱ་དང་སྤོང་བྱེད་མེད་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་ཅི་ལྟར་སྤོང་སྟེ། དེས་ན་སྤངས་པའི་འབྲལ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་ཞིང་མ་བྱུང་བ་དེ་ལ། གཉེན་པོས་བྱར་མེད་པས་ན་སྤང་བར་བྱ་བའི་འབྲལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་ཡོད་པ་སུན་ཕྱུང་ན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པ་ནི་མེད་པར་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། མེད་པ་ནི་སྐུར་པ་ཡིན་པས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། གང་ལ་མེད་པ་འདོད་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་བརྟེན་ཕྱིར་སེམས་མེད་ཅིང༌། །ཁས་ལེན་མེད་ཅིང་སྤྱོད་པ་མེད། །དེ་ལ་ཅི་ལྟར་མེད་པས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་ པ་དང། ཡང༌། རྣམ་པར་དབེན་དོན་མི་ཤེས་ཤིང༌། །ཐོས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་བྱེད་པ། །མི་གང་བསོད་ནམས་མི་བྱེད་པའི། །སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་དེ་དག་བརླག །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ལུང་ལས། སྟོང་ཉིད་དོན་ནི་མི་ཤེས་ཤིང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་འཆེ་ལ། །ཆད་པར་ལྟ་བར་གྱུར་བ་ནི། །སྟོང་མིན་སྟོང་པར་ལྟ་ཞེས་ལ། །འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང༌། སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་དུ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལེགས་པར་མ་ཟིན་པ་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་ཉམས་པ་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡང་མེད་ལ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་གཉི་ག་ཡང་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་ན་གང་ཟག་ཏུ་གདགས་སུ་རུང་གི །མེད་དུ་ཟིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གང་ཟག་གདགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ད
Chinese
之间所说的自性，应当认识为无生且不可说。 “未生”也称为果，因为对于无生的因，如前所述，果也不会产生。有些人说，未生和未生是同一个本体的两个名称。有些人说，未生是现在，未生是过去，无离是未来也不会生。另一些人说，应断除的烦恼等是无生的，而其对治法是未生的，为什么呢？因为对治法是应断除的等等。现在如果没有应断除和断除者，那么谁用什么方式断除什么呢？因此，断除的离别也没有。这样，对于因和果未生且未生者，因为对治法无所作为，所以也没有应断除的离别。如果驳斥了有，那么就会变成无吗？不是的，我们中观派也不承认无，因为无是诽谤，如前所述。还有其他的理由，圣者龙树也说：对于想要无的人，菩提依赖于心，没有承认也没有行为，对于他如何以无而知？又说：不了解完全寂静的意义，只是听闻就去做的，不做功德的人，那些下劣的人会被毁灭。又经中说：不了解空性的意义，却自称是空性，变成了断见者，对于非空认为是空。圣者弥勒和圣者无著也说：先前所示的追随者，诽谤没有很好地理解的圣法和律藏是什么呢？就是诽谤色等诸法的实有，那本身也是没有和安立的，那两者也是不合理的。例如，如果色等蕴存在，那么就可以安立为补特伽罗，如果确定为不存在，那么对于无实有就无法安立补特伽罗。同样，对于色等诸法的
English
The nature spoken of in between should be recognized as unborn and unspeakable. "Unborn" is also called the fruit, because for the unborn cause, as previously stated, the fruit will not arise either. Some say that unborn and unarisen are two names for the same entity. Some say that unborn is the present, unarisen is the past, and non-separation is that there will be no birth in the future. Others say that afflictions to be abandoned, etc., are unborn, and their antidotes are unarisen. Why? Because the antidote is to be abandoned, etc. Now, if there is no object to be abandoned and no abandoner, then who abandons what in what way? Therefore, there is no separation of abandonment either. Thus, for the cause and effect that are unborn and unarisen, since the antidote has nothing to do, there is no separation of what is to be abandoned either. If existence is refuted, will it become non-existence? No, we Madhyamikas do not accept non-existence either, because non-existence is slander, as previously stated. There is another reason, the noble Nagarjuna also said: For those who desire non-existence, since enlightenment depends on the mind, there is no acceptance and no action, how does he know by non-existence? And also said: Not understanding the meaning of complete solitude, only engaging in hearing, those who do not do merit, those inferior beings will be destroyed. And also the sutra says: Not understanding the meaning of emptiness, yet claiming to be emptiness, having become those who view annihilation, viewing non-emptiness as emptiness. The noble Maitreya and the noble Asanga also said: What is the slander of not well understanding the holy Dharma and Vinaya, which follows what was previously shown? It is the slander of the mere entity of phenomena such as form, that itself is without existence and establishment, and both of those are unreasonable. For example, if aggregates such as form exist, then it can be established as a person, if it is determined to be non-existent, then a person cannot be established for the non-entity. Similarly, for the phenomena of form, etc.,