Tibetan
མ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །ལ་ལ་ན་རེ་དུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམ་པ་བཅུ་བཤད་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམ་པ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལུང་དང་ལྡན་པ་པ་ནི་ལུང་ལེན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །དེ་ལ་ལུང་ལས་ནི་ལུང་ལེན་པ་འབའ་ཞིག་གོ །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལུང་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སོ། །ལུང་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་རེ་རེས་ཀྱང་གཉིས་ཀ་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་ཀྱིས་ནི་རེ་རེས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ལག་གཉིས་དང་པོ་གཉིས་པ་དང༌། །དེ་ཡི་གཉེན་པོའི་དབྱེ་བ་ནི། །དུས་དང་མདའ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། །མདའ་གཉིས་རེ་རེ་དྲང་སྲོང་དང༌། །ཡོན་ཏན་དག་སྟེ་དུས་གཞན་གྱིས། །འདོད་པ་མ་སྤངས་གོ་བྱའི་ཕྱིར། །བསྟན་གྱི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་ལས། །བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པ་རེ་རེ་གཉིས། །བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། དཔལ་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་བསྟེན་པའི་དངོས་པོར་བསྟན་པ་ནི། རག་ལས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོ་ཡུལ་མ་གྲགས་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་མ་ཚང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ སྐྱེ་བ་ནས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དང་པོར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དུ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བསླབ་པ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷ
Chinese
仅仅是集合。有些人说，这是指宣说的调伏等十种法。有些人说，这是指具有多闻等五种法。有些人说，这是指安住于律仪等五种法。有些人说，这是指安住于具足戒律等七种法。有些人说，不具足毁犯戒律等三种过失，才被认为是圆满的善知识。其中，具有教证的是接受教证的善知识，以及具有实修的善知识。其中，从教证来说，仅仅是接受教证。具有实修的是教证和实修两者。具有教证和具有实修的任何一方，都能成就两者。两者不能各自成就。因此，这里有偈颂：双手第一与第二，以及其对治之差别，时与箭是两种，箭二各自正直，功德清净异时，为了理解不舍欲，教法的双手之业，总集为各自两种，这是总集的偈颂。因此，因为是主要的，所以称为实修。其中，宣说依止善知识的特征是，宣说了“吉祥生”等。首先，宣说依止的对境是，宣说了“依赖”等。行为是指戒律等，是耳根未听闻的对境。就实修而言，宣说了“应当圆满功德”，功德是指听闻等。圆满是指没有不完整的。如此，具有实修的是世间和出世间。在各种情况下，功德的集合，从出生到所有情况下，以完全持有的差别，首先在世间道中产生，意思是说，善根是从布施等产生的，是以智慧完全把握的差别。努力学习是欢喜的差别，以精进不生未生的罪恶不善法等。
English
It is merely an assembly. Some say that it refers to the ten dharmas, such as explaining taming. Some say that it refers to having the five dharmas, such as much learning. Some say that it refers to having the five dharmas, such as abiding in vows. Some say that it refers to having the seven dharmas, such as abiding in possessing morality. Some say that not possessing the three faults, such as violating morality, is considered a perfect spiritual friend. Among them, the one with scriptural authority is the spiritual friend who receives scriptural authority, and the spiritual friend who has practice. Among them, from the perspective of scriptural authority, it is only receiving scriptural authority. The one with practice is both scriptural authority and practice. Either the one with scriptural authority or the one with practice can accomplish both. The two cannot accomplish each other. Therefore, here is a verse: The two hands, first and second, and the difference of their antidotes, time and arrow are two kinds, the two arrows are each upright, virtues are pure, at different times, in order to understand without abandoning desire, the work of the two hands of the teachings, is summarized as two kinds each, this is the verse of summary. Therefore, because it is the main one, it is called practice. Among them, the characteristic of relying on a spiritual friend is taught, and "Glorious Birth" and so on are taught. First, teaching the object of reliance is, teaching "dependence" and so on. Behavior refers to morality and so on, which is the object that the ear sense has not heard. In terms of practice, it is said that "one should perfect virtues," virtues refer to hearing and so on. Perfection means without incompleteness. Thus, the one with practice is worldly and transcendental. In all situations, the collection of virtues, from birth to all situations, with the distinction of complete possession, first arises on the worldly path, meaning that the root of virtue arises from generosity and so on, which is the distinction of being completely grasped by wisdom. Diligently learning is the distinction of joy, with diligence, not generating unarisen sins and non-virtuous dharmas, and so on.
Tibetan
ག་པའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། སེམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཁྱད་པར་རོ། །བསོད་ནམས་བསགས་པ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ན་མགུ་བར་བྱེད་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བྱས་པའོ། །ངན་སོང་དུ་མི་ལྟུང་བ་ནི་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སོང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཟིན་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། དེའི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་མི་ལྡོག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པས་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་སྟེ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པས་ན། ཡོངས་སུ་འདའ་བའོ། །བསླབ་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའོ། །འགལ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཉེས་པ་མི་སྤྱོད་པས་ན་མི་བྱེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ངེས་པ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་འཇུག་པའོ། །ལམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལུས་ཀྱི་གཙང་བར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་ནི་རང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཆོས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །ཆར་རབ་ཏུ་འབེབས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། ། གནས་པར་བྱེད་པ་ན་སྔ་མ་ལྟར་རང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པས་སོ། །ཕན་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའོ། །རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། མཚན་མ་ནི་རྒྱ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ནི་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ནི་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །བསྐྱེད་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ངང་གིས་འབྱུང་བས་མ་ལྟ་བུའོ། །སྡིག་པ་ནི་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དོན་ལ་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡིག་པའོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམ་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་བས་ན་བསྲུང་བ་སྟེ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རི
Chinese
完全清净的意乐是，心的等持等等。是止观的差别。积累资粮是由信心等增上力所作的差别。菩提是如所有性等等的智慧，与其随顺故而令欢喜，是由信心等所作的差别。不堕恶趣是处于安忍状态的寂灭，获得是通达无自性的差别。大乘是认为应作空性，其差别是对一切法无我生起信解，即是不退转。超离世间的第一种状态，是了悟法界周遍，是异生位。三界一切系缚等灭尽故，是完全寂灭。学是律仪戒等等。相违是杀生等等，不作其罪过故，是不作。声闻和独觉的决定是通达无我的智慧，不为增上等持力所动。道是了知痛苦的体性等等，与其不相顺品，执著身体清净等等是歧途。完全守护是能生起自己的智慧故。法是缘起。降下大雨是生起智慧力故。因此，圣者也说：此缘起是胜者，语藏珍宝甚深性。佛法是念住等等。 安住时如前一样，是生起自己的智慧故。利益是无相且具勤作。广大是无相，因为有相是狭小的缘故。佛种是之前所说的那些。又是，佛种是通达无相。生起是任运成就，自然而生，如母亲一般。罪恶是不知的异名，于义理愚昧等等是罪恶。个别如实了知是遣除对名相和体性的愚昧故是守护，个别如实了
English
The utterly pure intention is the samadhi of the mind, and so on. It is the difference between tranquility and insight. Accumulating merit is differentiated by the power of faith and so on. Bodhi is the wisdom that knows things as they are, and so on. Because it accords with this, it makes one happy, and is differentiated by faith and so on. Not falling into the lower realms is the nirvana that has gone into the state of patience. Attainment is the difference of realizing no self-nature. The Great Vehicle considers emptiness as something to be done. Its difference is that believing in the non-self of all phenomena is irreversible. The first state of transcendence over the world is the realization that the realm of phenomena pervades everything, which is the stage of ordinary beings. Because all the bonds of the three realms and so on are exhausted, it is complete nirvana. Learning is the discipline of vows and so on. Contradictions are killing and so on. Because one does not commit these faults, it is not doing. The determination of the Hearers and Solitary Buddhas is the wisdom that realizes no-self. It is not disturbed by the power of superior samadhi. The path is the characteristic of knowing suffering and so on. Its opposing side, clinging to the purity of the body and so on, is a deviation. Completely guarding is because it generates one's own wisdom. Dharma is dependent arising. Pouring down great rain is because it generates the power of wisdom. Therefore, the Noble One also said: This dependent arising is the Victorious One, the precious and profound nature of the treasury of speech. The Buddha's Dharma is the mindfulness and so on. When abiding, as before, it is because it generates one's own wisdom. Benefit is signlessness and diligence. Vastness is signlessness, because sign is small. The Buddha-nature is what was said before. Again, Buddha-nature is the realization of signlessness. Generation is spontaneous accomplishment, arising naturally, like a mother. Sin is another name for ignorance. Being ignorant of the meaning and so on is sin. Individual correct knowledge is guarding because it dispels ignorance of names and characteristics, individual correct