Tibetan
་པའོ། །མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་ནི་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལྟ་བུའོ། །ཕྲག་དོག་བསྐྱེད་པས་ཚེར་མ་ལྟ་བུའོ། །དབྲལ་བར་དཀའ་བས་འདམ་ལྟ་བུའོ་ ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་བསྒྲགས་པའི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། སོ་སོར་བརྟགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་སྤྱད་ནས་སོ། །འདོད་པ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ནི། །ཆུང་བ་དེ་བསྒྲགས་པའི་བསམ་པ་བཏང་ནས་སོ། །བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་དཔེ་དྲང་བ་ནི། ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་དྲུང་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །གྲོང་རྡལ་ནི་ཚོང་འདུས་ཀྱི་ཁྱིམ་མོ། །དྲུང་བ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །དེས་པ་ནི་ངད་འཇམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པས་ན་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རུངས་པའོ། །བརྙས་པ་ནི་ཁྱད་དུ་གསོད་པའོ། །གྲགས་པ་ནི་སྙན་པ་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པར་བྱ་དགོས་པས། ཆོས་ཀྱི་མཁན་པོའི་མཚང་འདྲུ་བའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པ་ནི། གཡོ་དང་སྒྱུ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་རེ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཚུལ་གཞན་དུ་སྒྱུར་བ་ནི་སླུ་བས་ན་གཡོའོ། །དྲང་བོར་མི་བྱེད་པས་ན་སྒྱུའོ། །དེ་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི་བར་དུ་གཅོད་པ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་སྤང་བར་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ལ་ནི་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། གཞིའང་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དྲང་པོ་དང་གཡོ་མེད་པ་ནི་གསང་མཚང་འདྲུ་བའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉན་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ཡུལ་ནས་གང་ལ་མཉན་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ལ་ནི་ནན་ཏན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ཞེས་གསུངས་པས་ཏེ། ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ལའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་ལུང་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་ཆོས་རི་སུལ་དང༌། ཀ་བ་དང༌། རྩིག་པའི་ནང་དག་ཏུ་འང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་བསྔགས་དེ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་
Chinese
也如是说。未得之退失，是完全舍弃禅定与四无量心。已得之退失，如增上行之仪轨。生起嫉妒犹如荆棘。难以分离犹如泥潭。 又说：为了救度一切有情，不应有自我炫耀之心，这称为“个别观察”。“个别观察之后”的意思是，将使一切有情解脱作为目标来实践。欲望，即自我的功德，应舍弃炫耀其微小之处的想法。以反面的方式举例，如说在榕树下。城镇是商贸集市之家。瘦弱是欲望小。温和是气息柔和。如此，必须从过患的角度来舍弃，因此称为“不尽”，即不驯服。轻蔑是轻视。名声是赞美。必须恭敬佛法和说法者，因此，不应有揭露法师过失的想法。“欺骗和虚伪也应完全舍弃。”意思是，以希望获得功德等的心，将行为改变为其他方式是欺骗，因为是欺骗。不正直是虚伪。从反面显示的就是“在阻碍时”这句话。完全舍弃是为了对佛法和说法者生起恭敬心。因此，经中也说：“对法应有如药想”等等。从随顺的角度显示的是“基础也有二”，即正直和无欺，是不应有揭露秘密过失的想法。如此，以这样的听法方式，从何处听闻呢？为了显示完全领受的差别，说“想要努力成办”，努力成办是为了成办之义。从完全领受中为了什么呢？因为对于非常隐秘的事物来说，教证是主要的，因为显现和随念不适用。那么，对于具有无垢光辉的菩萨来说，佛法也会在山谷、柱子和墙壁中出现，如此显示了完全领受是如何赞叹的，那是殊胜的想法。
English
It is also said so. The loss of what has not been attained is the complete abandonment of meditation and the four immeasurables. The loss of what has been attained is like the ritual of higher practice. Generating jealousy is like thorns. Difficult to separate is like a mud pit. It is also said that, in order to liberate all sentient beings, one should not have the thought of self-aggrandizement, which is called "individual examination." "After individual examination" means that the liberation of all sentient beings should be practiced as the goal. Desire, which is the merit of the self, should abandon the thought of flaunting its smallness. An example is drawn in a reverse way, as it is said under the banyan tree. A town is a house of trade and commerce. Thinness is small desire. Mildness is gentle breath. Thus, it must be abandoned from the perspective of faults, therefore it is called "inexhaustible," that is, untamed. Contempt is disdain. Fame is praise. One must respect the Dharma and the speaker of the Dharma, therefore, one should not have the thought of exposing the faults of the Dharma teacher. "Deceit and hypocrisy should also be completely abandoned." It means that changing behavior to other ways with the mind of wanting to obtain merits, etc., is deceit, because it is deception. Not being upright is hypocrisy. What is shown from the opposite side is the phrase "when obstructing." Complete abandonment is for generating respect for the Dharma and the speaker of the Dharma. Therefore, it is also said in the sutras, "One should have the perception of medicine for the Dharma," and so on. What is shown from the perspective of following is "the basis is also two," that is, uprightness and non-deceit, which is not having the thought of exposing secret faults. Thus, in what place does one listen in such a way of listening to the Dharma? In order to show the difference of complete reception, it is said "wanting to diligently accomplish," diligently accomplishing is for the sake of accomplishing. From complete reception, for what reason? Because for very hidden things, the scriptures are the main thing, because manifestation and recollection do not apply. Then, for a Bodhisattva who has the immaculate splendor of learning, the Dharma will also appear in valleys, pillars, and walls, thus showing how complete reception is praised, that is a superior thought.
Tibetan
པར་དག་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་བསྟན་མོད་ཀྱི། འདིར་ ལས་དང་པོ་པ་དག་དཀར་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་མ་བརྟེན་པ་ན་ཐབས་གང་གིས་འཇུག་པར་འགྱུར། རང་གི་སྤྱོད་པས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རྟོག་པ་རང་སྐྱེ་བར་སྔར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཅི་ལྟར་རུང༌། ལུང་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟར། རྟོག་གེ་བརྟེན་ཅིང་མ་ངེས་ལ། །མ་ཁྱབ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱོ་བ་ཅན། །བྱིས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡུལ་མིན་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལུང་ཅི་ཞིག་དགོངས་ཤེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་མེད་པའི་རྟོག་གེས་ནི། སྣང་བའི་དོན་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ན། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་དོན་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱང༌། ལུང་མ་རྟོགས་པར་རྟོག་གེ་ལ། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཚུལ་དུ་ཡང། །རིག་པ་གླེགས་བམ་ལ་བསླབས་ཤིང༌། །བླ་མའི་ཁ་ནས་མ་ཡིན་པ། །མང་པོའི་ནང་དུ་མི་མཛེས་ཏེ། །འཕྱོན་མའི་བུད་མེད་སྦྲུམ་མ་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་ན། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་པར་ནི། ལུང་ལས། གྲུ་ཡི་སྐྱ་བ་འཛིན་མེད་པས། །རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བླ་མ་མེད་པ་ཡི། །སྒྲུབ་པོས་སྲིད་པའི་མཐར་མི་ཕྱིན། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཡང་འཕགས་པ་ནོར་བཟངས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྟོང་གི་བརྒྱ་ལས་གདམས་པ་བཙལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་གཏང་བར་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ངེས་པར་བརྟེན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དགོས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བླ་ན་ཡོད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུང་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ལུང་དང་ལྡན་པ་ནི་གདམས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་ དང། སྙིང་རྗེས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཕུན་སུ
Chinese
虽然已经说明了印刷的利益，但在此，对于初学者来说，如果不依赖于完全接受白法，那又该如何进入呢？如果说是依靠自己的行为，那么，如果仅仅是想要完全清净的增上意乐，那么之前已经说明了自生分别。既然如此，那又该怎么办呢？也不是依靠少许的教证等等，为什么呢？“分别依赖且不确定，不遍虚假令人厌，因为依赖于孩童，因此认为那不是境。”就像这样。如果问：您指的是什么教证呢？那也不是，因为没有教证的分别，连显现的意义都无法理解，更何况是对于极其隐蔽的意义呢？圣者无著也说：“不理解教证而分别，诸法并非如实住。”如果说是已经理解并且领悟了，那么就依靠那个，那也不是，即使是在世间人的行为中，“智慧学习于书本，不是从上师口中得，在众人之中不庄严，如同妓女怀孕。”既然如此，对于极其隐蔽的意义，如果没有善知识，经文中说：“没有船桨的船，无法到达海边，同样没有上师的修行者，无法到达轮回的尽头。”就像这样所说的一样，而且圣者财护也从一千个善知识中寻找诀窍，而且善知识，即使是为了生命也不应该舍弃，因此，必须确定依靠完全接受。如果问：具有重大意义的完全接受是什么呢？那是两种，即殊胜的善知识和无上的善知识。第一种是两种，即具有教证和具有修行。其中，具有教证的是具有没有颠倒的诀窍。具有修行的是圆满的善知识。那是什么呢？是对具有四种法的人说的，即少欲知足，以慈悲摄受，具有别解脱戒和菩萨戒，以及圆满的智慧。
English
Although the benefits of printing have been explained, here, for beginners, if they do not rely on fully embracing the white Dharma, how can they enter? If it is said that they rely on their own actions, then, if it is merely wanting to have completely pure superior intention, then it has already been explained that self-arising conceptualization will occur. Since that is the case, then what should be done? It is not relying on a little bit of scripture, etc. Why? "Conceptualization is dependent and uncertain, not pervasive, false, and causes weariness. Because it relies on children, therefore it is considered not to be the object." Like that. If you ask, what scripture are you referring to? That is also not the case, because without scriptural authority, even the meaning of what appears cannot be understood, let alone the meaning that is extremely hidden. The noble Asanga also said, "Without understanding the scriptures, through conceptualization, the dharmas do not abide as they are." If it is said that one has understood and comprehended, then one relies on that, that is also not the case, even in the ways of worldly people, "Wisdom is learned from books, not from the mouth of a lama, it is not beautiful in the midst of many, like a pregnant prostitute." Since it says that, for extremely hidden meanings, without a virtuous friend, the scriptures say, "Without oars to hold, a boat will not reach the shore of the ocean. Likewise, without a lama, a practitioner will not reach the end of samsara." Like that which is said, and also the noble Vasubandhu sought instructions from a hundred out of a thousand virtuous friends, and also a virtuous friend should not be abandoned even for the sake of one's life, therefore, one must definitely rely on fully embracing. If you ask, what is the fully embracing that has great purpose? There are two types: the superior virtuous friend and the unsurpassed virtuous friend. The first is of two types: having scriptural authority and having practice. Among them, having scriptural authority is having undeviated instructions. Having practice is the perfect virtuous friend. What is that? It refers to one who possesses four qualities: having few desires and being content, cherishing with compassion, having the vows of individual liberation and the vows of a Bodhisattva, and perfect wisdom.