English
It is taught that one should practice in order to realize such a state that is like the center of the sky at midday, free from the extremes of elaboration. By what means? By means of pure intention and perfect application. Intention, then, is of four types: not with the intention of proclaiming oneself, not with the intention of winning arguments, not with the intention of finding fault, but with the aim of completely liberating sentient beings, with the intention of overcoming the enemy of afflictions, with the intention of attaining omniscience, and with the intention of listening with respect for the Dharma and those who speak it. Application is of three types: application that is emptiness, possessed of great compassion, and embraced by bodhicitta, endowed with armor-like diligence; the main practice is the three spheres being completely pure, endowed with the six perfections; and afterwards, without clinging, completely dedicating the virtue to perfect enlightenment. It is taught that one should listen by such means. The characteristics of these should be examined in the Ornament of the Sutras, as explained by the teacher Ashvaghosa. Here, because it is only a brief statement, the first application is emptiness, etc., which is called 'Light Protector'. Being embraced by bodhicitta means wanting to enter the ocean of omniscience. Being endowed with emptiness means transcending the realm of ordinary beings. Being endowed with compassion means transcending the realm of hearers and self-realized Buddhas. Mentioning being endowed with armor means that the father's realm is omniscience. In the Sutra, the six perfections are explained as the father's realm. The main thing is the three spheres being completely pure, etc., which is called 'not cutting off the root', because one does things through diligence. The subsequent dedication is said to be for the sake of dedicating to omniscience, etc. Not being satisfied is like not being satisfied by the ocean. It is taught to train in completely practicing uncontaminated actions, abiding in mindfulness, and being without fault, etc. As it is said: Entering into the three kinds of wisdom, one will be freed from subtle faults and downfalls. Intention is
Tibetan
པ་བཞི་སྟེ། བདག་བསྒྲགས་པའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་སྙོམས་པ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་རྩོད་པ་ལས་རྒྱལ་བའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་མཚོན་པར་ཟད་དོ། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་མཉན་ཅེ་ན། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ལུང་ལས་ཚུལ་གཅིག་གིས་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གང་ཟག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་དགོངས་པ་དང། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལ་དགོངས་པ་དང༌། གཞན་དྲང་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང༌། རིག་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་བརྩོན་པར་མ་བྱས་ན། །འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དྲང་བའི་ དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ནི་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པས་རུང་བ་ཞིག་ན། བཀའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པས་ཅི་ལྟར་གཞན་དུ་བཤད། དེ་ལྟར་ན་ནི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཧ་ཅང་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཐལ་བར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ཉན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ནི་བརྟག་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སོ། །མཉན་ནས་ནི་རང་བཟོ་བའི་གཏམ་མོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླ་བ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ལས་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་བཤད་མོད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་ཉམས་བས་ན་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །ད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅི་ལྟ་བུས་མཉན་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་པས་རྩོད་པའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པ་ནི། ལྷའི་བུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྒྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོར་ལྟ་བ་འདོར་བ་སྟེ། དངོས་པོ་ནི་འཆིང་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཆིང་ཞེ་ན། དངོས་པོར་ཞེན་པ་ཡོད་ན་བདག་ཏུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ལ། བདག་ཡོད་ན་གཞན་དུ་ཤེས་པས་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང༌། །འདི་དག་དང་ནི་ཀུན་འབྲེལ་ལས། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ནས་ཉེས་ཚོགས་བསྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཉིད་ཐབས་གང་གིས་འདོར་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ་འབད་ཅིང་རྩོལ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས། བྱང་ཆུབ་སེ
Chinese
有四种：不是以自我夸耀的想法，而是说要努力追求成就。心平等是慈爱等等。因此，也要理解不是以争论获胜的想法等等，这里只是举例说明。应该听什么样的自性呢？说是要精通五明处。如果说经文中说以一种方式成佛，这有矛盾吗？应该理解那是就密意而说的。怎么说呢？因为是就根器迟钝的人，以及生起世间道，以及随他人而转而说的。又说：“如果不努力精通五明处，即使是圣者也不能成为一切智者。”这也有矛盾。如果说那是直说的意义，如果佛陀的语言可以有各种各样的密意，那怎么能用确定圣旨的意义来做其他解释呢？如果那样，就不能确定意义，而且会变成毫无意义的过失。因此，从反面的角度显示应该舍弃的是，听喧嚣的言语等等。喧嚣的言语是考察的论典。听了之后就是自造的言语。其余的都是容易理解的。虽然稍微说了一些能成为利益的事情，但因为损害了大的意义，所以是障碍。现在要说以什么样的戒律来听闻。首先必须成为烦恼的对治，所以不是以争论的想法，而是说天子。不执着一切法，就是舍弃对实有的执着。因为实有是束缚之处。怎么束缚呢？如果执着实有，就会执着于我，如果有了我，就会知道有他，因此会产生一切烦恼。如云：有了我，就知道有他。从我他之分产生执着和嗔恨。这些与一切相连，众生因此而积累罪恶。就像这样。那么，以什么方法才能舍弃对实有的执着呢？为什么呢？如果努力驳斥和奋斗，那就是分别念，菩提萨
English
There are four: not with the intention of boasting oneself, but it is said to strive for accomplishment. Equanimity of mind is love and so on. Therefore, it should also be understood that it is not with the intention of winning arguments, etc., here it is just an illustration. What kind of self-nature should be listened to? It is said that one should be proficient in the five sciences. If it is said that the scriptures say that one attains enlightenment by one method, is this contradictory? It should be understood that it is said in terms of hidden meaning. How is it? Because it is said in reference to people with dull faculties, and to generating the worldly path, and to being led by others. Furthermore, it is said, "If one does not strive to master the five sciences, even the noble ones will not become omniscient." This is also contradictory. If it is said that it is the direct meaning, if the Buddha's words can have various hidden meanings, how can one explain it differently by determining the meaning of the decree? If that were the case, the meaning could not be determined, and it would become a fault of being completely meaningless. Therefore, what should be abandoned is shown from the opposite perspective, such as listening to noisy talk. Noisy talk refers to treatises of investigation. After listening, it is self-made talk. The rest are easy to understand. Although a little is said about things that can be beneficial, it is an obstacle because it harms the great meaning. Now, it will be explained with what kind of discipline one should listen. First, it must become an antidote to afflictions, so it is not with the intention of arguing, but it is said, "Son of the gods." Not clinging to all dharmas is abandoning the view of reality. Because reality is the place of bondage. How does it bind? If one clings to reality, one will conceive of self, and if there is self, one will know there is other, and from that all afflictions will arise. As it is said: If there is self, one knows there is other. From the division of self and other, attachment and hatred arise. These are connected with everything, and beings therefore accumulate sins. It's like that. So, by what method can one abandon clinging to reality? Why is that? If one strives and struggles to refute, that is conceptual thought, Bodhisattva.