English
In short, here, all paths are taken as the main point. Thus, to understand the four truths is to avoid wrong practices. Thus, after generally explaining the practices of householders, now we will separately explain the practices of those who have attained the state of mastery. In order to show the correct practice therein, it is said, "Even if one has attained the state of mastery." Wrong practices refer to the non-virtues and so on that will appear below. Correct practices refer to the eightfold path and so on. To show this, it is said, "The Dharma king who strives to protect beings," and so on. Beings are those who belong to him. Protecting means to protect with the Dharma. The so-called Dharma king refers to all actions that are in accordance with the Dharma. Some call him the Dharma king because: Whether he is patient or not, the king is happy to know. Even if his behavior does not conform to the Dharma and reason, most people will praise him because they depend on him. They say that this is like giving false praise to the fierce Rab Snang. But that is not the case, because the naked truth-speaker is not a flatterer of false praise. Because this very sutra directly refutes, "Great king, you are fierce, you are wrathful." Moreover, the word of happiness, even if guided by the previous connective word, is inappropriate. The mention of "eight" is because it summarizes the essence of the branches, and in detail, because the distinction of types is infinite. What is that? It is dependent on others and dependent on oneself. What depends on others is of three types: acting on the suffering of beings, abiding in happiness, and subsequent association. Acting on suffering is of two types: engaging in the cause and directly acting on suffering. Engaging in the cause of suffering is of two types: negligence and wrong practice. Among them, in terms of negligence, for those who belong to him, it is called the perception of a son. In terms of wrong practice, it is called the perception of a sick person. In terms of directly acting on suffering, it is called the perception of compassion. In terms of abiding in happiness
Tibetan
ས་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཁོན་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། མཛའ་བས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལ་འཁོན་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེའི་གཞི་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །མཛའ་བས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །རང་ལ་ལྟོས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། གསལ་བའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་མཉེས་པའི་ཚིག་གོ །རིས་ནི་འཁོར་དུ་གྱུར་བའོ། །མི་སྲུན་པ་ནི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་བག་མེད་པའོ། །བག་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། སོ་ཚིས་མི་ཤེས་པའོ། །ཚར་གཅད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། འཁྱིག་ ཅིང་སྡོད་པ་དང༌། ཚོགས་སུ་སྨ་དབབ་པ་དང༌། བསྐྲད་པའི་ལས་བྱ་བའོ། །བསྐྲད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རེ་ཞིག་པ་དག་གཏན་དུ་བའོ། །སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་མི་གཏོང་བ་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྲུང་བའོ། །ནད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཇི་སྐད་དུ། རྟག་ཏུ་ཉེས་པས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་སེམས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བློ་ལྡན་ཉེས་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །མི་ཁྲོ་བ་ནི་བྱམས་པ་བསྒོམ་པའོ། །འགྱོད་པ་སྤོང་བ་ནི་ཉེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་དག་ལ་ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་བསལ་བར་འདོད་པའོ། །གནོད་པ་སྤོང་བ་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་སྙིང་རྗེའོ། །ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱམས་པའོ། །བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དམན་པ་དང༌། མཉམ་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་དམན་པ་དང༌། མཉམ་པའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྣབ་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྲག་དོག་མེད་པའོ། །མི་མཛའ་བ་ནི་འཁོན་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །གཞི་ནི་སེམས་ལ་བྱའོ། །མཛའ་བ་ནི་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །བརྟན་པ་ནི་མི་གཡོ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེ་སྡང་བ་དང་ཆགས་པའི་སེམས་སྤོང་བ་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྙིང་རྗེ་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་ན། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདོད་པ་ལོག་པར་མི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཆུང་མས་ཆོག་ཤེས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མ་ཆགས་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆགས་པ་ནི་ཞེན་པའོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཁ་ཟས་སྨན་དང་འདྲ་བར་རིག་པ་ཡིས། །ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པར་བརྟེན་བགྱིས་ཏེ། །རྒྱགས་པའི་ཕྱིར་དང་སྙེམས་པའི་ཕྱིར་མ་ལགས། །འཚག་ཕྱིར་མ་ལགས་ལུས་གནས་འབའ་ཞིག་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པ་ དང། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་སྨོས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྨོས་སོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་ཐར་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །ལ་ལ་ན་རེ་ཆོས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བ་ནི། ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པར་སྤྱོད་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐར་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་དག་ནི་རང་གི་ཕན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་གཉིས་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་ལ། འདི་དག་གི་ཐབས་ཀྱང་འདི་དག་གིས་བསྟན་པས་ན་བརྒྱད་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་བསྟན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ཕན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ནི་བདེ་བ་ཞར་ལ་འོང་བས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་མི་དགོས་པ་ནི། འདུ་ཤེས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པས
Chinese
名为喜悦之想。随顺关联有两种：以怨恨随顺关联和以友善随顺关联。其中，以怨恨随顺关联的角度来说，对它的基础产生视为过失之想。以友善随顺关联的角度来说，产生随后守护之想。就自身而言有两种情况：从受用角度出发和从自我角度出发。其中，从受用角度出发，名为药物之想。从自我角度出发，则称为无我之想。如此区分之后，为了显示清晰的区分，如“大王”等。所谓“大王”，是安乐喜悦之语。眷属是指成为眷属的人。不驯服是指成为眷属却放逸的人。放逸有两种：行恶和不知生计。调伏有四种方式：劝诫教导，束缚禁锢，在集会上责骂，以及驱逐。驱逐有两种：暂时的和永久的。不舍弃慈悲之心，是指在一切时处守护自己远离烦恼。病者之想，正如所说：‘恒时过失所制无自主，具慧之人不应嗔众生，不由自主亦将造诸恶，是故于彼众生增悲悯。’为了对众生增长慈悲。就像这样说的。不愤怒是修持慈爱。舍弃后悔是致力于舍弃罪过。痛苦是指在八十种痛苦中各自承受痛苦。慈悲是想要消除痛苦。遣除损害就是对他们的慈悲。成办利益就是慈爱。安住于快乐有三种：下等、中等和殊胜。其中，就下等和中等之人而言，是不生起贪心。就殊胜之人而言，是没有嫉妒。不友善就是怨恨随顺关联。基础是指心。友善就是和合。稳固就是不改变。因此，要舍弃嗔恨和贪恋之心。
English
It is called the perception of joy. There are two kinds of subsequent connections: subsequent connection through animosity and subsequent connection through friendship. Among them, from the perspective of subsequent connection through animosity, it is called the perception of seeing faults in its basis. From the perspective of subsequent connection through friendship, it is called the perception of subsequent protection. There are two aspects in relation to oneself: from the perspective of enjoyment and from the perspective of self. Among them, from the perspective of enjoyment, it is called the perception of medicine. From the perspective of self, it is called the perception of no-self. Having shown the distinctions in this way, to show the clear distinctions, such as "Great King," etc. The term "Great King" is a word of happiness and joy. Retinue refers to those who have become a retinue. Unruly refers to those who have become a retinue but are unrestrained. Unrestraint is of two kinds: engaging in evil and not knowing how to make a living. Subduing has four methods: advising and instructing, binding and restraining, scolding in the assembly, and banishing. Banishment is of two kinds: temporary and permanent. Not abandoning the thought of compassion means protecting oneself from afflictions at all times and in all places. The perception of a sick person is as it is said: 'Constantly controlled by faults, without self-mastery, wise people should not be angry with sentient beings, involuntarily they will also create evils, therefore, increase compassion for those beings.' It is for the sake of increasing compassion for sentient beings. It is like this saying. Not being angry is cultivating loving-kindness. Abandoning regret is striving to abandon faults. Suffering means experiencing suffering appropriately in each of the eighty kinds of suffering. Compassion is the desire to eliminate suffering. Eliminating harm is the compassion for them. Accomplishing benefit is loving-kindness. Abiding in happiness has three aspects: inferior, equal, and superior. Among them, in relation to inferior and equal persons, it is not generating greed. In relation to superior persons, it is without jealousy. Unfriendliness is subsequent connection through animosity. The basis refers to the mind. Friendliness is harmony itself. Steadfastness is immovability. Therefore, one should abandon the mind of hatred and attachment.
Chinese
诶，这二者是说舍的。这样的话，慈、悲、喜、舍这四无量是作为成办他利的方便来开示的。为什么呢？如果具有害心等等，就会完全舍弃众生。受用有两种，即依于身体的和依于受用的。其中，就依于身体而言，称为不邪淫，即满足于自己的妻子。就依于受用而言，说是无贪地受用，贪著就是执着。因此，圣者也说：“以智慧视饮食如药，无贪无嗔而受用，非为肥胖与骄慢，亦非为悦色与力增，唯为住身而食用。”自己方面来说，就是依止殊胜士夫，听闻正法，如理作意。其中，就依止殊胜士夫而言，说了前往亲近。就听闻正法而言，说了为了法而精进。就如理作意而言，说了修习随顺之法，法就是涅槃。随顺之法就是随顺解脱。有些人说，法是见道，与此随顺的就是加行道。其中，断除以贪欲邪淫，是身体圆满之因。无贪地受用受用，是受用圆满之因，这二者是获得天界之方便。依止殊胜士夫等等是解脱之因，这样，天界和解脱等是自己的利益，这样，除了自利和他利之外，没有其他要成办的，而这些的方便也由这些开示，所以说是八。那么，应该开示什么是安乐，如果这样问，进入有益的行为等，安乐自然会到来，所以不需要另外开示，因为说了安住在那些八种想中。从反面的角度开示，就是因为不具足法。
English
Aye, these two are spoken of as equanimity. Thus, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, these four immeasurables, are taught as a means of accomplishing the benefit of others. Why? Because if one possesses harmful thoughts and so forth, one will completely abandon sentient beings. Enjoyment is of two kinds: that which relies on the body and that which relies on enjoyment. Among these, with regard to that which relies on the body, it is called not engaging in sexual misconduct, which is being content with one's own wife. With regard to that which relies on enjoyment, it is said to enjoy without attachment, attachment being clinging. Therefore, the noble one himself said: "With wisdom, regard food as medicine, rely on it without attachment or hatred, not for the sake of fatness or pride, nor for the sake of delight or increased strength, but solely for the sake of maintaining the body." With regard to oneself, it is to rely on a superior person, to listen to the sacred Dharma, and to properly apply the mind. Among these, with regard to relying on a superior person, it is said to go near. With regard to listening to the sacred Dharma, it is said to strive for the sake of the Dharma. With regard to properly applying the mind, it is said to practice the Dharma that is in accordance, Dharma being Nirvana. The Dharma that is in accordance is that which is in accordance with liberation. Some say that Dharma is the path of seeing, and that which is in accordance with it is the path of cultivation. Among these, abandoning sexual misconduct out of desire is the cause of a perfect body. Enjoying enjoyment without attachment is the cause of perfect enjoyment, and these two are the means of attaining the heavenly realms. Relying on a superior person and so forth is the cause of liberation. Thus, the heavenly realms and liberation are for one's own benefit. Thus, there is nothing else to be accomplished other than one's own benefit and the benefit of others, and since the means for these are also taught by these, it is said to be eight. Then, if one asks what happiness is to be taught, engaging in beneficial actions and so forth will naturally bring happiness, so there is no need to teach it separately, because it is said to abide in those eight perceptions. Teaching from the opposite perspective is because one does not possess Dharma.