Tibetan
་ཕུལ་ཉི་ཤུ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྱོད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དོན་གྱི་སྐབས་འདིར་ནི་སེམས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་འདོད་དོ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་འདོད་དོ། །ཡང་དག་ཕུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་གྲངས་ངེས་ཞེས་རྒོལ་བ་ནི། གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱའོ། །བདེན་མོད་ཀྱི་འདིར་མཆོག་བསྡུས་ནས་བཤད་པ་ཉེས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་མཚམས་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་བཤེས་གཉེན་དམན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འདོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁོར་བས་སྐྲག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་ཐེག་པའོ། །དང་པོ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མར་ནི། གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྩ་བ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས་ དེ་དང་བྲལ་བ་ནི། དེའི་བར་དུ་གཅོད་པ་བདུད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་ན་འབྲས་བུའི་མཆོག་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་ནི་གཉིས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཐབས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འབད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དོན་གྱི་ཐབས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ནི། བསམ་གཏན་བསྐྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཚོལ་བ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་ཞི་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསམ་པ་དམན་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྦྱོར་བ་དམན་པར་འགྱུར་
Chinese
所说的“殊胜二十”，是为了善于观察它。那二十是什么呢？ 说是“瑜伽行”，瑜伽是止和观的等持，行有两种，心行持的等持行，和修行实践的行，就意义而言，这里指的是心行持的行。 所谓“魔”，是指阻碍功德产生，这里指的是殊胜乘。 所谓“真实殊胜”，意思是说是魔的殊胜事业。 如果有人反驳说，魔的事业是不可估量的，怎么能确定数量呢？ 应该回答说：“是什么呢？”。 诚然，这里总结殊胜之处来说，没有过失，这是连接语“例如”。 那么，二十种相是这样的：就完全执着的角度来说，依赖于低劣的善知识，就是想要解脱等等。 畏惧轮回的是声闻和缘觉乘。 在初、中、后，与对治等三者结合。 殊胜乘的根本是善知识，因此， 远离它，就是阻碍它的魔。 这样，如果远离完全执着，就远离了成就殊胜果，如果智慧没有被方便所掌握，就有两种情况：远离利他方便，就是从空性中分别，抛弃众生，因为努力断除自己的烦恼。 远离自利方便，就是分别无为，完全厌倦有为，因此不能圆满资粮。 这样，因为智慧没有被方便所掌握，所以错误地进入了无漏智慧之因，就是修习禅定，寻求颠倒。 因为无漏智慧之因是等持，所以修习禅定就是想要自己寂静的想法等等。 颠倒是指具有一切殊胜之相的等持。 远离真正的等持，就个人而言，会变成低劣的发心，就法而言，会变成低劣的加行。
English
The so-called "twenty excellences" are for being skilled in observing them. What are those twenty? It is said to be "Yoga practice." Yoga is the samadhi of calm abiding and insight. Practice is of two kinds: the samadhi practice of mentally engaging, and the practice of experiential cultivation. In terms of meaning, here it refers to the practice of mentally engaging. The term "demon" refers to that which obstructs the arising of qualities. Here, it refers to the supreme vehicle. The term "truly excellent" means that it is the supreme activity of the demon. If someone objects, saying, "Are the activities of the demon immeasurable? How can the number be determined?" The response should be, "What are they?" Indeed, there is no fault in summarizing the excellences here. This is a connecting phrase, "For example." So, the twenty aspects are as follows: From the perspective of complete clinging, relying on inferior spiritual friends means wanting liberation, and so on. Fearing samsara are the Hearers and Solitary Realizers' vehicles. In the beginning, middle, and end, combine with the three, such as antidotes. The root of the supreme vehicle is the virtuous friend, so being separated from that is called the demon that obstructs it. Thus, if one is separated from complete clinging, one is separated from accomplishing the supreme fruit. If wisdom is not grasped by skillful means, there are two situations: being separated from the skillful means of benefiting others means discriminating from emptiness and abandoning sentient beings, because one strives to abandon one's own afflictions. Being separated from the skillful means of benefiting oneself means discriminating the unconditioned and being completely weary of the conditioned, thus one will not perfect the accumulations. Thus, because wisdom is not grasped by skillful means, one wrongly enters the cause of uncontaminated wisdom, which is cultivating meditation and seeking reversal. Because the cause of uncontaminated wisdom is samadhi, cultivating meditation is the thought of wanting one's own peace, and so on. Reversal is the samadhi that possesses all excellent aspects. Being separated from true samadhi, in terms of the individual, becomes inferior intention, and in terms of the Dharma, becomes inferior application.
Tibetan
བའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསམ་པ་དམན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱམས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོར་བ་དམན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཤེས་རབ་དམན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་གཏམ་སྟོན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་མེད་པ་ཙམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཟབ་མོའི་གཏམ་འཆབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་མོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །གཏམ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྒྱན་པོའི་གཏམ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ལྔ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉམས་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སྦྱོང་བ་མི་མཐུན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ངན་པ་ལ་བརྩོན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། རང་གི་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་བརྩོན་པ་ནི། ལམ་ ཤེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལམ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ །གཞན་ལམ་དུ་ཁྲིད་པ་ལ་མི་བརྩོན་པ་ནི། རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་སྦྱོར་བ་ནི་ཁྲིད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ཉམས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། རང་གི་སྤྱོད་པ་མི་སྒྲུབ་པ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་སོགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་གཞན་མི་སྦྱོར་བ་ནི། ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པར་གནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞན་གཅེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་མི་མཐུན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པར་ཚོལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་དོན་བསྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཐབས་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཐབས་དང་མི་ལྡན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ངན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བརྩོན་པར་བྱ་བ་མ
Chinese
འོ། །关于这一点，就补特伽罗而言，低劣的发心有两种：总的方面来说，与慈悲分离称为生起大悲。个别的方面来说，与慈爱分离称为愤怒。就法而言，低劣的加行有两种：从讲说方面来说和从修持方面来说。其中，从讲说方面来说有两种：与智慧低下者相应，就是宣说声闻和独觉的言论等等，因为仅仅宣说无我。与智慧邪谬者相应，就是隐藏深奥的言论等等，深奥就是空性等等。各种各样的言论就是赌博的言论等等。从修持方面来说有五种：不勤奋于加行，勤奋于加行衰损，勤奋于不相符的修持，勤奋于与加行分离，勤奋于恶劣的加行。不勤奋于加行有两种：不勤奋于修持自己的道，就是即使知道道等等，道就是六波罗蜜多。不勤奋于引导他人入道，就是即使宣说极度勤奋的赞叹等等，不相应就是不引导。勤奋于加行衰损有两种：不修持自己的行为，就是善根等等，菩提心是使行入大乘道的缘故。不使他人相应于自己的行为，就是即使安住于具有胜观瑜伽，菩萨是珍爱他人的缘故。勤奋于不相符的修持，就是寻求灭尽所有烦恼等等，因为发心和加行不相符。勤奋于与加行分离有两种：成办他利之方便与慈悲分离，就是以智慧分别观察等等。成办自利之加行与所有方便分离，就是不具有方便等等，意思是与善巧方便分离。勤奋于恶劣的加行有两种：应当勤奋的
English
O. In this regard, with respect to individuals, there are two types of inferior intention: In general, being separated from compassion is called generating great compassion. In particular, being separated from love is called anger. With respect to the Dharma, there are two types of inferior application: in terms of explanation and in terms of practice. Among these, there are two types in terms of explanation: associating with those of inferior wisdom, such as teaching the words of Hearers and Solitary Realizers, etc., because they only teach selflessness. Associating with those of perverted wisdom is concealing profound words, etc., profound being emptiness, etc. Various kinds of words are gambling words, etc. There are five types in terms of practice: not striving in application, striving in the decline of application, striving in incompatible training, striving in separation from application, and striving in bad application. There are two types of not striving in application: not striving to practice one's own path, such as even knowing the path, etc., the path being the six perfections. Not striving to lead others to the path, such as even praising the praise of extreme diligence, etc., not applying means not leading. There are two types of striving in the decline of application: not practicing one's own conduct, such as the roots of virtue, etc., the mind of enlightenment is the cause of going on the path of the Great Vehicle. Not applying others to one's own conduct, such as even abiding in possessing the yoga of higher vision, the Bodhisattva is cherishing others. Striving in incompatible training is seeking to exhaust all defilements, etc., because intention and application are incompatible. There are two types of striving in separation from application: the means of accomplishing the benefit of others being separated from compassion, such as discriminating with wisdom, etc. The application of accomplishing one's own benefit being separated from all means is not possessing means, etc., meaning being separated from skillful means. There are two types of striving in bad application: what should be strived for