Tibetan
་ཡིན་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ༌། །སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའི་ཕྱིར་བཀའ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ནི། ཇི་ཙམ་དུ་རྟོག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དང་དེ་གཉིས་ཀས་སྤྱོད་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའོ། །ཐ་སྙད་བཞིར་རྟོག་པས་ན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་ལས་དང་པོ་པ་དག་ཇི་ལྟར་འདུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གཏད་ནས། ཚོགས་བསགས་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཉེས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བས་ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་གི །གཞན་དུ་ན་རྟོག་པ་དག་ནི། བཙན་ཐབས་སུ་སྤངས་པར་འདོད་ན་འདུས་བྱས་སུན་ཕྱུང་བས་གསོར་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་དབེན་དོན་མི་ཤེས་ཤིང༌། །ཐོས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་བྱེད་པ། །མི་གང་བསོད་ནམས་མི་བྱེད་པའི། །སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་དེ་དག་བརླབ། །ཅེས་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ཡོད་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལེགས་པར་མ་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ཉམས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་རི་རབ་དང་མཉམ་པ་ནི་བླ་ཡི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོག་ནས་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་བྲལ་བ་ནི་འཆིང་བར་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ཐབས་དང་མི་ལྡན་པར་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་ཤེས་ནས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྣ་ཚོགས་འདི་དག་འཁྲུལ་པ་ན། །མ་འཁྲུལ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་སྤོངས་ཤེས་ན། །མ་འཁྲུལ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་འདོད་སོ། །ད་ནི་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བདུད་འབྱུང་བས་ན། དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་བརྩོན་པ་ལས་འབྱུང་ཞེས་སྨོས་སོ། །བརྩོན་པ་གང་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་བརྩོན་པ་ལ་བདུད་འབྱུང་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། གང་ཞིག་རིན་པོ་ཆེ་དང་བང་མཛོད་དང་ལྡན་པ་ལ། ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གླགས་ཚོལ་ཞིང་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ལ་དགྲས་ཅི་ཞིག་བྱས་པར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་ལ་བདུད་འབྱུང་གི་ལེ་ལོ་ལ་བདུད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་པ་ནི། བརྩོན་པ་ལ་བདུད་གླགས་ཚོལ་གྱི་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དུ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ནི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། ལུང་ལས་ཀྱང་ང་དེའི་ཚེ་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དགེ་སློང་དག་མཚན་མོ་ནམ་ལངས་པ་ན་རི་དགས་ཅེ་སྤྱད་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དགག་ཅེ་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གོམས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པར་མི་རུང་སྟེ། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པས་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་དང་བྲལ་བས་ན་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཐོབ་པར་ལྟ་བ་མེད་པས་ཐོབ་པ་དམ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་སྟེ། མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་བཤད་པ་བསྡུ་བ་ནི་གང་ན་མིག་ལ་མི་སྦྱོར་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དད་པ་དང་ལྡན་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བས་ན་འདིར་མ་གསུངས་ཏེ། འདས་མ་ཐག་པའི་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐབས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ད་ནི་བདུད་ཀྱི་གནོད་པ་གང་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་ཏེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མ་མཐོང་བའི་ཚེ་རྟེན་མཆོག་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྡར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟག་པ་རྣམ་པ་ལྔས་བརྟགས་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། ལྷའི་བུ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བདུད་ཀྱི་ལས་བརྒྱད་དང༌། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག
Chinese
是故，宣说了安住于空性等等，空性等等是胜观。无散乱是止观。极寂静是等持之聚。二资粮是佛陀所赐故，名为成办教言。如是广说之义略摄者，如云：‘乃至有分别’等等。总、别以及二者所行持者，即是分别、种种分别、及周遍分别。以四句作分别故，即是见等等。若如是，最初学者当如何安住耶？谓于一切种殊胜之空性中，悉皆委付其识，则彼积聚资粮即能证得，且能断除一切过失，故最初学者亦能由遮遣门而断除之。否则，若欲强行断除诸分别，则由破斥有为法故，将成不可救药者。不知寂静之义，唯以听闻而趣入，不作善业之人，彼等下劣之士夫当遭毁损。如是圣者亦曾宣说。又于真实存在之事物上，妄加诽谤云无有者，名为未善摄持，当知此乃从圣法毗奈耶中退失。圣者无著亦于菩提萨埵地中如是宣说。是故，薄伽梵亦云：‘有身见如须弥山王，尚可救疗，然具增上慢者，执为空性，则不可救疗。’下文又说，方便与智慧分离是系缚。又说，不具方便而行持一切善法，亦是魔业。是故，了知错谬为错谬后，渐次断除，是名为断除错谬。如云：‘种种此等皆错谬，何者不谬耶？若知唯是除错谬，当知即是不错谬。’如是希求。今谓具精进者，魔亦生起，故说彼之体相云：魔业乃从精进生。何等精进非是魔之相违品耶？云何精进中生魔耶？何以故耶？
English
Therefore, it is said that one abides in emptiness and so on. Emptiness and so on are insight. Non-distraction is calm abiding. Extreme solitude is the collection of samadhi. The two accumulations are called accomplishing the teachings because they are given by the Buddha. The meaning of the extensive explanation is summarized as follows: It is said, 'As long as there is conceptualization,' and so on. What is practiced by the general, the specific, and the two is conceptualization, various conceptualizations, and complete conceptualizations. Because of conceptualizing with four terms, it is seeing and so on. If so, how will the first learners abide? By entrusting their consciousness to the emptiness that possesses all kinds of excellence, they will realize the accumulation of merit and abandon all faults. Therefore, even the first learners abandon it through the gate of refutation. Otherwise, if one wants to forcibly abandon conceptualizations, one will become incurable by refuting conditioned phenomena. Not knowing the meaning of solitude, only engaging in listening, and not doing virtuous deeds, those inferior men will be destroyed. As the noble one himself said, 'To slander what truly exists by saying it does not exist is called not being well-grasped, and one should know that this is falling away from the holy Dharma Vinaya.' The noble Asanga also said this in the Bodhisattva Bhumi. Therefore, the Bhagavan also said, 'The view of the aggregates as a self, which is like Mount Sumeru, can be cured, but the one with pride who holds to emptiness cannot be cured.' Later, it is said that the separation of skillful means and wisdom is bondage. It is also said that all virtuous deeds performed without skillful means are the work of demons. Therefore, knowing error as error and gradually abandoning it is called abandoning error. As it is said, 'If these various things are all errors, what is not an error? If one knows only to abandon errors, one should know that it is not an error.' Thus it is desired. Now, it is said that demons arise for those who have diligence, so the characteristic of that is stated: The work of demons arises from diligence. What kind of diligence is not an opposing factor to demons? How do demons arise in diligence? Why?
Chinese
对于反驳者而言，对于那些拥有珍宝和宝库的人，盗贼们会寻找机会，但对于贫穷困苦的人，敌人又能做什么呢？同样，对于精进于善法的人，魔障产生的懈怠，魔又能做什么呢？也就是说，魔会寻找精进者的弱点。那么，什么是精进等等呢？如经中所说：“在何等程度上与二者结合。”这里的“二”指的是所取和能取的自性。所取和能取难道不是实有的吗？经中也说：“那时我变成了山中野兽之王，一头肢体健全的狮子。”又说：“比丘们，当夜晚过去，黎明到来时，听到了山中野兽发出‘切’的声音。”难道不是这样说的吗？如何遮破所取和能取呢？反驳者问道：“那为什么呢？”因为所取和能取是从无始以来就习惯的错觉，所以是不真实的，因为它们受到了理证和圣言的妨害。而为了显示无我的名言安立，说我和我所的所取和能取，是没有过失的。世间的人们由于无始以来的错觉所熏染的习气，执着于真实，所以与二者结合。因此显示了与二者分离，所以结合是真实的，是不颠倒的意思。正因为如此，没有获得的实执，所以殊胜的获得是没有结合，因为不结合本身就是结合。无戏论指的是远离八戏论边。总结以上所说，如经中所说：“在何处不与眼结合。”由于信赖的魔业是可以通过暗示理解的，所以这里没有说，应该与刚刚过去的精进结合的情况联系起来。现在要显示魔所作的损害，即在可见的法中，使人从殊胜的乘中退失，在不可见的时候，使人从殊胜的所依中退失。因此，以隐喻的方式，通过五种方式进行观察后，依靠善知识来断除，即提到了这二十位天子，以及魔的八种事业，魔的十八种行为，以及魔的殊胜事业。
English
To the objector, what can thieves do to those who possess jewels and treasures, but what can enemies do to the poor and destitute? Similarly, what can Mara do to the laziness that arises from Mara for those who strive in virtue? That is to say, Mara seeks the weaknesses of those who strive. So, what are diligence and so on? As it is said in the scriptures, "To what extent do they combine with the two." The "two" here refers to the nature of the grasped and the grasper. Are the grasped and the grasper not real? The scriptures also say, "At that time, I became the king of the wild animals in the mountains, a lion with sound limbs." It is also said, "Bhikkhus, when the night had passed and dawn had arrived, they heard the sound of the wild animals in the mountains making the sound 'che'." Isn't that what was said? How to refute the grasped and the grasper? The objector asks, "Why is that?" Because the grasped and the grasper are illusions that have been habitual since beginningless time, so they are not real, because they are harmed by reason and scripture. And to establish the nominal designation that shows selflessness, saying the grasped and the grasper of self and what belongs to self, there is no fault. Worldly people, due to the habits ingrained by beginningless illusions, cling to reality, so they combine with the two. Therefore, it shows that separation from the two, so combination is real, meaning it is not inverted. Precisely because of this, there is no clinging to the attainment, so the supreme attainment is no combination, because non-combination itself is combination. Non-elaboration refers to being free from the eight extremes of elaboration. Summarizing what has been said above, as it is said in the scriptures, "Where does one not combine with the eye." Since the deeds of the trusting Mara can be understood by implication, it is not said here, it should be connected with the situation of combining with the diligence that has just passed. Now, to show the harm done by Mara, that is, in the visible Dharma, to cause people to fall away from the supreme vehicle, and when it is invisible, to cause them to fall away from the supreme basis. Therefore, in a metaphorical way, after examining through five ways, relying on a spiritual friend to abandon, that is, it mentions these twenty sons of the gods, as well as the eight deeds of Mara, the eighteen behaviors of Mara, and the supreme deeds of Mara.