Tibetan
མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན། །མཁས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་བདག་མེད་པ་གཉིས་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་དག་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསམ་པ་དམན་པ་དག་ལྟ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་བོར་འཆལ་བ་ཡིན་པས་ན། གཡོག་བྱ་བར་མཚོན་པར་མི་མཛད་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་དགྲ་ བཅོམ་རང་རྒྱལ་ཉིད་ལ་འདོད་བསྐྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་མི་མཁས་དེ་བཞིན་སྤྱོད་པ་ཉམས། །ཞེའོ། །འདིར་གང་ཟག་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། ཁྱིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་དང༌། དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། ཁྱིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་སྤྱད་པ་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཐག་རིང་དུ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སོ་སོར་ཐར་པ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར། བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ཧ་ཅང་མི་སྲིད་པ་འགྱུར་རོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྤྱད་པ་ཡང་གཞན་དྲང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་ཏུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པས་ཁྱིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། གཞན་དུ་འདོད་པ་སྤངས་པར་དྲང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་སྤྱོད་པས་དྲང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སྙིང་ལས་ཆུང་ངུའི་སྤྱོད་པ་དག་དང་འགལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ནི་ཡིན་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྡོམ་པ་ལ་འདོད་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་གནང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་གནང་བ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དེ་སྡོམ་པ་ནི་བཅས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འོད་སྲུངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདིར་གང་དུ་བསྟན་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ། སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་བསླབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། ཡོན་ཏན་དམན་པར་བསྟན་པ་ ནི་ཕྱག་གི་འོས་མ་ཡིན་པས་ཕྱག་མི་འཚལ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡི་བུ་མོར་གྱུར་པ་ནི། །མྱ་ངན་མེད་བྱིན་ཡོན་ཏན་གཟི་བརྗིད་ལྡན། །དགྲ་བཅོམ་ལྔ་བརྒྱ་དག་ནི་ལྷགས་གྱུར་ཀྱང༌། །དེ་ལ་ཕྱག་བྱའི་ཕྱིར་ནི་དེ་མ་ལངས། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པས་བྱང་ཆུང་སེམས་དཔའ་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་འདོད་པས་རྒྱུ་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཡང་གང་གིས་ཤེ་ན། སྙིང་རྗེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་པ་ནི། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རོ། །སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒོལ་བ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དག་གྲོལ་བར་འགྱུར། གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕན་པ་ནི་ཕན་པ་བྱས་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་དག་མ་གྲོལ་ན་འཚང་རྒྱ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་ཏེ། དེའི་ལན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་མི་ཟད་པ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གྲོལ་བས་ཟད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་སྔར་བསྟན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་གྲོལ་བས་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་སེམས་སོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རིགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད
Chinese
如果思维忆念，就应知晓，智者应安住于戒律波罗蜜多。如是教导。如果不是这样，那么证悟二无我的圣者们，也因远离大悲而不应赞叹，因为凡夫俗子心怀卑劣之想，认为戒律可以舍弃放纵。因此，不应以仆人来比喻。如果于无数劫中修持十地善道，却生起想成为阿罗汉或独觉的心愿，那么此时戒律就会出现过失，戒律就会毁坏。戒律放纵且不精通，同样行为也会衰败。如此说道。此处是针对何种人而言呢？显然是针对在家菩萨而说的。何以见得呢？例如，菩萨法胜与六万八千名妇女一同享受五种妙欲。在《猛厉问经》中也说，这是针对在家菩萨的权宜之计。出家菩萨则应远远地断除五种妙欲。为什么呢？因为具有别解脱戒的人，会与菩萨戒相违背。既然与菩萨戒相违背，又怎么能成为菩萨呢？清净的意乐行为，对于不是这样的人来说，也是绝对不可能的。享用五种妙欲，也是为了引导他人，并非真实如此，那只是欲望而已。如此教导，就显示了有在家菩萨的存在。否则，为了引导他人断除欲望，又怎能以行为来引导呢？与微小的行为相违背，那只是欲望而已。确实如此，戒律之声是指誓言。否则，又怎能说出家菩萨呢？难道不是连非梵行之戒也允许出家人吗？那样的允许也是戒律本身，誓言是随顺所立之戒的。菩萨藏中也说，杀生等行为如果具有意义，也是允许的，因此只是随顺所立之戒而已。因此，为了显示清净的意乐是主要的，所以才宣说了经文。
English
If thinking and remembering, it should be known that the wise should abide in the discipline pāramitā. As taught. If not, then even the noble ones who have realized the two selflessnesses are not to be praised because they are separated from great compassion, because ordinary people with base thoughts think that discipline can be abandoned and indulged in. Therefore, it should not be illustrated by a servant. If one practices the ten virtuous paths for countless eons, but generates the desire to become an Arhat or a Pratyekabuddha, then at that time the discipline will be flawed and the discipline will be ruined. Discipline is loose and not proficient, and likewise behavior will decline. So it is said. Here, to whom does it refer? It seems that it is spoken only with regard to the householder Bodhisattva. How so? For example, the Bodhisattva Dharma-victor enjoys the five desirable qualities together with sixty-eight thousand women. In the Fierce Asker Sutra, it is also said that it is also spoken as an expedient for the householder Bodhisattva. A renunciate Bodhisattva should completely abandon the five desirable qualities from afar. Why? Because those who possess individual liberation vows will contradict the Bodhisattva vows. Since it contradicts the Bodhisattva vows, how can one become a Bodhisattva? Pure intention and action are absolutely impossible for those who are not like that. Enjoying the five desirable qualities is also for the sake of guiding others, but not really so, it is only desire. Thus it is taught, showing that there are householder Bodhisattvas. Otherwise, in order to guide others to abandon desire, how can one guide by action? Contradicting small actions is only desire. Indeed, the sound of discipline refers to vows. Otherwise, how can one say renunciate Bodhisattva? Isn't it that even vows that are not celibate are allowed for renunciates? That allowance is also discipline itself, the vows follow the established precepts. In the Bodhisattva Pitaka, it is also said that actions such as killing are allowed if they have meaning, therefore it is only following the established precepts. Therefore, in order to show that pure intention is the main thing, the sutra is spoken.
Chinese
为了显示行为差别的利益，说了“光护”等等。这里，凡是具有所显示的清净意乐、圆满的行为、安住的戒律等等四种行为的，就叫做进入学处。如果按照先前所说的方式，显示功德低下，是不应礼敬的，所以不礼敬。如所说：未生怨的女儿，具有无忧施予的功德光彩，五百阿罗汉到来，也不为向她礼敬而起身。就像这样显示一样。如来显示要恭敬年幼的菩萨，是为了完全赞叹菩提心，是为了显示因为希求果实，所以要努力于因。那么，圆满的布施又是通过什么呢？显示以大悲而特别超胜，说了“功德的集合是无法言说的”，功德是果实的差别。按照先前所说的方式反驳是“那为什么呢？”回答是，因为众生的界限是无量的，所以缘于此的功德福德的集合也是无量的。那么，如果为所有众生成办利益，为什么众生会解脱呢？不是解脱的利益，就不成为做了利益。如果众生没有解脱，又怎么能成佛呢？这样以“那为什么呢？”来反驳。对此的回答是，众生的界限是不会穷尽的，这样说了，显示了不会因为解脱而穷尽。那么，如果这样，就会变成先前所说的过失，不是这样的，因为菩提萨埵的清净意乐本身就是行为的主要，并且因为众生不会因为解脱而穷尽，所以依靠他们的福德也不会穷尽，显示了“如何”等等。显示以智慧而特别超胜，说了“菩提心的集合是”等等，集合是指以智慧缘于空性的智慧的集合。菩提心是指胜义谛的心。三宝的种姓是空性。
English
In order to show the benefits of the difference in conduct, it is said, "Light Protector," and so on. Here, those who possess the four conducts, such as pure intention as shown, perfect conduct, abiding in morality, etc., are called those who have entered the training. According to the previously shown manner, showing inferior qualities is not worthy of reverence, so they are not revered. As it is said: The daughter of Ajatashatru, endowed with the splendor of the merit of giving without sorrow, even if five hundred Arhats arrive, she does not rise to pay homage to her. It is like showing this. The Tathagata shows that one should respect young Bodhisattvas, it is for the sake of completely praising Bodhicitta, it is to show that because one desires the fruit, one should strive for the cause. Then, through what is the perfect generosity? Showing that it is particularly superior with great compassion, it is said, "The collection of virtues cannot be spoken of," virtue is the difference of the fruit. Arguing in the manner previously shown is "Why is that?" The answer is, because the realm of sentient beings is immeasurable, so the collection of merit and virtue aimed at it is also immeasurable. Then, if one accomplishes benefit for all sentient beings, why will sentient beings be liberated? Benefit that is not liberation does not become benefit that has been done. If sentient beings are not liberated, how can they attain Buddhahood? Thus, one argues with "Why is that?" The answer to this is, the realm of sentient beings is inexhaustible, thus it is said, showing that it is not exhausted by liberation. Then, if so, it will become the fault previously stated, it is not like that, because the pure intention of the Bodhisattva itself is the main conduct, and because sentient beings will not be exhausted by liberation, so the merit that relies on them will also not be exhausted, showing "How" and so on. Showing that it is particularly superior with wisdom, it is said, "The collection of Bodhicitta is" and so on, collection refers to the collection of wisdom that wisdom focuses on emptiness. Bodhicitta refers to the mind of ultimate truth. The lineage of the Three Jewels is emptiness.