Tibetan
དི་ལའོ། །རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་བསྟན་ཏོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་མི་ཕྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །སྤྱིའི་དོན་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དགོས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པས་ན་དད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་དང་བ་མང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱེད་པ་དང༌། ཡུལ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཕན་ཡོན་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་བའི་བྱེད་པ་དང༌། འདོད་པའི་བྱེད་པ་དང༌། ཡིད་ཆེས་པའི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་བའི་བྱེད་པ་ནི་ནོར་བུ་ཆུ་དང་བྱེད་ལྟར་རྒྱུད་ཀྱི་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕྱིར་ཞིང་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་འདོད་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་བ་ མ་ཡིན་པ་ནི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང༌། དེའི་དགེ་འདུན་དག་གོ །དམ་པ་ནི་གང་ཟག་དེ་དག་སྟེ། དེ་དག་གིས་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །འདོད་པའི་བྱེད་པ་ནི་སེར་སྣ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོབ་པ་དང་སྤངས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སེར་སྣ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སེར་སྣ་དང་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷུག་པར་གཏོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་ལམ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྷུག་པར་གཏོང་བ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་འབྲས་བུ་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལག་པ་བརྐྱང་བ་ནི་གུས་པ་དང་རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གཏོང་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་སྔ་རོལ་དང་དེའི་ཚེ་དང་བྱིན་ཟིན་ནས་ཡི་རང་བ་དང༌། དང་བ་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པའོ། །སྦྱིན་པ་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཆོས་དང་བབ་ཅོལ་མ་ཡིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་སྟེ་དུས་དུས་སུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྦྱིན་གནས་དག་ལ་འབུལ་བའོ། །སྦྱིན་པ་འགྱེད་པར་དགའ
Chinese
此说。种姓之子或种姓之女，是指获得闲暇圆满之人。空性与慈悲不可分离，是增上意乐。发心，是指愿菩提心之自性。于共同之义，以暂时之力，显示特殊之必要，故称为信。因此，应宣说信，即从欢喜众多等开始。其作者、所缘、自性及利益亦应知晓。其中，作者有三种，即欢喜之作者、欲求之作者及信赖之作者。其中，欢喜之作者，如摩尼宝珠与水之作用，无有相续之垢染，即欲见圣者及欲闻正法。其中，非欢喜，是为恒常修习之故。圣者，是指远离业及烦恼者，即圆满正等觉佛陀及其僧众。圣法，是指彼等所行持之法，故为圣法。欲求之作者，是指无悭吝等，以缘取获得与舍弃之故，缘取寂灭之因道谛，及缘取痛苦之因集谛。为舍弃痛苦之因集谛，故说无悭吝，悭吝与邪淫等是痛苦之因故。为获得寂灭之因道谛，故说慷慨布施等，无执著之自性等六度，是因视为道故。其中，慷慨布施，是指布施与果不相连，是为回向寂灭故。伸出手臂，是指恭敬且广大地布施。乐于布施，是指事前、当时及布施后皆随喜、欢喜且无悔。不间断布施，是指唯一以法及非随意之方式积聚受用，于时时处处亦复不断施予财物。圆满布施，是指供养布施之对境。乐于广行布施。
English
This is it. The term "son of good family or daughter of good family" refers to a person who has attained leisure and endowment. The inseparability of emptiness and compassion is the superior intention. The arising of the mind [of enlightenment] refers to the nature of aspiration. Because a specific need is shown through the power of circumstance in relation to a general meaning, it is called faith. Therefore, faith should be explained, starting with "having much joy," etc. One should also understand its agent, object, essence, and benefits. Among these, there are three agents: the agent of joy, the agent of desire, and the agent of trust. Among these, the agent of joy is like the action of a jewel and water, without any defilement of the continuum, namely, the desire to see the noble ones and the desire to hear the sacred Dharma. Not being joyful is for the sake of constant cultivation. The noble ones are those who have gone far from karma and afflictions, namely, the fully and perfectly enlightened Buddha and his Sangha. The sacred Dharma is the Dharma practiced by those individuals, hence it is the sacred Dharma. The agent of desire is being without miserliness, etc., because it focuses on obtaining and abandoning, focusing on the truth of the path, which is the cause of obtaining nirvana, and focusing on the origin, which is the cause of suffering. Because the origin, which is the cause of suffering, is abandoned, it is said to be without miserliness, since miserliness and immoral conduct, etc., are the cause of suffering. Because the truth of the path, which is the cause of nirvana, is to be obtained, it is said to be freely giving, etc., since the six perfections, such as the nature of non-attachment, are considered the path. Among these, freely giving is giving that is not connected with results, because it is dedicated to nirvana. Extending the hand means to give with respect and extensively. Rejoicing in giving means rejoicing, being joyful, and being without regret before, during, and after the giving. Making giving unceasing means accumulating resources solely through Dharma and in a non-casual way, and giving things again and again at all times. Perfect giving means offering to worthy recipients of giving. Rejoicing in widely distributing gifts.